2 Coríntios 7
TIM vs ARIB
1 Galalupne, Anutuŋe makmâ kalep ire nâŋgâm heŋgemgom hâknenŋe akto biwinenŋaet heleŋ are hepunmâ Anutugât hamep akmâ agak meme âlepŋe huragumap are membaen.
1 Ora, amados, visto que temos tais promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 Han nâŋgâ nâŋgâyeŋe bo gangerâwei. Nen ulikŋânbak luâk âmbâle bo akmâ bâliyion akto biwiyeŋe bo mem heleŋ akyeŋgiyion. Akto siâ me siâ bo kâmbu meyeŋgiyion aregât ye nengât nâŋgâm biwiyeŋande nengât okot âlep nâŋgâwei.
2 Recebei-nos em vossos corações; a ninguém fizemos injustiça, a ninguém corrompemos, a ninguém exploramos.
3 Akto nâ ye hâkyeŋe tunmâ bo maktân. Bo. Nâ emelâk hin maktân. Nen yeŋgât okot âlep nâŋgâmaen. Aregât umatŋe miawakto bâsok mombiâ âmâ âlepŋe nen gai hainâk bâsok mombaen. Akto wan me wan kârikŋe nâŋgâm heroŋe akbiâ nen âkâ hainâk heroŋe akbaen.
3 Não o digo para vos condenar, pois já tenho declarado que estais em nossos corações para juntos morrermos e juntos vivermos.
4 Ye biwiyeŋe Yesugâlân kali hainâk manmâ âgâwai aregât agak memeyeŋaet luâk âmbâle makyeŋgim âmâ bo aŋun aŋgiman. Akto nâ umatŋe hinŋe miawak niŋdo yeŋgât pat nâŋgâm mâruŋe humo nâŋgân aregât biwine sândugemap.
4 Grande é a minha franqueza para convosco, e muito me glorio a respeito de vós; estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Galalupne, umatŋe âgâlân miawaknengiep aregât keiŋe makyeŋgire nâŋgâŋet. Nen Makedonia hânân ain ari malion. Ain mandenŋe nengâlân umatŋe wan me wan dondâ nengâlân miawakto hâknenŋe bo hutuk âgâep. Akto hâknenŋân kuk humo miawaknengimbo biwinenŋe hamep agep.
5 Porque, mesmo quando chegamos à Macedônia, a nossa carne não teve repouso algum; antes em tudo fomos atribulados: por fora combates, temores por dentro.
6 Hain aktenŋe Anutuŋe luâk âmbâle biwiyeŋe umatŋe are mem yeukŋe ketugumap arekŋe nengât biwinenŋe sândugeâk dâm Tito huŋgun aŋdo togom nengât biwinenŋe mem giep.
6 Mas Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a vinda de Tito;
7 Akto Titoŋe nengâlân togom yeŋe gala agaŋi aregât den pat maknengimbo nâŋgâenŋe biwinenŋe sândugiep. Akto Tito togom yeŋgât den pat maknengiep amâ hin. Yeŋe nâ nekberâm kârikŋe akmâ tatâi akto bâleŋe agi aregât biwiyeŋe indiep, akto nâŋgât den amâ âlepŋerâm nâŋgât den pat are nâŋgâne dâm magi aregât den pat maknengimbo nâŋgâenŋe nune biwine sândugiep.
7 e não somente com a sua vinda, mas também pela consolação com que foi consolado a vosso respeito, enquanto nos referia as vossas saudações, o vosso pranto, o vosso zelo por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 O galalupne, nâ âgâlân yeŋgât kulem esenŋe kulemgom katere yeŋgâlân togoep arekŋe biwiyeŋe mem bâlimbo nâŋgâre âlepŋe agep. Âgâlân kulem esenŋe pup pup oyaŋi ainâk kulem esenŋe arekŋe biwi umat ketuguyegep aregât nâkai biwine umatŋe agep. Dâ hinŋe bâleŋeyeŋe makmâ miawakmâ hepunmâ han biwiyeŋe purik kali aregât nâŋgâm heroŋe aktân.
8 Porquanto, ainda que vos contristei com a minha carta, não me arrependo; embora antes me tivesse arrependido {pois vejo que aquela carta vos contristou, ainda que por pouco tempo},
9 Akto nâ yeŋgât biwi umat aregât heroŋe bo âgân. Bo. Nen âmâ nâŋgâ nâŋgâyeŋe âlepŋe agâkgât Yesugât den pat makyeŋgiyion amâ Anutu ikiŋak biwi umat ire mem agat yeŋgimbo bâleŋe yeŋe makmâ miawakmâ hanyeŋe purik kali are nâŋgâm heroŋe akmâ mâruân. Amâ dennenŋande bo mem bâliyegepgât.
9 agora folgo, não porque fostes contristados, mas porque o fostes para o arrependimento; pois segundo Deus fostes contristados, para que por nós não sofrêsseis dano em coisa alguma.
10 Akto agak meme iregâlâk Anutuŋe makto umatŋe miawakmap arekŋe biwi umat mem miawakto bâleŋe nenŋe makmâ miawaktenŋe Anutuŋe mem heŋgemgo nenekmap are nâŋgâm biwi umat amâ âlepŋe dâm nâŋgâmaen. Amâ siân nâŋgâenŋe bo bâliwiâp. Dâ hângât luâk biwiyeŋe umatŋe akto bâleŋeyeŋe bo makmâ miawakbiâ amâ momogât dâp miawak yeŋgimap.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, o qual não traz pesar; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Ekŋet. Biwi bâle owâiŋande yeŋgâlân bunŋe dondâŋe umalâk mem miawagep arekŋe wan akyeŋgiep? Arekŋeak hâwât yekto Anutugât hamep akbiâ biwiyeŋe indembo agatmâ, “Paulo nengâlân togom heŋgem nenguâk.” dâm den heŋgemgoyi. Akto arekŋeak goaŋ yekto luâk bâleŋe agep are kukdâ aŋi. Hain akbiâ agak memeyeŋe âmâ tektekŋân hain miawakto ârândâŋ agep.
11 Pois vêde quanto cuidado não produziu em vós isto mesmo, o serdes contristados segundo Deus! sim, que defesa própria, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vingança! Em tudo provastes estar inocentes nesse negócio.
12 Akto kulem esenŋe kulemgore oyaŋi are nâ luâk siâ akmâ bâlimbo aregât bo kulemgoân. Akto nâ luâk bâleŋe miep aregât bo kulemgoân. Bo. Anutugât dewunŋân yeŋgât hin kulemgoân, yeŋe nengât akmâ biwiyeŋe humo yemap are nâŋgâŋetgât kulemgoân.
12 Portanto, ainda que vos escrevi, não foi por causa do que fez o mal, nem por causa do que o sofreu, mas para que fosse manifesto, diante de Deus, o vosso grande cuidado por nós.
13 Aregât miawagâk dâm kulemgore oyaŋmâ nengât biwinenŋande heroŋe dondâ akto nâŋgâm heroŋe dondâ agion. Heroŋe akmâ biwinenŋe sândugiep.
13 Por isso temos sido consolados. E em nossa consolação nos alegramos ainda muito mais pela alegria de Tito, porque o seu espírito tem sido recreado por vós todos.
14 Ulikŋân nâŋe Tito magaŋmâ yeŋgât agak meme âlepŋe aregât pat magaŋân. Hain magaŋdere hepun nekmâ yeŋgâlân arimbo yeŋgât agak memeyeŋe magaŋân are bunŋe hainâk akniŋi dâm purik katmâ togom makniŋep. Hain makto nâŋe Tito magaŋân ina bunŋe agep aregât bo aŋun aŋgiân.
14 Porque, se em alguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; mas como vos dissemos tudo com verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito se achou verdadeiro.
15 Akto Titoŋe yeŋe hârok yâkgât hamep akmâ dowâk lauŋe lokoyi aregât nâŋgâm yeŋgât heroŋe dondâ nâŋgâmap.
15 E o seu entranhável afeto para convosco é mais abundante, lembrando-se da obediência de vós todos, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Aregât yeŋgât keiyeŋe nâŋgâre bunŋe akbiapgât pat nâŋgâm heroŋe aktân.
16 Regozijo-me porque em tudo tenho confiança em vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?