Atos 5
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs VC
1 Ill-ay alǝs iyyan igân esǝm Ananǝyâs a din-izzinzan, ǝnta ǝd tǝntut-net Safira, tawagost-net,
1 Um certo homem chamado Ananias, de comum acordo com sua mulher Safira, vendeu um campo
2 tǝzzar inamarda ǝd tǝntut-net fǝl a din-ittǝf arat daɣ ǝzrǝf wa din-tǝnza, eway-du awa hadan, ikf-ay i nǝmmuzal.
2 e, combinando com ela, reteve uma parte da quantia da venda. Levando apenas a outra parte, depositou-a aos pés dos apóstolos.
3 Inn-as Butros: «Ananǝyâs, mafel as toyyeɣ Aššaytan iga y ǝwǝl-nak iguz ogdân d awa, ewad daɣ-ak ad taga y Infas wa Zǝddigan bahu s iduf wa din-tǝgeɣ arat daɣ ǝzrǝf wa din-tǝnza tawagost-nak?
3 Pedro, porém, disse: Ananias, por que tomou conta Satanás do teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo e enganasses acerca do valor do campo?
4 Harwa tat-in-wǝr-tǝzzǝnza, wǝrgeɣ tǝla-nak a tǝha? As tat-in-tǝzzǝnza deɣ, wǝrgeɣ azrǝf wa tat-in-tǝzzǝnza kay a ittafan tanat-net? Daɣ adi, mafel tǝsamarkasa daɣ ǝwǝl-nak igi n ǝmazal ogdân d awa? Wǝrgeɣ aytedan as tǝgeɣ bahu, kalar Mǝššina ǝs tu-tǝgeɣ.»
4 Acaso não o podias conservar sem vendê-lo? E depois de vendido, não podias livremente dispor dessa quantia? Por que imaginaste isso em teu coração? Não foi aos homens que mentiste, mas a Deus.
5 As isla Ananǝyâs i batu ten, ifataqqat, ǝgmadan-tu man. Tǝggaz tasa zǝwwǝrat aytedan kul win ǝslanen awen.
5 Ao ouvir estas palavras, Ananias caiu morto. Apoderou-se grande terror de todos os que o ouviram.
6 Tǝzzar osan-t-idu meddan ǝn mawadan, ǝgan-tu daɣ šifit, ǝglan dǝr-ǝs ǝnbalan-t-in.
6 Uns moços retiraram-no dali, levaram-no para fora e o enterraram.
7 Edag ǝn karadat assaɣaten dǝffǝr awen, tosa-du tǝntut n Ananǝyâs, wǝr tǝssen fǝl awa igan.
7 Depois de umas três horas, entrou também sua mulher, nada sabendo do ocorrido.
8 Issǝstan-tat Butros, inn-as: «Safira, ǝmǝl-i, awak tawagost-nawan azrǝf wa tat-in-tǝzzǝnzam, ǝnta da da ketnet?» Tǝnn-as: «Awalla, ǝnta ǝddi da.»
8 Pedro perguntou-lhe: Dize-me, mulher. Foi por tanto que vendestes o vosso campo? Respondeu ela: Sim, por esse preço.
9 Tǝzzar inn-as Butros: «Manǝmmǝk ǝs tǝnamannakam fǝl igi ǝn taremt y Infas wa Zǝddigan? Sǝsǝm, meddan win din-ǝnbalnen alǝs-nam ǝllân dat ǝmi n ahan; a kam-awǝyan kam da.»
9 Replicou Pedro: Por que combinastes para pôr à prova o Espírito do Senhor? Estão ali à porta os pés daqueles que sepultaram teu marido. Hão de levar-te também a ti.
10 Tǝfataqqat tamazayt ten da ɣur daran ǝn Butros, ǝgmadan-tat man. Ǝggazan-du meddan winad ǝn mâwadan a, osan-tat-du wǝr tǝdder, ewayan-tat ǝnbalan-tat-in dǝgma n alǝs-net.
10 Imediatamente caiu aos seus pés e expirou. Entrando aqueles moços, acharam-na morta. Levaram-na para fora e a enterraram junto do seu marido.
11 Eway-du awen as tǝggaz tasa labasat Ǝlkǝnisat ketnet d aytedan kul win ǝslanen awen.
11 Sobreveio grande pavor a toda a comunidade e a todos os que ouviram falar desse acontecimento.
12 Taggin nǝmmuzal tǝlmǝɣjujaten aggotnen ǝmosnen alɣalamaten d aratan aggotnen simaklalnen daɣ aytedan. Tamanayan faw mǝzzǝgzan ǝs Ɣaysa ketnasan, daw tafala n Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada tas itawannu «ta n Suliman».
12 Enquanto isso, realizavam-se entre o povo pelas mãos dos apóstolos muitos milagres e prodígios. Reuniam-se eles todos unânimes no pórtico de Salomão.
13 Ǝssiɣmaran-tan aytedan mišan wǝr-t-illa i ihalan a tan-in-ihaz.
13 Dos outros ninguém ousava juntar-se a eles, mas o povo lhes tributava grandes louvores.
14 Dǝr iga awen da ya, tittǝyan s aytedan ǝknanen igǝt ǝgânen daɣ meddan ǝd tǝdoden win zagzannen s Ǝmǝli.
14 Cada vez mais aumentava a multidão dos homens e mulheres que acreditavam no Senhor.
15 Har as, tamawayan-du miranan tawasansin daɣ tessaten madeɣ šisalaten fǝl afay ǝn tarrayen ǝn Yerusalam, fǝl a din-tawǝd kuddeɣ telay ǝn Butros wiyyad daɣ-san as d-illam den.
15 De maneira que traziam os doentes para as ruas e punham-nos em leitos e macas, a fim de que, quando Pedro passasse, ao menos a sua sombra cobrisse alguns deles.
16 Tazalan-du deɣ aytedan ǝknanen igǝt ǝn ɣǝrman win ǝhoznen Yerusalam, ǝs Yerusalam ewâyan imiranan-nasan d aytedan-nasan win ǝssǝranan kǝlǝsuf. Ketnasan deɣ tiwǝzuzǝyan.
16 Também das cidades vizinhas de Jerusalém afluía muita gente, trazendo os enfermos e os atormentados por espíritos imundos, e todos eles eram curados.
17 Ǝggaznat tǝsmiten labasnen Ǝlimam wa Zǝwwǝran ǝnta d aytedan kul win tǝɣimit-net, ǝn taggayt ta n Sadusaytan,
17 Levantaram-se então os sumos sacerdotes e seus partidários {isto é, a seita dos saduceus} cheios de inveja,
18 tǝzzar ǝnkaran sattarmasan inǝmmuzal ǝgan-tan daɣ kasaw dat awedan kul.
18 e deitaram as mãos nos apóstolos e meteram-nos na cadeia pública.
19 Mišan osa-du angalos n Ǝmǝli ehad, olam šisǝhar ǝn kasaw, ikkas-tan-du, inn-asan:
19 Mas um anjo do Senhor abriu de noite as portas do cárcere e, conduzindo-os para fora, disse-lhes:
20 «Akkiwat Ehan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada, tǝmǝlam y aytedan isalan kul win tǝmǝddurt ta taynayat.»
20 Ide e apresentai-vos no templo e pregai ao povo as palavras desta vida.
21 Ǝgan nǝmmuzal awa dasan-itawannan, ǝnzayan s Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada, a daɣ-as sasaɣrin aytedan.
21 Obedecendo a essa ordem, eles entraram ao amanhecer, no templo, e puseram-se a ensinar. Enquanto isso, o sumo sacerdote e os seus partidários reuniram-se e convocaram o Grande Conselho e todos os anciãos de Israel, e mandaram trazer os apóstolos do cárcere.
22 Osan-in maššaɣalan win tan-ǝgmaynen ehan ǝn kasaw, mišan wǝr tan-in-ogezan daɣ kasaw, tǝzzar ǝqqalan ǝgan isalan,
22 Dirigiram-se para lá os guardas, mas ao abrirem o cárcere, não os encontraram, e voltaram a informar:
23 ǝnnan: «Nos-in kasaw ketnet itimantammat, ǝbdâdan sojitan win t-ogaznen dat mawan-net, mišan as nolam tǝsǝhǝrt ǝn kasaw, wǝr daɣ-as in-nosa awedan waliyyan.»
23 Achamos o cárcere fechado com toda segurança e os guardas de pé diante das portas, e, no entanto, abrindo-as, não achamos ninguém lá dentro.
24 As isla kabtan ǝn sojitan win tagaznen Ehan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada, ǝd muzaran ǝn limaman i salan win den, ǝqqanan ɣafawan-nasan, ad samadranan daɣ awa zʼiqqǝl awen.
24 A essa notícia, os sumos sacerdotes e o chefe do templo ficaram perplexos e indagaram entre si sobre o que significava isso.
25 Ǝhân ten da as tan-d-osa awedan, inn-asan: «Sǝsǝmat! Meddan win tǝgam daɣ kasaw, ǝbdâdan daɣ Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada, sasaɣrin daɣ-as tamattay.»
25 Mas, nesse momento, alguém transmitiu-lhes esta notícia: Aqueles homens que metestes no cárcere estão no templo ensinando o povo!
26 Tǝzzar igla kabtan alwaq wen da iddêw ǝd sojitan-net ǝbazan-du inǝmmuzal, mišan wǝr tan-ǝdesan fǝlas ǝksudan a sǝr-san du-tǝggǝd tamattay ǝntanay en da, tanɣ-en ǝs zabaw ǝn tǝgur.
26 Foi então o comandante do templo com seus guardas e trouxe-os sem violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 As tan-d-ewayan, zazzakken-tan dat Asaggawar wa Zǝwwǝran, tǝzzar issǝstan-tan Ǝlimam wa Zǝwwǝran,
27 Trouxeram-nos e os introduziram no Grande Conselho, onde o sumo sacerdote os interrogou, dizendo:
28 inn-asan: «Wǝrgeɣ nǝrɣâm-awan wǝllen fǝl a imosan ǝsǝssǝɣri n awedan waliyyan daɣ batu n esǝm di? Mišan ǝnǝyat awa tǝgam! Tǝzawwazawazam daɣ Yerusalam ketnet ǝsǝssǝɣri-nawan, tǝrâm a dana-tǝssǝwaram tamattant n alǝs di.»
28 Expressamente vos ordenamos que não ensinásseis nesse nome. Não obstante isso, tendes enchido Jerusalém de vossa doutrina! Quereis fazer recair sobre nós o sangue deste homem!
29 Inn-asan Butros ǝd nǝmmuzal win hadatnen: «Mǝššina as danaɣ-ilzam a das-nabbardag, wǝrgeɣ aytedan!
29 Pedro e os apóstolos replicaram: Importa obedecer antes a Deus do que aos homens.
30 Mǝššina, Ǝmǝli ǝn marawan-nana a d-issǝnkaran Ɣaysa was tǝgam iman-net s ǝtǝytǝy wa tu-tǝgam fǝl tǝgǝttawt.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou Jesus, que vós matastes, suspendendo-o num madeiro.
31 Ǝnta a da, a idkal Mǝššina ig-ay daɣ ǝɣil-net, ig-ay Ǝmuzar d Ǝmaɣlas y ad igrǝw i Kǝl-Israyil tarrayt ǝn tǝtubt, ǝgrǝwan tǝsureft ǝn bakkadan-nasan.
31 Deus elevou-o pela mão direita como Príncipe e Salvador, a fim de dar a Israel o arrependimento e a remissão dos pecados.
32 Nǝmos šigǝyyawen n awen, nakkanay d Infas wa Zǝddigan ihakku Mǝššina y aytedan win ǝlkamnen i tara-net.»
32 Deste fato nós somos testemunhas, nós e o Espírito Santo, que Deus deu a todos aqueles que lhe obedecem.
33 As ǝslan muzaran n Asaggawar wen i batu ten, iggaz-tan alham labasan, ǝran a daɣ-san ǝkkasan iman.
33 Ao ouvirem essas palavras, enfureceram-se e resolveram matá-los.
34 Mišan ibdad iyyan daɣ-san ǝn taggayt ta n Farisaytan igân esǝm Gamalǝyel imosan ǝmusan zǝwwǝran n Ǝttǝwret, ǝssiɣmaran aytedan kul, omar s ad tǝwǝkkǝsan nǝmmuzal daɣ ahan wa daɣ iga ǝmǝnǝy har din-agin arat n amazay,
34 Levantou-se, porém, um membro do Grande Conselho. Era Gamaliel, um fariseu, doutor da lei, respeitado por todo o povo.
35 amaran inn-asan: «Kǝl-Israyil, ǝnkǝdat y a was tǝram a tu-tagim i meddan en.
35 Mandou que se retirassem aqueles homens por um momento, e então lhes disse: Homens de Israel, considerai bem o que ides fazer com estes homens.
36 Wǝr irǝw adi as d-inkar alǝs igân Tedas inna ǝnta imos arat, tǝzzar ǝlkaman-as meddan ewâdnen ǝkkozat tǝmad n alǝs. Ǝnta za iman-net itawanɣa kǝrǝz, meddan win das-ǝlkamnen wazawazan, ibǝnnan awen ketnet.
36 Faz algum tempo apareceu um certo Teudas, que se considerava um grande homem. A ele se associaram cerca de quatrocentos homens: foi morto e todos os seus partidários foram dispersados e reduzidos a nada.
37 Dǝffǝr-ǝs, daɣ azzaman win tuddant, inkar-du iyyan alǝs igân esǝm Yahuza wa n Galilaya, isaffallag aytedan aggotnen, ǝlkaman-as. Ǝnta da za, itawanɣa kǝrǝz, tǝzzar wazawazan aytedan kul win das-ǝlkamnen.
37 Depois deste, levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e arrastou o povo consigo, mas também ele pereceu e todos quantos o seguiam foram dispersados.
38 Daɣ adi daɣ talɣa ta, ǝnnǝsixa wa dawan-z-aga: Ǝgmǝdat batu ǝn meddan en, tayyim-tan ad aglin; fǝlas kud arat wa ǝnnǝyen madeɣ wa taggin wǝr imos ar arat ǝrân aytedan a, wǝdi ad ibǝrǝjjǝt.
38 Agora, pois, eu vos aconselho: não vos metais com estes homens. Deixai-os! Se o seu projeto ou a sua obra provém de homens, por si mesma se destruirá;
39 Mišan kud arat a imos as Mǝššina a t-iran, wǝdi wǝr tǝfregam ǝzǝrǝz-nasan. Ǝnkǝdat, a din-wǝr-tagrim iman-nawan tǝmosam ǝllid ǝn Mǝššina.» Tǝzzar ǝttafan ǝnnǝsixa-net.
39 mas se provier de Deus, não podereis desfazê-la. Vós vos arriscaríeis a entrar em luta contra o próprio Deus. Aceitaram o seu conselho.
40 Sassaɣran-du inǝmmuzal, sassagan-asan šiwwit labasnen s ǝlǝkkud. Dǝffǝr awen ǝrɣaman-asan fǝl a du-wǝr-ǝlesan adakal n esǝm ǝn Ɣaysa, amaran oyyan-tan.
40 Chamaram os apóstolos e mandaram açoitá-los. Ordenaram-lhes então que não pregassem mais em nome de Jesus, e os soltaram.
41 Ǝfalan nǝmmuzal ehan wa daɣ itamanay Asaggawar wa Zǝwwǝran, ǝknân tǝdǝwit id Mǝššina a tan-issǝharan d ad tawasaknin mǝlka fǝl ǝddǝlil ǝn Ɣaysa.
41 Eles saíram da sala do Grande Conselho, cheios de alegria, por terem sido achados dignos de sofrer afrontas pelo nome de Jesus.
42 Akk ǝzǝl, gǝr za daɣ Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada wala deɣ daɣ nan n aytedan, wǝr kala ǝmmǝzzayan d ǝsǝssǝɣri d igi ǝn salan n Ǝlinjil a tan-imosan âs Ɣaysa ǝnta a imosan Ǝlmǝsix.
42 E todos os dias não cessavam de ensinar e de pregar o Evangelho de Jesus Cristo no templo e pelas casas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.