Marcos 5
TOCNT vs ARIB
1 Ni̠ xli̠maka̠s tácha̠lh nac aktum ca̠chiquí̠n huanicán Gadara a̠li̠quilhtu̠tu pupunú.
1 Chegaram então ao outro lado do mar, à terra dos gerasenos.
2 Lá tacutli Jesús nac barco lákmilh cha̠tum chixcú hua̠nti̠ xakchipaniko̠ni̠t xtalacapa̠stacni akskahuiní.
2 E, logo que Jesus saíra do barco, lhe veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Amá chixcú xlá xca̠tasapu̠lay nac ca̠pú̠sa̠ntu y luu li̠xcájnit xli̠catzi̠y ni̠ti̠ lay xmakatlajay xlacata nachi̠huili̠cán.
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros; e nem ainda com cadeias podia alguém prendê-lo;
4 Maklhu̠hua tzaksácalh li̠lacchí̠calh cadena nac xtantú̠n xa̠hua cxmacán pero xlacputxa y ni̠tu̠ xca̠liucxilha.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas; e ninguém o podia domar;
5 Tantacú tantascaca xtasatapu̠li̠y nac ca̠ke̠sti̠ní̠n xa̠hua ca̠pú̠sa̠ntu, y sacstu xli̠ma̠take̠hui̠cán chíhuix.
5 e sempre, de dia e de noite, andava pelos sepulcros e pelos montes, gritando, e ferindo-se com pedras,
6 Makatcú xmima Jesús acxni̠ úcxilhli, tokosú̠n lákmilh y acxni̠ cha̠lh nícu xuí lakatatzokóstalh.
6 Vendo, pois, de longe a Jesus, correu e adorou-o;
7 — ausente —
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 — ausente —
8 Pois Jesus lhe dizia: Sai desse homem, espírito imundo.
9 Jesús kalhásquilh:
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Luu lanca li̠tlá̠n tasquínilh Jesús xlacata ni̠ naca̠macá̠n a̠lacatunu pu̠latama̠n.
10 E rogava-lhe muito que não os enviasse para fora da região.
11 Y antá lacatzú nac ke̠stí̠n xtalapu̠lay ma̠x cumu aktiy mi̠lh paxni,
11 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 acxni̠ taúcxilhli a̠ma̠ko̠lh xespíritu akskahuiní luu lanca li̠tlá̠n tasquínilh Jesús y chiné tahuánilh:
12 Rogaram-lhe, pois, os demônios, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Jesús ca̠má̠xqui̠lh quilhtamacú, y a̠ma̠ko̠lh xespíritu akskahuiní antá tamactánu̠lh. Pero a̠ma̠ko̠lh paxni tzúculh takosnún, táalh nac aktum talhpá̠n, tataju̠chá nac chúchut y antá tajicsuako̠lh.
13 E ele lho permitiu. Saindo, então, os espíritos imundos, entraram nos porcos; e precipitou-se a manada, que era de uns dois mil, pelo despenhadeiro no mar, onde todos se afogaram.
14 Ama̠ko̠lh hua̠nti̠ xtamaktakalhmá̠nalh paxni acxni̠ taúcxilhli lácu tani̠ko̠lh paxni, tape̠cuáxni̠lh, takosú̠n tatzá̠lalh y cani̠huá nac tiji chu nac ca̠chiquí̠n tali̠chuhuí̠nalh hua̠ntu̠ xca̠okspulani̠t, y lhúhua cristianos támilh taucxilha hua̠ntu̠ xlani̠t.
14 Nisso fugiram aqueles que os apascentavam, e o anunciaram na cidade e nos campos; e muitos foram ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Acxni̠ tachilh antaní xyá Jesús, taúcxilhli a̠má chixcú hua̠nti̠ xapu̠lh xkalhi̠y xespíritu akskahuiní, antá xlá culucs xuí y niaj xkalhi̠y li̠xcájnit xtalacapa̠stacni. Pero xlacán xtape̠cuaniy.
15 Chegando-se a Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, sentado, vestido, e em perfeito juízo; e temeram.
16 Makapitzí̠n cristianos hua̠nti̠ xtaucxilhni̠t a̠má chixcú acxni̠ tamactáxtulh xespíritu akskahuiní y acxni̠ tani̠ko̠lh a̠má paxni antaní tatánu̠lh, tzúculh tali̠chuhui̠nán.
16 E os que tinham visto aquilo contaram-lhes como havia acontecido ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 Pero acxni̠ tla̠n taakáta̠ksli hua̠ntu̠ xtlahuani̠t Jesús tzúculh tahuaniy xlacata catláhualh li̠tlá̠n catatampú̠xtulh nac xca̠chiqui̠ncán.
17 Então começaram a rogar-lhe que se retirasse dos seus termos.
18 Acxni̠ Jesús táju̠lh nac barco, a̠má chixcú hua̠nti̠ xapu̠lh xkalhi̠y xtalacapa̠stacni akskahuiní chiné huánilh:
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Pero Jesús ni̠ tla̠n tlahuánilh hua̠ntu̠ xmaksquima huata chiné huánilh:
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes o quanto o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 Amá chixcú alh, xlá tzúculh li̠chuhui̠nán lácu Dios xmakta̠yani̠t, y hua̠nti̠ xtakaxmata luu xtaca̠cni̠y Jesús caj xpa̠lacata xtascújut hua̠ntu̠ xlá xca̠tlahuay, cani̠huá xli̠chuhui̠nancán Jesús antá nac a̠má akcá̠hu ca̠chiquí̠n xca̠huanicán Decápolis.
20 Ele se retirou, pois, e começou a publicar em Decápolis tudo quanto lhe fizera Jesus; e todos se admiravam.
21 Acxni̠ Jesús qui̠táspitli a̠li̠quilhtu̠tu pupunú y tacutli cbarco lhu̠hua cristianos tatamacxtúmi̠lh nac xquilhtú̠n chúchut antanícu xlá xlaya, y antá xlá tzúculh ca̠ma̠kalhchuhui̠ni̠y.
21 Tendo Jesus passado de novo no barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava à beira do mar.
22 Caj li̠puntzú chilh cha̠tum xapuxcu ma̠peksi̠ná xalac xpu̠siculancán judíos xuanicán Jairo. Acxni̠ úcxilhli Jesús alh lakatatzokostay,
22 Chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo e, logo que viu a Jesus, lançou-se-lhe aos pés.
23 y chiné huánilh:
23 e lhe rogava com instância, dizendo: Minha filhinha está nas últimas; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 Pus Jesús tá̠alh pero luu xtzamacán nac tiji hasta xla̠lakxquititi̠lhacán.
24 Jesus foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Y nac xlaksti̠pá̠n cristianos xmakmima cha̠tum pusca̠t hua̠nti̠ aya xkalhi̠y akcu̠tiy ca̠ta la̠ta xta̠tatlay cstajmakama kalhni y ne̠cxni cxuncniy antaní xtaka̠hui̠ni̠t.
25 Ora, certa mulher, que havia doze anos padecia de uma hemorragia,
26 Y lhu̠hua doctores xtacuchi̠ni̠t pero caj la̠n xtama̠pa̠ti̠ni̠ni̠t porque ni̠tu̠cu xtatlahuanini̠t, caj la̠n xtamaklhti̠ni̠t xtumi̠n hua̠ntu̠ xlá xkalhi̠y y li̠huaca xtasnu̠ni̠ma.
26 e que tinha sofrido bastante às mãos de muitos médicos, e despendido tudo quanto possuía sem nada aproveitar, antes indo a pior,
27 — ausente —
27 tendo ouvido falar a respeito de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe o manto;
28 — ausente —
28 porque dizia: Se tão-somente tocar-lhe as vestes, ficaria curada.
29 Tuncán tachókolh xkalhni y maklhcátzi̠lh pi̠ aya xpacsni̠t.
29 E imediatamente cessou a sua hemorragia; e sentiu no corpo estar já curada do seu mal.
30 Pero Jesús cátzi̠lh pi̠ xli̠tlihueke hua̠ntu̠ xkalhi̠y xmacni xli̠pacsni̠t cha̠tum. Xlá talakáspitli, tzúculh lacaputza̠nán antaní xtayá̠nalh cristianos, y chiné kalhasquiní̠nalh:
30 E logo Jesus, percebendo em si mesmo que saíra dele poder, virou-se no meio da multidão e perguntou: Quem me tocou as vestes?
31 Xdiscípulos takálhti̠lh:
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e perguntas: Quem me tocou?
32 Pero Jesús lacaxtum xlacaputza̠nama xlacata nalacamaclay tícu cxamanini̠t clháka̠t y xma̠pacsani̠t.
32 Mas ele olhava em redor para ver a que isto fizera.
33 Amá pusca̠t xcatzi̠y pi̠ huá xma̠pacsacani̠t por eso tzúculh li̠pe̠cuán, clhpipima talacatzúhui̠lh antaní xyá Jesús, talakatatzokóstalh nac xlacatí̠n, huánilh pi̠ huá cxamanini̠t clháka̠t y xma̠pacsani̠t.
33 Então a mulher, atemorizada e trêmula, cônscia do que nela se havia operado, veio e prostrou-se diante dele, e declarou-lhe toda a verdade.
34 Jesús huánilh:
34 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz, e fica livre desse teu mal.
35 Jesús chunacú xchuhui̠nama acxni̠ tachilh makapitzí̠n cristianos xlacán taminchá nac xchic Jairo. Chiné tahuánilh xtla̠t a̠má tzuma̠t:
35 Enquanto ele ainda falava, chegaram pessoas da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: A tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Pero Jesús ni̠ li̠ta̠katzánke̠lh hua̠ntu̠ xlacán xtaquilhuamá̠nalh y chiné huánilh Jairo:
36 O que percebendo Jesus, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Ni̠ lacásquilh pu̠tum natasta̠laniy sino caj xma̠n Pedro, Santiago xa̠hua Juan xta̠Santiago.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Acxni̠ tácha̠lh nac xchic Jairo, úcxilhli pi̠ lhu̠hua xtzamacán y hua̠k xtasama̠kó̠calh y xtali̠puhuamá̠nalh.
38 Quando chegaram a casa do chefe da sinagoga, viu Jesus um alvoroço, e os que choravam e faziam grande pranto.
39 Jesús tánu̠lh nac chiqui y ca̠huánilh:
39 E, entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? a menina não morreu, mas dorme.
40 Y huata caj tzúculh tali̠li̠tziyán xtachuhuí̠n. Jesús ca̠huánilh xlacata pu̠tum catatáxtulh, caj xma̠n xtzí xa̠hua xtla̠t a̠má tzuma̠t y hua̠nti̠ xca̠ta̠mini̠t ca̠ta̠tánu̠lh antaní xmá a̠má tzuma̠t.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele vieram, e entrou onde a menina estava.
41 Jesús macachípalh a̠má tzuma̠t y huánilh:
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Y a̠má tzuma̠t cajcu xakcu̠tiy ca̠ta xuani̠t, tuncán tá̠qui̠lh y xlá tzúculh tla̠huán. Y hua̠nti̠ xtaucxilhmá̠nalh cristianos tzúculh tapa̠xuhuay.
42 Imediatamente a menina se levantou, e pôs-se a andar, pois tinha doze anos. E logo foram tomados de grande espanto.
43 Acali̠stá̠n Jesús ca̠li̠ma̠péksi̠lh xnatla̠tni xlacata ni̠ natali̠chuhui̠nán la̠ ma̠lacastacuáni̠lh xtzuma̠tcán y na̠ ca̠huánilh catamá̠hui̠lh.
43 Então ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que lhe dessem de comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?