Rute 2
TOF vs ARA
1 Naomin narezoret asi yarilürr, ngi Boaz. Wa mórrel akó wirri ngi pam yarilürr, Elimelekón zitül olom.
1 Tinha Noemi um parente de seu marido, senhor de muitos bens, da família de Elimeleque, o qual se chamava Boaz.
2 Darrpan ngürr Rrut Naomika bóktanórr wagó, “Ma ia kürü koke kilo tótókóm barrli apapdó? Kürü ubi darrü oloman solkwat akyanóma barrli singül dakabainüm, oya obzek kwata kürüka morroal nótó sesene.”
2 Rute, a moabita, disse a Noemi: Deixa-me ir ao campo, e apanharei espigas atrás daquele que mo favorecer. Ela lhe disse: Vai, minha filha!
3 Rrut we natókórr apapdó, barrli singgalgón pamab solkwat akyalórr, barrli singül dakabainkü. Ene ma igó yarilürr, wa tai Boazón apapdó warilürr, Elimelekón zitül olom.
3 Ela se foi, chegou ao campo e apanhava após os segadores; por casualidade entrou na parte que pertencia a Boaz, o qual era da família de Elimeleque.
4 Da módóga, ngibürr abüs küp solkwat, Boaz Betliemgabi ugón tübzilürr. Wa ibüka bóktanórr wagó, “⌊Lod⌋ yenkü asine!”
4 Eis que Boaz veio de Belém e disse aos segadores: O Senhor seja convosco! Responderam-lhe eles: O Senhor te abençoe!
5 Boaz zaget singüldü pam imtinürr wagó, “Ini küsil kol ia noano?”Boaz donki kwitüdü mórranda. Rrut barrli singül dakabainda.|alt="Boaz on donkey, Ruth gleaning" src="CO00964B.TIF" size="span" loc="2:5-6" copy="David C. Cook" ref="2:5"
5 Depois, perguntou Boaz ao servo encarregado dos segadores: De quem é esta moça?
6 Ene pama bóktan yalkomólórr wagó, “Wa ene Moab kolo, Naomidi nidi tolkomórri, Moab bwóbdügabi.
6 Respondeu-lhe o servo: Esta é a moça moabita que veio com Noemi da terra de Moabe.
7 Wa kürü kümtine wagó, ‘Ka ia zaget kolpamab solkwat koke akyeno, barrli singül dakabainüm?’ Da wa zaget kurai irrbi bókyene, kókó errkyadan. Wa ma wata karianbóka kuri ngón agóne aren-aren müót murrdü.”
7 Disse-me ela: Deixa-me rebuscar espigas e ajuntá-las entre as gavelas após os segadores. Assim, ela veio; desde pela manhã até agora está aqui, menos um pouco que esteve na choça.
8 Da Boaz Rrutün we wyalórr wagó, “Gyaurka, kürü bóktan turrkrru. Ma myamem darrü apapdó barrli singül dakabain-gu, akó ini poko amgatgu. Ma wata ini zaget kolab minggüpanan akyan namulo!
8 Então, disse Boaz a Rute: Ouve, filha minha, não vás colher em outro campo, nem tampouco passes daqui; porém aqui ficarás com as minhas servas.
9 Ma we apap ngaka, pama barrli singül ne singgalgóndako, ma kubó ola namülünke, kolab solkwat barrli singül dakabainüm. Ka blaman pam kuri nilnüma marü kolae tonarre ngakan-gum. Akó marü naea nóma müpüde, kubó ma we mariti tólaelórrón nae beledógab enónke, i ne kla errngamórre.”
9 Estarás atenta ao campo que segarem e irás após elas. Não dei ordem aos servos, que te não toquem? Quando tiveres sede, vai às vasilhas e bebe do que os servos tiraram.
10 Rrut wakósingül we nülkamülürr tüpdü, da obzek tüpdü elkomólórr. Da wa Boazón imtinürr wagó, “Ma moba obzek kwata kürüka iade morroal sesena igó, ma kürü morroal ngakandóla? Ka go mogob kolóla.”
10 Então, ela, inclinando-se, rosto em terra, lhe disse: Como é que me favoreces e fazes caso de mim, sendo eu estrangeira?
11 Boaz bóktan yalkomólórr wagó, “Ka blaman bóktan nurrkrruarre ma moba kolalkotódó ne poko tómbapónórró, marü müóra nóma nurrótókórr. Ka umulóla, ma moba aipab nis akó moba bwób iazan amgatórró, akó ma ia katókórró ngyabenóm mogob kolpampükü, ma ngaen umul-koke nibióbbóka namülnürrü.
11 Respondeu Boaz e lhe disse: Bem me contaram tudo quanto fizeste a tua sogra, depois da morte de teu marido, e como deixaste a teu pai, e a tua mãe, e a terra onde nasceste e vieste para um povo que dantes não conhecias.
12 Marü sab Lod darrem wató mókyene, ma ne poko tómbapón namülnürrü. Marü sab Lod, Isrraelón God nótóke, dudu darrem kla wató mókyene, ma noa murrdü ngyabenóm katókórró moba zid bainüm!”
12 O Senhor retribua o teu feito, e seja cumprida a tua recompensa do Senhor , Deus de Israel, sob cujas asas vieste buscar refúgio.
13 Rrut bóktanórr wagó, “Ma moba obzek kwata kürüka metat morroal asen namulo, wirri pam. Ma kürü kari morroal koke kuri kina, ma enezan morroal tonarre bóktandóla kürüka. Enanla ka darrpan tonarr kokela marü ngibürr zaget koldógab.”
13 Disse ela: Tu me favoreces muito, senhor meu, pois me consolaste e falaste ao coração de tua serva, não sendo eu nem ainda como uma das tuas servas.
14 Alo ngarkwat nóma semrranórr, Boaz Rrutünbóka wagó, “Ala kató, plaoa poko ipa, ugó yanggóból ini waendó.” Da wa we mórran-mórran bainürr ngibürr zaget kolpampükü. Boaz ngibürr bamngulürrün barrli küp uliónürr. Rrut tóba ngarkwatódó elorr, da ngibürr alo pokoa baminürr.
14 À hora de comer, Boaz lhe disse: Achega-te para aqui, e come do pão, e molha no vinho o teu bocado. Ela se assentou ao lado dos segadores, e ele lhe deu grãos tostados de cereais; ela comeu e se fartou, e ainda lhe sobejou.
15 Rrut nóma bupadórr barrli singül dakabainüm, Boaz tóba zaget pamdó bóktanórr wagó, “Ini kol kubó olkomólamke. Wa ne kubó nóma dakabain waril barrli kur negako, e kubó oyaka bóktan-gu igó, wa kolae kla tónggapóndo.
15 Levantando-se ela para rebuscar, Boaz deu ordem aos seus servos, dizendo: Até entre as gavelas deixai-a colher e não a censureis.
16 Akó kubó ngibürr tangande alók kwarilünke ene kurdügab, oya dakabainüm. E kubó oya aggu.”
16 Tirai também dos molhos algumas espigas, e deixai-as, para que as apanhe, e não a repreendais.
17 Da Rrut we dakabain warilürr barrli singül, kókó abüsa nóma bótaorr. Wa blaman nóma ailürr küp ausüm, ene barrli küp 10 müp ngarkwat kwarilürr.
17 Esteve ela apanhando naquele campo até à tarde; debulhou o que apanhara, e foi quase um efa de cevada.
18 Rrut ene barrli küp imarrurr müót basirrdü. Wa tóba kolalkot omtyanórr wa nigó ngarkwat barrli ailürr, akó wa uliónürr ne alo pokoa baminürr.
18 Tomou-o e veio à cidade; e viu sua sogra o que havia apanhado; também o que lhe sobejara depois de fartar-se tirou e deu a sua sogra.
19 Naomi oya umtinürr wagó, “Ma ia ini barrli ne dakabain namüla, errkya ngürr? Akó ma noa apapdó zaget namüla? Da God bles ki yó ene pam, marü morroal nótó ngakan yaril.”
19 Então, lhe disse a sogra: Onde colheste hoje? Onde trabalhaste? Bendito seja aquele que te acolheu favoravelmente! E Rute contou a sua sogra onde havia trabalhado e disse: O nome do senhor, em cujo campo trabalhei, é Boaz.
20 Naomi wirrianbóka we bóktanórr Rrutka wagó, “Lod Boazón bles ki yó, akó wa koke bóleanórr tóba morroal tonarr okaka amzazilüm arról akó büdül nidipko!” Naomi akó bóktanórr wagó, “Ene mibü minggüpanan narezorete, ó wa mibü darrü ⌊aurdü amaik⌋ pama.”
20 Então, Noemi disse a sua nora: Bendito seja ele do Senhor , que ainda não tem deixado a sua benevolência nem para com os vivos nem para com os mortos. Disse-lhe mais Noemi: Esse homem é nosso parente chegado e um dentre os nossos resgatadores.
21 Da Rrut bóktanórr wagó, “Kürü akó morroal ne bóktan küline, wagó, ‘Ma kürü zaget pamkolpam minggüpanan namulo, kókóta blaman abüla kürü apapdó tai nóma blakóne.’”
21 Continuou Rute, a moabita: Também ainda me disse: Com os meus servos ficarás, até que acabem toda a sega que tenho.
22 Naomi bóktanórr wagó, “Rrut, amkoman, kürü olom, ma sab kolpükü zaget namulo Boazón apapdó. Marü sab aprrapórr ta kolae tonarre kena ngakan kwarilün, ma ne darrü paman apapdó nóma natoko.”
22 Disse Noemi a sua nora, Rute: Bom será, filha minha, que saias com as servas dele, para que, noutro campo, não te molestem.
23 Rrut we dakabain warilürr Boazón zaget kolpükü, kókó blaman barrli akó ⌊wit⌋ abüla nóma blakónórr. Da wa metat we ngyaben warilürr tóba kolalkotpükü.
23 Assim, passou ela à companhia das servas de Boaz, para colher, até que a sega da cevada e do trigo se acabou; e ficou com a sua sogra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?