Marcos 3

TOCNT vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Maktum quilh­ta­macú Jesús tanu̠pá nac aktum xpu̠­ta­mak­stok­nicán judíos hua̠ntu̠ hua­nicán sina­goga, antá xlahui cha̠tum chixcú ti̠ csca̠c­ni­ko̠ni̠t xmacán.
1 E outra vez entrou na sinagoga, e estava ali um homem que tinha uma das mãos mirrada.
2 Pero maka­pi­tzí̠n fariseos luu xta­quic­lhca­tzaniy Jesús y xlacán xtas­ka­laj­má̠­nalh para tícu nama̠t­la̠nti̠y a̠má quilh­ta­macú acxni̠ li̠huancán para tícu nas­cuja, la̠qui̠ huij nahuán tu̠ nata­li̠­ya̠­huay y tla̠n nata­ma̠­la­capu̠y.
2 E estavam observando-o securaria no sábado, para o acusarem.
3 Pero Jesús aya xca­tzi̠y túcu xlacán xta­la­ca­pa̠s­tac­má̠­nalh y chiné huá­nilh a̠má chixcú hua̠nti̠ csca̠c­ko̠ni̠t xmacán:
3 E disse ao homem que tinha a mão mirrada: Levanta-te e vem para o meio.
4 Y chiné ca̠ka­lhás­quilh xa̠maka­pi­tzí̠n hua̠nti̠ xta­quic­lhca­tzaniy:
4 E perguntou-lhes: É lícito no sábado fazer bem, ou fazer mal? salvar a vida, ou matar? E eles calaram-se.
5 Pero xlacán cacs tatá̠­yalh ni̠tu̠ takalh­tí̠­nalh. Jesús sí̠tzi̠lh pero xca̠­lak­li̠­pu­hua­la­ca̠ma porque xlacán ni̠ xtaaka­ta̠k­sputún pi̠ a̠tzinú li̠mac­uán naca̠­mak­ta̠­yacán cris­tianos la̠ta túcuya̠ quilh­ta­macú. Chiné hua­nipá a̠má chixcú:
5 E, olhando para eles em redor com indignação, condoendo-se da dureza do seu coração, disse ao homem: Estende a tua mão. E ele a estendeu, e foi-lhe restituída a sua mão, sã como a outra.
6 Fari­seos pála tatáx­tulh y tzú­culh tali̠­ta̠­lac­chu­hui̠nán a̠ma̠ko̠lh hua̠nti̠ xta­ta̠­yá̠­nalh Herodes lácu natat­la­huay la̠quí̠ nata­makni̠y Jesús.
6 E, tendo saído os fariseus, tomaram logo conselho com os herodianos contra ele, procurando ver como o matariam.
7 Pero Jesús tatam­pú̠x­tulh ca̠tá̠alh xdis­cí­pulos nac xquilhtú̠n pupunú, lhu̠hua lac­chix­cu­huí̠n xalac Gali­lea ta­sta̠­lá­nilh.
7 E retirou-se Jesus com os seus discípulos para o mar, e seguia-o uma grande multidão da Galiléia e da Judéia,
8 Acxni̠ catzí̠­calh la̠ta xlá xca̠­ma̠t­la̠nti̠y ta̠tat­laní̠n y lácu xtla­huay lac­lanca li̠cá̠cni̠t ta­scújut, lhu̠hua cris­tianos talák­milh xalac Judea, xalac Jeru­salén, xalac Idumea, chu hua̠nti̠ xta­la­ma̠­nanchá a̠li̠quilh­tu̠án kalh­tu̠­choko Jordán, chu xalac Tiro y Sidón, támilh takax­matniy hua̠ntu̠ xlá nahuán y hua̠ntu̠ nat­la­huay xta­scújut.
8 E de Jerusalém, e da Iduméia, e de além do Jordão, e de perto de Tiro e de Sidom; uma grande multidão que, ouvindo quão grandes coisas fazia, vinha ter com ele.
9 Y Jesús ca̠huá­nilh xta­ma̠­kalh­ta­huaké̠n xla­cata nali̠­ka­lhi̠cán aktum barco nac xquilhtú̠n chú­chut antaní nataju̠y para taji̠ nata­toklha xli̠­lhu̠hua cris­tianos.
9 E ele disse aos seus discípulos que lhe tivessem sempre pronto um barquinho junto dele, por causa da multidão, para que o não oprimisse,
10 Porque lhu̠hua ta̠tat­laní̠n hua̠nti̠ xlá xca̠­ma̠t­la̠n­ti̠ni̠t y pu̠tum xta­lak­ta­la­ca­tzu­hui̠­putún la̠qui̠ nata­qui̠­xamay.
10 Porque tinha curado a muitos, de tal maneira que todos quantos tinham algum mal se arrojavam sobre ele, para lhe tocarem.
11 Y hua̠nti̠ xca̠­ka­lhi̠y xes­pí­ritu akska­huiní, acxni̠ xtaucxilha Jesús xlacán xta­la­ka­ta­tzo­kostay y chiné xta­tasay:
11 E os espíritos imundos vendo-o, prostravam-se diante dele, e clamavam, dizendo: Tu és o Filho de Deus.
12 Pero Jesús xca̠­ma̠­quilh­cacsay la̠qui̠ ni̠ nata­huán tícuya̠ chixcú xuani̠t.
12 E ele os ameaçava muito, para que não o manifestassem.
13 Aca­li̠stá̠n Jesús tala­ca̠c­xtu­táhui nac aktum ke̠stí̠n y antá ca̠ta­sá­nilh ca̠ma̠­ké̠s­tokli maka­pi­tzí̠n lac­chix­cu­huí̠n hua̠nti̠ xlá xla­cas­quín, y hua̠nti̠ talák­milh
13 E subiu ao monte, e chamou para si os que ele quis; e vieram a ele.
14 ca̠lí̠lh­ca̠lh kalha­cu̠tiy hua̠nti̠ luu naca̠­ta̠­la­ta­pu̠li̠y y naán ca̠ma̠s­cujuy nata­li̠­chu­hui̠nán lácu Dios lacas­quín nata­la­tama̠y cris­tianos.
14 E nomeou doze para que estivessem com ele e os mandasse a pregar,
15 Y xlá ca̠má̠x­qui̠lh li̠ma̠­peksí̠n chu li̠t­li­hueke la̠qui̠ tla̠n nata­ta­mac­xtuy xes­pí­ritu akska­huiní hua̠nti̠ ca̠maka­tla­jani̠t.
15 E para que tivessem o poderde curar as enfermidades e expulsar os demônios:
16 Huá u̠ma̠ko̠lh xta­cu­hui­nicán hua̠nti̠ ca̠lac­sác­calh: Simón hua̠nti̠ xlá li̠ma̠­pa̠­cú­hui̠lh Pedro; xawa xtala Andrés,
16 A Simão, a quem pôs o nome de Pedro,
17 San­tiago xa̠hua Juan xca­maná̠n Zebedeo, hua̠nti̠ xlá ca̠li̠­ma̠­pa̠­cú­hui̠lh Boanerges, eé tachu­huí̠n huam­putún Xcamán Jili;
17 E a Tiago, filho de Zebedeu, e a João, irmão de Tiago, aos quais pôs o nome de Boanerges, que significa: Filhos do trovão;
18 Andrés, Felipe, Bar­to­lomé, Mateo chu Tomás; San­tiago xka­huasa Alfeo; chu Tadeo; Xa̠hua Simón, eé chixcú xapu̠lh xca̠­ta̠­ta­peksi̠y maka­pi­tzí̠n lac­chix­cu­huí̠n xca̠­hua­nicán cana­nistas;
18 E a André, e a Filipe, e a Bartolomeu, e a Mateus, e a Tomé, e a Tiago, filho de Alfeu, e a Tadeu, e a Simão, o Cananita,
19 xa̠hua Judas Isca­riote hua̠nti̠ aca­li̠stá̠n maca­má̠s­ta̠lh Quim­pu̠­chi­nacán Jesús.
19 E a Judas Iscariotes, o que o entregou.
20 Aca­li̠stá̠n Jesús alh ca̠ta̠­lak­tun­cu­huiy xdis­cí­pulos nac aktum chiqui antaní xta­ta­mak­xteka, luu lhu̠hua li̠tum tas­tok­pa­raca y niaj xta­ka­lhi̠y quilh­ta­macú nata­hua̠yán.
20 E foram para uma casa. E afluiu outra vez a multidão, de tal maneira que nem sequer podiam comer pão.
21 Acxni̠ tacá­tzi̠lh xli̠­ta­la­ka­pasni Jesús hua̠ntu̠ xtla­huama talák­milh xla­cata natalé̠n, porque xuancán pi̠ caj xla­ka­hui­tima.
21 E, quando os seus ouviram isto, saíram para o prender; porque diziam: Está fora de si.
22 Y na̠chuná xma̠­kalh­ta­hua­ke̠­nacán judíos hua̠nti̠ xta­mi­ni̠­tanchá nac Jeru­salén chiné xta­huán:
22 E os escribas, que tinham descido de Jerusalém, diziam: Tem Belzebu, e pelo príncipe dos demônios expulsa os demônios.
23 Pero Jesús ca̠huá­nilh cata­ta­la­ca­tzú­hui̠lh y tzú­culh ca̠li̠­xa­katli̠y aktum takalh­chu­huí̠n y chiné ca̠huá­nilh:
23 E, chamando-os a si, disse-lhes por parábolas: Como pode Satanás expulsar Satanás?
24 La̠ta tu̠ aquit qui­la̠­li̠­ya̠­hua­yá̠hu chiné qui̠­taxtuy: para aktum ca̠chi­quí̠n pu̠tum cris­tianos caj tzucuy tala̠­ma­ka­si̠­tzi̠­ta­huilay y tala̠­ta̠­ra̠t­la­huay, a̠má ca̠chi­quí̠n ni̠lay maka̠s cati­ta­pá­lhi̠lh porque cris­tianos nata­ta̠­ka­hua­niko̠y.
24 E, se um reino se dividir contra si mesmo, tal reino não pode subsistir;
25 Y chu­na­li̠tum para nac aktum chiqui antaní pu̠tum tahui­lá̠­nalh xla­ka­huasán cha̠tum chixcú, pero xlacán caj natzucuy tala̠­ma­ka­si̠­tzi̠­ta­huilay, pus xlacán ni̠lay cati­ta­ta­pá­lhi̠lh porque pálaj nata­la̠­ta­mac­xtuy.
25 E, se uma casa se dividir contra si mesma, tal casa não pode subsistir.
26 Pus huá cca̠­li̠­hua­niyá̠n para akska­huiní nata­ta­paj­pi­tziy y nata­tzucuy la̠la­ca­ta̠­qui̠y sac­stucán ni̠lay maka̠s cati­ta­ta­pá­lhi̠lh sinoque antá nata­lak­sputa.
26 E, se Satanás se levantar contra si mesmo, e for dividido, não pode subsistir; antes tem fim.
27 ’Ni̠lay mak­ka­lha̠­nancán cha̠tum tli­hueke chixcú para ni̠ pu̠lh namaka­tla­jacán y nachi̠­hui­li̠cán y acxni̠ aya makat­la­ja­cani̠t tla̠n tanu̠cán nac xchic y mak­ka­lhan­ko̠cán la̠ta tu̠ kalhi̠y, y na̠chuná la̠ ctla­huani̠t akska­huiní.
27 Ninguém pode roubar os bens do valente, entrando-lhe em sua casa, se primeiro não maniatar o valente; e então roubará a sua casa.
28 ’Xli̠­ca̠na cca̠­hua­niyá̠n pi̠ Dios tla̠n ca̠ma̠­tzan­ke̠­naniy cris­tianos hua̠k xta­la̠­ka­lhi̠ncán, y na̠chuná para túcu tali̠­qui­lhán ni̠ lac­tlá̠n tachu­huí̠n.
28 Na verdade vos digo que todos os pecados serão perdoados aos filhos dos homens, e toda a sorte de blasfêmias, com que blasfemarem;
29 Pero hua̠nti̠ cala̠huá nali̠­kalh­ka­ma̠nán hua̠ntu̠ xlá luu laca­tancs catzi̠y pi̠ hua̠ xta­scújut Espíri­tu Santo xlá ni̠lay cati­ma̠­tzan­ke̠­na­ní­calh xta­la̠­ka­lhí̠n sinoque cane̠c­xni­cahuá xlá le̠n xcuenta.
29 Qualquer, porém, que blasfemar contra o Espírito Santo, nunca obterá perdão, mas será réu do eterno juízo
30 Huá chuná ca̠li̠­huá­nilh porque xlacán xta­qui­lhuamá̠­nalh pi̠ xlá xka­lhi̠y xes­pí­ritu akska­huiní.
30 (Porque diziam: Tem espírito imundo).
31 Y na̠ acxni­tiyá tachilh xtzí Jesús xa̠hua xna­ta̠lán, pero xlacán quilhtí̠n tatá̠­yalh y caj tama̠­ta­sa­ní̠­nalh.
31 Chegaram, então, seus irmãos e sua mãe; e, estando fora, mandaram-no chamar.
32 Y hua̠nti̠ antá acxtum xta­ta̠­hui­lá̠­nalh antaní xlá xuí Jesús chiné tahuá­nilh:
32 E a multidão estava assentada ao redor dele, e disseram-lhe: Eis que tua mãe e teus irmãos te procuram, e estão lá fora.
33 Pero xlá chiné ca̠huá­nilh:
33 E ele lhes respondeu, dizendo: Quem é minha mãe e meus irmãos?
34 Y pu̠tum ca̠la­caucxilh­ko̠lh hua̠nti̠ antá xta­hui­lá̠­nalh, chiné chu­hui̠­nampá:
34 E, olhando em redor para os que estavam assentados junto dele, disse: Eis aqui minha mãe e meus irmãos.
35 Porque la̠ta tícuya̠ cris­tiano hua̠nti̠ tat­la­huay xta­pa̠­xu­huá̠n Dios huá tama̠­ko̠lh quintzí xa̠hua qui­na­ta̠lán.
35 Porquanto, qualquer que fizer a vontade de Deus, esse é meu irmão, e minha irmã, e minha mãe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra