Gênesis 43

Awal n Messineɣ s Tamahaq (THV) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Teṣṣohet menna dɣ ǎkal n Kenƹan.
1 A fome continuava muito grande em Canaã.
2 As yemmenda éred wa-d ifelen Maṣar ɣor Yaƹqub, yenna hasn i meddans : « aqqelet, zenhet aneɣ-d a nekša ».
2 Quando as famílias de Jacó e dos seus filhos comeram todo o mantimento que tinha sido trazido do Egito, Jacó disse aos filhos: — Voltem ao Egito e comprem mais um pouco de alimento para nós.
3 Yenna has Yehuda : « amɣar wéndɣ yenna haneɣ kud nosin sel ǎmeḍray nnɣ, wr haneɣ éd yekf ula enḍerren.
3 Mas Judá lembrou: — Aquele homem deixou bem claro que, se o nosso irmão não fosse junto com a gente, ele não nos receberia.
4 Kud toyed aneɣ éd nawiy Benyamin, éd d-neqel neway isudar ».
4 Se o senhor deixar que ele vá, nós iremos comprar mantimentos para o senhor.
5 Kud tuǧeyed, wr neǧle, édét ales wéndɣ, tinawt yenna haneɣ-tn : « kud amaḍray nwn wr dewn yeddew, wr hawen ilkem éd hi teynim ! »
5 Se o senhor não deixar, não iremos. Aquele homem disse assim: “Eu só os receberei se vocês trouxerem o seu irmão mais novo.”
6 Yenna Yaƹqub : « Mafol a hi teǧem elɣib waɣ ? Mafol has tileɣum in telam ǎmeḍray ? ».
6 Jacó disse: — Por que vocês fizeram cair tamanha desgraça sobre mim? Por que foram dizer ao tal homem que tinham outro irmão?
7 Ennen as : « Enta a-haneɣ yessestenen fol ǎddunet nnɣ. « Tikwen yeddar ? Telam ǎmeḍray iyyen heḍen ? Newejeb as. Wr neɣel éd haneɣ yen éd d-nawiy ǎmeḍray nnɣ ».
7 Eles responderam: — Aquele homem fez muitas perguntas a respeito de nós e da nossa família. Ele perguntou: “O pai de vocês ainda está vivo? Vocês têm mais um irmão?” Nós tivemos de responder às perguntas dele. Por acaso podíamos adivinhar que ele ia pedir que levássemos o nosso irmão?
8 Yenna Yehuda : « Abba, ey Benyamin éd deneɣ yidaw. Ilzem éd neǧel, kud nera éd nedder, nekkenéḍ d ǎddunet nnɣ. Wr nere éd nemmet.
8 Aí Judá disse ao pai: — Deixe o rapaz por minha conta. Nós partiremos agora mesmo, e assim ninguém morrerá: nem nós, nem o senhor, nem os nossos filhinhos.
9 Nk a-hé yekkelefin fol amaḍray nnɣ Benyamin. Kud wr hak t id erreɣ, nk a yeḍlamen ar abedǎh.
9 Eu fico responsável por Benjamim. Se eu não o trouxer de volta são e salvo, o senhor poderá pôr a culpa em mim. Serei culpado diante do senhor pelo resto da minha vida.
10 Dimaɣ kud wr haneɣ teṭṭefed, kud nera neǧa essin isikilen ».
10 Se não tivéssemos demorado tanto, já teríamos ido e voltado duas vezes.
11 Yenna hasn Yaƹqub : « Adih eǧlet, beššan awyet hereten n ǎkal nnɣ aẓednen emdan i elmasri wéndɣ. Akfet ikrora d elɣetren d torawet d fustaq d elluz d tament.
11 Então o pai disse: — Já que não existe outro jeito, façam o seguinte: ponham nos sacos alguns presentes para aquele homem. Levem os melhores produtos desta terra: um pouco de bálsamo, um pouco de mel,
12 Awyet aked aẓref wa tosem dɣ ibelbaḍ nwn, tiǧenen iyyen dsn a yeɣleḍen, sitet fol-s aẓref iyyen heḍen i awa hé-d t-zenhim.
12 Levem também o dinheiro em dobro, pois vocês precisam devolver a quantia que foi encontrada na boca dos sacos de mantimentos que vocês trouxeram. Deve ter havido algum engano.
13 Dimaɣ eǧlet, idawet d ǎmeḍray nwn.
13 Levem o irmão de vocês e vão depressa encontrar-se outra vez com aquele homem.
14 É Messineɣ, key wan Ǎneddabu, a iǧen tamella dɣ ales waɣ baš éd kewen d yer kewenéḍ d imeḍrayen nwn Šimƹun d Benyamin ! Nk dédih kud ilkam éd hi exreken arrawenin, exrekenet ».
14 Que o Deus Todo-Poderoso faça com que ele tenha pena de vocês e deixe que o seu outro irmão e Benjamim voltem para casa. Quanto a mim, se tenho de perder os meus filhos, o que é que eu posso fazer?
15 Eglen aŋŋaten winǧam, ewayen aẓref waɣ imda d tihekkiwen, eddewen d Benyamin, osen Yusef dɣ Maṣar, ebdeden dat-s eket nsn.
15 Assim, os filhos de Jacó pegaram os presentes e o dinheiro em dobro e foram para o Egito, levando Benjamim. Logo que chegaram, foram falar com José.
16 As yeney Yusef Benyamin, yenna has i amɣar n inaxdamen ennét : « Elwey ǎddunet win s teɣahamtin, eŋɣasen éɣef, éd umasen imeǧarenin, éd eklin ɣori ».
16 Quando José viu que Benjamim estava com eles, disse ao funcionário administrador da sua casa: — Leve esses homens até a minha casa. Mate um animal e prepare tudo, pois eles vão almoçar comigo hoje, ao meio-dia.
17 Yeǧa amɣar wah awa has yenna Yusef, yelweten s tǎɣǎhamt n Yusef.
17 O administrador cumpriu a ordem e levou os irmãos até a casa de José.
18 As asn yehewel éd eǧǧehen, ermaɣen, ennen ǧér-essen : « Tiǧenen dɣ érét n aẓref wan asikel wa yezzaren. Aran éd haneɣ zuǧhin déɣ, baš éd erteken deneɣ, éd awyin iheḍan nnɣ, éd eneɣ eknin éklan ».
18 Quando chegaram lá, eles ficaram com medo e disseram uns aos outros: — Trouxeram a gente para cá por causa do dinheiro que da outra vez foi colocado de volta nos sacos de mantimentos. Com certeza eles vão nos atacar, vão tomar de nós os nossos jumentos e obrigar a gente a trabalhar como escravos.
19 As deroɣ eǧǧehen, oheẓen-in ales wanǧam sollan, ennen as :
19 Assim que chegaram à porta da casa, disseram ao administrador:
20 « Inhoḍ a haneɣ tesǧeded, kela-d d nosa déɣ dat ahel waɣ, enzanha isudar.
20 — Por favor, senhor! Já viemos aqui uma vez para comprar mantimentos.
21 Dɣ ebaraqqa wan oɣul, nora ibelbaḍ nnɣ, ak iyyen deneɣ yosa dɣ innet aẓref was yezzenha isudar winǧam imda. Nerre hid aẓref wen.
21 Porém, quando chegamos ao lugar onde íamos passar a noite, abrimos os sacos de mantimentos, e na boca dos sacos cada um encontrou o seu dinheiro, sem faltar nada. Trouxemos esse dinheiro de volta
22 Newey-d aẓref iyyen heḍen i isudar wi hé-nzenh asihey waɣ. Wr nessen mi erren aẓref dɣ ibelbaḍ nnɣ ».
22 e também temos mais dinheiro aqui para comprar mantimentos. Nós não sabemos quem colocou o dinheiro nos sacos de mantimentos.
23 Yenna hasn amɣar wah : « Kela kela, tǎhanint, wr termeɣem, wr teksoḍem, Messineɣ nwn, Messineɣ n abbaten nwn a ha wen yerren aẓref nwn dɣ ibelbaḍ, aẓref wan isudar ermeseɣ-t. » Yessegmeḍ asn-d ales Šimƹun dɣ tǎkormut.
23 Aí o administrador respondeu: — Fiquem tranquilos, não tenham medo. O Deus de vocês e do seu pai deve ter posto o dinheiro nos sacos de mantimentos para vocês, pois eu recebi o dinheiro que pagaram. O administrador trouxe Simeão ao lugar onde eles estavam.
24 Yezzoǧeh tn emdan ɣor Yusef. Egrewen aman éd serdin eḍaren nsn, iheḍan nsn eǧrewen iškan.
24 Depois os levou para dentro da casa, deu água para lavarem os pés e também deu de comer aos jumentos.
25 Ezwejjeden awa-d eweyen i Yusef, eqqelen as éd hin yas s terut édét elmeden as yeklin.
25 Os irmãos prepararam os presentes que iam entregar a José quando ele viesse ao meio-dia, pois já sabiam que iam almoçar ali.
26 As in yeǧǧeh Yusef, ekfent hereten winǧam. arkaƹen dat-s.
26 Quando José chegou à sua casa, eles lhe entregaram os presentes que haviam trazido, se ajoelharam na frente dele e encostaram o rosto no chão.
27 Yesseslem tn Yusef, ezzar yenna : « Ma hin iǧa amɣar nwn ? yeddar arwah ? »
27 José perguntou como iam passando e depois disse: — E como vai o pai de vocês, aquele velho de quem me falaram? Ele ainda vive?
28 Ennen : « Ayoh, yegoḍey. » Arkaƹen dat-s animér.
28 Eles responderam: — O seu humilde criado, o nosso pai, ainda está vivo e vai passando bem.
29 Yeṭkel Yusef ǎsewaḍ ennét, yeney Benyamin, aŋŋas, wa terew mas, ezzar yenna : « Awah ǎmeḍray nwn was-i tennem. » Itter as : « É Messineɣ a key yoǧeẓen abaraḍin ! »
29 José olhou em volta e, quando viu Benjamim, o seu irmão por parte de pai e mãe, disse: — É esse o irmão mais moço de vocês, de quem me falaram? Que Deus o abençoe, meu filho!
30 Yusef teweḍt tamella n aŋŋas, yenker hik, yerwel, édét éwenen as imeṭṭawen dɣ téṭṭawén. Yeǧla yeslef ɣas ennét.
30 Ao ver o seu irmão, José ficou tão emocionado, que teve vontade de chorar. Então foi para o seu quarto e ali chorou.
31 Yessered udem ennét, ezzar yeqqel-d. Yenna hasn i ǎddunet ennét éd d-awyin ameklu.
31 Quando conseguiu se controlar, lavou o rosto e saiu. E disse: — Sirvam o almoço.
32 Yos-d ǎmekši. Yeqqim Yusef ɣas ennét, ayet-mas yosen-d ǎmekši ɣas nsn. Elmesriten aked entenéḍ ekšen ɣas nsn, édét wr tihrin taɣahut d ƹibraniten, xaram fol-sn.
32 Serviram o almoço a José numa mesa e aos seus irmãos em outra. E havia ainda outra mesa para os egípcios que estavam ali, pois estes, por motivos religiosos, eram proibidos de comer junto com os israelitas.
33 Yesɣeymen Yusef dat-s, mn wa mǎqqeren ar wa enḍerrenn, enmeswaḍen ǧérésn akirebben.
33 Os irmãos se sentaram de frente para José. Eles foram colocados por ordem de idade, desde o mais velho até o mais moço. Quando viram isso, eles começaram a olhar uns para os outros, muito admirados.
34 Yekfen Yusef imekšan wi t-ellenen dat-s. Beššan tafolt ta yekfa i Benyamin toǧer s semmos meren tiful tin wi heḍnén. Yeswa elboẓa yertay dsn, a-d ezhen.
34 Serviram a eles da mesma comida que foi servida a José e deram a Benjamim cinco vezes mais comida do que aos outros. E eles beberam com José até ficarem alegres.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.