Marcos 12
TOCNT vs ARIB
1 Caj li̠puntzú Jesús tzúculh ca̠ma̠kalhchuhui̠ni̠y cristianos, caj ca̠li̠ta̠chuhuí̠nalh aktum takalhchuhuí̠n, chiné ca̠huánilh:
1 Então começou Jesus a falar-lhes por parábolas. Um homem plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou um lagar, e edificou uma torre; depois arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.
2 Acxni̠ lákcha̠lh quilhtamacú la̠ta tzucuy cha̠y y lakchitcán uvas, xlá ma̠lakácha̠lh cha̠tum xtasa̠cua xlacata naca̠squinicán hua̠ntu̠ xlakchá̠n xlá nachipay xatachitni uvas.
2 No tempo próprio, enviou um servo aos lavradores para que deles recebesse do fruto da vinha.
3 Pero xlacán tachípalh, la̠n taakkaxími̠lh, caj chunatá tamaca̠mpá y ni̠tu̠ tamá̠xqui̠lh tachitni.
3 Mas estes, apoderando-se dele, o espancaram e o mandaram embora de mãos vazias.
4 Amá xapu̠chiná pú̠cuxtu ma̠lakacha̠pá tunujli̠túm xtasa̠cua, pero xla̠ taliactalanchípalh chíhuix, taákpaklhli y cala̠huá tahuánilh.
4 E tornou a enviar-lhes outro servo; e a este feriram na cabeça e o ultrajaram.
5 Xapuchiná ca̠tacuxtu ma̠lakacha̠pá a̠cha̠tum xtasa̠cua, pero xlá makni̠canchá. Na̠chuná lhu̠hua ca̠ma̠lakacha̠pá xtasa̠cuá̠n; hui̠ntí ca̠makní̠calh y makapitzí̠n ca̠lakkaximí̠calh.
5 Então enviou ainda outro, e a este mataram; e a outros muitos, dos quais a uns espancaram e a outros mataram.
6 ’Amá ko̠lutzí̠n a̠huatiyá chú xkalhi̠y cha̠tum xkahuasa luu xli̠ca̠na xpa̠xqui̠y; xlacpuhuán: “Para nacma̠lakacha̠y quinkahuasa, ma̠x a̠huayu natakaxmatniy hua̠ntu̠ naca̠huaniy.” Xli̠ca̠na ma̠lakácha̠lh xkahuasa.
6 Ora, tinha ele ainda um, o seu filho amado; a este lhes enviou por último, dizendo: A meu filho terão respeito.
7 Y acxni̠ ca̠lákcha̠lh a̠má kahuasa, a̠ma̠ko̠lh tasa̠cuá̠n chiné tzúculh tala̠huaniy: “Huá tamá kahuasa ti̠ natamakxtekniko̠y pu̠tum u̠má pú̠cuxtu, huata mejor camakní̠hu la̠qui̠ aquinín naquinca̠tamakxtekniko̠yá̠n.”
7 Mas aqueles lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 Amá xkahuasa xapu̠chiná a̠má pú̠cuxtu tachípalh tamákni̠lh y tatamácxtulh xtiyatli̠hua, táalh tamakán nac xquilhapá̠n pú̠cuxtu.
8 E, agarrando-o, o mataram, e o lançaram fora da vinha.
9 Jesús ca̠kalhásquilh a̠ma̠ko̠lh lacchixcuhuí̠n hua̠nti̠ xtakaxmatnimá̠nalh:
9 Que fará, pois, o senhor da vinha? Virá e destruirá os lavradores, e dará a vinha a outros.
10 ’Huixinín, ¿Pi̠ nia̠ li̠kalhtahuakayá̠tit la̠ tatzokni̠t xtachuhuí̠n Dios nac li̠kalhtahuaka? Lacatum chiné tatzokni̠t:
10 Nunca lestes esta escritura: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular;
11 Pero huá Quimpu̠chinacán Dios hua̠nti̠ laclhca̠ni̠t xlacata chuná naqui̠taxtuy
11 pelo Senhor foi feito isso, e é maravilhoso aos nossos olhos?
12 Pus xlacán xtachi̠le̠mputún Jesús porque xtaakata̠ksni̠t pi̠ caj xlacsacni̠t u̠má takalhchuhuí̠n xlacata naca̠li̠ma̠lacahua̠ni̠y. Pero cumu lhu̠hua cristianos xtalayá̠nalh hua̠nti̠ xtaca̠najlanini̠t xtachuhuí̠n pus tapé̠cualh chicá natasi̠tzi̠niy, y huata mejor caj taakxtekyá̠hualh y taalhá.
12 Procuravam então prendê-lo, mas temeram a multidão, pois perceberam que contra eles proferira essa parábola; e, deixando-o, se retiraram.
13 Caj li̠puntzú hua̠nti̠ xtasi̠tzi̠niy Jesús tama̠lakácha̠lh makapitzí̠n fariseos xa̠hua ti̠ xtata̠yá̠nalh rey Herodes, caj xtama̠kalhputza̠ni̠putún chicá para túcu ni̠tlá̠n naca̠li̠chuhui̠nán ma̠peksi̠naní̠n la̠qui̠ chuná natama̠lacapu̠y.
13 Enviaram-lhe então alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Acxni̠ talákchilh chiné takalhásquilh:
14 Aproximando-se, pois, disseram-lhe: Mestre, sabemos que és verdadeiro, e de ninguém se te dá; porque não olhas à aparência dos homens, mas ensinas segundo a verdade o caminho de Deus; é lícito dar tributo a César, ou não? Daremos, ou não daremos?
15 Jesús xcatzi̠y pi̠ caj xtakalhputzamá̠nalh y chiné ca̠huánilh:
15 Mas Jesus, percebendo a hipocrisia deles, respondeu-lhes: Por que me experimentais? trazei-me um denário para que eu o veja.
16 Li̠minica okxtum tumi̠n, acxni̠ úcxilhli Jesús ca̠kalhásquilh:
16 E eles lho trouxeram. Perguntou-lhes Jesus: De quem é esta imagem e inscrição? Responderam-lhe: De César.
17 Jesús ca̠huánilh:
17 Disse-lhes Jesus: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus. E admiravam-se dele.
18 Acali̠stá̠n táalh tata̠chuhui̠nán Jesús makapitzí̠n saduceos. Uma̠kó̠lh cristianos xtahuán pi̠ xli̠stacni cha̠tum cristiano ni̠ catilacastacuánalh acxni̠ nani̠y, pus huá xpa̠lacata tali̠kalhásquilh:
18 Então se aproximaram dele alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, e lhe perguntaram, dizendo:
19 —Ma̠kalhtahuake̠ná, Moisés quinca̠makxteknini̠tán aktum tapéksi̠t, para cha̠tum chixcú nani̠y naakxtekmakán xpusca̠t y ni̠tu̠ ta̠kálhi̠lh xcamancán, tla̠n huatiyá cha̠tum xta̠lá nata̠tamakaxtoka xya̠stá y nata̠kalhi̠y xcamancán la̠qui̠ ni̠ nalaksputa xtacuhuiní xta̠lá hua̠nti̠ ni̠lh.
19 Mestre, Moisés nos deixou escrito que se morrer alguém, deixando mulher sem deixar filhos, o irmão dele case com a mulher, e suscite descendência ao irmão.
20 Pus maktum quilhtamacú xtahuilá̠nalh kalhatujún lakahuasán li̠nata̠lán, xapuxcu tamakáxtokli, y ni̠ li̠maka̠s ni̠lh pero ni̠ takálhi̠lh xcamancán.
20 Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou-se e morreu sem deixar descendência;
21 Xli̠cha̠tiy xta̠lá ta̠tamakáxtokli xya̠stá, y ni̠ li̠maka̠s quilhtamacú xlá na̠ ni̠pá y ni̠para huá ta̠kálhi̠lh xcamancán. Na̠ chuná okspúlalh xli̠kalhatutu.
21 o segundo casou-se com a viúva, e morreu, não deixando descendência; e da mesma forma, o terceiro; e assim os sete, e não deixaram descendência.
22 Y pu̠tum xli̠kalhatujuncán hua̠k tata̠tamakáxtokli a̠má pusca̠t, y ni̠para cha̠tum ta̠kálhi̠lh xcamancán. Y ni̠ li̠maka̠s a̠má pusca̠t na̠ ni̠lh.
22 Depois de todos, morreu também a mulher.
23 Chi̠nchú acxni̠ xli̠stacnicán natalacastacuanán nac ca̠li̠ní̠n y natalatama̠paray, ¿tícuya̠ chixcú luu xpusca̠t ámaj huán, pus hua̠k tata̠tamakáxtokli xkalhatujuncán?
23 Na ressurreição, de qual deles será ela esposa, pois os sete por esposa a tiveram?
24 Jesús ca̠kálhti̠lh:
24 Respondeu-lhes Jesus: Porventura não errais vós em razão de não compreenderdes as Escrituras nem o poder de Deus?
25 Porque acxni̠ ni̠n natalacastacuanán nac ca̠li̠ní̠n a̠ma̠ko̠lh lacchixcuhuí̠n xa̠hua lacpusca̠tní̠n niaj ti̠ catitamakáxtokli, ni̠para catitakálhi̠lh xlactzumajancán hua̠nti̠ natama̠makaxtoka, porque chuná natali̠taxtuy cumu la̠ xángeles Dios hua̠nti̠ tahuila̠nanchá nac akapú̠n.
25 Porquanto, ao ressuscitarem dos mortos, nem se casam, nem se dão em casamento; pelo contrário, são como os anjos nos céus.
26 Chú xlacata para natalacastacuanán ni̠n, osuchí ni̠ natalacastacuanán, ¿pi̠ ni̠ akata̠ksá̠tit lácu huamputún li̠kalhtahuaka hua̠ntu̠ tzokli Moisés acxni̠ xlá tzokli la̠ ta̠chuhuí̠nalh Dios nac akatum actzu̠ quihui acxni̠ xakxkota̠yama? Chiné huánilh: “Aquit xDios Abraham xa̠hua xlá Isaac chu xlá Jacob.”
26 Quanto aos mortos, porém, serem ressuscitados, não lestes no livro de Moisés, onde se fala da sarça, como Deus lhe disse: Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó?
27 Antá huamputún pi̠ hua̠nti̠ talamá̠nalh xastacná nac ca̠quilhtamacú chu hua̠nti̠ aya tani̠ni̠t lacxtum lá̠mpara xastacnacú talamá̠nalh, porque Dios ni̠ huá xDioscán ni̠n sinoque hua̠nti̠ talamá̠nalh xastacná.
27 Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos. Estais em grande erro.
28 Cha̠tum xma̠kalhtahuake̠nacán judíos xlá xkalhakaxmatma la̠ xca̠ta̠la̠huanima Jesús a̠má lacchixcuhuí̠n, y cumu akáta̠ksli pi̠ tla̠n xkalhti̠nani̠t, na̠ talacatzúhui̠lh xlacata nakalhputzay, chiné kalhásquilh:
28 Aproximou-se dele um dos escribas que os ouvira discutir e, percebendo que lhes havia respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 Jesús kálhti̠lh:
29 Respondeu Jesus: O primeiro é: Ouve, Israel, o Senhor nosso Deus é o único Senhor.
30 Huá capa̠xqui y cali̠pá̠huanti Mimpu̠chiná Dios xli̠hua̠k minacú, xli̠hua̠k mili̠stacni, xli̠hua̠k mintalacapa̠stacni y xli̠hua̠k mili̠tlihueke.”
30 Amarás, pois, ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu entendimento e de todas as tuas forças.
31 Y xli̠kampa̠tiy li̠ma̠peksí̠n hua̠ntu̠ na̠ caj xta̠chuná, chiné huan: “Calakalhámanti minta̠cristiano xta̠chuná cumu la̠ me̠cstu lakalhamancana.” Huá la̠ta u̠ma̠ko̠lh kampa̠tiy li̠ma̠peksí̠n ni̠ anán a̠kampa̠tum hua̠ntu̠ tlak xlacasquinca o hua̠ntu̠ Dios lacasquín nama̠kantaxti̠yá̠hu.
31 E o segundo é este: Amarás ao teu próximo como a ti mesmo. Não há outro mandamento maior do que esses.
32 Amá xma̠kalhtahuake̠nacán judíos huánilh Jesús:
32 Ao que lhe disse o escriba: Muito bem, Mestre; com verdade disseste que ele é um, e fora dele não há outro;
33 Pus xli̠cána luu quili̠pa̠xqui̠tcán Dios xli̠hua̠k quinacujcán, xli̠hua̠k quintalacapa̠stacnicán, xli̠hua̠k quili̠stacnicán y xli̠hua̠k quili̠tlihuekecán. Pus hua̠nti̠ tlahuay eé kampa̠tiy li̠ma̠peksí̠n nac xlatáma̠t a̠tzinú makapa̠xuhuay Dios ni̠xachuná la̠ta túcu nahuili̠nicán nac pu̠siculan, osuchí namakni̠nicán quitzistancá̠n xlacata nali̠lakachixcuhui̠yá̠hu.
33 e que amá-lo de todo o coração, de todo o entendimento e de todas as forças, e amar o próximo como a si mesmo, é mais do que todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Acxni̠ káxmatli Jesús la̠ aksti̠tum kálhti̠lh a̠má chixcú, chiné huánilh:
34 E Jesus, vendo que havia respondido sabiamente, disse-lhe: Não estás longe do reino de Deus. E ninguém ousava mais interrogá-lo.
35 Antacú xlama Jesús nac pu̠siculan y tzucupaj ca̠ma̠kalhchuhui̠ni̠y cristianos, chiné ca̠kalhásquilh:
35 Por sua vez, Jesus, enquanto ensinava no templo, perguntou: Como é que os escribas dizem que o Cristo é filho de Davi?
36 Porque maktum quilhtamacú huatiyá rey David acxni̠ Espíritu Santo ma̠lacpuhuá̠ni̠lh chiné tili̠chuhuí̠nalh Cristo:
36 O próprio Davi falou, movido pelo Espírito Santo: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos debaixo dos teus pés.
37 Pus, ¿lácu chú lacpuhuaná̠tit xlacata Cristo xli̠talakapasni nahuán rey David para huatiyá David xca̠cni̠naniy xli̠ma̠pa̠cuhui̠y, Quimpu̠china?
37 Davi mesmo lhe chama Senhor; como é ele seu filho? E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 La̠ta Jesús xca̠ma̠kalhchuhui̠ni̠y cristianos chiné ca̠huanipá:
38 E prosseguindo ele no seu ensino, disse: Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes compridas, e das saudações nas praças,
39 Acxni̠ taán nac pu̠siculan talacasquín naca̠li̠kalhi̠cán tlak lacuán pu̠táhui̠lh antanícu natatahuilay, y na̠chuná tatlahuay antanícu huí pu̠pa̠xcua.
39 e dos primeiros assentos nas sinagogas, e dos primeiros lugares nos banquetes,
40 Y hua̠nti̠ ca̠ni̠makancani̠t lacchaján taakskahuimaklhti̠y xchiccán, la̠qui̠ ni̠ti̠ mat nacatzi̠y lácu xta̠yatcán maka̠s takalhtahuakaniy Dios. Pero ni̠para tzinú tacatzi̠y xlacata pi̠ a̠tzinú xlacán la̠n a̠ma̠ko̠lh tapa̠ti̠nán.
40 que devoram as casas das viúvas, e por pretexto fazem longas orações; estes hão de receber muito maior condenação.
41 Maktum quilhtamacú Jesús xuí lacatzú antaní huilako̠lh cajas xla limosnas, xlá caj xca̠ucxilhma cristianos la̠ xtamaju̠má̠nalh tumi̠n; y lacrrico xtamaju̠y lhu̠hua tumi̠n.
41 E sentando-se Jesus defronte do cofre das ofertas, observava como a multidão lançava dinheiro no cofre; e muitos ricos deitavam muito.
42 Caj li̠puntzú chilh cha̠tum pu̠ni̠na pusca̠t luu xli̠ca̠na li̠ma̠xken xuani̠t, y nac aktum caja xlá máju̠lh okxtiy tumi̠n xla cobre nitúcu tuncán xtapalh xuani̠t.
42 Vindo, porém, uma pobre viúva, lançou dois leptos, que valiam um quadrante.
43 Jesús ca̠tasánilh xtama̠kalhtahuaké̠n, chiné ca̠huánilh:
43 E chamando ele os seus discípulos, disse-lhes: Em verdade vos digo que esta pobre viúva deu mais do que todos os que deitavam ofertas no cofre;
44 Pus xlacán tama̠sta̠ni̠t hua̠ntu̠ aya xca̠akata̠xtunini̠t, pero xlá tamá pusca̠t caj la̠ta xca̠tapobre ma̠sta̠ko̠ni̠t hua̠ntu̠ xkalhi̠y tu̠ xtili̠macuánilh.
44 porque todos deram daquilo que lhes sobrava; mas esta, da sua pobreza, deu tudo o que tinha, mesmo todo o seu sustento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?