Apocalipse 18

TOCNT vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Aca­li̠stá̠n cuc­xilhpá cha̠tum ángel hua̠nti̠ xta̠c­ta­ma̠chi nac akapú̠n hasta nac ca̠ti­yatni; u̠má ángel xka­lhi̠y lanca li̠t­li­hueke xa̠hua li̠ma̠­peksí̠n, y chilh xli̠­ca̠­lanca ca̠quilh­ta­macú macax­ka­ke­ko̠lh acxni̠.
1 E, depois destas coisas, vi descer do céu outro anjo, que tinha grande poder, e a terra foi iluminada com a sua glória.
2 Y xli̠­hua̠k xliaka­pix­tli­hueke chiné xqui­lhuama:
2 E clamou fortemente com grande voz, dizendo: Caiu! Caiu a grande Babilônia e se tornou morada de demônios, e abrigo de todo espírito imundo, e refúgio de toda ave imunda e aborrecível!
3 Porque xli̠­hua̠k ca̠chi­qui̠ní̠n hua̠ntu̠ tahui­lá̠­nalh nac xli̠­ca̠­lanca ca̠quilh­ta­macú
3 Porque todas as nações beberam do vinho da ira da sua prostituição. Os reis da terra se prostituíram com ela. E os mercadores da terra se enriqueceram com a abundância de suas delícias.
4 Aca­li̠stá̠n ckax­matpá aktum tachu­huí̠n hua̠ntu̠ minchá nac akapú̠n y chiné huá:
4 E ouvi outra voz do céu, que dizia: Sai dela, povo meu, para que não sejas participante dos seus pecados e para que não incorras nas suas pragas.
5 Porque li̠pe̠cua la̠ta aclhu̠­huan­ta­hui­lani̠t xta­la̠­ka­lhi̠ncán hasta cha̠ni̠t nac akapú̠n,
5 Porque já os seus pecados se acumularam até ao céu, e Deus se lembrou das iniquidades dela.
6 Tamá ca̠chi­quí̠n mini̠niy na̠ huá cama̠x­quí̠tit hua̠ntu̠ xlá ca̠ma̠x­qui̠ni̠t xa̠maka­pi­tzí̠n,
6 Tornai-lhe a dar como ela vos tem dado e retribuí-lhe em dobro conforme as suas obras; no cálice em que vos deu de beber, dai-lhe a ela em dobro.
7 Chuná mini̠niy nama̠­pa̠­ti̠­ni̠­yá̠tit cumu la̠ tita­ma­ca­má̠s­ta̠lh nac xca̠­ta­pa̠­xu­huá̠n lhu̠hua hua̠ntu̠ xlac­tla­hua­mi̠ma y xli̠­maka­pa̠­xu­huama xla­táma̠t.
7 Quanto ela se glorificou e em delícias esteve, foi-lhe outro tanto de tormento e pranto, porque diz em seu coração: Estou assentada como rainha, não sou viúva e não verei o pranto.
8 Huá xpa̠­la­cata caj xta­kalh­pa­la­chu­huí̠n aktumá quilh­ta­macú pu̠tum nata­hui­la­ni­ya̠chi xli̠­hua̠k xta­pa̠tí̠n hua̠ntu̠ lak­chá̠n napa̠­ti̠nán:
8 Portanto, num dia virão as suas pragas: a morte, e o pranto, e a fome; e será queimada no fogo, porque é forte o Senhor Deus, que a julga.
9 Ama̠­ko̠lh reyes xalac ca̠quilh­ta­macú hua̠nti̠ lac­xtum tata̠t­la­huani̠t lac­li̠xcáj­nit tala̠­ka­lhí̠n, y lac­xtum tali̠­pa̠­xu­huani̠t hua̠ntu̠ taka­lhi̠y, xlacán nata­lak­li̠­pu­huán y nata­lak­tasay acxni̠ nataucxilha pi̠ aya ta̠ya­ma̠chá xajini la̠ta lac­lhcu­yu­hui­li̠­má̠­calh nahuán.
9 E os reis da terra, que se prostituíram com ela e viveram em delícias, a chorarão e sobre ela prantearão, quando virem a fumaça do seu incêndio.
10 Caj la̠ta xta­pe̠­cuacán ni̠para tzinú cati­ta­ma̠­la­ca­tzu­hui̠­pú­tulh, caj xma̠n mákat nata­ta̠­ya­ya̠chá y chiné nata­huán:
10 Estarão de longe pelo temor do seu tormento, dizendo: Ai! Ai daquela grande Babilônia, aquela forte cidade! Pois numa hora veio o seu juízo.
11 Na̠chuná sta̠­naní̠n xalac xli̠­ca̠­lanca ca̠quilh­ta­macú na̠ nata­lak­tasay a̠má lanca tali̠­pa̠hu ca̠chi­quí̠n caj xpa̠­la­cata pi̠ niaj ti̠ cati­mak­ta­má̠­hualh xli̠s­ta̠tcán hua̠ntu̠ xlacán taka­lhi̠y.
11 E sobre ela choram e lamentam os mercadores da terra, porque ninguém mais compra as suas mercadorias:
12 Kam­pa̠­katzi xli̠s­ta̠tcán hua̠ntu̠ xtalé̠n nac u̠má lanca ca̠chi­quí̠n, cumu la̠ oro, plata, lac­slipua chí­huix xa̠hua perlas, chuná lak­li̠­la­káti̠t y lac­ta­pa­ra̠xlá lháka̠t xla lino y xla seda, kam­pa̠­katzi colores xatzu­tzoko xa̠hua xapu̠s­ta­pu̠hua, na̠chuná kam­pa̠­katzi xata­cu­chí̠n lac­mu̠csu quihui; na̠chuná lhu̠hua lactzu lak­li̠­la­káti̠t lí̠sta̠t hua̠ntu̠ ca̠li̠t­la­hua­cani̠t xala­cuán pák­lha̠t, marfil, bronce, hierro, xa̠hua mármol.
12 mercadorias de ouro, e de prata, e de pedras preciosas, e de pérolas, e de linho fino, e de púrpura, e de seda, e de escarlata; e toda madeira odorífera, e todo vaso de marfim, e todo vaso de madeira preciosíssima, de bronze e de ferro, e de mármore;
13 Na̠chuná xli̠­cha̠ncán lhu̠hua xalí̠sta̠t canela, xa̠hua xli̠­hua̠k hua̠ntu̠ lac­mu̠csu lí̠sta̠t, ciensus, per­fumes hua̠ntu̠ hua­nicán mirra; xala­cuán cuchu, aceite, xatlá̠n harina xlakstu xla trigo, xa̠hua xca̠­le̠ncán xalí̠sta̠t taka­lhí̠n cumu la̠ cahua̠yu, bor­regos, xa̠hua carros, y hasta na̠ xancán ca̠s­ta̠cán cris­tianos cumu la̠ tachí̠n, ma̠squi xlacán ni̠ huá xataucxilh­la­ca­chá̠n.
13 e cinamomo, e cardamomo, e perfume, e mirra, e incenso, e vinho, e azeite, e flor de farinha, e trigo, e cavalgaduras, e ovelhas; e mercadorias de cavalos, e de carros, e de corpos e de almas de homens.
14 Caj xta­li̠­pu­hua̠ncán chiné nata­huaniy a̠má lanca ca̠chi­quí̠n:
14 E o fruto do desejo da tua alma foi-se de ti, e todas as coisas gostosas e excelentes se foram de ti, e não mais as acharás.
15 Xli̠­hua̠k hua̠nti̠ luu tla̠n xta­li̠t­la­ja­má̠­nalh u̠má lí̠sta̠t hua̠ntu̠ ca̠huacán, porque lhu̠hua la̠ta xta­qui̠s­ta̠­má̠­nalh nac u̠má ca̠chi­quí̠n, chu caj la̠ta xta­pe̠­cuacán mákat nata­la­ca­min­ta̠­ya­ya̠chá porque talac­pu­huán pi̠ na̠ naca̠­lak­chá̠n u̠má lanca tapa̠tí̠n,
15 Os mercadores destas coisas, que com elas se enriqueceram, estarão de longe, pelo temor do seu tormento, chorando, e lamentando,
16 huata chiné nata­huán:
16 e dizendo: Ai! Ai daquela grande cidade, que estava vestida de linho fino, de púrpura, de escarlata, adornada com ouro e pedras preciosas e pérolas! Porque numa hora foram assoladas tantas riquezas.
17 ¡Pero caj laca­puntzú lak­tzan­ka̠­ko̠ni̠t xli̠­hua̠k hua̠ntu̠ xta­palh tumi̠n y hua̠ntu̠ lak­li̠­la­káti̠t xka­lhi̠ya!
17 E todo piloto, e todo o que navega em naus, e todo marinheiro, e todos os que negociam no mar se puseram de longe.
18 y acxni̠ taúcxilhli pi̠ xta̠­ya­ma̠chá xajini la̠ta clhcu­ta­hui­lama a̠má ca̠chi­quí̠n xta­li̠­pu­hua̠ncán talak­tá­salh y xli̠­hua̠k xliaka­pix­tli­hue­kecán chiné tzú­culh tahuán:
18 E, vendo a fumaça do seu incêndio, clamaram, dizendo: Que cidade é semelhante a esta grande cidade?
19 Y la̠ta xta­lak­li̠­pu­hua­má̠­nalh tzú­culh taacta­huacay tíyat y xli̠­pix­tli­hue­kecán chiné xta­huán:
19 E lançaram pó sobre a cabeça e clamaram, chorando, e lamentando, e dizendo: Ai! Ai daquela grande cidade, na qual todos os que tinham naus no mar se enriqueceram em razão da sua opulência! Porque numa hora foi assolada.
20 Pero xli̠­hua̠k hui­xinín hua̠nti̠ lapá̠tit nac akapú̠n, ca̠mi­ni̠­niyá̠n nali̠­pa̠­xu­hua­yá̠tit
20 Alegra-te sobre ela, ó céu, e vós, santos apóstolos e profetas, porque já Deus julgou a vossa causa quanto a ela.
21 Na̠ acxni­tiyá cúc­xilhli pi̠ cha̠tum tli­hue­kexní̠n ángel chex­tlá­hualh aktum lan­caxní̠n chí­huix xta̠­chuná cumu la̠ xachí­huix lanca molino, y lhkén máca̠lh nac pupunú, y chiné huá:
21 E um forte anjo levantou uma pedra como uma grande mó e lançou- a no mar, dizendo: Com igual ímpeto será lançada Babilônia, aquela grande cidade, e não será jamais achada.
22 Ni̠aj para maktum cati­ta­káx­matli nac min­ca̠­ti­ji̠ní̠n
22 E em ti não se ouvirá mais a voz de harpistas, e de músicos, e de flauteiros, e de trombeteiros, e nenhum artífice de arte alguma se achará mais em ti; e ruído de mó em ti se não ouvirá mais;
23 Xa̠huachí niaj ne̠c­xnicú catiucxílh­calh xtax­káket para napasay li̠maksko,
23 e luz de candeia não mais luzirá em ti, e voz de esposo e de esposa não mais em ti se ouvirá; porque os teus mercadores eram os grandes da terra; porque todas as nações foram enganadas pelas tuas feitiçarias.
24 Huá chuná li̠ma̠­pa̠­ti̠­ní̠­calh porque u̠má ca̠chi­quí̠n hua̠nti̠ lac­xtum ca̠ta̠lé̠n cuentaj hua̠nti̠ ca̠s­taj­makani̠t xkalh­nicán lhu̠hua a̠ma̠ko̠lh pro­fetas, xa̠hua cris­tianos hua̠nti̠ xta­li̠­pa̠­huán Dios, xa̠hua xli̠­hua̠k xca̠­naj­laní̠n hua̠nti̠ ca̠mak­ni̠­cani̠t la̠ta xli̠­ca̠­lanca ca̠quilh­ta­macú.
24 E nela se achou o sangue dos profetas, e dos santos, e de todos os que foram mortos na terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra