João 4

TOCNT vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ni̠ li̠maka̠s quilh­ta­macú a̠ma̠ko̠lh fariseos tacá­tzi̠lh pi̠ a̠tzinú lhu̠hua cris­tianos xta­sta̠­la­ni­má̠­nalh Jesús, xa̠huachí a̠tzinú lhu̠hua xak­mu­nu̠­numa ni̠ xachuná Juan,
1 Quando, pois, o Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos do que João
2 (ma̠squi xli̠­ca̠na pi̠ ni̠ huá Jesús xca̠akmunuy cris­tianos, pus huata xta­ma̠­kalh­ta­huaké̠n xtaakmu­nu̠nún).
2 {ainda que Jesus mesmo não batizava, mas os seus discípulos}
3 Pero cumu Jesús xca­tzi̠y pi̠ xta­si̠­tzi̠niy y cátzi̠lh pi̠ chuná xta­li̠­lac­chu­hui̠­na­má̠­nalh fariseos, huata mejor táca̠xli nac Judea la̠qui̠ naán nac Gali­lea.
3 deixou a Judéia, e foi outra vez para a Galiléia.
4 Pero a̠má tiji hua̠ntu̠ xan nac Gali­lea antá xti̠­tax­tucán nac xapu̠­la­tama̠n Samaria.
4 E era-lhe necessário passar por Samária.
5 Jesús cha̠lh nac aktum ca̠chi­quí̠n xalac a̠má muni­cipio xuanicán Sicar, lacatzú nac a̠má pú̠cuxtu hua̠ntu̠ xma̠­peksi̠y xamaká̠n ko̠lu­tzí̠n Jacob hua̠ntu̠ xaka­ta̠x­tu­nini̠t xka­huasa José.
5 Chegou, pois, a uma cidade de Samária, chamada Sicar, junto da herdade que Jacó dera a seu filho José;
6 Antá nac a̠má pú̠cuxtu xuí aktum pozo hua̠ntu̠ xpu̠­huaxni̠t ko̠lu­tzí̠n Jacob. Ma̠x cumu luu tas­túnut xuani̠t y cumu luu ma̠rí xchi­chi­nima Jesús xmaka­tla­kuani̠ttá tiji, pus huata xlá antá táhui nac xquilhpá̠n pozo.
6 achava-se ali o poço de Jacó. Jesus, pois, cansado da viagem, sentou-se assim junto do poço; era cerca da hora sexta.
7 — ausente —
7 Veio uma mulher de Samária tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 — ausente —
8 Pois seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida.
9 Pero a̠má pusca̠t samari­tana chiné kálh­ti̠lh:
9 Disse-lhe então a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, me pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana? {Porque os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}
10 Jesús chiné kálh­ti̠lh:
10 Respondeu-lhe Jesus: Se tivesses conhecido o dom de Deus e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe terias pedido e ele te haveria dado água viva.
11 Amá pusca̠t chiné huá­nilh:
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que tirá-la, e o poço é fundo; donde, pois, tens essa água viva?
12 Umá chú­chut hua̠ntu̠ taju̠ma nac eé pozo xli̠­ca̠na pi̠ luu tla̠n porque huá xamaká̠n qui­li̠­ta­la­ka­pas­nicán Jacob hua̠nti̠ quin­ca̠­mak­xtek­ni­ni̠tán; antá xlá xkotnún xa̠hua xli̠­pacs xca­maná̠n chu xli̠­hua̠k xta­ka­lhí̠n antá xca̠­ma̠­kotni̠y. ¿Chi̠nchú huix pi̠ a̠tzinú luu tlak tali̠­pa̠hu li̠tax­tu­pu­tuna ni̠ xachuná xlá?
12 És tu, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu o poço, do qual também ele mesmo bebeu, e os filhos, e o seu gado?.
13 Jesús chiné kálh­ti̠lh:
13 Replicou-lhe Jesus: Todo o que beber desta água tornará a ter sede;
14 pero hua̠nti̠ nali̠­kotnún a̠má chú­chut hua̠ntu̠ aquit cma̠sta̠y niaj ne̠c­xnicú cati­kalh­pú̠­ti̠lh. Porque a̠má chú­chut hua̠ntu̠ aquit cma̠sta̠y, antá nac xnacú natzucuy musnún la̠qui̠ chuná naka­lhi̠y xasa̠sti latáma̠t cane̠c­xni­cahuá quilh­ta­macú.
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der se fará nele uma fonte de água que jorre para a vida eterna.
15 Amá pusca̠t chiné huá­nilh:
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que não mais tenha sede, nem venha aqui tirá-la.
16 Jesús chiné hua­nipá:
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 Amá pusca̠t chiné huá­nilh:
17 Respondeu a mulher: Não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Disseste bem: Não tenho marido;
18 porque aya xli̠­ka­lha­qui­tzis lac­chix­cu­huí̠n hua̠nti̠ huix ca̠ti­ta̠­ta­huila, y hua̠nti̠ ta̠huilán la̠nchú ni̠ min­ta̠­ko̠lú. Poreso luu xli̠­ca̠na hua̠ntu̠ huix chu­hui̠­na­ni̠ta.
18 porque cinco maridos tiveste, e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 Acxni̠ a̠má pusca̠t káx­matli eé tachu­huí̠n chiné huá­nilh:
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, vejo que és profeta.
20 Pus xtlahua li̠tlá̠n xqui­huani aktum tachu­huí̠n hua̠ntu̠ aquit cca­tzi̠­putún; xalak­maká̠n qui­li̠­ta­la­ka­pas­nicán samari­tanos xtamín tala­ka­chix­cu­hui̠y Dios nac eé ke̠stí̠n, pero hui­xinín judíos hua­ná̠tit pi̠ antá nac Jeru­salén nala­ka­chix­cu­hui̠­yá̠hu Dios.
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Jesús kálh­ti̠lh:
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me, a hora vem, em que nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Hui­xinín samari­tanos ni̠para tzinú catzi̠­yá̠tit tícu luu laka­chix­cu­hui̠­yá̠tit pero aquinín judíos cca­tzi̠­yá̠hu hua̠nti̠ cla­ka­chix­cu­hui̠­ma̠­náhu, porque hua̠nti̠ naca̠­lak­ma̠x­tuyá̠n antá mima̠chá nac xlak­sti̠­pa̠ncán judíos.
22 Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos; porque a salvação vem dos judeus.
23 Pero ámaj lak­chá̠n quilh­ta­macú y la̠nchú aya lak­cha̠ni̠t acxni̠ hua̠nti̠ xli̠­ca̠na tala­ka­chix­cu­hui̠­putún Dios tla̠n cani̠huá natat­la­huay, pero hua̠ntu̠ luu xli̠­ca̠na aksti̠tum cumu lá naca̠­ma̠­la­ca­pa̠s­tacni̠y Espíri­tu Santo, porque Dios ca̠pu­tzama hua̠nti̠ nata­la­ka­chix­cu­hui̠y cumu la̠ cuanimá̠n.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque o Pai procura a tais que assim o adorem.
24 Dios caj Espíri­tu y ni̠ caj lacatum huí cumu la̠ hui­xinín lac­pu­hua­ná̠tit, y a̠má cris­tiano hua̠nti̠ nala­ka­chix­cu­hui̠y mini̠niy nali̠­la­ka­chix­cu­hui̠y xli̠­hua̠k aktum xatlá̠n tala­ca­pa̠s­tacni y hua̠ntu̠ luu aksti̠tum cumu la̠ Xes­pí­ritu Dios nama̠­la­ca­pa̠s­tacni̠y nac xnacú.
24 Deus é Espírito, e é necessário que os que o adoram o adorem em espírito e em verdade.
25 Amá pusca̠t chiné huá­nilh:
25 Replicou-lhe a mulher: Eu sei que vem o Messias {que se chama o Cristo}; quando ele vier há de nos anunciar todas as coisas.
26 Jesús hua­nipá a̠má pusca̠t:
26 Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Acxni­tiyá chuná xta­chu­hui̠­na­má̠­nalh tachilh xdis­cí­pulos, xlacán cacs tala­cáhua acxni̠ taúcxilhli Jesús pi̠ xta̠­chu­hui̠­nama a̠má pusca̠t samari­tana. Pero ni̠para cha̠tum xka­lhás­quilh túcu xla­cas­quín osuchí túcu xta­li̠­chu­hui̠­na­má̠­nalh.
27 E nisto vieram os seus discípulos, e se admiravam de que estivesse falando com uma mulher; todavia nenhum lhe perguntou: Que é que procuras? ou: Por que falas com ela?
28 Y a̠má pusca̠t antá akxte­kuíli̠lh xak­sá̠­huat y la̠li̠­huán alh nac ca̠chi­quí̠n, y antá chiné ca̠huá­nilh cris­tianos:
28 Deixou, pois, a mulher o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 —Catátit ucxi­lhá̠tit cha̠tum chixcú, xlá luu laca­tancs qui­hua­nini̠t la̠ta túcu aquit ctit­la­hua­ni̠ttá nac qui­la­táma̠t. ¿Lácu hua­ná̠tit, ni̠ huá cahuá Cristo hua̠nti̠ namín quin­ca̠­lak­ma̠x­tuyá̠n?
29 Vinde, vede um homem que me disse tudo quanto eu tenho feito; será este, porventura, o Cristo?
30 Ama̠­ko̠lh cris­tianos la̠li̠­huán taminchá nac ca̠chi­quí̠n y táalh anta­nícu xuilachá Jesús.
30 Saíram, pois, da cidade e vinham ter com ele.
31 Y antá nac pozo xdis­cí­pulos Jesús tzú­culh tali̠­ma̠­ka­tzanke̠y la̠qui̠ nahua̠yán y chiné xta­hua­ni­ma̠na:
31 Entrementes os seus discípulos lhe rogavam, dizendo: Rabi, come.
32 Pero xlá chiné ca̠kálh­ti̠lh:
32 Ele, porém, respondeu: Uma comida tenho para comer que vós não conheceis.
33 Y xdis­cí­pulos sac­stucán chiné tzú­culh tala̠­huaniy:
33 Então os discípulos diziam uns aos outros: Acaso alguém lhe trouxe de comer?
34 Pero Jesús ca̠huá­nilh:
34 Disse-lhes Jesus: A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou, e completar a sua obra.
35 Acxni̠ hui­xinín ucxi­lhá̠tit xta­huácat tachaná̠n hua­ná̠tit: “Ma̠squi ni̠ luu cala­ca­pa­láhu porque tzan­ka̠ycú akta̠ti papá la̠ta tla̠n naxka̠nancán”; pero aquit cca̠­hua­niyá̠n pi̠ cala­ca­pítit y na̠ caca̠ucxílhtit anta­nícu hui­la­ko̠lh a̠túnuj tachaná̠n, antá aya lhmu­cu­cu­ma̠­ko̠lh y tla̠ná natzu­cu­yá̠tit xka̠­na­ná̠tit.
35 Não dizeis vós: Ainda há quatro meses até que venha a ceifa? Ora, eu vos digo: levantai os vossos olhos, e vede os campos, que já estão brancos para a ceifa.
36 Pus hui­xinín hua̠nti̠ namak­xka̠­na­ná̠tit nac eé ca̠tu­huá̠n na̠ naca̠­ma̠s­ka­hui̠­ca­ná̠tit y a̠má hua̠ntu̠ nama̠­mac­xtu­pi̠­yá̠tit huá xli̠s­tac­nicán cris­tianos hua̠nti̠ anka­lhi̠ná cahuá taka­lhi̠y li̠pa̠­xúhu latáma̠t. Huí tunu hua̠nti̠ tachani̠t eé tachaná̠n y hui­xinín chú pim­pá̠tit ma̠mac­xtu­pi̠­yá̠tit la̠qui̠ acxtum nali̠­pa̠­xu­hua­yá̠tit.
36 Quem ceifa já está recebendo recompensa e ajuntando fruto para a vida eterna; para que o que semeia e o que ceifa juntamente se regozijem.
37 Y luu laca­tancs chuná ca̠qui̠­tax­tu­nimá̠n a̠má tachu­huí̠n hua̠ntu̠ chiné huan: “Túnuj chixcú hua̠nti̠ cha­na̠nán y tunu hua̠nti̠ xka̠nán.”
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro o que ceifa.
38 Aquit cca̠­ma̠­la­ka­cha̠má̠n hui­xinín la̠qui̠ nama̠­mac­xtu­pi̠­yá̠tit xta­huácat a̠má tachaná̠n hua̠ntu̠ tachani̠t a̠túnuj lac­chix­cu­huí̠n; pus tunu hua̠nti̠ tali̠s­cujni̠t y chi̠nchú hui­xinín ca̠ta caj ma̠mac­xtu­pi̠­yá̠tit hua̠ntu̠ xlacán tali̠s­cujni̠t.
38 Eu vos enviei a ceifar onde não trabalhaste; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Lhu̠hua cris­tianos hua̠nti̠ xta­hui­lá̠­nalh nac a̠má ca̠chi­quí̠n hua­nicán Sicar talák­milh antaní xuí Jesús porque taca̠­naj­lá­nilh caj xpa̠­la­cata hua̠ntu̠ xuanini̠t a̠má pusca̠t acxni̠ xlá ca̠huá­nilh xla­cata pi̠ xuanini̠t xli̠­hua̠k hua̠ntu̠ xlá xtit­la­hua­ni̠ttá nac xla­táma̠t.
39 E muitos samaritanos daquela cidade creram nele, por causa da palavra da mulher, que testificava: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Acxni̠ a̠ma̠ko̠lh samari­tanos talák­chilh Jesús tata̠­chu­huí̠­nalh y tahuá­nilh xla­cata caca̠­ta̠­ta­mák­xtekli nac xca̠­chi­qui̠ncán ca̠na caj nícu akli̠t quilh­ta­macú. Xlá ma̠t­lá̠n­ti̠lh y ca̠ta̠­ta­mák­xtekli aktiy quilh­ta­macú,
40 Indo, pois, ter com ele os samaritanos, rogaram-lhe que ficasse com eles; e ficou ali dois dias.
41 y luu lhu̠hua cris­tianos tali̠­pá̠­hualh acxni̠ takax­mát­nilh xta­chu­huí̠n hua̠ntu̠ xlá xli̠­chu­hui̠­náma.
41 E muitos mais creram por causa da palavra dele;
42 Aca­li̠stá̠n chiné tahuá­nilh a̠má pusca̠t:
42 e diziam à mulher: Já não é pela tua palavra que nós cremos; pois agora nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Ali̠aktiy quilh­ta­macú acxni̠ aya taca̠xli Jesús nac a̠má ca̠chi­quí̠n hua̠ntu̠ xma̠­peksi̠y Samaria y quilh­ta̠­yapá xtiji la̠qui̠ nachá̠n nac xapu̠­la­tama̠n Gali­lea.
43 Passados os dois dias partiu dali para a Galiléia.
44 Ma̠squi xapu̠lh chuná tíhua Jesús xla­cata pi̠ cha̠tum pro­feta ni̠ li̠pa̠­huancán hua̠ntu̠ li̠chu­hui̠nán nac xca̠­chi­quí̠n,
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não recebe honra na sua própria pátria.
45 pero xli̠­ca̠na pi̠ ni̠ anka­lhí̠n chuná qui̠­taxtuy porque acxni̠ cha̠lh nac lactzu̠ ca̠chi­qui̠ní̠n hua̠ntu̠ xca̠­ma̠­peksi̠y Gali­lea cani̠huá luu li̠pa̠­xúhu tamaka­maklhtí̠­nalh, porque lhu̠hua xlacán na̠ xta­qui̠­lani̠t nac xapa̠xcua taak­spun­tza̠lí̠n nac Jeru­salén, y a̠ma̠ko̠lh cris­tianos hua̠k xtaucxilhni̠t hua̠ntu̠ antá Jesús xca̠t­la­huani̠t lac­lanca li̠cá̠cni̠t ta­scújut.
45 Assim, pois, que chegou à Galiléia, os galileus o receberam, porque tinham visto todas as coisas que fizera em Jerusalém na ocasião da festa; pois também eles tinham ido à festa.
46 Pero huata Jesús ampá nac aktum ca̠chi­quí̠n hua­nicán Caná, antá nac u̠má ca̠chi­quí̠n caj chú­chut luu xatlá̠n vino li̠t­la­huani̠t. Y antá ma̠nók­lhulh cha̠tum luu tali̠­pa̠hu chixcú hua̠nti̠ na̠ luu lac­xtum xta̠­ma̠­pek­si̠nán rey, xlá antá xuilachá nac Caper­naum y xka­lhi̠y cha̠tum xka­huasa hua̠nti̠ luu xta̠­tatlay.
46 Foi, então, outra vez a Caná da Galiléia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Acxni̠ cátzi̠lh a̠má chixcú pi̠ Jesús xmi­ni̠­tanchá nac Judea y xchini̠t nac Gali­lea, la̠li̠­huán alh li̠ma̠aka­tzanke̠y xla­cata catá̠alh nac xchic y cama̠t­la̠n­tí̠­nilh xka­huasa porque a̠tzinú aya xni̠­putún.
47 Quando ele soube que Jesus tinha vindo da Judéia para a Galiléia, foi ter com ele, e lhe rogou que descesse e lhe curasse o filho; pois estava à morte.
48 Jesús chiné huá­nilh:
48 Então Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e prodígios, de modo algum crereis.
49 Pero a̠má tali̠­pa̠hu chixcú chiné huá­nilh:
49 Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra.
50 Pero huata Jesús chiné huá­nilh:
50 Respondeu-lhe Jesus: Vai, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe dissera, e partiu.
51 Acxni̠ aya xcha̠n­ti̠­lhay nac xchic la̠li̠­huán támilh tapa̠x­toka maka­pi­tzí̠n xta­sa̠­cuá̠n, y chiné tahuá­nilh:
51 Quando ele já ia descendo, saíram-lhe ao encontro os seus servos, e lhe disseram que seu filho vivia.
52 Xlá ca̠ka­lhás­quilh cumu túcuya̠ hora tzu­cuni̠t tat­la̠nti̠y a̠má kahuasa; xlacán chiné tahuá­nilh:
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora começara a melhorar; ao que lhe disseram: Ontem à hora sétima a febre o deixou.
53 Amá chixcú na̠ laca­pá̠s­tacli pi̠ hua­tiyá a̠má hora acxni̠ Jesús huá­nilh: “Min­ka­huasa aya tatla̠nti̠ni̠t.” Y a̠má chixcú li̠pá̠­hualh Jesús xa̠hua xli̠­pu̠tum hua̠nti̠ xalac xchic na̠ tali̠­ca̠­naj­lá­nilh caj xpa̠­la­cata hua̠ntu̠ tlá­hualh.
53 Reconheceu, pois, o pai ser aquela hora a mesma em que Jesus lhe dissera: O teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.
54 Pus huá chú eé xliaktiy lac­lanca li̠cá̠cni̠t xta­scújut hua̠ntu̠ tlá­hualh Jesús acxni̠ qui̠­ta­lák­spitli nac Judea y chimpá nac Gali­lea.
54 Foi esta a segunda vez que Jesus, ao voltar da Judéia para a Galiléia, ali operou sinal.

Ler em outra tradução

Comparar com outra