1 พระผู้เป็นเจ้าประกาศว่า ในเวลานั้น กระดูกของบรรดากษัตริย์แห่งยูดาห์ ของผู้นำ ของปุโรหิต ของผู้เผยคำกล่าว และของบรรดาผู้อยู่อาศัยของเยรูซาเล็ม จะถูกนำออกมาจากถ้ำของพวกเขา
2 และจะถูกโยนในที่แจ้งใต้แสงอาทิตย์ แสงจันทร์ และดวงดาวทั้งหลายในท้องฟ้าซึ่งพวกเขารักและได้นมัสการ ซึ่งพวกเขาได้ติดตาม แสวงหาและนมัสการ และจะไม่มีใครเก็บหรือฝังกระดูกพวกนั้น แต่จะเป็นอย่างอุจจาระบนพื้นดิน
3 พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธาประกาศว่า ทุกคนในตระกูลที่ชั่วร้ายนี้ยังมีชีวิตเหลืออยู่ ซึ่งอาศัยอยู่ในทุกแห่งที่เราได้ไล่ให้ออกไป อยากจะตายมากกว่ามีชีวิตอยู่อีก”
4 พระผู้เป็นเจ้ากล่าวดังนี้ “เจ้าจงพูดกับพวกเขาว่า
5 แล้วทำไมประชาชนพวกนี้
6 เราได้ใส่ใจและฟัง
7 แม้แต่นกกระสาในฟ้าสวรรค์
8 พวกเจ้าพูดได้อย่างไรว่า ‘พวกเราเรืองปัญญา
9 พวกเรืองปัญญานั้นจะรับความอับอาย
10 ฉะนั้นเราจะมอบภรรยาของพวกเขาให้แก่คนอื่น
11 พวกเขาทำราวกับว่า ปัญหาของบุตรหญิงของชนชาติเราไม่ร้ายแรง
12 พวกเขารู้สึกอับอายเมื่อเขาประพฤติสิ่งที่น่าชังหรือ
13 พระผู้เป็นเจ้าประกาศดังนี้ว่า
14 แล้วพวกเราจะนั่งเฉยอยู่ทำไม
15 พวกเรามองหาสันติสุข
16 “เสียงม้าร้องดังไปถึงเมืองดาน
17 ดูเถิด เรากำลังให้งูมาอยู่ในหมู่พวกเจ้า
18 ความยินดีของข้าพเจ้าหมดสิ้นไป
19 ดูเถิด เสียงร้องของบุตรหญิงของประชาชนของข้าพเจ้า
20 “ฤดูเก็บเกี่ยวผ่านไปแล้ว
21 ใจของบุตรหญิงของประชาชนของข้าพเจ้าแตกสลาย ใจข้าพเจ้าก็แตกสลาย
22 ไม่มียาทาแผลในกิเลอาดหรือ