1 Tessalonicenses 2

TIM vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Galalupne, nen yeŋgâlân togom makyeŋgienŋe bunŋe miawak yeŋgiep are emelâk nâŋgâyi.
1 Porque vós, irmãos, sabeis, pessoalmente, que a nossa estada entre vós não se tornou infrutífera;
2 Akto ulik gulik Pilipi kepia ain ariyion ain umatŋe metŋe aknengiyi pat are emelâk nâŋgâyi. Ainba Anutugât den pat âlepŋe are ye makyeŋgiwerâm togoenŋe sop ainâk Tesalonike gâtŋe bikŋande kuk bâleŋe humo aknengimbiâ hanâk dâm den pat âlepŋe makyeŋgiyion aregât pat ye emelâk nâŋgâyi.
2 mas, apesar de maltratados e ultrajados em Filipos, como é do vosso conhecimento, tivemos ousada confiança em nosso Deus, para vos anunciar o evangelho de Deus, em meio a muita luta.
3 — ausente —
3 Pois a nossa exortação não procede de engano, nem de impureza, nem se baseia em dolo;
4 — ausente —
4 pelo contrário, visto que fomos aprovados por Deus, a ponto de nos confiar ele o evangelho, assim falamos, não para que agrademos a homens, e sim a Deus, que prova o nosso coração.
5 Aregât ye lau tu den bo makyeŋgiminiongât pat are nâŋgâyi. Akto hângât wan me wan bo egâliaŋminion are nengât Anutuŋe nâŋgâep.
5 A verdade é que nunca usamos de linguagem de bajulação, como sabeis, nem de intuitos gananciosos. Deus disto é testemunha.
6 Akto Kristogât âi luâk kotnenŋe Aposolo nenŋe âmâ Anutuŋe nâŋgâmbo huraguâkgât makyeŋgimaen. Dâ nen âmâ hain akmâ âmâ luâk bikŋande akto yeŋe kotnenŋe mem agatbaigât âi bo mem makyeŋgiminion.
6 Também jamais andamos buscando glória de homens, nem de vós, nem de outros.
7 Gârâmâ nen âmâ âmbâleŋe nanaŋlupyeŋe yaiwâk damunyeŋe akmai dop hainâk akmâ yaiguâk akyeŋgiyion.
7 Embora pudéssemos, como enviados de Cristo, exigir de vós a nossa manutenção, todavia, nos tornamos carinhosos entre vós, qual ama que acaricia os próprios filhos;
8 Akto okot âlep akyeŋgim aregât Anutugât den pat âlepŋe are makyeŋgiyion. Dâ areâk bo. Yeŋgât okot âlep dondâ nâŋgâm aregât hâk biwinenŋe yeŋgiwaengât nâŋgâyion.
8 assim, querendo-vos muito, estávamos prontos a oferecer-vos não somente o evangelho de Deus, mas, igualmente, a própria vida; por isso que vos tornastes muito amados de nós.
9 Akto nenŋaet hâk tângogât âi kârikŋe mem manmâ hândâk hilâm hârok âi mem, “Tesalonike gâtŋande sot me wan me wan nengimbiâ yeŋgât wan me wan bo akbop.” dâm aregât âinenŋaet puliŋe nenâkâ sot wan puligoyion. Akto sop ainâk âi are hutŋân den pat âlepŋe makyeŋgim malion are nâŋgâi.
9 Porque, vos recordais, irmãos, do nosso labor e fadiga; e de como, noite e dia labutando para não vivermos à custa de nenhum de vós, vos proclamamos o evangelho de Deus.
10 O Galalupne, nenŋe ye biwiyeŋe Yesugâlân kali yeŋgât wan me wan akyeŋgienŋe ârândâŋ agep are ye akto Anutu nenekbiâ agak meme âlepŋeâk akto wan siâ bâleŋe bo agep.
10 Vós e Deus sois testemunhas do modo por que piedosa, justa e irrepreensivelmente procedemos em relação a vós outros, que credes.
11 Akto luâk siâŋe nanaŋlupŋe damunyeŋe akmap dop hainâk nen âmâ yeŋgâlân ikiŋeâk ikiŋeâk
11 E sabeis, ainda, de que maneira, como pai a seus filhos, a cada um de vós,
12 nâŋgâ nâŋgâyeŋe mem owâiŋe ketugum biwiyeŋe heroŋe agâk dâm makyeŋgiyion. Akto Anutuŋe damunyeŋe akmâ ikiŋaet manman âlepŋân katyekbiapgât yeŋgonmap are luâk yânŋande nâŋgâyeŋgimbiâ bâliwopgât agak meme âlepŋeâk mem manmâ âgâwei hain dâm makyeŋgiyion.
12 exortamos, consolamos e admoestamos, para viverdes por modo digno de Deus, que vos chama para o seu reino e glória.
13 Akto ulikŋân Anutugât den makyeŋgienŋe ainâk den ire amâ den yânŋe hain are bo dâyi amâ Anutugât den bunŋe dâm meyi den irekŋe ye biwiyeŋe Yesugâlân kali yeŋgât biwiyeŋân âi kârikŋe memap. Aregât Anutu hokboâk hokboâk mepaimŋe memaen.
13 Outra razão ainda temos nós para, incessantemente, dar graças a Deus: é que, tendo vós recebido a palavra que de nós ouvistes, que é de Deus, acolhestes não como palavra de homens, e sim como, em verdade é, a palavra de Deus, a qual, com efeito, está operando eficazmente em vós, os que credes.
14 O galama, Yuda luâk Yuda hânân manmâ Anutugât kâmolân gâtŋe biwiyeŋe Yesu Kristogâlân kali are yâk yeŋgât kâmolân gâtŋande bâleŋe akyeŋgimbiâ hâk hilâlâm mendâi ye aregât pat nâŋgâm watbiâ yeŋgât kepian gâtŋande bâleŋe akyeŋgimbiâ hâk hilâlâm hainâk nâŋgâm manmâ gayi.
14 Tanto é assim, irmãos, que vos tornastes imitadores das igrejas de Deus existentes na Judeia em Cristo Jesus; porque também padecestes, da parte dos vossos patrícios, as mesmas coisas que eles, por sua vez, sofreram dos judeus,
15 — ausente —
15 os quais não somente mataram o Senhor Jesus e os profetas, como também nos perseguiram, e não agradam a Deus, e são adversários de todos os homens,
16 — ausente —
16 a ponto de nos impedirem de falar aos gentios para que estes sejam salvos, a fim de irem enchendo sempre a medida de seus pecados. A ira, porém, sobreveio contra eles, definitivamente.
17 Gârâmâ galalupnenŋe, umatŋe arekŋe yeŋgâlânba watnenekto hepunyektenŋe sop bâlensiâ yu aktâp. Are han biwinenŋe bo. Hâknenŋandeâk bâlâk manmâ mesak gosak agiongât yekbaengât nâŋgâenŋe humo akto yeŋgâlân togowerâm agion.
17 Ora, nós, irmãos, orfanados, por breve tempo, de vossa presença, não, porém, do coração, com tanto mais empenho diligenciamos, com grande desejo, ir ver-vos pessoalmente.
18 Aregât togom yekne dâm magion. Dâ nâmâ Paulo nune âmâ sop siân akto siân togowerâm dâre Niambiŋe dâp tiginegep.
18 Por isso, quisemos ir até vós (pelo menos eu, Paulo, não somente uma vez, mas duas); contudo, Satanás nos barrou o caminho.
19 Gârâmâ nenŋe yeŋgât nâŋgâm mâruyeŋe akmâ kotnenŋe âgâkgât akmaen aregât hâmbâi Humonenŋe Yesu Kristo togomboân âmâ enemŋân kinmâ âmâ yeŋgât kambiam âlep akbaen.
19 Pois quem é a nossa esperança, ou alegria, ou coroa em que exultamos, na presença de nosso Senhor Jesus em sua vinda? Não sois vós?
20 Ye amâ nengât egâliaŋ gogâleaŋ nenŋe akto yekâ nâŋgâm âmâ heroŋe maroŋe nâŋgâmai.
20 Sim, vós sois realmente a nossa glória e a nossa alegria!

Ler em outra tradução

Comparar com outra