Marcos 3
TEW_WBT vs ARIB
1 Jesus iˀ Huḏíyoví méesateˀay ee wíyá natsꞌú̖, heḏi wí sen wáyhángéḏí namantꞌaamuuˀiˀ iwe naˀä́n.
1 Outra vez entrou numa sinagoga, e estava ali um homem que tinha uma das mãos atrofiada.
2 Heḏi in tꞌowaḏi Jesus á̖yîngiḏi óemúndeˀ, tigúba kaykhanwówá thaa iˀ sen ônhehkháaˀa̖mí, heḏi ônhehkháaˀandá ôntꞌeˀpꞌêeḏe-í.
2 E observavam-no para ver se no sábado curaria o homem, a fim de o acusarem.
3 Jesus-di iˀ sen namantꞌaamuuˀiˀ óetu̖ˀan, “Nä́ˀin tꞌowaví páaḏépiye ówí̖nú.”
3 E disse Jesus ao homem que tinha a mão atrofiada: Levanta-te e vem para o meio.
4 Heḏáháˀ Jesus-di ovâytsikaˀyan, “Kaykhanwówá thaa wéˀi-an gínkꞌóe ívíˀa̖míḏí: Ti wí toˀwí âykhä̖geˀnamí háa âywa̖ˀa̖mí? Ti gínkhâyˀä̖ˀ wí toˀwí iví wówátsi âyˀaywoeníˀin háa âyháyjíˀin?” Indá háabo wíḏitú̖hpí.
4 Então lhes perguntou: É lícito no sábado fazer bem, ou fazer mal? salvar a vida ou matar? Eles, porém, se calaram.
5 Heḏi Jesus ibéeḏí tyîngiḏi óemúndeˀ, tigúba kꞌaygi ovâymúndeˀ, gá wíḏisígítaachanpoeˀopíḏân, heḏi wíḏisehkanäpóepíḏí óewa̖ˀan. Heḏáháˀ iˀ sen óetu̖ˀan, “Ókhóhtä̖ä̖.” Heḏi ikhóhtä̖ä̖ḏi iví man ûnwówaḏi páaḏéḏí ûnmuu waagibá ûnpóe.
5 E olhando em redor para eles com indignação, condoendo-se da dureza dos seus corações, disse ao homem: Estende a tua mão. Ele estendeu, e lhe foi restabelecida.
6 In Pharisee tꞌowa dipee, heḏi wesebo Herod-ví kꞌemaˀin ovâyhéeˀan wên híˀ dâykꞌúuwíḏí háḏíḏí Jesus óeháyjíˀin.
6 E os fariseus, saindo dali, entraram logo em conselho com os herodianos contra ele, para o matarem.
7 Jesus-áḏí iví khä̖geˀnindáḏí iweḏi dívíjâaˀan, heḏi oe pꞌoekwíngépiye dimääḏi báyékí tꞌowa dínwóemää. Nä́ˀin tꞌowa diˀä̖ä̖ oe Galilee nangeḏi, Judea nangeḏá,
7 Jesus, porém, se retirou com os seus discípulos para a beira do mar; e uma grande multidão dos da Galiléia o seguiu; também da Judéia,
8 Jerusalem búˀḏá, Idumea nangeḏá, Jordan pꞌoˀ pꞌä̖́näḏá, heḏá Tyre búˀ Sidon búˀ tsowaḏá. Nä́ˀin tꞌowa-á háa iˀoˀ i̖ˀgeḏi ditꞌoeḏi ivíˀpiye dimää.
8 e de Jerusalém, da Iduméia e de além do Jordão, e das regiões de Tiro e de Sidom, grandes multidões, ouvindo falar de tudo quanto fazia, vieram ter com ele.
9 Heḏi Jesus iví khä̖geˀnin itu̖ˀan wí kophé ûnkhâychaníˀin, in báyékí tꞌowaḏi wíˀóetꞌä̖́ä̖máˀve-ípíḏí.
9 Recomendou, pois, a seus discípulos que se lhe preparasse um barquinho, por causa da multidão, para que não o apertasse;
10 Báyékího ovâyhehkháaˀan, heḏiho nää-á tꞌä̖hkí in dihayˀin ivíˀpiye dívítꞌä̖́ˀtꞌä̖́ˀmáa óetä̖ä̖gé-íḏí.
10 porque tinha curado a muitos, de modo que todos quantos tinham algum mal arrojavam-se a ele para lhe tocarem.
11 Heḏi in tꞌowa in yä̖ˀḏâapíˀin pꞌoewa̖a̖hâ̖a̖ḏi ovâymáaˀindi óemûˀḏi iví páaḏépiye dívídégeˀdikwꞌóḏi, heḏi dívítu̖wí̖nú, “U̖-á Jôesi Táḏáví ay-ân unmuu.”
11 E os espíritos imundos, quando o viam, prostravam-se diante dele e clamavam, dizendo: Tu és o Filho de Deus.
12 Hewänbo kayˀindi in yä̖ˀḏâapíˀin pꞌoewa̖a̖hâ̖a̖ ovâykhâ̖a̖kꞌûˀ wíḏitú̖ˀbe-ípíḏí toˀwí namuuˀin.
12 E ele lhes advertia com insistência que não o dessem a conhecer.
13 Jesus okú iˀpiye namää, heḏi in toˀwên nadaˀin ovâytu̖hkánnan, heḏi ee najiˀ iwepiye dimää.
13 Depois subiu ao monte, e chamou a si os que ele mesmo queria; e vieram a ele.
14 In diweḏi tä̖ˀḏi wíje senäˀ ovâydeˀman i-áḏí dimú-íḏí, heḏá ovâypunjôeníḏí iví tun in tꞌowa ovâytunphaaḏé-íḏí.
14 Então designou doze para que estivessem com ele, e os mandasse a pregar;
15 Heḏá inbá ovâykꞌûˀ in yä̖ˀḏâapíˀin pꞌoewa̖a̖hâ̖a̖ tꞌowavíˀweḏi ovâykhehpeeyé-íḏí.
15 e para que tivessem autoridade de expulsar os demônios.
16 Ginnân in senäˀ dikhá̖wä̖́: Simon (i-á Jesus-di Peter gin wáˀ óekhá̖wä̖́mä́gi), James-á John-dá (nä́ˀindá Zebedee-ví ây ûnmuu, hewänbo Jesus-di ovä̂nkhá̖yä̖́ˀ Boanerges gin, heḏi nä́ˀin khá̖wä̖́ Boanerges-á Greek-ví tundi “Kwa̖hta̖a̖” gân namuu), Andrew-á, Philip-á, Bartholomew-á, Matthew-á, Thomas-á, James-á (i-á Alpheus-ví ay ûnmuu), Thaddeus-á, Simon-dá (i-á in Zealot tꞌowa iweḏiˀi namuuwän), heḏá Judas Iscariot-dá (i-á Jesus óeku̖hpekhâymáaˀi-á namuu).
16 Designou, pois, os doze, a saber: Simão, a quem pôs o nome de Pedro;
17 — ausente —
17 Tiago, filho de Zebedeu, e João, irmão de Tiago, aos quais pôs o nome de Boanerges, que significa: Filhos do trovão;
18 — ausente —
18 André, Filipe, Bartolomeu, Mateus, Tomé, Tiago, filho de Alfeu, Tadeu, Simão, o cananeu,
19 — ausente —
19 e Judas Iscariotes, aquele que o traiu.
20 Jesus wí tewhá ee natsꞌú̖, heḏi báyékí tꞌowa wíyá diwéˀgepóeḏí Jesus-á iví khä̖geˀnindá húu wänbo wíˀovâymähpí.
20 Depois entrou numa casa. E afluiu outra vez a multidão, de tal modo que nem podiam comer.
21 Heḏi iví maatuˀin háa ûnpoeˀoˀin dínhanginpóeḏí ûnkenmää. “Háḏée iví hangintan wíˀimáapí” gin ditû̖ˀ.
21 Quando os seus ouviram isso, saíram para o prender; porque diziam: Ele está fora de si.
22 Wên Huḏíyoví khuu dâyhá̖ˀoˀin oe Jerusalem búˀḏí diˀä̖ä̖ˀin wáˀ ditû̖ˀ, “Jesus-á Penísendiḏi óemáa. In yä̖ˀḏâapíˀin pꞌoewa̖a̖hâ̖a̖ví pꞌóˀḏéḏîˀ dínmuuˀiˀ, Beelzebul gin nakhá̖wä̖́ˀiˀḏân óekhä̖geˀmáa in yä̖ˀḏâapíˀin pꞌoewa̖a̖hâ̖a̖ tꞌowavíˀweḏi ovâykhehpeeyé-íḏí.”
22 E os escribas que tinham descido de Jerusalém diziam: Ele está possesso de Belzebu; e: É pelo príncipe dos demônios que expulsa os demônios.
23 Heḏi Jesus-di in tꞌowa ivíˀwe ovâywéˀgeˀandi nä́ˀi híˀ wên óˀgéḏíˀay waagiˀbá namuuˀiˀ ovâytu̖ˀan ovâyhá̖ˀa̖míḏí: “Háḏíḏan Satan iˀ Penísendi namuuˀiˀ ûnkoḏi wíˀbo ipikhehpeeyé-íḏí?
23 Então Jesus os chamou e lhes disse por parábolas: Como pode Satanás expulsar Satanás?
24 Ti wíˀúnhanginnáhpíˀan wí nangewin tꞌowa wíˀbo dívípihä́nboḏá, háˀto inbí nange dínkâypúuwí.
24 Pois, se um reino se dividir contra si mesmo, tal reino não pode subsistir;
25 Heḏi tꞌowa inbí kꞌaygi ee wíˀbo dívípiyándeḏáhoˀ, háˀto híwó inbí kꞌaygi dínpúuwí.
25 ou, se uma casa se dividir contra si mesma, tal casa não poderá subsistir;
26 Heḏi hanbá Satan iví khä̖geˀnindáḏí iyándeḏá, háˀto nakâypúuwí, hewänbo iwebo iví kay ûnhá̖a̖ní.
26 e se Satanás se tem levantado contra si mesmo, e está dividido, tampouco pode ele subsistir; antes tem fim.
27 “Toˀwí wänbo wíˀûnkoḏipí wí sen nakayˀiví tewhá ee natsꞌú̖u̖níḏí iví hä̖ä̖wí ônsänhóeníḏí, páaḏé iˀ sen nakayˀiˀ óewhisógepíḏíboˀ. Óewhisógeḏiḏa̖ˀmânho ônsänhóení iví hä̖ä̖wí.
27 Pois ninguém pode entrar na casa do valente e roubar-lhe os bens, se primeiro não amarrar o valente; e então lhe saqueará a casa.
28 “Taˀgendi wâytu̖máa, nakoḏi ovâyˀowóejé-íḏí tꞌowaví tꞌaywóˀdi tꞌä̖hkí heḏá tꞌä̖hká inbí híˀḏí Jôesi Táḏá óeˀaˀginhá̖núndeˀi-á.
28 Em verdade vos digo: Todos os pecados serão perdoados aos filhos dos homens, bem como todas as blasfêmias que proferirem;
29 Hewänbo toˀwí iˀ Yä̖ˀḏâaˀi Pꞌoewa̖a̖hâ̖a̖ví̖ˀgeḏi aˀginkha̖nuḏi ihíˀmáaḏá, Jôesi Táḏáḏí háˀto hä̂nhay wänbo ônˀowóejé-í. Wên tꞌaywóˀnin iˀo háˀto hä̂nhay wänbo naˀowójéḏee-íˀin.”
29 mas aquele que blasfemar contra o Espírito Santo, nunca mais terá perdão, mas será réu de pecado eterno.
30 Haˀwâagi Jesus ihéeˀan gá in Huḏíyoví khuu dâyhá̖ˀoˀin ditú̖ḏân, “I-á wí yä̖ˀḏâapîˀ pꞌoewa̖a̖hâ̖a̖ḏi óemáa.”
30 Porquanto eles diziam: Está possesso de um espírito imundo.
31 Ihayhä̖̂ä̖bá Jesus-ví jíyá-á iví tíˀûuwindá iˀ tewhá wáy naˀä́n diwe dipówá, heḏi jáˀwé dívítsíkhawindi wí toˀwí Jesus ûntu̖hkántsꞌú̖.
31 Chegaram então sua mãe e seus irmãos e, ficando da parte de fora, mandaram chamá-lo.
32 Báyékí tꞌowa ee naˀä́n dee dikwꞌôn, heḏi óetu̖ˀan, “Uví jíyá-áḏí uví tíˀûuwindáḏí oe jáˀwé dijiˀ heḏi wóetu̖wä̖máa.”
32 E a multidão estava sentada ao redor dele, e disseram-lhe: Eis que tua mãe e teus irmãos estão lá fora e te procuram.
33 Jesus-di ovâytu̖ˀan, “Wây-á tꞌowa dijiˀ jíyá-á tíˀûuwindá waaginbá dimuuˀin naagîˀ.”
33 Respondeu-lhes Jesus, dizendo: Quem é minha mãe e meus irmãos!
34 Heḏi in tꞌowa dibûukwꞌóˀnin ovâybéepu̖wä̖máaḏí natú̖, “Nä́ˀin wáˀ naví jíyá-á naví tíˀûuwindá dînmuu.
34 E olhando em redor para os que estavam sentados à roda de si, disse: Eis aqui minha mãe e meus irmãos!
35 Toˀwên háa Jôesi Táḏá nadaˀ waa dívíˀoˀinnânho naví tíˀûuwindá naví jíyá-á dînmuu.”
35 Pois aquele que fizer a vontade de Deus, esse é meu irmão, irmã e mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?