1 ลูกเอ๋ย จงรักษาคำพูด
2 จงรักษาคำบัญญัติของเรา และเจ้าจะมีชีวิตคงอยู่
3 จงมัดติดไว้ที่นิ้วมือของเจ้า
4 จงพูดกับสติปัญญาว่า “เจ้าเป็นดั่งพี่สาวของเรา”
5 สองสิ่งนี้จะช่วยให้เจ้าพ้นจากหญิงที่ล่วงประเวณี
6 ด้วยว่าที่หน้าต่างบ้านของเรา
7 และได้เห็นหมู่คนเขลา
8 กำลังผ่านไปทางถนนใกล้มุมที่นางอยู่
9 ในยามเย็น ยามโพล้เพล้
10 ดูเถิด หญิงผู้หนึ่งออกมาพบกับเขา
11 ไร้ความอับอาย และดื้อกระด้าง
12 ประเดี๋ยวนางก็ไปอยู่ข้างนอก
13 ครั้นแล้ว นางก็คว้าตัวเขามาและจูบเขา
14 “เรามีเครื่องสักการะแห่งสามัคคีธรรม
15 ฉะนั้น เราจึงได้ออกมาพบกับท่าน
16 เราได้ปูที่นอนของเราด้วย
17 เราได้โปรยที่นอนของเราด้วย
18 มาเถิด เราไปดื่มด่ำความรักอันเต็มเปี่ยมของเราจนถึงย่ำรุ่งกันเถิด
19 ด้วยว่าสามีของเราไม่อยู่บ้าน
20 เขานำกระเป๋าเงินติดมือไปด้วย
21 นางนำให้เขาหลงผิดด้วยคำชักจูงหลายคำของนาง
22 เขาเดินตามนางไปทันที
23 จนกระทั่งลูกศรปักทะลุตับของมัน
24 มาบัดนี้ ลูกๆ เอ๋ย จงฟังเรา
25 อย่าให้ใจของเจ้าหันไปสู่ทางของนาง
26 ด้วยว่า มีหลายคนที่นางได้ทำให้เจ็บถึงแก่ความตาย
27 บ้านของนางเป็นหนทางแห่งแดนคนตาย