Lucas 14
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs VC
1 Ǝzǝl iyyan ǝn tǝsanfawt, iggaz Ɣaysa ehan n iyyan daɣ muzaran n Farisaytan fǝl a ɣur-ǝs atšu. Ǝgaran daɣ-as Farisaytan ǝllânen den šittawen.
1 Jesus entrou num sábado em casa de um fariseu notável, para uma refeição; eles o observavam.
2 Illa alǝs iyyan den as ibǝyaɣat alam-net ketnet, iqqîm dat Ɣaysa.
2 Havia ali um homem hidrópico.
3 Issǝstan Ɣaysa imusanan n Ǝttawret ǝd Farisaytan, inn-asan: «Awak ǝzuzǝy n awedan daɣ ǝzǝl wa n tǝsanfawt xalâl, meɣ wǝr xalal?»
3 Jesus dirigiu-se aos doutores da lei e aos fariseus: É permitido ou não fazer curas no dia de sábado?
4 Mišan wǝr das-ǝnnen wala. Amaran idas Ɣaysa ǝmiran en, izzozay-tu, issǝgl-ay.
4 Eles nada disseram. Então Jesus, tomando o homem pela mão, curou-o e despediu-o.
5 Tǝzzar inn-asan: «Mǝni daɣ-wan was zʼihannayan barar-net madeɣ azgar-net har iqqǝl daɣ anu ǝzǝl wa n tǝsanfawt, aqqam wǝr t-id-ikkes daɣ-as tamazayt tǝdi da?»
5 Depois, dirigindo-se a eles, disse: Qual de vós que, se lhe cair o jumento ou o boi num poço, não o tira imediatamente, mesmo em dia de sábado?
6 Wǝr ǝssenan a das-ǝnnan daɣ batuten šin iga da.
6 A isto nada lhe podiam replicar.
7 Igr-in Ɣaysa ǝsǝnnǝfran wa ǝgan naftaɣan idaggan win taggazan aytedan win tawasaɣmarnen tǝzzar ig-asan ahol, inn-asan:
7 Observando também como os convivas escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes a seguinte parábola:
8 «As daɣ-ak igmay awedan izazlayan a das-in-tǝmǝgureɣ, ad wǝr tǝsǝnnǝfrǝnaɣ edag wa taggazan aytedan win tawasaɣmarnen fǝlas mijas igmây daɣ awedan iyyan a kay-ogaran almaqam a das-in-imǝgurǝt,
8 Quando fores convidado às bodas, não te sentes no primeiro lugar, pois pode ser que seja convidada outra pessoa de mais consideração do que tu,
9 tǝzzar as-ik-du mǝššis n ahan wa kawan-d-iɣran ǝs mǝgura-net, ann-ak: "Ǝgmǝd edag y alǝs wa." Tǝbǝz-kay tǝkarakit, takkaɣ dǝffǝr aytedan taqqama.
9 e vindo o que te convidou, te diga: Cede o lugar a este. Terias então a confusão de dever ocupar o último lugar.
10 Kalar as daɣ-ak itawagmay a din-tasaɣ imǝgura, takka dǝffǝr aytedan taqqama. Ǝddi, as d-osa mǝššis n ahan, a dak-annu: "Ǝmidi-nin, zǝnkǝz-du s adag ofân wǝdi." Akf-ik adi ǝtǝwǝsǝɣmar ɣur naftaɣan kul win hadatnen.
10 Mas, quando fores convidado, vai tomar o último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, passa mais para cima. Então serás honrado na presença de todos os convivas.
11 Fǝlas awedan kul wa idkalan iman-net, ad itǝwǝsǝrǝs, wa issǝrǝsan iman-net deɣ ad itǝwǝdkǝl.»
11 Porque todo aquele que se exaltar será humilhado, e todo aquele que se humilhar será exaltado.
12 Dǝffǝr awen inna Ɣaysa i Farisay was innǝftaɣ: «As du-tǝɣarraɣ aytedan y a tan-taššatšaɣ ezal madeɣ ehad, a du-wǝr-taɣra imidawan-nak, wala imǝdrayan-nak wala išǝqqaɣan-nak wala imahharagan-nak ǝn mǝggǝrgas, fǝl a kay-du-wǝr-aɣrin ǝntanay da, ǝzǝl iyyan, ǝrzǝman-ak awa dasan-tǝgeɣ.
12 Dizia igualmente ao que o tinha convidado: Quando deres alguma ceia, não convides os teus amigos, nem teus irmãos, nem os parentes, nem os vizinhos ricos. Porque, por sua vez, eles te convidarão e assim te retribuirão.
13 Kalar as iqqal as tǝšatšaɣ aytedan, šatšu šilǝqqawen ǝd nǝbdan ǝd mǝggudal ǝd mǝddǝrɣal.
13 Mas, quando deres uma ceia, convida os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos.
14 Tǝbbilalaɣ as tǝgeɣ adi, fǝlas ǝntanay wǝr ǝfregan a dak-ǝrzaman. Ǝrruzmatan-nak a tan-tǝgrǝwa ǝzǝl wa n tanakra n alɣadilan.»
14 Serás feliz porque eles não têm com que te retribuir, mas ser-te-á retribuído na ressurreição dos justos.
15 As isla iyyan daɣ naftaɣan i batu ten, inna i Ɣaysa: «Ibbilal awedan wa zʼatšin daɣ mǝgura win zʼaginen daɣ Taɣmar ta n Mǝššina.»
15 A estas palavras, disse a Jesus um dos convidados: Feliz daquele que se sentar à mesa no Reino de Deus!
16 Inn-as Ɣaysa: «Alǝs iyyan a itaggan imǝgura zawwarnen, igmay daɣ aytedan aggotnen a t-id-asin.
16 Respondeu-lhe Jesus: Um homem deu uma grande ceia e convidou muitas pessoas.
17 As d-ǝmmǝgnen mensewan, izammazal akli-net y ad annu i naftaɣan: "Asiwat-du, imensewan ǝmǝrǝdda ǝmmotagan."»
17 E à hora da ceia, enviou seu servo para dizer aos convidados: Vinde, tudo já está preparado.
18 «Mišan ǝggazan-tu ketnasan s iyyan iyyan ǝd sur. Inn-as wa azzaran: "Sǝket ǝzzǝnza tawagost, kundaba oseq-qat ǝnǝyaq-qat. A di-wǝr-tǝššǝkaɣ."
18 Mas todos, um a um, começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um terreno e preciso sair para vê-lo; rogo-te me dês por escusado.
19 Inn-as-du iyyan: "Sǝket d-ǝzzanza maraw zǝgran y agayak, amaran areɣ a tan-ǝrǝma. A di-wǝr-tǝššǝka."
19 Disse outro: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; rogo-te me dês por escusado.
20 Inn-as-du iyyan: "Sǝket ǝzlafa, daɣ adi wǝr ǝfrega a kay-in-asaɣ."»
20 Disse também um outro: Casei-me e por isso não posso ir.
21 «As d-iqqal ǝkli, iga i mǝššis isalan kul win den. Iggaz alham labasan mǝššis n aɣaywan, amaran inn-as: "Aglu tarmad, tilalaɣ aɣrǝm, tidawa-du ǝd tǝlǝqqawen ǝd nǝbdan ǝd mǝddǝrɣal ǝd mǝggudal."»
21 Voltou o servo e referiu isto a seu senhor. Então, irado, o pai de família disse a seu servo: Sai, sem demora, pelas praças e pelas ruas da cidade e introduz aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 «As d-iqqal ǝkli, inna i mǝššis: "Mǝšši, ǝgeɣ awa di-tǝnneɣ, mišan ehan harwa da ih-ay adag."
22 Disse o servo: Senhor, está feito como ordenaste e ainda há lugar.
23 Inn-as mǝššis: "Ǝgmǝd aɣrǝm, tilalaɣ ǝd tarrayen ǝd tamawen ǝn fǝrgan, tǝšǝhhǝššǝlaɣ aytedan a d-asin fǝl ad idnǝy ahan-in.
23 O senhor ordenou: Sai pelos caminhos e atalhos e obriga todos a entrar, para que se encha a minha casa.
24 Illikan as aytedan win as ǝzzara ǝgmaya daɣ-san a di-d-asin, wǝr tan-iha i zʼirǝman imensewan-in."»
24 Pois vos digo: nenhum daqueles homens, que foram convidados, provará a minha ceia.
25 Imalallay-in Ɣaysa tamattay tǝknat igǝt ta dǝr-ǝs tǝddewat, inn-asan:
25 Muito povo acompanhava Jesus. Voltando-se, disse-lhes:
26 «Awedan wa iran a di-ilkǝm, ǝnta wǝr di-iga tara togarat ta iga y abba-net, d anna-net ǝd tǝntut-net ǝd bararan-net ǝd mǝdrayan-net ǝd tǝmǝdrayen-net d ǝnta iman-net, wǝdi wǝr ifreg ad iqqǝl anattalib-in.
26 Se alguém vem a mim e não odeia seu pai, sua mãe, sua mulher, seus filhos, seus irmãos, suas irmãs e até a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 I wǝr nǝger iri y ad idkǝl tǝgǝttawt-net, agu imateran-net ilkǝm-i, wǝdi wǝr ifreg ad iqqǝl ǝnalkim-in.
27 E quem não carrega a sua cruz e me segue, não pode ser meu discípulo.
28 Id nǝnna masalan ad ira iyyan daɣ-wan ad ikrǝs ehan imosan suru. Wǝrgeɣ tǝɣimit a itaggu, ixsǝb awa t-ikrasan tǝzzar, issǝn kud ila azrǝf a t-issindan wala?
28 Quem de vós, querendo fazer uma construção, antes não se senta para calcular os gastos que são necessários, a fim de ver se tem com que acabá-la?
29 As wǝr iga awen, as t-issǝnta akaras har t-orna ǝsǝndi-net, a daɣ-as agin aytedan kul win t-ǝnaynen tamakkakkayt,
29 Para que, depois que tiver lançado os alicerces e não puder acabá-la, todos os que o virem não comecem a zombar dele,
30 annin: "Awedan wa, issǝnta akaras n ahan, orn-ay ad t-isǝkkǝsǝw."
30 dizendo: Este homem principiou a edificar, mas não pode terminar.
31 Madeɣ nǝnna masalan, ǝmǝnokal iyyan as inkar ǝmǝgǝr gar-es d iyyan. Wǝrgeɣ tǝɣimit a zʼagu tǝzzar, isǝmmǝdrǝn, issǝn kud ǝnta wa ilan maraw ǝgim n alǝs, ifrâg terazay n ǝmǝnokal wa hadan ilân ǝnta sanatat tǝmǝrwen n ǝgim n alǝs?
31 Ou qual é o rei que, estando para guerrear com outro rei, não se senta primeiro para considerar se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 As inay as wǝr t-ifreg, harwa da iggug ǝmǝnokal wa hadan as tu-z-issuku inǝmmuzal, igmǝy daɣ-as alxer.
32 De outra maneira, quando o outro ainda está longe, envia-lhe embaixadores para tratar da paz.
33 Kawanay da za ǝmmǝk di da, i daɣ-wan wǝr nǝmmǝzzay d awa ila kul, wǝr ifreg ad iqqǝl anattalib-in.
33 Assim, pois, qualquer um de vós que não renuncia a tudo o que possui não pode ser meu discípulo.
34 Tesǝmt arat olâɣan a tǝmos, mišan as tat-tǝgmǝd tembay-net, mǝni tǝmǝwit tas tat-za-tǝtǝwǝsuɣǝl?
34 O sal é uma coisa boa, mas se ele perder o seu sabor, com que o recuperará?
35 Ab-as tat-tǝha tǝnfa waliyyat y amaḍal wala deɣ tah-et tǝnfa i tamaqqost. Tanaɣla ɣas a din-za-tǝtǝwǝggu. Wa isallin, aslet!»
35 Não servirá nem para a terra nem para adubo, mas lançar-se-á fora. O que tem ouvidos para ouvir, ouça!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.