João 11
TOCNT vs ARIB
1 Maktum quilhtamacú nac aktum actzu̠ ca̠chiquí̠n huanicán Betania antá xlama María, eé pusca̠t hua̠nti̠ acali̠stá̠n li̠tlahuapú̠xtulh Jesús xalacuán perfumes y na̠ li̠ma̠lacscá̠calh xacchíxit.
1 Ora, estava enfermo um homem chamado Lázaro, de Betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Antá xlá lacxtum xca̠ta̠lama xnata̠lán, cha̠tum xuanicán Marta y cha̠tum xta̠lacán kahuasa xuanicán Lázaro. Cumu luu xamigo xuani̠t Jesús a̠má Lázaro, pero chú luu csnu̠nuni̠t xpa̠lacata xtajátat y luu xta̠tatlay.
2 E Maria, cujo irmão Lázaro se achava enfermo, era a mesma que ungiu o Senhor com bálsamo, e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Uma̠kó̠lh lactzumaján Marta y María tamacá̠nilh tachuhuí̠n Jesús la̠qui̠ chiné nahuanicán:
3 Mandaram, pois, as irmãs dizer a Jesus: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Acxni̠ Jesús chuná huanikó̠calh eé tachuhuí̠n xlá chiné huá:
4 Jesus, porém, ao ouvir isto, disse: Esta enfermidade não é para a morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Jesús luu xca̠lakalhamán María, Marta y Lázaro,
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 pero acxni̠ huanícalh pi̠ Lázaro xta̠tatlay xlá tamakxtekchicú aktiy quilhtamacú nac a̠má ca̠chiquí̠n antanícu xlama.
6 Quando, pois, ouviu que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde se achava.
7 Y hasta xli̠tu̠xama chiné ca̠huánilh xdiscípulos:
7 Depois disto, disse a seus discípulos: Vamos outra vez para Judéia.
8 Xlacán tahuánilh;
8 Disseram-lhe eles: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Jesús chiné ca̠huánilh:
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Pero a̠má hua̠nti̠ talakchokoy nac ca̠tzi̠sní juerza akchekxnín porque luu ca̠pucsua y tzanka̠niy taxkáket hua̠ntu̠ nali̠lacahua̠nán.
10 mas se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Acali̠stá̠n Jesús chiné ca̠huánilh:
11 E, tendo assim falado, acrescentou: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 — ausente —
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, ficará bom.
13 — ausente —
13 Mas Jesus falara da sua morte; eles, porém, entenderam que falava do repouso do sono.
14 pus huá xpa̠lacata Jesús luu lacatancs ca̠ma̠lacapu̠tuncuhuí̠nilh, y chiné ca̠huánilh:
14 Então Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Y aquit luu cli̠pa̠xuhuay xlacata pi̠ ni̠ antá xacuilachá acxni̠ xlá ni̠lh. Luu xli̠ca̠na tla̠n pi̠ chuná qui̠táxtulh la̠qui̠ a̠má hua̠ntu̠ huixinín naucxilhá̠tit naca̠li̠macuaniyá̠n y a̠tzinú la̠n naquila̠ca̠najlaniyá̠hu. Pero la̠nchú tuncán caáhu lakata̠yayá̠hu.
15 e, por vossa causa, folgo de que eu lá não estivesse, para que creiais; mas vamos ter com ele.
16 Y cha̠tum xdiscípulo Jesús hua̠nti̠ xuanicán Tomás y xtali̠ma̠pa̠cuhui̠y Gemelo, chiné ca̠huánilh xa̠makapitzí̠n discípulos:
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 — ausente —
17 Chegando pois Jesus, encontrou-o já com quatro dias de sepultura.
18 — ausente —
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 — ausente —
19 E muitos dos judeus tinham vindo visitar Marta e Maria, para as consolar acerca de seu irmão.
20 Acxni̠ huanícalh Marta pi̠ xchima Jesús nac chiqui xlá la̠li̠huán alh pa̠xtoka, pero María antá tamákxtekli nac chiqui.
20 Marta, pois, ao saber que Jesus chegava, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Acxni̠ lákcha̠lh antanícu xyá Jesús Marta chiné huánilh:
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se meu irmão não teria morrido.
22 Pero ma̠squi luu chuná, aquit ccatzi̠y pi̠ Dios nama̠xqui̠yá̠n la̠tachá túcu huix nasquiniya.
22 E mesmo agora sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Jesús chiné huánilh:
23 Respondeu-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Marta chiné kálhti̠lh:
24 Disse-lhe Marta: Sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Y acxnitiyá Jesús chiné huánilh:
25 Declarou-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Y xli̠hua̠k a̠ma̠ko̠lh hua̠nti̠ lamajcú xastacná y para li̠pa̠huán quintachuhuí̠n aquit nacma̠xqui̠y xasa̠sti latáma̠t la̠qui̠ niaj ne̠cxni catíni̠lh. Chi̠nchú huix, ¿pi̠ quinca̠najlaniya hua̠ntu̠ aquit cli̠ta̠chuhui̠nani̠tán? —huánilh Jesús.
26 e todo aquele que vive, e crê em mim, jamais morrerá. Crês isto?
27 Xlá chiné kálhti̠lh:
27 Respondeu-lhe Marta: Sim, Senhor, eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Acxni̠ chuná huaniko̠lh, Marta la̠li̠huán alh tasaniy xta̠María y chiné tze̠k huánilh:
28 Dito isto, retirou-se e foi chamar em segredo a Maria, sua irmã, e lhe disse: O Mestre está aí, e te chama.
29 Acxni̠ chuná kaxmatko̠lh hua̠ntu̠ huanícalh, María la̠li̠huán tá̠yalh y lákalh Jesús,
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa, e foi ter com ele.
30 porque Jesús nia̠ xtanu̠ya̠chá nac ca̠chiquí̠n, huata xlá antacú xlaya antanícu xta̠tanoklhni̠tanchá Marta.
30 Pois Jesus ainda não havia entrado na aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Y a̠ma̠ko̠lh judíos hua̠nti̠ xtamini̠t talakata̠yay la̠qui̠ natama̠koxumixiy, acxni̠ taúcxilhli pi̠ María huákaj tá̠yalh y táxtulh, xlacán la̠li̠huán tasta̠lánilh porque talacpúhua pi̠ ma̠x caj xámaj tasay antaní xma̠cnu̠cani̠t xta̠lá.
31 Então os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se apressadamente e sair, seguiram-na, pensando que ia ao sepulcro para chorar ali.
32 Acxni̠ cha̠lh María antaní xyá Jesús, xlá lakatatzokóstalh nac xtantú̠n y chiné huánilh:
32 Tendo, pois, Maria chegado ao lugar onde Jesus estava, e vendo-a, lançou-se-lhe aos pés e disse: Senhor, se tu estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Acxni̠ Jesús úcxilhli pi̠ tzúculh tasay María xa̠hua a̠ma̠ko̠lh lactali̠pa̠hu judíos hua̠nti̠ xtalakmini̠t, xlá luu snu̠n li̠púhua hasta nac xnacú.
33 Jesus, pois, quando a viu chorar, e chorarem também os judeus que com ela vinham, comoveu-se em espírito, e perturbou-se,
34 Acali̠stá̠n chiné ca̠kalhásquilh:
34 e perguntou: Onde o puseste? Responderam-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Jesús ta̠chá̠ncalh antanícu xma̠cnu̠cani̠t, y antá tzúculh laktasay Lázaro.
35 Jesus chorou.
36 Makapitzí̠n judíos hua̠nti̠ antá xtalayá̠nalh chiné tzúculh tahuán:
36 Disseram então os judeus: Vede como o amava.
37 Pero makapitzí̠n chiné xtahuamparay:
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também que este não morreste?
38 Antaní xma̠cnu̠cani̠t Lázaro caj xlacahuaxcani̠t talhpá̠n y antá xli̠lakatalacani̠t lanca chíhuix. Cumu la̠tiyá Jesús snu̠n xli̠puhuama antá xlá talacatzúhui̠lh,
38 Jesus, pois, comovendo-se outra vez, profundamente, foi ao sepulcro; era uma gruta, e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 y chiné ca̠huánilh hua̠nti̠ xtalayá̠nalh:
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque está morto há quase quatro dias.
40 Pero Jesús huánilh:
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Huata niaj tícu ma̠aklhú̠hui̠lh, y ma̠take̠nú̠calh a̠má chíhuix. Jesús láca̠lh nac akapú̠n y chiné kalhtahuakánilh Dios:
41 Tiraram então a pedra. E Jesus, levantando os olhos ao céu, disse: Pai, graças te dou, porque me ouviste.
42 Aquit ccatzi̠y pi̠ ankalhi̠ná quinkaxpatniya y tlahuaya hua̠ntu̠ cli̠maksquiná̠n, pero huá xpa̠lacata cli̠kalhtahuakanimá̠n la̠qui̠ u̠ma̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ uú tayá̠nalh natakaxmata y nataca̠najlay pi̠ xli̠ca̠na huix quimacatani̠ta.
42 Eu sabia que sempre me ouves; mas por causa da multidão que está em redor é que assim falei, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Acxni̠ chuná huanko̠lh eé tachuhuí̠n, palha chiné quilhánilh a̠má ni̠n:
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Amá ni̠n taxtuchi, chunatiyá la̠ta tima̠cnú̠calh li̠huana̠ li̠tamaksnattama̠ni̠t lacpi̠tzu̠ lháka̠t la̠ta nac xmacaní̠n hasta nac xtantú̠n, chu nac xlacán na̠ xtalakatlapani̠t. Jesús chiné ca̠huánilh:
44 Saiu o que estivera morto, ligados os pés e as mãos com faixas, e o seu rosto envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Ama̠ko̠lh judíos hua̠nti̠ xtaani̠t talakapaxia̠lhnán María lhu̠hua hua̠nti̠ taca̠najlánilh acxni̠ xlacán taúcxilhli la̠ ma̠lacastacuáni̠lh Lázaro nac ca̠li̠ní̠n.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, e que tinham visto o que Jesus fizera, creram nele.
46 Pero makapitzí̠n hua̠nti̠ taúcxilhli hua̠ntu̠ xlani̠t la̠li̠huán talákalh fariseos y tahuánilh la̠ta túcua xtlahuani̠t Jesús.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Xli̠hua̠k fariseos chu xanapuxcun cura tala̠má̠stokli y tzúculh tali̠chuhui̠nán túcu natatlahuay Jesús y tzúculh tahuán:
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus reuniram o sinédrio e diziam: Que faremos? porquanto este homem vem operando muitos sinais.
48 Para aquinín ni̠túcu nahuaná̠hu y chunatiyá namakxteká̠hu calatama̠ke̠lh a̠tzinú luu lhu̠hua cristianos natali̠pa̠huán, y a̠ma̠ko̠lh ma̠peksi̠naní̠n romanos natamín la̠qui̠ naquinca̠lakponkaniyá̠n lanca quimpu̠siculancán y nama̠sputu̠nancán nac quimpu̠latama̠ncán porque xlacán natalacpuhuá̠n pi̠ caj ca̠ta̠la̠lacatahuacama̠náhu.
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele, e virão os romanos, e nos tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação.
49 Amá ca̠ta huá xma̠peksi̠nán Caifás porque huá xapuxcu cura xuani̠t. Huata xlá chiné ca̠huánilh:
49 Um deles, porém, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, disse-lhes: Vós nada sabeis,
50 y ni̠para tzinú akata̠ksá̠tit pi̠ xali̠huaca tla̠n cani̠lh eé caj cha̠tum chixcú y ni̠ xli̠pu̠tum cristianos xala eé ca̠chiquí̠n catani̠ko̠lh.
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça a nação toda.
51 Pero Caifás ni̠ huá sacstu xtalacapa̠stacni ma̠squi chuná chuhuí̠nalh, porque cumu huá xapuxcu cura xuani̠t a̠má ca̠ta, huata huá xtalacapa̠stacni Dios chuhuí̠nalh xlacata pi̠ Jesús xamá̠calh makni̠cán la̠qui̠ chuná naca̠lakma̠xtuy judíos hua̠nti̠ antá xtalamá̠nalh.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Y na̠chuna li̠túm catzi̠yá̠hu pi̠ ni̠ caj xpa̠lacata eé xca̠chiqui̠ncán judíos xámaj ni̠y, huata na̠ huá xpa̠lacatacán xli̠hua̠k xcamaná̠n Dios hua̠nti̠ luu xaaktzanká̠n talamá̠nalh la̠qui̠ lacxtum naca̠lakma̠xtuy.
52 e não somente pela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estão dispersos.
53 Hasta acxnitiyá a̠má quilhtamacú a̠ma̠ko̠lh xanapuxcun judíos luu lacxtum tali̠cátzi̠lh y tzúculh talacputzay lácu natatlahuay la̠qui̠ natamakni̠y Jesús.
53 Desde aquele dia, pois, tomavam conselho para o matarem.
54 Huata xlá tatampú̠xtulh nac xapu̠latama̠n Judea y alh lacatzú nac desierto nac aktum actzu̠ ca̠chiquí̠n huanicán Efraín y antá xca̠ta̠lama̠chá xdiscípulos, y niaj luu xca̠tasiyuniy antaní pu̠tum tayá̠nalh judíos.
54 De sorte que Jesus já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a região vizinha ao deserto, a uma cidade chamada Efraim; e ali demorou com os seus discípulos.
55 Niaj maka̠s aya xtalacatzuhui̠ma xpa̠xcuajcán judíos huanicán taakspuntza̠lí̠n, y luu lhu̠hua cristianos xtaamá̠nalh nac Jerusalén la̠qui̠ natama̠kantaxti̠y hua̠ntu̠ xtali̠smani̠ni̠t; y makapitzí̠n luu lacapala xtacha̠mputún li̠huán nia̠ xlakchá̠n pa̠xcua la̠qui̠ naca̠palhmakanicán la̠ta túcua xca̠pasani̠t xala ca̠quilhtamacú.
55 Ora, estava próxima a páscoa dos judeus, e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da páscoa, para se purificarem.
56 — ausente —
56 Buscavam, pois, a Jesus e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 — ausente —
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?