Lucas 16

TOCNT vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Jesús ca̠li̠­ma̠­kalh­chu­hui̠­ni̠pá xdis­cí­pulos eé takalh­chu­huí̠n:
1 Dizia Jesus também aos seus discípulos: Havia certo homem rico, que tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de estar dissipando os seus bens.
2 Pus a̠má chixcú tasá­nilh xta­sa̠cua y ciné huá­nilh: “¿Pi̠ xli̠­ca̠na hua̠ntu̠ qui­hua­ni­má̠ca xla­cata hmat huix akska­huix­túpa̠t quin­tumi̠n? Pus la̠nchú caqui­ma̠x­qui̠­ko̠ca cuenta la̠ta lácu huí quin­ta­scújut y hua̠nti̠ quin­ta­la­ka­hui­lá­nilh porque chú niaj cac­ti­ma̠x­quí̠n li̠ta­scújut xla­cata huix nacuentaj­laya pu̠tum cumu la̠ xapuxcu tasa̠cua.”
2 Chamou-o, então, e lhe disse: Que é isso que ouço dizer de ti? Presta contas da tua mordomia; porque já não podes mais ser meu mordomo.
3 Eé tasa̠cua chiné tzú­culh lac­pu­huán: “¿Túcu cahuá chú nac­tla­huay cumu quim­patrón ámaj qui­mak­lhti̠y quin­ta­scújut? Porque aquit ni̠ cka­lhi̠y li̠t­li­hueke xla­cata nac­scuja nac ca̠tu­huá̠n, y na̠chuna li̠túm luu ma̠rí cma̠­xanán para caj nac­squi­hua̠­yan­ta̠k­chokoy.
3 Disse, pois, o mordomo consigo: Que hei de fazer, já que o meu senhor me tira a mordomia? Para cavar, não tenho forças; de mendigar, tenho vergonha.
4 ¡Ah, aya ccá­tzi̠lh hua̠ntu̠ nac­tla­huay! Nac­ca̠­ta̠­la­ca̠xlay hua̠nti̠ laka­hui­la­ni­ko̠lh quim­patrón la̠qui̠ xlacán naquin­ta­mak­ta̠yay acxni̠ aquit naqui­mak­lhti̠cán a̠má qui­li̠­ta­scújut.”
4 Agora sei o que vou fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 Pus chuná xlá tlá­hualh y cha̠­tunu cha̠­tunu tzú­culh ca̠ta­saniy hua̠nti̠ xta­la­ka­hui­lá­nilh xpatrón. Hua̠nti̠ pu̠lh milh kalhás­quilh: “¿Lácu chuná laka­hui­lani quim­patrón?”
5 E chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, perguntou ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 Xlá kalh­tí̠­nalh: “Pus aquit cla­ka­hui­lani aktum ciento barril aceite.” Amá xapuxcu tasa̠cua chiné huá­nilh: “Xli̠­ca̠na, porque chuná talh­ca̠ni̠t nac mire­cibo hua̠ntu̠ firmar tla­hua­ni̠ta, huata mejor calác­xti̠tti hua̠ntu̠ aya firmar tla­hua­ni̠ta y tunu cat­lahua anta­nícu nahuán pi̠ caj íta̠t ciento barril laka­hui­lani.”
6 Respondeu ele: Cem cados de azeite. Disse-lhe então: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve cinqüenta.
7 Y aca­li̠stá̠n kalhas­quimpá cha̠tum: “Chi̠nchú huix, ¿nícu chulá laka­hui­lani?” Amá chixcú kalh­tí̠­nalh: “Aktum ciento cúx­ta̠lh trigo.” Amá xapuxcu tasa̠cua huá­nilh: “Xli̠­cána, porque hui­lachá mire­cibo, la̠li̠­huán calác­xti̠tti y tunu cat­lahua la̠qui̠ antá nahuán pi̠ caj ta̠ti­pu­xa­ma­cá̠hu cúx­ta̠lh laka­hui­lani.”
7 Perguntou depois a outro: E tu, quanto deves? Respondeu ele: Cem coros de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 Acxni̠ cátzi̠lh xpatrón hua̠ntu̠ xtla­huama xli̠­ca̠na hasta luu cacs li̠la­cáhua caj la̠ta lácu xlá xka­lhi̠ni̠t li̠s­ka­lala y lac­pú­tzalh lácu tla̠n nala­tama̠y aca­li̠stá̠n a̠má mañoso tasa̠cua. Pus xli̠­ca̠na lhu̠hua cris­tianos hua̠nti̠ uú xala nac ca̠quilh­ta­macú luu lak­ska­lalán tahuán acxni̠ lácu talac­pu­tzay para túcu natat­la­huay hasta luu ca̠maka­tla­jacán hua̠nti̠ luu aksti̠tum tas­cuj­má̠­nalh nac xla­catí̠n Dios.
8 E louvou aquele senhor ao injusto mordomo por haver procedido com sagacidade; porque os filhos deste mundo são mais sagazes para com a sua geração do que os filhos da luz.
9 Pus Jesús chiné na̠ ca̠huá­nilh xta­ma̠­kalh­ta­huaké̠n:
9 Eu vos digo ainda: Granjeai amigos por meio das riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 ’Porque hua̠nti̠ ma̠cuentaj­li̠cán hua̠ntu̠ ni̠ luu lhu̠hua ta­scújut y para xlá luu cuentaj nat­la­huay chuná li̠ma̠­siyuy pi̠ tali̠­pa̠hu la̠qui̠ acxni̠ nama̠­mak­ta­kalh­ni̠cán hua̠ntu̠ luu lhu̠hua li̠ta­scújut pus na̠ huá luu cuentaj nat­la­huay; pero hua̠nti̠ luu ni̠ cuentaj tla­huay hua̠ntu̠ ni̠ lhu̠hua li̠ta­scújut hua̠ntu̠ ma̠mak­ta­kalh­ni̠cán, pus na̠chuná ni̠ li̠huana̠ cati­mak­tá­kalhli acxni̠ para nama̠x­qui̠cán lhu̠hua xli̠­mak­ta­ká­lhat.
10 Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito; quem é injusto no pouco, também é injusto no muito.
11 Pus para hui­xinín ni̠ li̠huana̠ mak­ta­ka­lhá̠tit hua̠ntu̠ ca̠ma̠­cuentaj­li̠­ca­ná̠tit uú nac ca̠quilh­ta­macú ma̠squi hua̠ntu̠ ni̠ luu lhu̠hua, ¿pi̠ li̠huaca chú namak­ta­ka­lhá̠tit hua̠ntu̠ Dios naca̠­ma̠x­qui̠yá̠n xta­la­ca­pa̠s­tacni?
11 Se, pois, nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Chu­na­li̠túm, para hui­xinín ni̠tlá̠n namak­ta­ka­lhá̠tit hua̠ntu̠ Dios ca̠ma̠­cuentaj­li̠­ni̠tán y ni̠ milacán, ¿pi̠ li̠huaca chú naca̠­ma̠x­qui̠yá̠n hua̠ntu̠ xlá aya lac­lhca̠­hui­li̠ni̠t xla­cata naca̠­ma̠x­qui̠yá̠n cha̠­tunu hui­xinín?
12 E se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 ’Hui­xinín catzi̠­yá̠tit pi̠ ni̠para cha̠tum tasa̠cua ma̠t­la̠nti̠y naca̠­ta̠s­cuja cha̠tiy xpatrón aktumá quilh­ta­macú, porque acxni̠ naka­lha­kax­mata cha̠tum, hua̠nchú cha̠­tum­li̠túm juerza nalak­makán; osuchí acxni̠ nat­la­hua­putún hua̠ntu̠ nali̠­ma̠­paksi̠y cha̠tum juerza que naka­lha­kax­mat­makán cha̠tum. Pus aquit cla­cas­quín luu li̠huana̠ caaka­tá̠k­stit hua̠ntu̠ cuani­putún: cha̠tum chixcú ni̠lay li̠pa̠­huán Dios xli̠­hua̠k xnacú y na̠ hua­tiyá a̠má quilh­ta­macú luu nali̠­pa̠­huán xtumi̠n xla­cata pi̠ huá tla̠n catu̠huá li̠ma̠t­la̠nti̠y.
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque ou há de odiar a um e amar ao outro, o há de odiar a um e amar ao outro, o há de dedicar-se a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e às riquezas.
14 Maka­pi­tzí̠n fariseos hua̠nti̠ na̠ antá xta­la­yá̠­nalh hua̠k xta­kax­mat­má̠­nalh hua̠ntu̠ xlá xqui­lhuama, huata tzú­culh tali̠­kalh­ka­ma̠nán Jesús porque xlacán luu xta­la­kati̠y nata­ka­lhi̠y lhu̠hua tumi̠n.
14 Os fariseus, que eram gananciosos, ouviam todas essas coisas e zombavam dele.
15 Huata xlá chiné ca̠huá­nilh:
15 E ele lhes disse: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações; porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 ’Acxni̠ Juan Bau­tista nia̠ xma̠­tzu­qui̠y xli̠­ta­scújut caj xma̠n huá tla̠n nakax­pa­tá̠tit y nama̠­kan­tax­ti̠­yá̠tit xli̠­ma̠­peksí̠n Moisés chu hua̠ntu̠ xta­tzokni̠t nac xlib­rojcán xalak­maká̠n pro­fetas; pero acxni̠ Juan tzú­culh li̠chu­hui̠nán a̠má xasa̠sti xta­ma̠­ca­tzi̠ní̠n Dios la̠ta lácu xlá xámaj ma̠tzu­qui̠y xasa̠sti xta­peksi̠t nac ca̠quilh­ta­macú, y acxni­tiyá a̠má quilh­ta­macú lhu̠hua cris­tianos juerza tatzak­sa­má̠­nalh nata­mak­lhti̠nán a̠má lak­táxtut hua̠ntu̠ xlá ma̠lacnu̠y.
16 A lei e os profetas vigoraram até João; desde então é anunciado o evangelho do reino de Deus, e todo homem forceja por entrar nele.
17 Pero aquit luu laca­tancs cca̠­hua­niyá̠n xla­cata pi̠ akapú̠n chu ca̠quilh­ta­macú tla̠n xlak­tzán­ka̠lh, pero hua̠ntu̠ xamaká̠n tatzok­ta­hui­la­ni̠ttá xta­chu­huí̠n Dios nac li̠kalh­ta­huaka ni̠para pu̠lactum caj chu­natá cati­ta­mák­xtekli para ni̠ juerza nakan­taxtuy.
17 É, porém, mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 ’Para cha̠tum chixcú namak­xteka xpusca̠t caj xpa̠­la­cata cumu tunu hua̠nti̠ nata̠­ta­maka­xtoka, pus tamá chixcú tla­huay lanca tala̠­ka­lhí̠n nac xla­catí̠n Dios; y a̠má chixcú hua̠nti̠ chú nata̠­ta­maka­xtoka a̠má pusca̠t hua̠nti̠ mak­xtek­cani̠t na̠chuná luu lhu̠hua tala̠­ka­lhí̠n tla­huay.
18 Todo aquele que repudia sua mulher e casa com outra, comete adultério; e quem casa com a que foi repudiada pelo marido, também comete adultério.
19 Jesús na̠ ca̠huá­nilh eé takalh­chu­huí̠n:
19 Ora, havia um homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo, e todos os dias se regalava esplendidamente.
20 Na̠ antiyá nac a̠má ca̠chi­quí̠n xlama cha̠tum chixcú pero xlá luu snu̠n pobre xuani̠t xlá xuanicán Lázaro. Umá koxutá chixcú xli̠­pu̠nu̠y nac xli̠­lanca nac xmacni xtzitzi, antá xlá xan lata­huilay nac xtan­quilhtí̠n xchic a̠má ricu.
20 Ao seu portão fora deitado um mendigo, chamado Lázaro, todo coberto de úlceras;
21 Caj u̠cú la̠n xlí̠­kasli xlac­pu­huán hua̠ntu̠ xta­mo­kosa nac xmesa a̠má ricu la̠ta túcu xlá xkalh­ta̠x­tuma, pero ni̠tu̠ xta̠­huacán ca̠na caj actzú, pus hasta huata mejor chi­chí̠n xtamín tamac­slipiy la̠ta xka­lhi̠y xtzitzi.
21 o qual desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as úlceras.
22 Maktum quilh­ta­macú a̠má koxutá li̠ma̠xken Lázaro ni̠lh, huata xán­geles Dios luu li̠pa̠­xúhu tále̠lh nac xpa̠xtú̠n Abraham anta­nícu xlá hui­lachá nac akapú̠n, y ni̠ li̠maka̠s quilh­ta­macú a̠má rico na̠ ni̠lh.
22 Veio a morrer o mendigo, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; morreu também o rico, e foi sepultado.
23 ’Acxni̠ antá xuilachá nac xpu̠­la­ta­ma̠ncán ni̠n luu li̠pe̠cua la̠ xpa̠­ti̠­nama, tala­ca­yá̠­hualh nac akapú̠n úcxilhli xuí nac xpu̠­tá­hui̠lh Abraham chu Lázaro antá xuí nac xpa̠xtú̠n.
23 No inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe a Abraão, e a Lázaro no seu seio.
24 Huata palha xlá ma̠tá­si̠lh y chiné qui­lhá­nilh: “Quin­tla̠­ticán Abraham, luu cat­lahua li̠tlá̠n, caqui­la­ka­lhá­manti, cama­ca­tampi Lázaro la̠qui̠ nama̠s­tajay xok­spú̠n xmacán y napi̠­munuy qui­si̠­máka̠t la̠qui̠ tzinú nama̠s­ka­hui­hui̠y porque uú nac ca̠lh­cu­ya̠tni luu li̠pe̠cua la̠ cpa̠­ti̠­nama.”
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e envia-me Lázaro, para que molhe na água a ponta do dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Pero Abraham chiné kálh­ti̠lh: “Luu xli̠­ca̠na cala­ca­pá̠s­tacti xla­cata pi̠ luu tla̠n huix xlápa̠t nac ca̠quilh­ta­macú y ni̠tu̠cu xtzan­ka̠­niyá̠n hua̠ntu̠ xmac­la­ca­squina y chi̠nchú u̠má koxutá Lázaro luu xli̠­ca̠na xlá ni̠tu̠cu xka­lhi̠y; pus la̠nchú xlá luu li̠pa̠­xúhu lama y li̠huán la̠nchú huix pa̠ti̠­námpa̠t.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que em tua vida recebeste os teus bens, e Lázaro de igual modo os males; agora, porém, ele aqui é consolado, e tu atormentado.
26 Xa̠hua chi̠nchú ma̠squi chuná, huí aktum lanca pu̠lhmá̠n hua̠ntu̠ quin­ca̠­ma̠­paj­pi­tziyá̠n; pus caj huá xla­cata ni̠lay taana̠chá hua̠nti̠ uú tahui­lá̠­nalh, y na̠ ni̠para hua̠nti̠ tahui­la̠­nanchá tanú ni̠lay tamín uú.”
26 E além disso, entre nós e vós está posto um grande abismo, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem os de lá passar para nós.
27 ’Amá chixcú hua̠nti̠ ricu xuani̠t chiné hua­nipá: “Cumu para ni̠lay lac­pu­huana hua̠ntu̠ cmak­squimá̠n, pus ca̠na caj camaca­pi Lázaro nac xchic quin­tla̠t,
27 Disse ele então: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 la̠qui̠ naán ca̠xa­katli̠y hua̠nti̠ tahui­la̠­nanchá kalha­qui­tzis qui­na­ta̠lán, y luu naca̠­ma̠aka­ta̠k­sni̠y la̠qui̠ xlacán ni̠tu̠ natamín uú, porque luu xli̠­ca̠na li̠pé̠cua la̠ huí tapa̠tí̠n.”
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham eles também para este lugar de tormento.
29 Abraham chiné kalh­ti̠pá: “Xlacán aya taka­lhi̠y xli̠­ma̠­peksí̠n hua̠ntu̠ títzokli Moisés chu maka­pi­tzí̠n pro­fetas nac li̠kalh­ta­huaka, pus huata mejor huá cata­ma̠­kan­tax­ti̠chá.”
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 “Quin­tla̠­ticán Abraham, luu xli̠­ca̠na hua̠ntu̠ huix qui­lhuámpa̠t, pero para tícu naca̠­lakán hua̠nti̠ aya qui̠­tas­pit­ni̠ttá nac ca̠li̠ní̠n, cha̠­ca­tzi̠ya xlacán nata­kax­matniy y nata­lak­pali̠y xali̠xcáj­nit xta­la­ca­pa̠s­tac­nicán.”
30 Respondeu ele: Não! pai Abraão; mas, se alguém dentre os mortos for ter com eles, hão de se arrepender.
31 “Cumu para xlacán ni̠ taka­lha­kax­mata hua̠ntu̠ tatzokni̠t Moisés chu xli̠­hua̠k pro­fetas, ¿pi̠ li̠huaca chú nata­kax­matniy para nala­cas­ta­cuanán cha̠tum ni̠n nac ca̠li̠ní̠n?”, kálh­ti̠lh Abraham.
31 Abraão, porém, lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que ressuscite alguém dentre os mortos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra