Mateus 13

TOCNT vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Hua­tiyá a̠má quilh­ta­macú Jesús táca̠xli y alh nac pupunú la̠qui̠ antá naca̠­ma̠­kalh­chuhu­hui̠ni̠y cris­tianos.
1 No mesmo dia, tendo Jesus saído de casa, sentou-se à beira do mar;
2 Pero cumu luu lhu̠hua la̠ta tata­mac­xtú­mi̠lh anta­nícu xlá xuí mejor táju̠lh nac aktum barco; antá culucs táhui y xa̠maka­pi­tzí̠n la̠ta xli̠­lhu̠hua antá tatá̠­yalh nac xquilhtú̠n chú­chut la̠qui̠ nata­kax­matniy xta­chu­huí̠n.
2 e reuniram-se a ele grandes multidões, de modo que entrou num barco, e se sentou; e todo o povo estava em pé na praia.
3 Jesús lhu̠hua hua̠ntu̠ ca̠li̠­ma̠­kalh­chu­huí̠­ni̠lh, y na̠ ca̠huá­nilh eé takalh­chu­huí̠n:
3 E falou-lhes muitas coisas por parábolas, dizendo: Eis que o semeador saiu a semear.
4 Acxni̠ xlá xcha­na̠­nan­ti̠­lhay maka­pi­tzí̠n xli̠­chánat tata­ma̠chá nac tiji; caj li̠puntzú taminchá lactzu spu̠n y tasa­cuaqui̠­ko̠lh.
4 e quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho, e vieram as aves e comeram.
5 Maka­pi­tzí̠n xli̠­chánat tata­ma̠chá nac ca̠chi­huixni anta­nícu ni̠tu̠cu xka­lhi̠y tíyat. Ama̠­ko̠lh li̠chánat pala pulhli porque ni̠ lhu̠hua xuani̠t tíyat,
5 E outra parte caiu em lugares pedregosos, onde não havia muita terra: e logo nasceu, porque não tinha terra profunda;
6 pero acxni̠ tax­tuchi chi­chiní y li̠pe̠cua tzú­culh akchi­chín pala sca̠cli porque ni̠tu̠cu xma̠­ti̠­ju̠ni̠t xtan­káxe̠k.
6 mas, saindo o sol, queimou-se e, por não ter raiz, secou-se.
7 Maka­pi­tzí̠n xli̠­chánat tata­ma̠chá nac ca̠lh­tu­cuní̠n; a̠má lhtucú̠n la̠li̠­huán stacli y ma̠lan­ka̠­ko̠lh.
7 E outra caiu entre espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram.
8 Pero huata maka­pi­tzí̠n xli̠­chánat tata­ma̠chá nac xatlá̠n tíyat y acxni̠ tás­tacli luu lhu̠hua tahuá­calh xta­huácat; maka­pi­tzí̠n tachaná̠n huí tu̠ xka­lhi̠y ma̠x cumu aktum ciento xtalhtzi caj la̠ta akatum xaquihui, maka­pi­tzí̠n cumu tutum­puxám y maka­pi­tzí̠n ma̠x cumu puxa­ma­cá̠hu caj la̠ta aka­tunu tachaná̠n.
8 Mas outra caiu em boa terra, e dava fruto, um a cem, outro a sessenta e outro a trinta por um.
9 ¡Para hui­xinín kalhi̠­yá̠tit min­ta­ke̠ncán pus li̠huana̠ cakax­páttit la̠qui̠ naaka­ta̠k­sá̠tit hua̠ntu̠ cuani­putún!
9 Quem tem ouvidos, ouça.
10 Caj li̠puntzú a̠ma̠ko̠lh xta­ma̠­kalh­ta­huaké̠n Jesús talak­ta­la­ca­tzú­hui̠lh anta­nícu xlá xuí y chuné taka­lhás­quilh:
10 E chegando-se a ele os discípulos, perguntaram-lhe: Por que lhes falas por parábolas?
11 Xlá chiné ca̠kálh­ti̠lh:
11 Respondeu-lhes Jesus: Porque a vós é dado conhecer os mistérios do reino dos céus, mas a eles não lhes é dado;
12 Porque hua̠nti̠ lak­tzaksay aka­ta̠ksa a̠má xatlá̠n tala­ca­pa̠s­tacni hua̠ntu̠ kalhi̠y a̠tzinú nama̠x­qui̠­cancú y a̠tzinú hua̠k naka­lhi̠y; pero hua̠nti̠ ni̠ lak­tzak­sa­putún aka­ta̠ksa hua̠ntu̠ kalhi̠y xlá namak­lhti̠­ko̠cán hasta ma̠squi caj xma̠n huá hua̠ntu̠ kalhi̠y.
12 pois ao que tem, dar-se-lhe-á, e terá em abundância; mas ao que não tem, até aquilo que tem lhe será tirado.
13 Pus huá xpa̠­la­cata cca̠­li̠­ta̠­ma̠­la­cas­tucniy catu̠huá hua̠ntu̠ tzinú tuhua nata­liaka­ta̠ksa acxni̠ aquit cca̠­ma̠­kalh­chu­hui̠ni̠y, y ma̠squi takax­mata quin­ta­chu­huí̠n chu­na­tiyá tata­mak­xteka cumu la̠m­para ni̠tu̠ takax­mat­má̠­nalh; ma̠squi xlacán taucxilh­má̠­nalh hua̠ntu̠ aquit cma̠­kan­tax­ti̠ma, chu­na­tiyá tata­mak­xteka cumu la̠m­para ni̠tu̠ taucxilh­má̠­nalh.
13 Por isso lhes falo por parábolas; porque eles, vendo, não vêem; e ouvindo, não ouvem nem entendem.
14 Pus antá chú nac xla­ta­ma̠tcán u̠ma̠ko̠lh cris­tianos li̠kan­taxtuy hua̠ntu̠ xamaká̠n quilh­ta­macú tili̠­chu­huí̠­nalh pro­feta Isaías acxni̠ chiné huá:
14 E neles se cumpre a profecia de Isaías, que diz: Ouvindo, ouvireis, e de maneira alguma entendereis; e, vendo, vereis, e de maneira alguma percebereis.
15 Xna­cujcán u̠ma̠ko̠lh cris­tianos luu xli̠­ca̠na tama̠­pa­lhi̠ni̠t;
15 Porque o coração deste povo se endureceu, e com os ouvidos ouviram tardiamente, e fecharam os olhos, para que não vejam com os olhos, nem ouçam com os ouvidos, nem entendam com o coração, nem se convertam, e eu os cure.
16 ’Pero luu ca̠na̠ li̠pa̠­xúhu hui­xinín porque kalhi̠­yá̠tit mila­kas­ta­pucán y liucxi­lhá̠tit hua̠ntu̠ ctla­huay, na̠ kalhi̠­yá̠tit min­ta­ke̠ncán y li̠kax­pa­tá̠tit quin­ta­chu­huí̠n.
16 Mas bem-aventurados os vossos olhos, porque vêem, e os vossos ouvidos, porque ouvem.
17 Porque aquit laca­tancs cca̠­hua­niyá̠n pi̠ lhu̠hua pro­fetas y lacuán cris­tianos hua̠nti̠ maká̠n quilh­ta­macú tati­la­ta­ma̠ni̠t huata xlacán na̠ luu xtaucxilh­putún hua̠ntu̠ hui­xinín la̠nchú ucxilh­pá̠tit pero xlacán ni̠ taúcxilhli; na̠ xta­kax­mat­putún hua̠ntu̠ hui­xinín la̠nchú kax­pat­pá̠tit pero huata xlacán ni̠ ca̠ma̠x­quí̠­calh quilh­ta­macú nata­kax­mata.
17 Pois, em verdade vos digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vedes, e não o viram; e ouvir o que ouvis, e não o ouviram.
18 ’Hui­xinín luu li̠huana̠ cakax­páttit y caaka­tá̠k­stit hua̠ntu̠ hua­ni­putún a̠má xata­kalh­chu­huí̠n cha­na̠ná:
18 Ouvi, pois, vós a parábola do semeador.
19 Ama̠­ko̠lh li̠chánat hua̠ntu̠ tata­ma̠chá nac tiji y tasa­cuaqui̠­ko̠lh lactzu spu̠n, huá cca̠­ta̠­ma̠­la­cas­tuca a̠ma̠ko̠lh cris­tianos hua̠nti̠ takax­mata xta­chu­huí̠n Dios la̠ta lácu xlá lacas­quín nata­la­tama̠y nac xasa̠sti xta­péksi̠t; xlacán takax­mata pero aca­li̠stá̠n mina̠chá akska­huiní y ca̠ma̠­ta­pa̠­nu̠niy a̠má lacuán tachu­huí̠n hua̠ntu̠ xchan­cani̠t nac xna­cujcán.
19 A todo o que ouve a palavra do reino e não a entende, vem o Maligno e arrebata o que lhe foi semeado no coração; este é o que foi semeado à beira do caminho.
20 Ama̠­ko̠lh li̠chánat hua̠ntu̠ tata­ma̠chá nac ca̠lak­chi­huixni, huá cca̠­ta̠­ma̠­la­cas­tuca a̠ma̠ko̠lh cris­tianos hua̠nti̠ takax­mata xta­chu­huí̠n Dios, xli̠­ca̠na luu ya̠ tapa̠­xu­huá̠n tala­kati̠y y tla̠n tat­la­huay.
20 E o que foi semeado nos lugares pedregosos, este é o que ouve a palavra, e logo a recebe com alegria;
21 Pero cumu ni̠ luu xli̠­ca̠na hua̠k xta­hui­li̠ni̠t nac xna­cujcán cumu la̠ a̠ ni̠ cama̠­ti̠­ju̠chá xtan­káxe̠k, ni̠ luu maka̠s tamaka­palay y acxni̠ chú xlacán tamaklh­ca­tzi̠y pi̠ ca̠tzak­sa­má̠­calh osuchí ca̠li̠­pu­tza­sta̠­la­má̠­calh caj xpa̠­la­cata cumu tali̠­pa̠­huán xta­chu­huí̠n Dios, huata tu̠ xlacán tat­la­huay mejor caj tali̠­pu­huán y taak­xtek­makán.
21 mas não tem raiz em si mesmo, antes é de pouca duração; e sobrevindo a angústia e a perseguição por causa da palavra, logo se escandaliza.
22 Ama̠­ko̠lh li̠chánat hua̠ntu̠ tata­ma̠chá nac ca̠lh­tu­cuní̠n xlacán huá tali̠­taxtuy a̠ma̠ko̠lh cris­tianos hua̠nti̠ takax­mata xta­chu­huí̠n Dios pero huata a̠tzinú tali̠­taaka­tzanke̠y catu̠huá hua̠ntu̠ huí xala ca̠quilh­ta­macú para la̠ta lácu nata­ka­lhi̠y lhu̠hua tumi̠n y lácu li̠pa̠­xúhu nata­la­tama̠y, y chuná tali̠­taak­ska­hui­tama̠y pu̠tum hua̠ntu̠ xlacán tala­kati̠y, y na̠chuná chú tali̠­ma̠­lan­kako̠y xta­péksi̠t Dios y antá ni̠lay ma̠sta̠y xta­huácat nac xla­ta­ma̠tcán.
22 E o que foi semeado entre os espinhos, este é o que ouve a palavra; mas os cuidados deste mundo e a sedução das riquezas sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
23 Y huata a̠má tachaná̠n hua̠ntu̠ tata­ma̠chá nac xatlá̠n tíyat huá xlacán tali̠­taxtuy a̠ma̠ko̠lh cris­tianos hua̠nti̠ takax­mata xta­chu­huí̠n Dios, xlacán tat­la­huay hua̠ntu̠ antá ca̠li̠­ma̠­peksi̠y y chuná xlacán lhu̠hua hua̠ntu̠ tali̠­ma̠­siyuy xta­hua­catcán. Maka­pi­tzí̠n xta̠­chuná a̠ma̠ko̠lh li̠chánat hua̠ntu̠ tamá̠s­ta̠lh aktum cientu xtalhtzi caj la̠ta akatum, y maka­pi­tzí̠n xta̠­chuná cumu la̠ ti̠ tamá̠s­ta̠lh puxa­ma­cá̠hu.
23 Mas o que foi semeado em boa terra, este é o que ouve a palavra, e a entende; e dá fruto, e um produz cem, outro sessenta, e outro trinta.
24 Jesús ca̠li̠­ta̠­kalh­chu­hui̠­nampá eé takalh­chu­huí̠n:
24 Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O reino dos céus é semelhante ao homem que semeou boa semente no seu campo;
25 Y li̠huán xtalh­ta­ta­má̠­nalh a̠ma̠ko̠lh cha­na̠­naní̠n ca̠tzi̠sní tze̠k tanu̠chi cha̠tum hua̠nti̠ csi̠­tzi̠niy xpu̠­chiná a̠má pú̠cuxtu y antá xlá tzú­culh xpu­yu­makán catu̠huá hua̠ntu̠ ni̠ lacuán li̠cúxtut nac xlak­sti̠­pa̠ncán trigo; acxni̠ chuná tla­hua­ko̠lh la̠li̠­huán alh.
25 mas, enquanto os homens dormiam, veio o inimigo dele, semeou joio no meio do trigo, e retirou-se.
26 Acxni̠ a̠má trigo stacli y tzú­culh tahuacay xta­huácat na̠ hasta acxnicú tzú­culh tasiyuy xaní­cuma̠ caj li̠xcáj­nit li̠cúxtut.
26 Quando, porém, a erva cresceu e começou a espigar, então apareceu também o joio.
27 Ama̠­ko̠lh tasa̠­cuá̠n hua̠nti̠ antá xtas­cuj­má̠­nalh la̠li̠­huán táalh tahuaniy xpat­roncán: “Patrón, nac min­ca̠­tu­huá̠n anta­nícu huix ticha­ná̠­nanti luu lacuán xuani̠t mili̠­chánat, ¿nícu chi̠nchú minchá a̠má xali̠xcáj­nit li̠cúxtut?”
27 Chegaram, pois, os servos do proprietário, e disseram-lhe: Senhor, não semeaste no teu campo boa semente? Donde, pois, vem o joio?
28 Xpu̠­chiná a̠má tachaná̠n chiné ca̠huá­nilh: “Cha̠­ca­tzi̠ya pi̠ hua̠nti̠ luu quin­ca̠­si̠­tzi̠­niyá̠n chuná quin­ca̠t­la­hua­ni̠tán.” Xlacán tahua­nipá: “¿Lácu chi̠nchú huana, pi̠ caná̠hu pulhu­ma­ka­ná̠hu tamá li̠xcáj­nit li̠cúxtut?”
28 Respondeu-lhes: Algum inimigo é quem fez isso. E os servos lhe disseram: Queres, pois, que vamos arrancá-lo?
29 Pero xlá ca̠huá­nilh: “Ni̠chuná cat­la­huátit, chicá para xamaktum acxni̠ hui­xinín pulhu­pá̠tit nahuán li̠cúxtut na̠ napu­lhu­yá̠tit a̠má trigo.
29 Ele, porém, disse: Não; para que, ao colher o joio, não arranqueis com ele também o trigo.
30 Huata mejor xatlá̠n lacx­tum catas­tac­ke̠lh hasta acxni̠ nalak­chá̠n quilh­ta­macú la̠ta pu̠tum nata­ma̠­mac­xtumi̠y quin­ta­chaná̠n xla­cata pi̠ pu̠lh huá napu­lhucán hua̠ntu̠ xali̠xcáj­nit li̠cúxtut y tunuj napa̠­chi̠cán la̠qui̠ naca̠­lac­lhcu­yu­hui­li̠cán, y aca­li̠stá̠n chú nama̠­mac­xtu­mi̠cán trigo y antá nama̠­qui̠cán nac quim­pú̠­cuxi.”
30 Deixai crescer ambos juntos até a ceifa; e, por ocasião da ceifa, direi aos ceifeiros: Ajuntai primeiro o joio, e atai-o em molhos para o queimar; o trigo, porém, recolhei-o no meu celeiro.
31 Jesús na̠ ca̠hua­nipá eé takalh­chu­huí̠n:
31 Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O reino dos céus é semelhante a um grão de mostarda que um homem tomou, e semeou no seu campo;
32 Xli̠­ca̠na pi̠ huá u̠má xtalhtzi quihui hua̠ntu̠ a̠tzinú luu actzú la̠ta xli̠­hua̠k li̠cúxtut hua̠ntu̠ lac­lanca tas­taca, pero ma̠squi chuná acxni̠ xlá li̠huana̠ pún luu laca­pala tzucuy staca, hasta caní lanca quihui huán; y luu lhu̠hua kalhi̠y xmak­xpi̠ní̠n, y hasta lactzu spu̠n hua̠ntu̠ takosa nac ca̠u̠ní̠n antá xlacán tla̠n tla­huay xma̠­se­kecán nac xca̠­mak­xpi̠ní̠n.
32 o qual é realmente a menor de todas as sementes; mas, depois de ter crescido, é a maior das hortaliças, e faz-se árvore, de sorte que vêm as aves do céu, e se aninham nos seus ramos.
33 Na̠ ca̠li̠­ma̠­kalh­chu­hui̠­ni̠pá eé takalh­chu­huí̠n:
33 Outra parábola lhes disse: O reino dos céus é semelhante ao fermento que uma mulher tomou e misturou com três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
34 Y Jesús acxni̠ xca̠­ma̠­kalh­chu­hui̠ni̠y cris­tianos anka­lhí̠n caj catu̠huá xca̠­ta̠­ma̠­la­cas­tucniy, y ni̠tu̠ xca̠­li̠­ma̠­kalh­chu­hui̠ni̠y para ni̠ juerza huí tu̠ naca̠­ta̠­ma̠­la­cas­tucniy.
34 Todas estas coisas falou Jesus às multidões por parábolas, e sem parábolas nada lhes falava;
35 Pus huá chuná li̠t­lá­hualh la̠qui̠ nama̠­kan­taxti̠y hua̠ntu̠ tili̠­chu­huí̠­nalh pro­feta Isaías nac li̠kalh­ta­huaka acxni̠ chiné tzók­nulh:
35 para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta: Abrirei em parábolas a minha boca; publicarei coisas ocultas desde a fundação do mundo.
36 Acxni̠ Jesús ca̠huá­nilh a̠ma̠ko̠lh cris­tianos xla­cata pi̠ cataalhá nac xchiccán xlá na̠ alh nac chiqui anta­nícu nata­mak­xteka. Acxni̠ tácha̠lh, xta­ma̠­kalh­ta­huaké̠n chiné tahuá­nilh:
36 Então Jesus, deixando as multidões, entrou em casa. E chegaram-se a ele os seus discípulos, dizendo: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 Huata xlá chiné ca̠huá­nilh:
37 E ele, respondendo, disse: O que semeia a boa semente é o Filho do homem;
38 Y chi̠nchú a̠má ca̠tu­huá̠n pus huá la̠ta xli̠­ca̠­lanca ca̠quilh­ta­macú. Amá xatlá̠n li̠chánat huá tali̠­taxtuy hua̠nti̠ taca̠­naj­lani̠t quin­ta­chu­huí̠n y tata­pek­si̠niy Dios; y chi̠nchú a̠ma̠ko̠lh hua̠nti̠ xali̠xcáj­nit li̠cúxtut huá xlacán tali̠­taxtuy hua̠nti̠ tata­pek­si̠niy akska­huiní.
38 o campo é o mundo; a boa semente são os filhos do reino; o joio são os filhos do maligno;
39 Y chi̠nchú a̠má hua̠nti̠ luu ma̠rí si̠tzi̠niy xpu̠­chiná tachaná̠n pus hua­tiyá tamá akska­huiní. Amá li̠x­ká̠nat huá hua­ni­putún la̠ta lácu nas­puta xli̠­ca̠­lanca ca̠quilh­ta­macú; y a̠ma̠ko̠lh xka̠­naní̠n hua̠nti̠ naca̠­ma­ca­mincán xla­cata nata­ma̠­mac­xtumi̠y hua̠ntu̠ aya xalí̠xka̠t pus xlacán huá ángeles.
39 o inimigo que o semeou é o Diabo; a ceifa é o fim do mundo, e os celeiros são os anjos.
40 Chuná cumu la̠ tla­huacán a̠má li̠cúxtut acxni̠ xka̠­nancán, pu̠lh huá li̠cúxtut pulhucán, li̠huana̠ ma̠mac­xtu­mi̠cán y lhcu­yucán, pus na̠chuná chú naqui̠­taxtuy acxni̠ nas­putcán nac ca̠quilh­ta­macú.
40 Pois assim como o joio é colhido e queimado no fogo, assim será no fim do mundo.
41 Aquit Xata­lac­sacni Chixcú nac­ca̠­macá̠n quiángeles la̠qui̠ nata­ma̠­mac­xtumi̠y xli̠­hua̠k a̠ma̠ko̠lh lac­chix­cu­huí̠n hua̠nti̠ tama̠t­la­hui̠y tala̠­ka­lhí̠n xa̠maka­pi­tzí̠n xta̠­cris­tianoscán, y xli̠­hua̠k hua̠nti̠ luu lac­li̠xcáj­nit xta­pu­hua̠ncán.
41 Mandará o Filho do homem os seus anjos, e eles ajuntarão do seu reino todos os que servem de tropeço, e os que praticam a iniqüidade,
42 Xlacán antá naca̠­ta­mac­pu̠cán nac lanca lhcúya̠t hua̠ntu̠ huí nac pu̠pa̠tí̠n la̠qui̠ antá nata­tasay y nata­ma̠­lac­sa̠ni̠y xta­tzancán caj xpa̠­la­cata xta­pa̠­ti̠ncán.
42 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá choro e ranger de dentes.
43 Y chi̠nchú a̠ma̠ko̠lh cris­tianos hua̠nti̠ talak­tzak­sa­má̠­nalh juerza tat­la­hua­má̠­nalh hua̠ntu̠ Dios lakati̠y xlacán luu li̠pe̠cua la̠ta nata­maca­xka­ke̠­na­na̠chá nac xpu̠­ma̠­peksí̠n Quin­tla̠­ticán Dios xta̠­chuná cumu la̠ chi­chiní. ¡Para hui­xinín kalhi̠­yá̠tit min­ta­ke̠ncán pus cakax­páttit!
43 Então os justos resplandecerão como o sol, no reino de seu Pai. Quem tem ouvidos, ouça.
44 ’Hua̠nti̠ huacu kax­mata pi̠ li̠chu­hui̠­nancán xasa̠sti xli̠­ma̠­peksí̠n Dios y luu lakati̠y pus xlá luu xta̠­chuná li̠taxtuy cumu la̠ a̠má chixcú hua̠nti̠ maclay lhu̠hua tumi̠n hua̠k xla oro hua̠ntu̠ xma̠c­nu̠­cani̠t ctíyat nac aktum par­cela. Acxni̠ chú cátzi̠lh pi̠ chuná huata xlá la̠li̠­huán ma̠c­nu̠­paray a̠má tumi̠n y luu ya̠ tapa̠­xu­huá̠n naán nac xchic y nas­ta̠ko̠y hua̠ntu̠ xlá xka­lhi̠y la̠qui̠ chú tla̠n nata­ma̠­huay a̠má par­cela.
44 O reino dos céus é semelhante a um tesouro escondido no campo, que um homem, ao descobri-lo, esconde; então, movido de gozo, vai, vende tudo quanto tem, e compra aquele campo.
45 ’Na̠chu­na­li̠túm a̠má hua̠nti̠ huacu kax­mata la̠ta li̠chu­hui̠­nancán xasa̠sti xta­péksi̠t Dios y xlá luu lakati̠y, luu xta̠­chuná qui̠­taxtuy cumu la̠ cha̠tum chixcú hua̠nti̠ sta̠nán y tama̠­huanán y putzat­la̠­huán lacuán perlas, pero hua̠ntu̠ luu xli̠­ca̠na xala­cuán.
45 Outrossim, o reino dos céus é semelhante a um negociante que buscava boas pérolas;
46 Pero para chú naqui̠­maclay aktum hua̠ntu̠ luu xatlá̠n y xlá tancs catzi̠y pi̠ ni̠tu̠ anán hua̠ntu̠ xta̠­chuná xli̠­li̠­la­káti̠t, huata xlá la̠li̠­huán an nac xchic, ca̠s­ta̠ko̠y la̠tachá túcua kalhi̠y la̠qui̠ chú chuná tla̠n nata­ma̠­huay a̠má xatlá̠n perla.
46 e encontrando uma pérola de grande valor, foi, vendeu tudo quanto tinha, e a comprou.
47 ’Amá xasa̠sti xta­péksi̠t Dios na̠ luu xta̠­chuná amaj qui̠­taxtuy cumu la̠ pu̠sa­kajú̠n acxni̠ maju̠cán nac kalh­tu̠­choko y ti̠pa̠­katzi la̠tachá túcuya̠ squi̠ti hua̠k ti̠tiyay.
47 Igualmente, o reino dos céus é semelhante a uma rede lançada ao mar, e que apanhou toda espécie de peixes.
48 Acxni̠ chú aya tatzamay pu̠sa­kajú̠n la̠ta lhu̠hua squi̠ti xta­hua­ca­ni̠­tanchá a̠ma̠ko̠lh squi̠­ti̠­naní̠n tasa­ka­cutuy nac xquilhtú̠n chú­chut, antá chú xlacán culucs tala­ka­ta­huilay tzucuy talac­saca squi̠ti. Hua̠ntu̠ xala­cuán squi̠ti li̠huana̠ tapu̠­ma̠­qui̠y can­astas, y hua̠ntu̠ ni̠ xala­cuán xlacán ni̠ talén huata caj tamakán.
48 E, quando cheia, puxaram-na para a praia; e, sentando-se, puseram os bons em cestos; os ruins, porém, lançaram fora.
49 Pus na̠chuná naqui̠­taxtuy acxni̠ nas­puta ca̠quilh­ta­macú, a̠ma̠ko̠lh ángeles nata­mi­na̠chá nac akapú̠n la̠qui̠ naca̠­ma̠­paj­pi­tzicán hua̠nti̠ lac­li̠xcáj­nit tali̠­ca­tzi̠y nac xlak­sti̠­pa̠ncán hua̠nti̠ lacuán xta­pu­hua̠ncán.
49 Assim será no fim do mundo: sairão os anjos, e separarão os maus dentre os justos,
50 Huá chú a̠ma̠ko̠lh cris­tianos hua̠nti̠ luu lac­li̠xcáj­nit taka­lhi̠y xta­pu­hua̠ncán pus huá naca̠­ma­ca̠ncán nac lhcúya̠t la̠qui̠ antá nata­tasay y nata­ma̠­lac­sa̠ni̠y xta­tzancán caj xpa̠­la­cata a̠má li̠pe̠cua tapa̠tí̠n.
50 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá choro e ranger de dentes.
51 Jesús chiné ca̠ka­lhás­quilh a̠ma̠ko̠lh cris­tianos:
51 Entendestes todas estas coisas? Disseram-lhe eles: Entendemos.
52 Huata xlá chiné ca̠hua­nipá:
52 E disse-lhes: Por isso, todo escriba que se fez discípulo do reino dos céus é semelhante a um homem, proprietário, que tira do seu tesouro coisas novas e velhas.
53 Acxni̠ Jesús chuná ca̠li̠­ta̠­kalh­chu­hui̠­nan­ko̠lh u̠má takalh­chu­huí̠n xlá na̠ acxni­tiyá alh a̠laca­tunu.
53 E Jesus, tendo concluído estas parábolas, se retirou dali.
54 Y antá cha̠lh nac xca̠­chi­quí̠n anta­nícu xlá cstacni̠t. Antá chú tzú­culh ca̠ma̠­kalh­chu­hui̠ni̠y cris­tianos nac xpu̠­si­cu­lancán judíos hua̠ntu̠ xuí antá, y la̠ta xli̠­lhu̠hua cris­tianos caj cacs xta­li̠­la­ca­huán xta­chu­huí̠n y chiné xta­huán:
54 E, chegando à sua terra, ensinava o povo na sinagoga, de modo que este se maravilhava e dizia: Donde lhe vem esta sabedoria, e estes poderes milagrosos?
55 Pus huá eé xka­huasa tamá car­pin­tero José xuani̠t, y chi̠nchú xtzí hua­nicán María, xa̠huachí na̠ ca̠la­ka­pa­sá̠hu xli̠­ta­la­ka­pasni ca̠hua­nicán San­tiago, José, Simón xa̠huá Judas.
55 Não é este o filho do carpinteiro? e não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos Tiago, José, Simão, e Judas?
56 Y na̠ chuná maka­pi­tzí̠n xna­ta̠lán lac­tzu­maján na̠ antá uú tahui­lá̠­nalh y ca̠la­ka­pa­sá̠hu. ¿Tícu chi̠nchú ma̠x­qui̠ni̠t cahuá xli̠s­ka­lala hua̠ntu̠ xlá quin­ca̠­li̠­ma̠­kalh­chu­hui̠­ni̠yá̠n?
56 E não estão entre nós todas as suas irmãs? Donde lhe vem, pois, tudo isto?
57 Pus caj huá tamá xpa̠­la­cata xna­ta̠­chi­quí̠n ni̠ xta­li̠­ca̠­naj­laniy. Huata Jesús chiné ca̠huá­nilh:
57 E escandalizavam-se dele. Jesus, porém, lhes disse: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra e na sua própria casa.
58 Pus caj huá u̠má xpa̠­la­cata ni̠ lhu̠hua ca̠li̠t­lá­hualh lac­lanca li̠cá̠cni̠t ta­scújut antá nac xlak­sti̠­pa̠ncán porque xlacán ni̠ xta­li̠­pa̠­huán.
58 E não fez ali muitos milagres, por causa da incredulidade deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra