Apocalipse 4
TOCNT vs ARIB
1 Acxni̠ quihuanikó̠calh lácu nacca̠tzoknuniy pu̠lactujún ca̠chiquí̠n, acali̠stá̠n chú cláca̠lh y cúcxilhli pi̠ xlaqui̠y aktum má̠lacchi nac akapú̠n, y huatiyá ti̠ quixakátli̠lh hua̠nti̠ kalhi̠y xakapixni y chuhui̠nán xli̠palha cumu la̠ trompeta, chiné quihuanipá:
1 Depois destas coisas, olhei, e eis que estava uma porta aberta no céu, e a primeira voz que ouvira, voz como de trombeta, falando comigo, disse: Sobe aqui, e mostrar-te-ei as coisas que depois destas devem acontecer.
2 Acxni̠ chuná quihuaniko̠lh, Espíritu quiakchipaniko̠lh quintalacapa̠stacni y tzucúcalh quima̠lacahua̠ni̠cán; entonces cúcxilhli nac akapú̠n pi̠ xuí aktum pu̠ma̠peksí̠n y nac aktum lanca lactáhui̠lh cúcxilhli xuí cumu la̠ cha̠tum ma̠peksi̠ná.
2 Imediatamente fui arrebatado em espírito, e eis que um trono estava posto no céu, e um assentado sobre o trono;
3 Hua̠nti̠ xlacui a̠má lactáhui̠lh xalac pu̠ma̠peksí̠n, luu xta̠chuná xlakskoy cumu la̠ li̠lakáti̠t chíhuix hua̠ntu̠ huanicán jaspe, osuchí la̠ cornalina chíhuix, y nac xli̠kalhlanca xli̠makstiliy li̠lakáti̠t cha̠macxcúlit hua̠ntu̠ luu tla̠n xtasiyuy kampa̠katzi colores tlayaj xma̠lakxkake̠nani̠t cumu la̠ lakslipua chíhuix hua̠ntu̠ huanicán esmeralda.
3 e aquele que estava assentado era, na aparência, semelhante a uma pedra de jaspe e sárdio; e havia ao redor do trono um arco-íris semelhante, na aparência, à esmeralda.
4 Pero cúcxilhli pi̠ xtali̠tamakstilini̠t a̠má lanca pu̠ma̠peksí̠n puxamata̠ti lactáhui̠lh antanícu xtahuilá̠nalh puxamata̠ti lakko̠lún, u̠ma̠ko̠lh lakko̠lún hua̠k xtali̠lhaka̠nani̠t laksnapapa clhaka̠tcán y xtaacuilá̠nalh nac xakxa̠kacán akatunu corona xla oro.
4 Havia também ao redor do trono vinte e quatro tronos; e sobre os tronos vi assentados vinte e quatro anciãos, vestidos de branco, que tinham nas suas cabeças coroas de ouro.
5 Antaní xuí a̠má ma̠peksi̠ná nac lanca xpu̠ma̠peksí̠n cúcxilhli y ckáxmatli pi̠ li̠pe̠cua la̠ta xjilima y xmaklipma; y nac xlacatí̠n a̠má pu̠ma̠peksí̠n xtayá̠nalh kantujún candelero hua̠k xtapasamá̠nalh, huá u̠ma̠ko̠lh candeleros tali̠taxtuy pu̠lactujún xEspíritu Dios.
5 E do trono saíam relâmpagos, e vozes, e trovões; e diante do trono ardiam sete lâmpadas de fogo, as quais são os sete espíritos de Deus;
6 Antiyá lacatzú nac xlacatí̠n pu̠ma̠peksí̠n cúcxilhli la̠ aktum pupunú pero xachúchut luu stalanca xuani̠t xta̠chuná cumu la̠ espejo.
6 também havia diante do trono como que um mar de vidro, semelhante ao cristal; e ao redor do trono, um ao meio de cada lado, quatro seres viventes cheios de olhos por diante e por detrás;
7 Hua̠nti̠ lacán xya̠chi xta̠chuná xtasiyuy cumu la̠ tantum león, xli̠cha̠tiy xtasiyuy cumu la̠ huá̠cax, xli̠kalhatutu xta̠chuná xtasiyuy cumu la̠ cha̠tum cristiano, y xli̠kalhata̠ti xta̠chuná xtasiyuy cumu la̠ picha̠hua hua̠ntu̠ kosma nac ca̠u̠ní̠n.
7 e o primeiro ser era semelhante a um leão; o segundo ser, semelhante a um touro; tinha o terceiro ser o rosto como de homem; e o quarto ser era semelhante a uma águia voando.
8 La̠ta cha̠tunu a̠ma̠ko̠lh ángeles hua̠ntu̠ xta̠chuná tatasiyuy cumu la̠ takalhí̠n, xlacán xtakalhi̠y pekecha̠xán xpekecán, y xli̠lanca xpekecán hua̠k lakastapu xuani̠t. Y chuná la̠ ca̠tzi̠sní xa̠hua ca̠cuhuiní xliankalhí̠n quilhtamacú talakachixcuhui̠má̠nalh Dios y chiné tahuán:
8 Os quatro seres viventes tinham, cada um, seis asas, e ao redor e por dentro estavam cheios de olhos; e não têm descanso nem de noite, dizendo: Santo, Santo, Santo é o Senhor Deus, o Todo-Poderoso, aquele que era, e que é, e que há de vir.
9 Ama̠ko̠lh kalhata̠ti ángeles hua̠nti̠ xtatasiyuy cumu la̠ takalhín, la̠ta makatunu taca̠cni̠naniy, talakachixcuhui̠y y tapa̠xcatcatzi̠niy Dios hua̠nti̠ lanca xlacatzúcut huí nac xpu̠ma̠peksí̠n y xliankalhi̠ná lámaj,
9 E, sempre que os seres viventes davam glória e honra e ações de graças ao que estava assentado sobre o trono, ao que vive pelos séculos dos séculos,
10 na̠chuná a̠ma̠ko̠lh puxamata̠ti lakko̠lún na̠ pu̠tum talakatatzokostay nac xlacatí̠n y hua̠k talakachixcuhui̠y, pu̠tum tata̠kxtuy xcoronajcán, tamacá̠n nac xlacatí̠n xpu̠ma̠peksí̠n Dios y chiné tahuaniy:
10 os vinte e quatro anciãos prostravam-se diante do que estava assentado sobre o trono, e adoravam ao que vive pelos séculos dos séculos; e lançavam as suas coroas diante do trono, dizendo:
11 Xma̠n huix mini̠niyá̠n nacca̠ca̠cni̠naniyá̠n,
11 Digno és, Senhor nosso e Deus nosso, de receber a glória e a honra e o poder; porque tu criaste todas as coisas, e por tua vontade existiram e foram criadas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?