Gálatas 4
TIM vs ARIB
1 Nengât agak meme âmâ hin tatâp. Nan baratlupnenŋe nen mombaenân nengât wan me wan are membai. Gârâmâ nanaŋyeŋânbak yân manmai.
1 Ora, digo que por todo o tempo em que o herdeiro é menino, em nada difere de um servo, ainda que seja senhor de tudo;
2 Akto nenŋe hoŋ bawalupnenŋe hin makyeŋgimaen, “Nan baratlupnenŋe damun yeŋe akbei.” dâmaen. Hain makyeŋgim nan baratlupnenŋe irawot humomo akbiâ ainâk bâin dâenŋe wan me wan are memai.
2 mas está debaixo de tutores e curadores até o tempo determinado pelo pai.
3 Nengât dop hainâk tatâp. Tâmbâŋe hannenŋande gurukŋe manmâ hângât wan me wan yânŋe hoŋ malaŋion.
3 Assim também nós, quando éramos meninos, estávamos reduzidos à servidão debaixo dos rudimentos do mundo;
4 Ye akto nen hain aktenŋe Anutuŋe bâin dâmân Nanŋe huŋgun aŋdo âmbâle siâgât tepŋân miawakto mendo Yudagât den kârikŋe aregât amukŋân malep.
4 mas, vindo a plenitude dos tempos, Deus enviou seu Filho, nascido de mulher, nascido debaixo de lei,
5 Manmâ luâk âmbâle den kârikŋande damunyeŋe akmap are Anutugât kâmolân dewatiwai nengât dosa mem den kârikŋe damunyeŋe akmap a bo agâk dâm dumnenŋân kilep.
5 para resgatar os que estavam debaixo de lei, a fim de recebermos a adoção de filhos.
6 Anutugât Nanŋande hain agep aregât ye âmâ Anutugât nan baratlupŋe agi. Aregât Anutuŋe Nanŋaet Heakŋe nengât huŋgun aŋdo gem meme aknengimbo ainâk, “Ewenenŋe Ewenenŋe.” dâenŋe kambiamnenŋe owâiep.
6 E, porque sois filhos, Deus enviou aos nossos corações o Espírito de seu Filho, que clama: Aba, Pai.
7 Aregât gâ hoŋ luâk bo manmat. Gâmâ Anutugât nanŋe manmat. Hain akmâ nanŋe manmâ Anutu biwi âlepŋaet akmâ bât samut aregât amboŋe gai manmat.
7 Portanto já não és mais servo, mas filho; e se és filho, és também herdeiro por Deus.
8 Akto ye ulikŋân Anutu bo nâŋgâmini sop ain hâŋgei den nâŋgâm siâ siâ yânŋe areyeŋgât hoŋ bawa akmini.
8 Outrora, quando não conhecíeis a Deus, servíeis aos que por natureza não são deuses;
9 Akto beirâ Anutuŋe yekmâ nâŋgâyeŋgimbo âmâ ye gai hainâk yâk nâŋgaŋi. Hain akmâ âmâ wangât hinŋe wan me wan bunŋe are hepunmâ âmâ wan me wan bunŋe bo akto kârikŋe bo are mete katmâ hoŋ manaŋmai?
9 agora, porém, que já conheceis a Deus, ou, melhor, sendo conhecidos por Deus, como tornais outra vez a esses rudimentos fracos e pobres, aos quais de novo quereis servir?
10 Hain akmâ hombaŋ keiŋe keiŋe aregât nâŋgâmbiâ bunŋe akto tatmai amâ bo ârândâŋ akmap.
10 Guardais dias, e meses, e tempos, e anos.
11 Yeŋe hain agi aregât nâŋe âi yeŋgât meân are bâliwiapgât dop miawakto kambiamne bâliâp.
11 Temo a vosso respeito não haja eu trabalhado em vão entre vós.
12 Galalupne, nâ ulityeŋgim makbe. Nâŋe yeŋgât akmâ wan akman aregât nâŋgât dop hainâk akbei. Ye ire manmâ gam wan me wan bâleŋe siâ bo niŋi.
12 Irmãos, rogo-vos que vos torneis como eu, porque também eu me tornei como vós. Nenhum mal me fizestes;
13 Akto nâŋe kundat agân aregât den pat âlepŋe pup pup makyeŋgiân are emelâk nâŋgâyi.
13 e vós sabeis que por causa de uma enfermidade da carne vos anunciei o evangelho a primeira vez,
14 Akto sop ain kundat nugumbo yeŋe tân nugum âi humo mem nâŋgât hâkâŋ bo agi. Akto ye aŋelo me Yesu Kristo hoŋ bawa akyeŋgimai dop hainâk hoŋ bawa akniŋi aregât wangât hinŋe hepun negi?
14 e aquilo que na minha carne era para vós uma tentação, não o desprezastes nem o repelistes, antes me recebestes como a um anjo de Deus, mesmo como a Cristo Jesus.
15 Yei, sop ain makmâ egâliaŋ agi are wangât bo aktâp? Ye dewunyeŋe koaŋe kâwutmâ nâ niŋbaigât dâp tato dâine niŋbâi. Are bunŋe nâŋgâm heŋgemgom maktân.
15 Onde está, pois, aquela vossa satisfação? Porque vos dou testemunho de que, se possível fora, teríeis arrancado os vossos olhos, e mos teríeis dado.
16 Akto nâŋe yeŋgât okotne nâŋgâm aregât den bunŋe makyeŋgiân, aregât wangât gasa akniŋdâi?
16 Tornei-me acaso vosso inimigo, porque vos disse a verdade?
17 Luâk bikŋande yeŋgât ukenŋe akmai, amâ bunŋe bo akyeŋgimai. Akto yâk ukenŋe akyeŋgiŋetgât ye yânŋângen katyekmai.
17 Eles vos procuram zelosamente não com bons motivos, mas querem vos excluir, para que zelosamente os procureis a eles.
18 Akto luâk are bunŋe tân yeŋguwerâm akmâ togoyi dâine nâŋe tân yeŋguwiangât dop bo tato heroŋe dondâ akbom. Gârâmâ nâ ye olop bo talân. Akto luâk are hilip yeŋguwerâm togoyi.
18 No que é bom, é bom serdes sempre procurados, e não só quando estou presente convosco.
19 Nan baratlupne, nâ yeŋgât akmâ metŋande nigimbo hâk hilâlâm nâŋgân areâk totokom nâŋgân. Aregât Kristogât towat yeŋgâlân miawakmâ pagaleâk hâk hilâlâm are nâŋgâm manbian.
19 Meus filhinhos, por quem de novo sinto as dores de parto, até que Cristo seja formado em vós;
20 Nâ yeŋgât hanokoak dondâ akmangât yeŋgâlân dowâk togom den makmâ purik gurik akmâ makyeŋgiwerâm akniŋdâp.
20 eu bem quisera estar presente convosco agora, e mudar o tom da minha voz; porque estou perplexo a vosso respeito.
21 Galalupne, den kârikŋe lokowerâm aktâi aregât makyeŋgire nâŋgâŋet. Moseŋe den kârikŋe kulemgoep are hin tatâp.
21 Dizei-me, os que quereis estar debaixo da lei, não ouvis vós a lei?
22 Are amâ Anutugât denŋande hin dâep, “Abrahamgât nanaŋ lâuwâ miawagiat. Siâ hoŋ manman âmbâle Haga arekŋe miep. Dâ siâ Isaka âmâ âmbenŋe bunŋe Sara arekŋe miep.
22 Porque está escrito que Abraão teve dois filhos, um da escrava, e outro da livre.
23 Akto hoŋ manman âmbâle Haga arekŋe miep are âmâ yânŋângen miawagep. Dâ âmbenŋe bunŋe Saraŋe miep Isaka âmâ Anutu makmâ hâriepgât dopŋân miawagep.
23 Todavia o que era da escrava nasceu segundo a carne, mas, o que era da livre, por promessa.
24 Akto den aregât bikŋe hin tatâp, Âmbâle lâuwâ amâ Anutuŋe den dewatiakbiandatgât agak meme lâuwâ aregât dopŋe agiat. Siâ âmâ Sinai gimbâŋe agakŋe yâkgât kâmotŋe amâ hoŋ manman agi. Aregât dopŋe amâ Hagaŋe agep.
24 O que se entende por alegoria: pois essas mulheres são dois pactos; um do monte Sinai, que dá à luz filhos para a servidão, e que é Agar.
25 Haga are Sinai gimbâŋe Arabia hânân tatâp aregât dop. Dâ Yerusalem kipia are Sinai gimbâŋe olop dopyetŋe konok aktat. Yâkgât kâmotŋe hoŋ manmanâk gai akmai.
25 Ora, esta Agar é o monte Sinai na Arábia e corresponde à Jerusalém atual, pois é escrava com seus filhos.
26 Dâ Yerusalem kipia egon himbimân tatâp arekŋe amâ Sara âmbenŋe bunŋe yâkgât dop kipia arekŋe âmâ memenenŋe bunŋe aktâp.
26 Mas a Jerusalém que é de cima é livre; a qual é nossa mãe.
27 Anutugât denŋande hin dâep,
27 Pois está escrito: Alegra-te, estéril, que não dás à luz; esforça-te e clama, tu que não estás de parto; porque mais são os filhos da desolada do que os da que tem marido.
28 Den are bunŋe akto nen Anutuŋe Abrahamgât nanŋe Isaka yâkgât den makmâ kalep are nengâlân miawagep.
28 Ora vós, irmãos, sois filhos da promessa, como Isaque.
29 Dâ ulikŋân nanaŋ yânŋande nanaŋ bunŋe Anutugât Wâtgât meme arekŋe tângombo miawagep are gasa agaŋep. Dop hainâk hinŋe aknengimai.
29 Mas, como naquele tempo o que nasceu segundo a carne perseguia ao que nasceu segundo o Espírito, assim é também agora.
30 Aregât Anutugât denŋande gain gain maktâp? Hin. Hoŋ manman âmbâle yâk nanŋe olop watyelekmenâ ariet. Hoŋ manman âmbâlegât nanŋande âmbâle bunŋaet nanŋe olop bât samut bo membiâp.
30 Que diz, porém, a Escritura? Lança fora a escrava e seu filho, porque de modo algum o filho da escrava herdará com o filho da livre.
31 Aregât galalupne, nen hoŋ manman âmbâlegât nanlupŋe bo. Nen âmâ âmbâle bunŋe yâkgât nanlupŋe dop agion manden.
31 Pelo que, irmãos, não somos filhos da escrava, mas da livre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?