Mateus 22
TOCNT vs NAA
1 Jesús tzucupaj ca̠li̠ta̠kalhchuhui̠nán túnuj takalhchuhuí̠n y chiné ca̠huánilh:
1 De novo Jesus lhes falou por parábolas, dizendo:
2 —Amá xtapéksi̠t Dios hua̠ntu̠ ma̠lacatzuqui̠ma uú nac ca̠quilhtamacú luu xta̠chuná qui̠taxtuy cumu la̠ cha̠tum rey hua̠nti̠ tláhualh aktum pu̠pa̠xcua porque xma̠makaxtokma xkahuasa.
2 — O Reino dos Céus é semelhante a um rei que preparou uma festa de casamento para seu filho.
3 Xlá ca̠máca̠lh makapitzí̠n xtasa̠cuá̠n xlacata nataán tahuaniy hua̠nti̠ xca̠putzacani̠t xlacata pi̠ catamilhá nac pu̠pa̠xcua porque aya xámaj tamakaxtoka xkahuasa. Pero huata a̠ma̠ko̠lh lacchixcuhuí̠n hua̠nti̠ xca̠putzacani̠t natamakpa̠xcuajnán ni̠ tamimpútulh.
3 Enviou os seus servos a chamar os convidados para a festa, mas estes não quiseram vir.
4 Pero cumu a̠má rey luu xca̠li̠pa̠huán xlá ca̠maca̠mpá tunujli̠túm xlacscujni xlacata chiné naca̠huanicán: “Caca̠huanítit tama̠ko̠lh quintaputza xlacata pi̠ catatláhualh li̠tlá̠n la̠li̠huán caquintalákmilh porque aya accha̠ná la̠ta huí tahuá uú nac pu̠tamakaxtokni. Aquit aya cca̠makni̠ni̠t quihuá̠cax chu xalakkón quintakalhí̠n, y xa̠huachí aya li̠huana̠ ca̠xtlahuacani̠t xalacuán tahuá.”
4 Enviou ainda outros servos, dizendo: “Digam aos convidados: Eis que já preparei o meu banquete; os meus bois e animais da engorda já foram abatidos, e tudo está pronto; venham para a festa.”
5 Pero ma̠squi chuná ca̠huanícalh a̠ma̠ko̠lh lacchixcuhuí̠n hua̠nti̠ xca̠putzacani̠t ni̠ takalhachixcúhui̠lh y ni̠ táalh nac pu̠pa̠xcua. Cha̠tum alh nac xca̠tuhuá̠n y cha̠tumli̠túm alh nac xpu̠stá̠n.
5 Mas os convidados não se importaram e se foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio.
6 Y makapitzí̠n caj tali̠sí̠tzi̠lh la̠ta xca̠lakalatla̠huancán, huata huakaj tachipachá xlacscujni rey, la̠n tahuilí̠nilh, makapitzí̠n hasta ca̠makní̠calh.
6 Outros, agarrando os servos, os maltrataram e mataram.
7 Acxni̠ chú a̠má rey cátzi̠lh hua̠ntu̠ xca̠tlahuanicani̠t xtasa̠cuá̠n xlá luu li̠pe̠cua la̠ta sí̠tzi̠lh y ca̠li̠ma̠péksi̠lh makapitzí̠n tropa xlacata pi̠ caca̠makní̠calh a̠ma̠ko̠lh lacli̠xcájnit lacchixcuhuí̠n y na̠ caca̠lhcuyunícalh xca̠chiqui̠ncán.
7 — O rei ficou furioso e, enviando as suas tropas, exterminou aqueles assassinos e incendiou a cidade deles.
8 Acali̠stá̠n chú ca̠huánilh xa̠makapitzí̠n xtasa̠cuá̠n: “Chú luu xaaccha̠ná huila̠náhu xlacata natamakaxtoka quinkahuasa y napa̠xcuajnaná̠hu, porque aya li̠huana̠ ca̠ca̠xya̠huacani̠t mesa y ca̠xtlahuacani̠t tahuá; pero huata a̠ma̠ko̠lh hua̠nti̠ aquit xaclacasquín naquintalakmín hua̠nti̠ xacca̠putzani̠t xlacán chú niaj ca̠mini̠niy natamín porque caj xpa̠lacata xali̠xcájnit xtapuhua̠ncán tali̠laktzanka̠ta̠yani̠t.
8 Então disse aos seus servos: “A festa está pronta, mas os convidados não eram dignos.
9 Pus huata mejor capimpítit huixinín nac ca̠tiji̠ní̠n xa̠huá nac xli̠lanca ca̠chiquí̠n, y caca̠huanítit xli̠hua̠k hua̠nti̠ nata̠tanoklhá̠tit xlacata pi̠ catámilh nac xpu̠tamakaxtokni quinkahuasa la̠qui̠ natamakua̠yán.”
9 Vão, pois, para as encruzilhadas dos caminhos e convidem para o banquete todos os que vocês encontrarem.”
10 Ama̠ko̠lh tasa̠cuá̠n táalh nac ca̠tiji̠ní̠n y pu̠tum tama̠ké̠stokli xli̠hua̠k hua̠nti̠ xlacán tama̠nóklhulh y pa̠tum tanú̠calh nac a̠má chiqui antanícu xpa̠xcuajnamá̠calh, la̠tachá tícuya̠ cristianos xtamini̠t hua̠nti̠ tla̠n xtacatzi̠ni̠t chu hasta hua̠nti̠ xtalaktzanka̠ta̠yani̠t.
10 E, saindo aqueles servos pelas estradas, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala do banquete ficou cheia de convidados.
11 ’Acxni̠ a̠má rey alh ca̠ucxilha hua̠nti̠ xtamini̠t nac pu̠pa̠xcua, pero xlá ni̠para tzinú ma̠tlá̠nti̠lh acxni̠ úcxilhli cha̠tum chixcú pi̠ ni̠tu̠ clhaka̠ni̠t a̠má la̠n lháka̠t hua̠ntu̠ ca̠ma̠xquí̠calh acxni̠ tatánu̠lh nac pu̠tamakaxtokni.
11 — Mas, quando o rei entrou para ver os que estavam à mesa, notou ali um homem que não trazia veste nupcial
12 Xakátli̠lh a̠má chixcú y chiné huánilh: “Amigo, ¿túcu xpa̠lacata ni̠ li̠lhaka huix a̠má la̠n lháka̠t hua̠ntu̠ ca̠ma̠xqui̠cántit acxni̠ tanu̠chitátit uú nac pu̠tamakaxtokni?” Pero huata a̠má chixcú ni̠ cátzi̠lh lácu nakalhti̠nán y cacs lacáhua.
12 e perguntou-lhe: “Amigo, como você entrou aqui sem veste nupcial?” E ele emudeceu.
13 Entonces a̠má rey ca̠huánilh hua̠nti̠ xtamacascujmá̠nalh: “La̠li̠huán huakaj cachipátit, camacachí̠tit, na̠ li̠huana̠ calacchí̠tit y catamacxtútit nac quilhtí̠n antanícu luu ca̠pucsua la̠qui̠ antá natasay y nalacsa̠nán xtatzán caj xpa̠lacata pi̠ la̠n napa̠ti̠nán.”
13 Então o rei ordenou aos serventes: “Amarrem os pés e as mãos dele e atirem-no para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes.”
14 Y Jesús chiné ca̠huánilh a̠ma̠ko̠lh cristianos:
14 Porque muitos são chamados, mas poucos são escolhidos.
15 Acali̠stá̠n a̠ma̠ko̠lh fariseos luu lacxtum tali̠lacchuhuí̠nalh xlacata natakalhasquín Jesús aktum tachuhuí̠n la̠qui̠ chicá para túcu ni̠ tancs nakalhti̠nán chuná chú huij nahuán hua̠ntu̠ natali̠ma̠lacapu̠y.
15 Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como surpreenderiam Jesus em alguma palavra.
16 Pus huata xlacán tama̠lakácha̠lh makapitzí̠n xcompañeroscán chu makapitzí̠n hua̠nti̠ xtata̠ta̠yay rey Herodes. Acxni̠ xlacán talákcha̠lh chiné takalhásquilh:
16 E enviaram-lhe discípulos, juntamente com os herodianos, para lhe dizer: — Mestre, sabemos que o senhor é verdadeiro e que ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade, sem se importar com a opinião dos outros, porque não olha para a aparência das pessoas.
17 Pus clacasquiná̠hu pi̠ la̠nchú xquila̠huaníhu: ¿Pi̠ lakchá̠n la̠ta clakaxoko̠nunima̠náhu a̠má xapuxcu gobierno xalac Roma, osuchí ni̠ lakchá̠n?
17 Assim sendo, diga-nos o que o senhor acha: é lícito pagar imposto a César ou não?
18 Pero cumu Jesús cátzi̠lh pi̠ caj chunatá xtali̠kalhasquimá̠nalh la̠qui̠ para chuná tla̠n natama̠mokosi̠ya̠huay, huata xlá chiné ca̠huánilh:
18 Mas Jesus, percebendo a maldade deles, respondeu:
19 Aver, caquila̠ma̠siyuníhu okxtum tumi̠n hua̠ntu̠ li̠lakaxoko̠nuná̠tit acxni̠ ca̠ma̠ta̠ji̠caná̠tit xlacata impuestos.
19 Mostrem-me a moeda do imposto. Trouxeram-lhe um denário.
20 Jesús chiné ca̠kalhásquilh:
20 E Jesus lhes perguntou:
21 —Huá tamá xlacapú̠n lanca ma̠peksi̠ná gobierno —takalhtí̠nalh xlacán.
21 Eles responderam: — De César. Então Jesus lhes disse:
22 Acxni̠ xlacán takáxmatli hua̠ntu̠ ca̠huanícalh cacs talacáhua y niaj tacátzi̠lh lácu natahuaniy Jesús, huata mejor caj taakxtekyá̠hualh y taalhá.
22 Ouvindo isto, se admiraram e, deixando-o, foram embora.
23 Huatiyá a̠má quilhtamacú makapitzí̠n lacchixcuhuí̠n hua̠nti̠ xca̠huanicán saduceos talákalh antanícu xuilachá Jesús la̠qui̠ natata̠chuhui̠nán. Porque u̠ma̠ko̠lh lacchixcuhuí̠n xlacán xtahuán pi̠ ni̠ xli̠ca̠na talacastacuanán ni̠n nac ca̠li̠ní̠n, pus hua̠ xpa̠lacata chiné tali̠huánilh:
23 Naquele dia, alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se de Jesus e lhe perguntaram:
24 —Ma̠kalhtahuake̠ná, Moisés quinca̠makxteknini̠tán aktum li̠ma̠peksí̠n antanícu huan xlacata pi̠ para tícu nani̠y y para huí xpusca̠t hua̠nti̠ tita̠tamakáxtokli, y para ni̠tícu ta̠kálhi̠lh xcamancán pus para huí chú xta̠lá kahuasa a̠má chixcú, xlá tla̠n nata̠tahuilay xya̠stá la̠qui̠ chuná huij nahuán xcamán a̠má chixcú hua̠nti̠ aya ni̠ni̠t.
24 — Mestre, Moisés disse: “Se alguém morrer, não tendo filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.”
25 Pus maktum quilhtamacú uú nac quilaksti̠pa̠ncán xtahuilá̠nalh kalhatujún li̠nata̠lán. Hua̠nti̠ xapuxcu tamakáxtokli pero ni̠ li̠maka̠s quilhtamacú ni̠lh y akxtekmákalh xpusca̠t, y cumu acxni̠ xla̠tá̠hui ni̠tu̠ ta̠kálhi̠lh xcamancán pus hua̠nti̠ xli̠cha̠tiy xta̠lá ta̠tamakáxtokli a̠má pusca̠t.
25 Ora, havia entre nós sete irmãos. O primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher para seu irmão.
26 Pero a̠má xatajú kahuasa hua̠nti̠ na̠ ta̠táhui a̠má pusca̠t xlá na̠ ni̠lh, y na̠chuná akspúlalh xli̠kalhatutu y pu̠tum tali̠takátzi̠lh xli̠kalhatujuncán hua̠k li̠nata̠lán y hua̠k táni̠lh.
26 O mesmo aconteceu com o segundo, com o terceiro, até o sétimo.
27 Y ni̠ ni̠maka̠s chú a̠má pusca̠t na̠ ni̠lh.
27 Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 Pus chú caquila̠huaníhu, chi̠nchú acxni̠ natalacastacuanán ni̠n nac ca̠li̠ní̠n, ¿xatícu luu nata̠tapeksi̠y a̠má pusca̠t porque xkalhatutucán hua̠k tatita̠táhui?
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete ela será esposa? Porque todos casaram com ela.
29 Jesús ca̠kálhti̠lh:
29 Jesus respondeu:
30 Acxni̠ natalacastacuanán ni̠n nac ca̠li̠ní̠n, a̠ma̠ko̠lh lacchixcuhuí̠n xa̠huá lacpusca̠tní̠n niaj catitatamakáxtokli porque xta̠chuná natali̠taxtuy cumu la̠ ángeles hua̠nti̠ tahuilá̠nalh nac akapú̠n.
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem se dão em casamento, mas são como os anjos no céu.
31 Xa̠huachí huixinín luu mákat aktzanka̠yá̠tit para lacpuhuaná̠tit pi̠ ni̠ catitalacastacuánalh ni̠n nac ca̠li̠ní̠n, porque ni̠ akata̠ksá̠tit hua̠ntu̠ huaniputún xtachuhuí̠n Dios hua̠ntu̠ tatzoktahuilani̠t nac li̠kalhtahuaka antanícu chiné huán:
31 Quanto à ressurreição dos mortos, vocês nunca leram o que Deus disse a vocês:
32 “Aquit a̠má xDios Abraham, xDios Isaac, xa̠huá xDios Jacob.” Antá huamputún pi̠ hua̠nti̠ talamá̠nalh xastacná nac ca̠quilhtamacú chu hua̠nti̠ aya tani̠ni̠t lacxtum lá̠mpara xastacnacú talamá̠nalh, porque Dios ni̠ huá xDioscán ni̠n sinoque hua̠nti̠ talamá̠nalh xastacná.
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó”? Ele não é Deus de mortos, e sim de vivos.
33 Acxni̠ xlacán takáxmatli hua̠ntu̠ Jesús ca̠huánilh, luu xli̠ca̠na tacá̠cni̠lh la̠ta xkalhi̠y xli̠skalala.
33 Ouvindo isto, as multidões se maravilhavam da sua doutrina.
34 Acxni̠ a̠ma̠ko̠lh fariseos tacátzi̠lh pi̠ cacs ca̠makaquilhuáncalh saduceos acxni̠ taqui̠láklalh Jesús xlacán la̠li̠huán tatamacxtúmi̠lh.
34 Entretanto, os fariseus, sabendo que Jesus havia silenciado os saduceus, reuniram-se em conselho.
35 Y acxni̠ chú luu li̠huana̠ tali̠lacchuhui̠nanko̠lh lácu natatlahuay, tamáca̠lh cha̠tum xma̠kalhtahuake̠nacán judíos antaní xuilachá Jesús la̠qui̠ xlá nakalhputzay aktum tachuhuí̠n la̠qui̠ para túcu nítlán nahuán chuná chú tlán natama̠lacapu̠y. Xlá chiné kalhásquilh eé tachuhuí̠n:
35 E um deles, intérprete da Lei, querendo pôr Jesus à prova, perguntou-lhe:
36 —Ma̠kalhtahuake̠ná, ¿xanícuma̠ xli̠ma̠peksí̠n Dios hua̠ntu̠ luu a̠tzinú quili̠ma̠kantaxti̠tcán nac quilatama̠tcán?
36 — Mestre, qual é o grande mandamento na Lei?
37 — ausente —
37 Jesus respondeu:
38 — ausente —
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 Y chi̠nchú xli̠pu̠lactiy na̠ a̠huayu xta̠chuná huamputún y chiné huán: “Calakalhámanti minta̠cristiano chuná cumu lá me̠cstu lakalhamancana.”
39 E o segundo, semelhante a este, é: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.”
40 Xli̠hua̠k hua̠ntu̠ tili̠chuhuí̠nalh Moisés xamaká̠n quilhtamacú xa̠huá hua̠ntu̠ titátzokli xalakmaká̠n profetas nac xlibrojcán pus huá xtama̠siyuputún xatlá̠n xli̠ma̠peksí̠n Dios, pus huá chú tu̠ aquit caj kampa̠tiy ctlahuani̠t la̠qui̠ nama̠kantaxti̠yá̠tit.
40 Destes dois mandamentos dependem toda a Lei e os Profetas.
41 Ama̠ko̠lh fariseos antacú xtalayá̠nalh,
41 Estando reunidos os fariseus, Jesus lhes perguntou:
42 Jesús chiné ca̠kalhásquilh:
42 — O que vocês pensam do Cristo? De quem é filho? Eles responderam: — De Davi.
43 Huata Jesús ca̠huanipá:
43 E Jesus perguntou:
44 Quimpu̠chiná Dios chiné huánilh cha̠tum li̠túm ti̠ na̠ Quimpu̠chiná:
44 “Disse o Senhor ao meu Senhor:
45 Pus, ¿lácu chú li̠lacpuhuaná̠tit xlacata pi̠ Cristo xli̠talakapasni nahuán rey David, si hasta mismo David ca̠cni̠naniy y li̠ma̠pa̠cuhui̠y Quimpu̠chiná?
45 — Portanto, se Davi o chama de Senhor, como ele pode ser filho de Davi?
46 Acxni̠ chuná ca̠huaniko̠lh a̠ma̠ko̠lh lacchixcuhuí̠n ni̠para tzinú tacátzi̠lh lácu natakalhti̠nán, y a̠má quilhtamacú niaj tícu kalhásquilh para túcu.
46 E ninguém podia lhe responder uma palavra; e a partir daquele dia ninguém mais ousou fazer perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?