Marcos 12

Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Iššewal-asan Ɣaysa daɣ ǝlmitalan, inn-asan: «Aləs iyyan a inbalan eškan n əzzəbib, issəɣlay-tan afarag. Iɣaz daɣ-as tagdayt ta daɣ za itawazmu əzzəbib, ikras deɣ ogga ihokken as zʼiggar awedan wa itagazan afarag. Tǝzzar issǝɣfar afarag-net en i magyakan wiyyad, iššokal.
1 Então Jesus começou a lhes ensinar por meio de parábolas: “Um homem plantou um vinhedo. Construiu uma cerca ao seu redor, um tanque de prensar e uma torre para o guarda. Depois, arrendou o vinhedo a alguns lavradores e partiu para um lugar distante.
2 As du-tewad tamert ta n əmilǝy n əzzəbib, izammazal iyyan daɣ eklan-net əs meddan win ɣur-əs əɣfarnen afarag-net y a ɣur-san d-awəy adagar-net.
2 No tempo da colheita da uva, enviou um de seus servos para receber sua parte da produção.
3 As tan-in-osa əkli en, əbazan-tu, ǝgan-as šiwwit, əssoɣalan-tu məššis isikarayray ifassan.
3 Os lavradores agarraram o servo, o espancaram e o mandaram de volta de mãos vazias.
4 Izammazal sər-san iyyan akli. As tan-in-osa, sabbasan eɣaf-net, əgan-as tar šəxšad.
4 Então o dono da terra enviou outro servo, mas eles o insultaram e bateram na cabeça dele.
5 Ilas məššis n afarag izammazal sər-san akli-net iyyan. As tan-in-osa, əbazan-tu, ənɣan-tu kǝrǝz. Dəffər adi izammazal sər-san daɣ tanamazray wiyyad eklan-net aggotnen. Wiyyad za əggatan-tan har tan-əksanan, wiyyad ənɣan-tan kǝrǝz.
5 O próximo servo que ele mandou foi morto. Outros servos que ele enviou foram espancados ou mortos,
6 Abʼas d-iqqim i məššis n afarag ar barar-net wa ikna tara. Izammazal-tu sər-san daɣ tilkamat, fəlas a inna daɣ man-net: "Immikkan as ad əssəɣməran barar-in."
6 até que só restou um: seu filho muito amado. Por fim, o dono o enviou, pois pensou: ‘Certamente respeitarão meu filho’.
7 Mišan as ǝnayan magyakan win əɣfarnen afarag barar wen, namannan gar-essan: "Ǝnta əddi amakkasu n afarag. Ǝndawat a tu-nanɣu kǝrǝz, ad nəkkusət afarag."
7 “Os lavradores, porém, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
8 Təzzar ǝbazan-tu, ənɣan-tu kǝrǝz. Ǝgaran-in tafəkka-net sədi y afarag.»
8 Então o agarraram, o mataram e jogaram seu corpo para fora do vinhedo.
9 «Daɣ adi ma zʼagu məššis n afarag wen? Wərgeɣ assa a du-z-agu ənta iman-net, agu iman ən magyakan win, issəɣfər afarag-net i wiyyad aytedan?
9 “O que vocês acham que o dono do vinhedo fará?”, perguntou Jesus. “Ele virá, matará os lavradores e arrendará o vinhedo a outros.
10 Awak teɣaray a wər təgem daɣ Ǝlkəttaban as: "Tǝhunt ta din-ǝgaran makrasan, ǝnta a tǝqqalat tǝhunt ta tǝkbalat ehan,
10 Vocês nunca leram nas Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular.
11 arat wen Ǝmǝli a d-ifal, amaran isimaklal sǝr-na!"»
11 Isso é obra do Senhor e é maravilhosa de ver’?”
12 Ad gammayan muzaran win den əmmək was za səttərməsan Ɣaysa fəlas əgrân as əntanay a issoka s ǝlmital wen; mišan ya wər əhelan awen fəlas tamattay a əksudan. Adi fəl t-oyyan, əglan.
12 Os líderes religiosos queriam prender Jesus, pois perceberam que eram eles os lavradores maus a que Jesus se referia. No entanto, por medo da multidão, deixaram-no e foram embora.
13 Dəffər awen əssokan-t-id arat daɣ Farisaytan d aytedan wiyyad ǝwarnen aganna n ǝmǝnokal Herod fəl a das-agin tǝnagmayt, s a tu-sassannin arat fəl t-əbazan.
13 Mais tarde, os líderes enviaram alguns fariseus e membros do partido de Herodes com o objetivo de levar Jesus a dizer algo que desse motivo para o prenderem.
14 Osan-t-id ənnan-as: «Ǝššex, nəssân as ǝməggi ən tidət a təmosa, amaran wǝr t-illa i tǝksuda daɣ awa tǝganna, fǝlas wǝr tǝzlaya daɣ almaqam n aytedan. Tǝsasaɣra ǝs tidǝt awas dana-iwar igi-net daɣ tarrayt ta n Mǝššina. A kay-nəssəstən, awak xalal arazam n amana y əmənokal wa zǝwwǝran Qaysara meɣ wər xalal? A tu-nərzəm, meɣ wər tu-za-nərzəm?»
14 Disseram: “Mestre, sabemos como o senhor é honesto. É imparcial e não demonstra favoritismo. Ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade. Agora, diga-nos: É certo pagar impostos a César ou não?
15 Inn-asan Ɣaysa igrân təlmǝnufəqa-nasan: «Mafel tətajarrabam-i? Akfiwat-i-du tefelt n ǝzrǝf a tat-ənǝya.»
15 Devemos pagar ou não?”. Jesus percebeu a hipocrisia deles e disse: “Por que vocês tentam me apanhar numa armadilha? Mostrem-me uma moeda de prata,
16 Ǝkfan-as-tat-in, təzzar inn-asan: «Ma ilan udǝm d esəm win tat-əwarnen?» Ǝnnan-as: «In Qaysara.»
16 Quando lhe deram a moeda, ele disse: “De quem são a imagem e o título nela gravados?”. “De César”, responderam.
17 Inn-asan: «Adi za agiwat i Qaysara awa kawan-issǝwar, tagim deɣ i Məššina awa kawan-issǝwar.» Isammaklal sər-san aljawab wa tan-ikfa Ɣaysa da.
17 “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele. Sua resposta os deixou muito admirados.
18 Dəffər awen osan-du Sadusaytan Ɣaysa, əmosnen aytedan əttâfnen as wǝr tu-tǝlla tanakra dǝffǝr tǝmattant. Ǝssəstanan-tu, ənnan-as:
18 Depois vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos, e perguntaram:
19 «Ǝššex, ənnəbi Musa iktâb as: "As aba aləs oyya-du tantut dər wər ila barar, ilzâm amadray-net a tat-izlǝf fəl ad agu ǝzzurrǝyya y ǝmidi-net wa aba den."
19 “Mestre, Moisés nos deu uma lei segundo a qual se um homem morrer sem deixar filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho que dará continuidade ao nome do irmão.
20 Ǝnta kala a t-əllan əssa mədrayan. Izlaf wa dasan-waššaran ketnasan, aba-tu wər d-oyya a imosan barar.
20 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos.
21 Izlaf wa n əššin təntut ta ɣur aba əmidi-net den. Ǝnta da aba-tu wər d-oyya ara. Iga wa n karad awen da.
21 O segundo irmão se casou com a viúva, mas também morreu sem deixar filhos. Então o terceiro irmão se casou com ela.
22 Ǝssa mədrayan win, ketnasan əgan awen da, wər tan-iha i d-oyyan ara. Dəffər as tan-aba ketnasan, aba tantut ten ǝnta da.
22 O mesmo aconteceu até o sétimo irmão, e nenhum deixou filhos. Por fim, a mulher também morreu.
23 Awak əzəl wa n tabadday, ma imos daɣ ǝssa mǝdrayan win den was za tǝqqǝl tǝntut ten taɣurǝs, dad zamas ketnasan ǝzlâfan-tat?»
23 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
24 Inn-asan Ɣaysa: «Kawanay alxata a təttafam, fəlas wərmad təssanam awa ǝnnan Ǝlkǝttaban, wala deɣ təssanam awa dər togda tarna ən Məššina,
24 Jesus respondeu: “O erro de vocês está em não conhecerem as Escrituras nem o poder de Deus.
25 fəlas əzəl wa n tabadday, wər t-illa azalaf i meddan wala šidoden. Kalar tǝmǝddurt a zʼagin šilat ən ta əgan angalosan daɣ jənnawan.
25 Pois, quando os mortos ressuscitarem, não se casarão nem se darão em casamento. Nesse sentido, serão como os anjos do céu.
26 Amaran daɣ batu ta təqqalat inəmməttan əd tanakra-nasan: awak teɣaray a wər təgem daɣ Ǝttawret awa inna Məššina y ǝnnǝbi Musa ɣur ənəfilal wa das-iga ɣur təfsəq. Wərgeɣ a das-inna Məššina: "Nak a imosan Ǝməli n Ibrahim, d Isǝhaq, əd Yaqub?"
26 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, vocês não leram a esse respeito nos escritos de Moisés, no relato sobre o arbusto em chamas? Deus disse a Moisés: ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’.
27 Məššina wər imos Ǝməli ən təməxsa, kalar Ǝmǝli ǝn win ǝddarnen a imos. Daɣ adi alxata zəwwəran a tǝham.»
27 Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos. Vocês estão completamente enganados!”.
28 Ihoz-du iyyan daɣ musanan n Ǝttawret issisaman y əməšiwal wa iga Ɣaysa da əd Sadusaytan, d aljawab oggâm wa dasan-iga Ɣaysa, inna i Ɣaysa: «Ma imos alwajib wa ogaran daɣ alwajiban kul win danaɣ-ikfa Məššina?»
28 Um dos mestres da lei estava ali ouvindo a discussão. Ao perceber que Jesus tinha respondido bem, perguntou: “De todos os mandamentos, qual é o mais importante?”.
29 Inn-as Ɣaysa: «Ǝnta da alwajib wa ogaran: "Səsəmat Kəl-Israyil! Ǝməli-nana Məššina, ənta ɣas Ǝməli.
29 Jesus respondeu: “O mandamento mais importante é este: ‘Ouça, ó Israel! O Senhor, nosso Deus, é o único Senhor.
30 Iru Ǝməli-nak Məššina s əwəl iyyanda əd man ərdânen. Tireq-qu s awa təleɣ kul daɣ tayttay əd təɣurad."»
30 Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de toda a sua mente e de todas as suas forças’.
31 «Amaran alwajib wa ilkaman i wədi as: "Agu y ǝšǝqqaɣ-nak tara ta tǝgeɣ iman-nak."»
31 O segundo é igualmente importante: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’. Nenhum outro mandamento é maior que esses”.
32 Təzzar inna əmusan n Ǝttawret wen i Ɣaysa: «Tidət-nak Ǝššex! Məššina iyyanda, amaran wər t-illa iyyan ar ənta.
32 O mestre da lei respondeu: “Muito bem, mestre. O senhor falou a verdade ao dizer que há só um Deus, e nenhum outro.
33 Amaran as t-ira awedan s əwəl iyyanda, ir-ay deɣ s awa ila kul daɣ tayttay əd təɣurad, ira deɣ ǝšǝqqaɣ-net s əmmək was ira iman-net, wər tu-təlla takutay tətirəkəmmet wala takutay iyyat wər oger adi.»
33 E sei que é importante amá-lo de todo o meu coração, de todo o meu entendimento e de todas as minhas forças, e amar o meu próximo como a mim mesmo. É mais importante que oferecer todos os holocaustos e sacrifícios exigidos pela lei”.
34 Da daɣ ad isla Ɣaysa i batu təgât s əgərri ta iga aləs a ənta a das-inna: «Kay, wər kay-iggug iguz ən Taɣmar ta n Məššina.» Abʼas t-illa i ihalan əsəstan ǝn Ɣaysa.
34 Ao perceber quanto o homem compreendia, Jesus disse: “Você não está longe do reino de Deus”. Depois disso, ninguém se atreveu a lhe fazer mais perguntas.
35 Isasaɣru Ɣaysa daɣ Ahan wa Zəwwəran n Ǝlɣibada as iga əsəstan wa, inna: «Awak wərgeɣ a gannin musanan n Ǝttawret, Ǝlməsix Ag ǝmǝnokal ǝnnǝbi Dawǝd a imos?
35 Mais tarde, enquanto ensinava o povo no templo, Jesus fez a seguinte pergunta: “Por que os mestres da lei afirmam que o Cristo é filho de Davi?
36 Dawǝd za iman-net as t-isassanna Infas wa Zəddigan daɣ batu n Ǝlmǝsix: "Ǝməli Məššina inna y Ǝməli-nin: Qamu daɣ ǝɣil-in, har ǝɣrǝdaɣ ǝsǝrǝs ǝn zǝnga-nak, agaq-qan daw daran-nak."
36 O próprio Davi, falando por meio do Espírito Santo, disse: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita até que eu humilhe seus inimigos debaixo de seus pés’.
37 Dawǝd iman-net as iɣra Ǝlməsix s esǝm wa n Ǝməli, daɣ adi manǝmmǝk as zʼiqqǝl barar-net?» Batu ta iga Ɣaysa da, toggam-tat tamattay tagget ta das-təssəsamat.
37 Uma vez que Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”. E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Inna Ɣaysa i tamattay daɣ əsəssəɣri wa tat-itaggu den: «Agəzat iman-nawan daɣ musanan n Ǝttawret. Ǝrân ad saɣlayan əzlâgan šikadkaden zagrotnen, d ətəwəsəslam igân əs saɣmar daɣ sammanayan n aytedan.
38 Jesus também ensinou: “Cuidado com os mestres da lei! Eles gostam de se exibir com vestes longas e de receber saudações respeitosas quando andam pelas praças.
39 Ǝrân deɣ təɣimit daɣ daggan win ǝlanen almaqam daɣ nan win əlɣibada ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud d iguz ǝn daggan n aytedan win tawasaɣmarnen daɣ məgura.
39 E como gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e à cabeceira da mesa nos banquetes!
40 Taɣan awa əlanat tədoden šin as wər ədderan meddan-nasnat, taggin deɣ imaddan zagrotnen wər nəmos ar sokni. Ilkâm a dasan-itəwəxkəm attadib labasan.»
40 No entanto, tomam posse dos bens das viúvas de maneira desonesta e, depois, para dar a impressão de piedade, fazem longas orações em público. Por causa disso, serão duramente castigados”.
41 Iqqîm Ɣaysa daɣ Ahan wa Zəwwəran n Ǝlɣibada, illa dat-ǝs əssənduq wa daɣ itiddaw ǝrrǝzǝɣ n Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada, iswâd daɣ tamattay tətaggu daɣ-as azrəf. Sartakan daɣ-as məggərgas aggotnen azrəf aggen.
41 Jesus sentou-se perto da caixa de ofertas do templo e ficou observando o povo colocar o dinheiro. Muitos ricos contribuíam com grandes quantias.
42 Tosa-du təntut ən tələqqay as wər idder aləs-net, təssərtak daɣ-as sanatat təfelen as wər tewed əlqimat-nasnat ǝrrǝyal.
42 Então veio uma viúva pobre e colocou duas moedas pequenas.
43 Təzzar iɣra-du Ɣaysa inəttulab-net əs man-net inn-asan: «Ǝggiyyeɣ silakanaɣ-awan as, təntut ən təlaqqay ta, əs wər idder aləs-net, togar aytedan a ketnasan tehakkay,
43 Jesus chamou seus discípulos e disse: “Eu lhes digo a verdade: essa viúva depositou na caixa de ofertas mais que todos os outros.
44 fəlas ketnasan azrəf was wər əddəraran a daɣ əkfan, mišan ənta harkid əlləqqu-net tədkal-du ərrǝyalan s əntanay ɣas a fəl təssan, təkf-en.»
44 Eles deram uma parte do que lhes sobrava, mas ela, em sua pobreza, deu tudo que tinha”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.