Atos 16

TOCNT vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Pablo y Silas tácha̠lh nac aktum ca̠chi­quí̠n xuanicán Derbe y aca­li̠stá̠n tácha̠lh nac Listra. Antá tama̠­nók­lhulh cha̠tum kahuasa xuanicán Timoteo. Eé kahuasa y na̠ chuná xtzí hua̠nti̠ judía xuani̠t xta­li̠­pa̠­huán Jesús, pero xtla̠t griego xuani̠t.
1 Chegou também a Derbe e Listra. E eis que estava ali certo discípulo por nome Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego;
2 Xli̠­hua̠k nata̠lán xalac Listra chu xalac Iconio xta­pa̠x­qui̠y Timoteo.
2 do qual davam bom testemunho os irmãos em Listra e Icônio.
3 Pus huá xpa̠­la­cata li̠huá­nilh Pablo pi̠ caca̠s­ta̠­lá­nilh la̠tachá nícu xlá xtiamajcú. Pero pu̠lh cir­cun­ci­dar­tla­huá­calh la̠qui̠ ni̠ nata­li̠­si̠­tzi̠y judíos hua̠nti̠ xta­hui­lá̠­nalh nac a̠ma̠ko̠lh ca̠chi­qui̠ní̠n anta­nícu nataán tali̠­chu­hui̠nán Jesús porque xli̠­hua̠k xca­tzi̠cán pi̠ ni̠ judío xuani̠t xtla̠t.
3 Paulo quis que este fosse com ele e, tomando-o, o circuncidou por causa dos judeus que estavam naqueles lugares; porque todos sabiam que seu pai era grego.
4 Acxni̠ chuná tat­la­hua­ko̠lh xlacán tatá­ca̠xli y la̠ta xanícu xlacán xta­ti̠­taxtuy xta­li̠­ma̠­kalh­chu­hui̠ni̠y cris­tianos hua̠ntu̠ xta­la­ca̠x­tla­huani̠t tapéksi̠t a̠ma̠ko̠lh após­toles chu lak­ko̠­lu­tzi̠nni hua̠nti̠ xta­puxcún nac Jeru­salén hua̠ntu̠ naca̠­li̠­ma­cuaniy hua̠nti̠ ni̠ judíos.
4 Quando iam passando pelas cidades, entregavam aos irmãos, para serem observadas, as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Ama̠­ko̠lh nata̠lán hua̠nti̠ ni̠ judíos luu xli̠­ca̠na ca̠li̠­ma̠uxca̠­ní̠­calh, y cha̠li cha̠lí ma̠s xta­li̠­hua­qui̠ma hua̠nti̠ xta­li̠­pa̠­huán Quim­pu̠­chi­nacán Jesús.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e dia a dia cresciam em número.
6 Espíri­tu Santo ca̠ma̠­lac­pu­huá̠­ni̠lh Pablo, Silas y Timoteo xla­cata pi̠ ni̠ cata­liakchu­huí̠­nalh xta­chu­huí̠n Jesús nac xapu̠­la­tama̠n Asia, huata caj tati̠­la­ca­tza̠­la­huí­li̠lh, tati̠­tax­tulh nac xamu­ni­cipio Frigia y Gala­cia.
6 Atravessaram a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra na Ásia;
7 Aca­li̠stá̠n tácha̠lh anta­nícu tzucuy ma̠pek­si̠nán aktum pu̠la­tama̠n hua̠ntu̠ xuanicán Misia y antá xta­cha̠m­putún nac Bitinia, pero huata Espíri­tu Santo ni̠ ca̠má̠x­qui̠lh quilh­ta­macú antá nataán.
7 e tendo chegado diante da Mísia, tentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não lho permitiu.
8 Huata nac Misia na̠ caj ti̠tum tati̠­táx­tulh y tácha̠lh nac Troas.
8 Então, passando pela Mísia, desceram a Trôade.
9 Hua­tiyá a̠má tzi̠sní nac Troas Pablo ma̠la­ca­hua̠­ní̠­calh xlá úcxilhli cha̠tum chixcú xalac Mace­donia antá xla­ka­láya y chiné xli̠­ma̠aka­tzan­ke̠ma: “Cat­lahua li̠tlá̠n, caqui­la̠­lak­míhu uú nac Mace­donia y caqui­la̠­mak­ta̠­yáhu.”
9 De noite apareceu a Paulo esta visão: estava ali em pé um homem da Macedônia, que lhe rogava: Passa à Macedônia e ajuda-nos.
10 Acxni̠ chuná li̠ma̠­la­ca­hua̠­ni̠­ko̠lh Pablo, la̠li̠­huán ctzu­cúhu taca̠­xá̠hu la̠qui̠ naca­ná̠hu liakchu­hui̠­na­ná̠hu xta­chu­huí̠n Jesús hua̠ntu̠ ma̠sta̠y lak­táxtut nac Mace­donia porque xac­ca­tzi̠­yá̠hu pi̠ huá Dios antá xquin­ca̠­ma­ca̠m­putún.
10 E quando ele teve esta visão, procurávamos logo partir para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciarmos o evangelho.
11 Nac Troas cta­jú̠hu nac aktum barco y ti̠tum cáhu nac isla de Samot­racia y hasta li̠cha̠lí cchá̠hu nac xaca̠­chi­quí̠n Neapolis.
11 Navegando, pois, de Trôade, fomos em direitura a Samotrácia, e no dia seguinte a Neápolis;
12 Aca­li̠stá̠n chú cchá̠hu nac Filipos, antá uú lhu̠hua xta­hui­lá̠­nalh cris­tianos ro­manos, xa̠huachí huá u̠má ca̠chi­quí̠n hua̠ntu̠ tlak lanca la̠ta xli̠­hua̠k hua̠ntu̠ xca̠­ma̠­peksi̠y Mace­donia; juerza aklhu̠hua quilh­ta­macú antá xac­la­ma̠­náhu.
12 e dali para Filipos, que é a primeira cidade desse distrito da Macedônia, e colônia romana; e estivemos alguns dias nessa cidade.
13 Maktum quilh­ta­macú sábado acxni̠ xli̠­hua̠k judíos xta­jaxa cáhu nac xquilhtú̠n kalh­tu̠­choko hua̠ntu̠ lacatzú xti̠­taxtuy nac ca̠chi­quí̠n, porque quin­ca̠­li̠­ta̠­kalh­chu­hui̠­nancán pi̠ antá xta­ta­mac­xtumi̠y cris­tianos la̠qui̠ nata­kalh­ta­hua­kaniy Dios. Antá xta­ta­mac­xtu­mi̠ni̠t maka­pi­tzí̠n lac­chaján, aquinín culucs cta­hui­láhu y ctzu­cúhu ca̠li̠­ma̠­kalh­chu­hui̠­ni̠­yá̠hu xta­chu­huí̠n Jesús.
13 No sábado saímos portas afora para a beira do rio, onde julgávamos haver um lugar de oração e, sentados, falávamos às mulheres ali reunidas.
14 Nac xlak­sti̠­pa̠ncán a̠ma̠ko̠lh lac­chaján xuí cha̠tum pusca̠t xalac Tiatira xuanicán Lidia xlá xca̠sta̠y xala­cuán lháka̠t, u̠má pusca̠t luu xli̠­pa̠­huán Dios y acxni̠ xkax­mat­nima xta­chu­huí̠n Pablo Quim­pu̠­chi­nacán lak­pa­lí̠­nilh xnacú la̠qui̠ naca̠­najlay hua̠k hua̠ntu̠ xli̠­chu­hui̠­nama.
14 E certa mulher chamada Lídia, vendedora de púrpura, da cidade de Tiatira, e que temia a Deus, nos escutava e o Senhor lhe abriu o coração para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Acxni­tiyá a̠má quilh­ta­macú Lidia taakmú­nulh xa̠hua xli̠­hua̠k xli̠­ta­la­ka­pasni. Aca­li̠stá̠n Lidia chiné quin­ca̠­huanín:
15 Depois que foi batizada, ela e a sua casa, rogou-nos, dizendo: Se haveis julgado que eu sou fiel ao Senhor, entrai em minha casa, e ficai ali. E nos constrangeu a isso.
16 Antá nac eé ca̠chi­quí̠n xuí cha̠tum tzuma̠t hua̠nti̠ xak­chi­pa­nini̠t xta­la­ca­pa̠s­tacni cha̠tum xes­pí­ritu akska­huiní hua̠nti̠ xca̠­ma̠­lak­cha̠ni̠y xca̠­ma̠x­tuniy csuertejcán cris­tianos, y cumu xlá xatastá̠n tasa̠cua xuani̠t xpu̠­chi­naní̠n tapa­ra̠xlá xta­ma̠­ta̠­ji̠nán y la̠ná xca̠­ma̠t­la­ji̠ni̠t tumi̠n. Maktum quilh­ta­macú acxni̠ xaca­ma̠­náhu kalh­ta­hua­ka­ni­yá̠hu Dios nac xquilhtú̠n kalh­tu̠­choko cma̠­nok­lhúhu a̠má tzuma̠t.
16 Ora, aconteceu que quando íamos ao lugar de oração, nos veio ao encontro uma jovem que tinha um espírito adivinhador, e que, adivinhando, dava grande lucro a seus senhores.
17 Xlá tzú­culh quin­ca̠s­ta̠­la­niyá̠n y chiné xqui­lhama la̠qui̠ hua̠k nata­kax­mata.
17 Ela, seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: São servos do Deus Altíssimo estes homens que vos anunciam um caminho de salvação.
18 Anka­lhí̠n chuná xuan acxni̠ antá xac­ti̠­tax­tu­yá̠hu y maktum quilh­ta­macú juerza maka­si̠­tzi̠lhá Pablo, la̠li̠­huán lak­tás­pitli y chiné huá­nilh a̠má espí­ritu hua̠ntu̠ xmaka­tla­jani̠t:
18 E fazia isto por muitos dias. Mas Paulo, perturbado, voltou-se e disse ao espírito: Eu te ordeno em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora saiu.
19 Pero huata xpu̠­chi­naní̠n a̠má tzuma̠t acxni̠ tacá­tzi̠lh hua̠ntu̠ xtla­hua­ni­cani̠t li̠pe̠cua la̠ta tasí̠­tzi̠lh porque niajlay cati­ta­li̠t­lá­jalh tumi̠n, huá xpa̠­la­cata tali̠­chí­palh Pablo y Silas y ca̠lé̠n­calh nac pu̠ma̠­peksí̠n.
19 Ora, vendo seus senhores que a esperança do seu lucro havia desaparecido, prenderam a Paulo e Silas, e os arrastaram para uma praça à presença dos magistrados.
20 Acxni̠ talí̠­cha̠lh nac xla­ca­ti̠ncán ma̠pek­si̠­naní̠n chiné tzú­culh tali̠­ma̠­la­capu̠y:
20 E, apresentando-os aos magistrados, disseram: Estes homens, sendo judeus, estão perturbando muito a nossa cidade,
21 Xlacán tama̠­si­yu­ni­má̠­nalh cris­tianos aktum xasa̠sti tala­ca­pa̠s­tacni la̠ta lácu luu xli̠­la­ta­ma̠tcán, pero aquinín ni̠ cma̠t­la̠n­ti̠­yá̠hu hua̠ntu̠ xlacán tahuán porque aquinín ro­manos.
21 e pregam costumes que não nos é lícito receber nem praticar, sendo nós romanos.
22 Lhu̠hua cris­tianos antá xalaní̠n nac a̠má ca̠chi­quí̠n na̠ tata­la­ca­tzú­hui̠lh nac pu̠ma̠­peksí̠n y lac­xtum takalh­mak­tá̠­yalh a̠ma̠ko̠lh hua̠nti̠ xta­ta­la­ca­pu̠­má̠­nalh. Ama̠­ko̠lh ma̠pek­si̠­naní̠n tali̠­ma̠­pek­sí̠­nalh xla­cata pi̠ caca̠­ma̠­lak­xtú­calh clha­ka̠tcán y caca̠­li̠s­nók­calh lasasa.
22 A multidão levantou-se à uma contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes os vestidos, mandaram açoitá-los com varas.
23 Aca­li̠stá̠n chú acxni̠ Pablo y Silas ca̠li̠s­nok­kó̠­calh lasasa, ma̠pek­sí̠­calh cha̠tum tropa hua̠nti̠ xmak­ta­kalhnán nac pu̠la̠­chi̠n xla­cata pi̠ antá caca̠­ta­mác­nu̠lh y luu cuentaj caca̠t­lá­hualh xla­cata ni̠ naca̠­ma­ka­tza̠lay porque huata huá nama̠­pa̠­ti̠­ni̠cán.
23 E, havendo-lhes dado muitos açoites, os lançaram na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Acxni̠ chuná li̠ma̠­pek­sí̠­calh a̠má tropa hua̠nti̠ xmak­ta­kalhnán nac pu̠la̠­chi̠n li̠huaca ca̠ta­mac­nu̠chá hasta nac xtanké̠n, porque xpe̠­cuán para naca̠­ma­ka­tza̠lay, y na̠ ca̠ma̠­tan­tu̠­nú̠­calh xtan­tu̠ncán lac­tu̠­lanca pák­lha̠t hua̠ntu̠ xuanicán cepo porque luu chuná xca̠­li̠­lak­xqui­ti­nu̠­nicán xtan­tu̠ncán tachí̠n.
24 Ele, tendo recebido tal ordem, os lançou na prisão interior e lhes segurou os pés no tronco.
25 Pero acxni̠ luu xita̠t­lani̠t tzi̠sní Pablo y Silas xta­kalh­ta­hua­ka­ni­má̠­nalh Dios y xta­quilh­tli̠­ni­má̠­nalh, y xa̠maka­pi­tzí̠n tachí̠n caj cacs xta­kax­mat­má̠­nalh.
25 Pela meia-noite Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, enquanto os presos os escutavam.
26 Chuná a̠má xta­quilh­tli̠­má̠­nalh acxni̠ caj xamaktum tachí­quilh tíyat y xamá̠­lacchi a̠má pu̠la̠­chi̠n sac­stucán tata­lá­qui̠lh, na̠chuná cadenas hua̠ntu̠ xca̠­li̠­ma­ca­chi̠­cani̠t sac­stucán lhken tata­mó­kosli la̠ta tatáx­cutli xli̠­hua̠k tachí̠n.
26 De repente houve um tão grande terremoto que foram abalados os alicerces do cárcere, e logo se abriram todas as portas e foram soltos os grilhões de todos.
27 Amá tropa hua̠nti̠ xmak­ta­kalhnán nac pu̠la̠­chi̠n acxni̠ xlá lakáhua y úcxilhli pi̠ hua̠k xamá̠­lacchi pu̠la̠­chi̠n xta­ta­la­qui̠ni̠t, xtat tlá­hualh xma̠­chi̠ta y sacstu xámaj tacux­mu̠lh­tucuy porque xlá xlac­pu­huán pi̠ a̠ma̠ko̠lh tachi̠ní̠n hua̠k xta­tza̠­lani̠t y huá xamá̠­calh ma̠xo­ko̠­ni̠cán.
27 Ora, o carcereiro, tendo acordado e vendo abertas as portas da prisão, tirou a espada e ia suicidar-se, supondo que os presos tivessem fugido.
28 Pero Pablo úcxilhli hua̠ntu̠ xtla­huama, la̠li̠­huán qui­lhá­nilh y chiné huá­nilh:
28 Mas Paulo bradou em alta voz, dizendo: Não te faças nenhum mal, porque todos aqui estamos.
29 Amá tropa ma̠pek­sí̠­nalh pi̠ cali̠­mi­ní­calh aktum li̠maksko, acxni̠ ma̠x­quí̠­calh tuncán tánu̠lh nac pu̠la̠­chi̠n pero la̠ta xpe̠­cuama li̠pe̠cua clhpi­pima, y acxni̠ ca̠lák­cha̠lh Pablo y Silas tuncán ca̠la­ka­ta­tzo­kós­talh.
29 Tendo ele pedido luz, saltou dentro e, todo trêmulo, se prostrou ante Paulo e Silas
30 Aca­li̠stá̠n ca̠ta­mác­xtulh nac quilhtí̠n y antá chiné ca̠ka­lhás­quilh:
30 e, tirando-os para fora, disse: Senhores, que me é necessário fazer para me salvar?
31 —Cali̠­pá̠­huanti Quim­pu̠­chi­nacán Jesúc­risto la̠qui̠ chuná naca̠­lak­ma̠x­tu­ca­ná̠tit huix chu xli̠­hua̠k mili̠­ta­la­ka­pasni —takalh­tí̠­nalh Pablo y Silas.
31 Responderam eles: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua casa.
32 Ma̠squi luu íta̠t tzi̠sa xuani̠t a̠má chixcú cá̠le̠lh nac xchic y antá Pablo y Silas tzú­culh tali̠­ma̠­kalh­chu­hui̠ni̠y xta­chu­huí̠n Dios xli̠­hua̠k hua̠nti̠ antá xta­hui­lá̠­nalh nac a̠má chiqui.
32 Então lhe pregaram a palavra de Deus, e a todos os que estavam em sua casa.
33 Y cumu xli̠­pu̠tum tali̠­pá̠­hualh Jesús, hua­tiyá a̠má ca̠tzi̠sní a̠má chixcú chu xli̠­hua̠k hua̠nti̠ xli̠­ta­la­ka­pasni tataakmú­nulh, pero pu̠lh ca̠che­ke̠­ní­calh anta­nícu xca̠­li̠­ma̠­ta­ka̠­hui̠­cani̠t lasasa acxni̠ ca̠s­nók­calh.
33 Tomando-os ele consigo naquela mesma hora da noite, lavou-lhes as feridas; e logo foi batizado, ele e todos os seus.
34 Aca­li̠stá̠n a̠má tropa cá̠le̠lh nac xchic y ca̠má̠­hui̠lh y xlá xa̠hua pu̠tum xli̠­ta­la­ka­pasni luu li̠pe̠cua la̠ta xta­pa̠­xu­hua­má̠­nalh porque na̠ aya xta­li̠­pa̠­huani̠t Jesús.
34 Então os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se muito com toda a sua casa, por ter crido em Deus.
35 Li̠tzi̠sa a̠ma̠ko̠lh ma̠pek­si̠­naní̠n tali̠­ma̠­pek­sí̠­nalh xla­cata pi̠ catáalh maka­pi­tzí̠n poli­cias la̠qui̠ nata­huaniy a̠má tropa hua̠nti̠ xmak­ta­kalhnán nac pu̠la̠­chi̠n xla­cata pi̠ caca̠­ta­mac­xtulhá nac pu̠la̠­chi̠n y caca̠­mák­xtekli hua̠nti̠ xca̠­chi̠­cani̠t.
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram quadrilheiros a dizer: Soltai aqueles homens.
36 Entonces a̠má chixcú tuncán lákalh Pablo y chiné huá­nilh:
36 E o carcereiro transmitiu a Paulo estas palavras, dizendo: Os magistrados mandaram que fosseis soltos; agora, pois, saí e ide em paz.
37 Pero huata Pablo chiné ca̠huá­nilh a̠ma̠ko̠lh policia:
37 Mas Paulo respondeu-lhes: Açoitaram-nos publicamente sem sermos condenados, sendo cidadãos romanos, e nos lançaram na prisão, e agora encobertamente nos lançam fora? De modo nenhum será assim; mas venham eles mesmos e nos tirem.
38 Acxni̠ poli­cias tahuá­nilh a̠ma̠ko̠lh ma̠pek­si̠­naní̠n pi̠ Pablo y Silas na̠ ro­manos xta­huani̠t xlacán la̠n tapé̠­cualh.
38 E os quadrilheiros foram dizer aos magistrados estas palavras, e estes temeram quando ouviram que eles eram romanos;
39 Y juerza talá­kalh, tas­quí­nilh li̠tlá̠n xla­cata pi̠ caca̠­ma̠­tzan­ke̠­na­ní­calh para taaktzán­ka̠lh, y tahuá­nilh xla­cata pi̠ cata­táx­tulh nac pu̠la̠­chi̠n y catáalh nac a̠laca­túnuj ca̠chi­quí̠n.
39 vieram, pediram-lhes desculpas e, tirando-os para fora, rogavam que se retirassem da cidade.
40 Acxni̠ chú xlacán tatáx­tulh nac pu̠la̠­chi̠n ti̠tum ta̠alh nac xchic Lidia, y xli̠­hua̠k hua̠nti̠ aya xta­li̠­pa̠­huán Jesús tata­mac­xtú­mi̠lh xlacán tzú­culh tama̠­kalh­chu­hui̠ni̠y xla­cata pi̠ ni̠ cata­tax­la­juáni̠lh nac xta­ca̠­naj­latcán y a̠tzinú tlak cata­tu̠x­cá̠­ni̠lh. Acxni̠ chuná ca̠ma̠­kalh­chu­hui̠­ni̠­ko̠lh tatá­ca̠xli nac Filipos y táalh.
40 Então eles saíram da prisão, entraram em casa de Lídia, e, vendo os irmãos, os confortaram, e partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra