Marcos 2
TIM vs NAA
1 Yesuŋe hilâm siân purik katmâ Kapanaum kepian arim emetŋân âgâep. Akto yâkgât den pat arekŋe sambelem arimbo kepia aregât ambolupŋande nâŋgâm yâkgâlân togoyi.
1 Dias depois, Jesus entrou de novo em Cafarnaum, e logo se ouviu dizer que ele estava em casa.
2 Togom luâk âmbâle dondâŋe emet kâlegen tatmâ hâŋgi gisapkoyi. Hain akbiâ den pat âlepŋe are makyeŋgiep.
2 Muitos se reuniram ali, a ponto de não haver lugar nem mesmo junto à porta. E Jesus anunciava-lhes a palavra.
3 Akto luâk imbât akmâ luâk siâ kei bâtŋe kârigem agep are lokom luâk bikŋe olop togoyi.
3 Trouxeram-lhe, então, um paralítico, carregado por quatro homens.
4 Lokom togo luâk âmbâle dondâŋe enemŋân kinbiâ yekmâ lokom tirekŋânba emet bokŋân gam âgâyi. Âgâm Yesuŋe emet talep are bokŋe gagaimbiâ dâpŋe miawakto arewa temdâk katbiâ giep.
4 E, não podendo aproximar-se de Jesus, por causa da multidão, removeram o telhado no ponto correspondente ao lugar onde Jesus se encontrava e, pela abertura, desceram o leito em que o paralítico estava deitado.
5 Enemŋân gembo biwiyeŋe yâkgâlân kali aregât nâŋgâm hin magaŋep, “Gala gâŋgât dosa bo aktâp.” dâep.
5 Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico:
6 Hain dâmbo luâk Mosegât den kârikŋe makmâ kepigi arekŋe magaŋgi goaŋgi akmâ hin dâyi,
6 Alguns escribas estavam sentados ali e pensavam em seu coração:
7 “Luâk ire wangât hain maktâp? Anutuŋe konok âmâ dosa pulimap. Anutugât kot bâliwopgât den are hepulâk.” dâyi.
7 — Como ele se atreve a falar assim? Isto é blasfêmia! Quem pode perdoar pecados, a não ser um, que é Deus?
8 Hain dâmbiâ den are nâŋgâm âmâ hin makyeŋgiep, “Wangât biwiyeŋân hain nâŋgâi?
8 E Jesus, percebendo imediatamente em seu espírito que eles assim pensavam, disse-lhes:
9 Gain gain arekŋe owâiŋe? Luâk bâleŋe hin dâm magaŋberân, “Dosage puligiŋdere Anutuŋe hâuŋe bo giŋbiap.” hain dâm me hin dâm magaŋberân, “Agatmâ tem tâkge are hulaŋmâ loko akmâ ari.”
9 O que é mais fácil? Dizer ao paralítico: “Os seus pecados estão perdoados”, ou dizer: “Levante-se, tome o seu leito e ande”?
10 Aregât maktere nâŋgâŋet. Nâ luâk akmâ geângât dosayeŋe hepunyeŋgiwiangât Anutuŋe dâm niŋep aregât keiŋe ekmâ nâŋgâŋet.” dâep. Hain dâm benŋe luâk miwindik akmâ yiep are hin magaŋep,
10 Mas isto é para que vocês saibam que o Filho do Homem tem autoridade sobre a terra para perdoar pecados. E disse ao paralítico:
11 “Nâ makgiŋdere nâŋgâ. Gâ agatmâ tem tâkge are hulaŋmâ loko akmâ emetgân ari.” dâep.
11 — Eu digo a você: Levante-se, pegue o seu leito e vá para casa.
12 Hain dâmbo tem tâk are lokoakmâ emetŋân ariep. Akto luâk âmbâle ain kili arekŋe ekmâ bâtyeŋe dâtyeŋân igim hin dâyi, “Wei, Anutu konok âlep âlepŋe dondâ akmap. Nen ire bo ekmaen ina uŋak konok pup pup ekten.” dâyi.
12 Ele se levantou e, no mesmo instante, pegando o leito, retirou-se à vista de todos, a ponto de todos se admirarem e darem glória a Deus, dizendo: — Jamais vimos coisa assim!
13 Yesuŋe bâtgum humo ginŋân giep. Gembo luâk âmbâle hârok Yesu ekberâm gembiâ Anutugât den pat âlepŋe are makyeŋgiep.
13 De novo, Jesus foi para junto do mar, e toda a multidão vinha ao encontro dele, e ele os ensinava.
14 Benŋe ainba arim luâk siâ kotŋe Lewi Alipaiogât nanŋe arekŋe gawaman yeŋgât puli emetŋân tato Yesuŋe magaŋmâ hin dâep, “Nâ olop manbaetgât gamenâ arire.” dâep. Akto Lewiŋe puligât âi hepunmâ puli emetŋânba gembo Yesu olop ariyiat.
14 Quando ia passando, viu Levi, filho de Alfeu, sentado na coletoria e lhe disse: Ele se levantou e o seguiu.
15 Yesuŋe kewuguyekto arim Lewigât emelan tatmâ Yesu akto hoŋ bawalupŋe sot neyi. Akto sop ain puli meme luâk bikŋe akto luâk bâleŋe meme siâ hainâk olop Yesu olop tatmâ sot neyi. Amâ luâk âmbâle biwirâ watmâ maligât.
15 Achando-se Jesus à mesa, na casa de Levi, estavam junto com ele e com os seus discípulos muitos publicanos e pecadores; porque estes eram muitos e também o seguiam.
16 Akto Anutugât den hekat yeŋgi yeŋgi luâk bikŋe kotyeŋe Parisaio bikŋande Yesuŋe puli meme luâk akto luâk bâleŋe hutyeŋân tatmâ sot nendo ekmâ Yesugât hoŋ bawalupŋe hin dâm makyeŋgiyi, “Wangât humoyeŋande dosa luâk akto puli meme luâk are yeŋgât hutyeŋân tatmâ sot nendâp?” dâyi.
16 Os escribas dos fariseus, vendo Jesus comer em companhia dos pecadores e publicanos, perguntavam aos discípulos dele: — Por que ele come e bebe com os publicanos e pecadores?
17 Hain dâmbiâ Yesuŋe den are nâŋgâm Parisaio luâk are hin makyeŋgiep, “Luâk âlepŋande dokta yeŋgâlân bo arimai. Luâk kundatdâŋe amâ dokta yeŋgâlân arimbiâ heŋgem yeŋgumbiâ âlepŋe akmai. Akto nâ hainâk luâk nen dosanenŋe bo dâm mandâi are âmâ hepunyekman. Dâ luâk bâleŋe meme akto dosayeŋe olop are âmâ heŋgem yeŋguwerâm geân.” dâep.
17 Tendo ouvido isto, Jesus lhes respondeu:
18 Akto sop ain Yohanegât hoŋ bawalupŋe akto Parisaio luâk yâkŋe Anutu maŋganminigât sot bâlâk yân mali. Akto luâk bikŋande Yesugâlân togom hin dâm magaŋi, “Yohanegât hoŋ bawalupŋe akto Parisaio luâk yâkŋe Anutu kambiamŋe âlepŋe agâkgât sot bâlâk manmai. Dâ gâŋgât hoŋ bawalupgande âmâ hilâm ârândâŋâk sot nemâk manmai.” dâyi.
18 Ora, os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando. Algumas pessoas foram perguntar a Jesus: — Por que os discípulos de João e os discípulos dos fariseus jejuam, mas os seus discípulos não jejuam?
19 Hain dâmbiâ Yesuŋe hin makyeŋgiep, “Luâk siâ âmbâle membiapŋe galalupŋe olop hero âlepŋe manmai aregât galalupŋe okot âlep akyeŋgim sot ondo nemai.
19 Jesus respondeu:
20 Sot om nem heroŋe akmâ manbiâ gasalupŋande galayeŋe are membiâ kulâgâlaŋbiâ bo akto âmâ galalupŋande biwi bâle akmâ sot bâlâk manmai.
20 No entanto, virão dias em que o noivo lhes será tirado, e então, naquele dia, eles vão jejuar.
21 Nen sâŋgum tâmbâŋe tokto dâpŋe humo akbop dâm sâŋgum irakŋe bo puli puliŋe are katmâ bo parutmaen. Hain akmâ dâine tuân pulienŋe irakŋande gâwigem tâmbâŋe are oloŋdo tokto dâpŋe humo dondâ miawakbop.
21 Ninguém costura um remendo de pano novo em roupa velha; porque o remendo novo tira um pedaço da roupa velha, e o buraco fica ainda maior.
22 Akto nen âmâ waiŋ tu irakŋe yo hâkŋe tâmbâŋân bo kâienŋe gemap. Hain akmaen dâine waiŋ tuŋe arekŋe yo hâkŋe tâmbâŋe are mendo bim âgâm hogoakbop. Akto waiŋ akto soŋgo hâkŋe lâuwâ lâuwâ bâliwat. Aregât waiŋ irakŋande yo hâkŋe irakŋân gembo âlepŋe akmap.” dâep.
22 E ninguém põe vinho novo em odres velhos, porque, se fizer isso, o vinho romperá os odres e se perdem tanto o vinho como os odres. Mas põe-se vinho novo em odres novos.
23 Âi bo meme sopŋe Sarere siân Yesu akto hoŋ bawalupŋe âi kalam hutŋânba ariyi. Arim hoŋ bawalupŋande seŋgo konok konok mem nem arim manbiâ
23 Aconteceu que, num sábado, Jesus atravessava as searas, e os seus discípulos, ao passar, começaram a colher espigas.
24 Parisaio luâkŋe yekmâ Yesu hin magaŋi, “Ek, hoŋ bawalupgande âi bo meme sopŋân siâ me siâ bo agakgât âi are akbiâ ârândâŋ bo aktâp.” dâyi.
24 Então os fariseus disseram a Jesus: — Olhe! Por que eles estão fazendo o que não é lícito aos sábados?
25 Hain dâm hâwâtbiâ Yesuŋe hin makyeŋgiep, “Anutuŋe makto kulemgoyi yendâp are siâ oyaŋmâ nâŋgâmai me bo? Ulikŋân sumbe kat kat luâk areyeŋgât humoyeŋe kotŋe Ambiata malep,
25 Ele lhes respondeu:
26 sop ain Dawidiŋe Anutugât sumbe kat kat emetŋân âgâm sotgât momberâm akto Abiataŋe sot kâmbokŋe waŋdo niep. Akto bikŋe hoŋ bawalupŋe yeŋgimbo neyi. Akto sot are âmâ sumbe kat kat luâk arekŋeak nemini. Dâ luâk yânŋe me Anutugât opmânân bo âgâmini arekŋe âmâ sot are bo nemini.
26 Como entrou na Casa de Deus, no tempo do sumo sacerdote Abiatar, e comeu os pães da proposição, os quais só aos sacerdotes era lícito comer, e ainda deu esses pães aos seus companheiros?
27 Aregât hin nâŋgâŋet. Anutuŋe hilâm iregât luâk ketugum hilâm ire tângoŋet bo dâep. Anutuŋe luâk heroŋe akŋet dâm aregât hilâm ire makmâ kalep.
27 E Jesus acrescentou:
28 Akto luâk akmâ geân nâŋe Sarere âi bo meme sopŋe aregât kautŋe akmâ mandân.” dâep.
28 Assim, o Filho do Homem é senhor também do sábado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?