Atos 27
Yang Baklung Ipinagpakigpaig̱u (TBK) vs VC
1 Taa numanyan ti Pablo dinisisiunan da ni Gubirnadur Festong ipasaay ang ipaated duun tung Italia, kasiraanami ra kang mga aruman na. Purisu tanya asta yang dumang mga prisu, ipiniar da tung sasang kapitan tung mga sundalu ang nag̱aranan tung ni Julio. Ay tanya sakep yang sasang grupung pag̱aningen ang “Grupung pag̱atuw̱ul mismu ni Maginuung Adi Cesar”.
1 Logo que foi determinado que embarcássemos para a Itália, Paulo foi entregue com outros presos a um centurião da coorte Augusta, chamado Júlio.
2 Kapurisu numanyan, nagsaayami ra tung sasang gulitang darakulu ang tag̱a Adramicio. Ay ya rang ya rang palaud ang yang distinu na duun tung sinakepan yang Asia, ay duun da mag̱ugbay-ugbay ang manakluy-takluy. Pagsaay yamen, dayunami rang nagpalayag ang nagpalaud. Ti Aristarcong tag̱a Tesalonica duun tung sinakepan yang Macedonia yay aruman yamen.
2 Embarcamos num navio de Adramito que devia costear as terras da Ásia, e levantamos âncora. Em nossa companhia estava Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Pagkapangayag, bakluami ra nakaw̱ut duun tung siudad ang Sidon. Naang ti Kapitan Juliong naa, durug kaayen tung ni Pablo. Tinugtan nang mangay tung mga ungkuy nang mga tumatalig ang tag̱a duun ang para masikasu nira.
3 No dia seguinte, fazendo escala em Sidônia, Júlio, usando de bondade com Paulo, permitiu-lhe ir ver os seus amigos e prover-se do que havia de necessário.
4 Numanyan pagliit yamen duun tung Sidon, sigi-sigi yang pagpalayag yamen ang nanirung tung pulung Chipre ay sungsung yang palet.
4 Dali, fazendo-nos ao mar, fomos navegando perto das costas de Chipre, por nos serem contrários os ventos.
5 Pagpalakted yamen tung trabisia duun tung elaan yang Chipre may Asia, nag̱ugbayami ra ilem tung sinakepan yang Cilicia may Pamfilia ang asta nakaw̱utami ra duun tung Mira ang sasang siudad tung sinakepan yang Licia.
5 Tendo atravessado o mar da Cilícia e da Panfília, chegamos a Mira, cidade da Lícia.
6 Duun may naita yang kapitan ang gulitang sam bilug ang tag̱a Alejandria ang duun da magdistinu tung Italia. Purisu nagkalalangan da ang duunami ra ilem palakted ang manaayan.
6 O centurião encontrou ali um navio de Alexandria, que rumava para a Itália, e fez-nos passar para ele.
7 Numanyan, tung seled pira-pira rang kaldaw, ya ra ilem agpagpadaliik yang gulita. Imuratami ra ilem ang napatagbu tung siudad ang Kanido. Kumus yami ra ilem ibelw̱elay yang puntanen, nagpabiraami ra ilem ang nagpabalayw̱ay tung palet ang yang rumbu yamen duun tung pulung paggug̱uuyan ang Creta ang para kung masaliw̱eran da yamen yang tandul ang atiang pagug̱uuyan ang Salmone, limbengan da yang pag̱ugbay yamen tung sirung yang pulu.
7 Por muitos dias navegamos lentamente e com dificuldade até diante de Cnido, onde o vento não nos permitiu aportar.
8 Numanyan, nag̱ugbaygami ra ka man ang nag̱imurat da ilem ang asta nakaw̱utami ra tung sasang leek ang paggug̱uuyan ang Matinlung Purunduan ang alenget ilem tung lansangan ang Lasea.
8 Fomos então costeando ao sul da ilha de Creta, junto ao cabo Salmona. Navegando com dificuldade ao longo da costa, chegamos afinal a um lugar, a que chamam Bons Portos, perto do qual está a cidade de Lasaia.
9 — ausente —
9 Passara o tempo - já havia passado a época do jejum - e a navegação se tornava perigosa. Paulo advertiu-os:
10 — ausente —
10 Amigos, vejo que a navegação não se fará sem perigo e sem graves danos, não somente ao navio e à sua carga, mas ainda às nossas vidas.
11 Piru ti Kapitan Julio, mas ang pinakdulan na ta kantidad yang inaning yang arais na may yang may anya tung gulita kay tung inaning ni Pablo.
11 O centurião, porém, dava mais crédito ao piloto e ao mestre do que ao que Paulo dizia.
12 Ay yang leek ang atiing pinamunduan yamen, belag̱an unung matinlung paralimbengan kung timpung mga igbaralyu. Purisu yang disisiun yang kadaklan ay magpalayag̱ami ra ang basi pa ra ilem ang maingaw̱us da yamen yang Fenix. Ay duun unu may sasang leek ang matinlung paralimbengan, ay yag tatalunga tung kasalpan ang yang tandul nang sam bilug ampir tung abag̱at ig yang tung sambelak ampir tung puntanen.
12 O porto era impróprio para passar o inverno, pelo que a maior parte deles foi de parecer que se retornasse ao mar, na esperança de chegar a Fenice, para passar ali o inverno, por ser esse um porto de Creta, abrigado dos ventos do sudeste e do nordeste.
13 Taa numanyan pag̱eyep-eyep da yang salatan, kanisip nira ang kayanan nira yang planu nirang atia. Purisu, pagbatak yang pundu, nagpalayag̱ami rang nagpaugbay tung pulung atiang Creta.
13 Soprava então brandamente o vento sul. Julgavam poder executar os seus planos. Levantaram a âncora e foram costeando de perto a ilha de Creta.
14 Piru indi pa ka ilem nag̱abuay, binungsaranami ra ta palet ang durug ketel ang yay pag̱aningen nirang daplak ang duun liit tung kaw̱anwaan na.
14 Mas, não muito depois, veio do lado da ilha um tufão chamado Euroaquilão.
15 Pagsampi na tung gulita, indi ra kinayanan yamen ta pag̱ugbay. Purisu yang palet, ya ra ilem ay pinanuntan yamen.
15 Sem poder resistir à ventania, o navio foi arrebatado e deixamo-nos arrastar.
16 Numanyan pagpalimbeng-limbeng yamen duun tung sirung yang sasang pulung gesye ang paggug̱uuyan ang Cauda, yang buti yamen ang pag̱aguyuran, imurat da ilem ang napatayu yamen.
16 Impelidos rapidamente para uma pequena ilha chamada Cauda, conseguimos, com muito esforço, recolher o batel.
17 Numanyan pagkatapus nira ta batak, dayun dang pinangelet nira yang mga kabli yang gulita ang asan ang lag̱i agtataked ang para indi mabasbasan. Durung eled nira ang muya ikapwasami ra ilem ang isampa duun tung malapad ang pelaan ang paggug̱uuyan ang Sirte. Purisu yang layag ang darakulu, inaria ra nira. Maning tia, yami ra ilem agpabalayw̱ay tung palet ang ariami pa isampetay na.
17 Içaram-no e, depois, como meio de segurança, cingiram o navio com cabos. Então, temendo encalhar em Sirte, arriaram as velas e entregaram-se à mercê dos ventos.
18 Numanyan kumus nag̱aliwag̱anami ra ta mupia natetenged tung ketel yang balyung atia, pagkapangayag ipinamlek da nira yang mga kargamintung duma.
18 No dia seguinte, sendo a tempestade ainda mais violenta, atiraram fora a carga.
19 Pagkapangayag si, yang dumang mga kasangkapan yang gulita ang midyu belag̱an masyadung impurtanti, ipinamlek da ka nira.
19 No terceiro dia, atiramos para fora com as nossas próprias mãos os acessórios do navio.
20 Atii, pira-pira rang kaldaw, indi ra ka namayeng-mayeng yamen yang kaldaw may yang mga dumakel. Sigi ra ilem yang ketel yang balyu. Purisu yang mga isip nirang kadaklan amat-amat dang nagluw̱ay ang nagluw̱ay ang asta anda ray pintu pa nira ang malibriami pa.
20 Ora, não aparecendo por muitos dias nem sol nem estrelas e sendo batidos por forte tempestade, tínhamos por fim perdido toda a esperança de sermos salvos.
21 Atiing nabuay ra yang pamlek nira tung pagparanganen nira, ti Pablo kumindeng da tung pinagtaralungaan nirang tanan ang nagbitala ang mag̱aning, “Ay mga putulu, kisira rin pinamatiaw ra numyu ang indiita ra rin nagliit tung pinamunduan ta duun tung Creta, intunsis, nalibriita pa rin tung karisguan tang naang dakulung kapirdian.
21 Desde muito tempo ninguém havia comido nada. Paulo levantou-se no meio deles e disse: Amigos, deveras devíeis ter-me atendido e não ter saído de Creta, e assim evitar esse perigo e essas perdas.
22 Ug̱aring, maskin bitalaw tii, piru aningenamu ra ka yeen ang indiamu enged magpaluw̱ay. Kipurki anday maplek tung yaten may sam bilug. Ultimung maplek yang gulita.
22 Agora, porém, vos admoesto a que tenhais coragem, pois não perecerá nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Umpag indiamu aningenu, kipurki tan law̱ii, yang Dios ang yay may anya tung yeen, ang ya kay nag̱atuuanu, pinaangayanaw anya tung sasang angil.
23 Esta noite apareceu-me um anjo de Deus, a quem pertenço e a quem sirvo, o qual me disse:
24 Mag̱aning tung yeen, ‘Pablo, india ra meled, kipurki kaministiran ang manalungaa pa ka enged tung Adi Cesar. Pinakdulana ra ka yang Dios yang pinag̱ingaluk mu tung anya. Yang tanan ang mga kaarumanan mu taa tung gulitang naa mangalibri kang luw̱us,’ ag̱aaning tung yeen.
24 Não temas, Paulo. É necessário que compareças diante de César. Deus deu-te todos os que navegam contigo.
25 Purisu mga putulu, paiseg̱en mi ra yang mga isip mi ay kipurki pagtalig̱aw tung Dios ang ita magkamaningan da ka man ang katulad ka yang inaning nang atia tung yeen.
25 Por isso, amigos, coragem! Eu confio em Deus que há de acontecer como me foi dito.
26 Ug̱aring, kaministiran ang isampaita enged tung sasang pulu,” mag̱aning duun ti Pablo tung nira.
26 Vamos dar a uma ilha.
27 Taa numanyan, pagpanaw ra ta sam puluk may epat ang kaldaw yang ililiiten yamen duun tung Matinlung Purunduan, sigi ra ilem yang padagsa yamen duun tung alauran ang pag̱aningen ang Adriatico. Pagtenganan ta law̱ii, yang mga tripulanti nangasiman da ang midyu nag̱alenget-lengetami ra ta banwa.
27 Já estávamos na décima quarta noite, pelo mar Adriático, quando, pela meia-noite, os marinheiros pressentiram que estavam perto de alguma terra.
28 Kapurisu, dayun dang namagsunda. Pagsunda nira, naa pala bainti brasas yang kaadalem na. Buay-w̱uay ra ta gesye, duun da tung tukaw-tukawan, sinundaan si nirang uman, kinsi brasas da ilem yang dalem na.
28 Então, atirando a sonda, perceberam que a profundidade era de vinte braças. Depois, um pouco mais adiante, viram que era de quinze braças.
29 Atii, kumus durung eled nirang muya duun isampaay yang gulita tung bag̱unbun, namamugsu ra ta pundung epat ang bilug tung buli. Pagbugsu nira, durung pagpakbat nirang makali rang mangayag.
29 Temendo que déssemos em algum recife, lançaram quatro âncoras da popa, esperando ansiosos que amanhecesse o dia.
30 Taa numanyan, yang mga tripulanti, kumus gustu ra nirang mamamutwan tung gulita ang mamampalibri, yang buti nag̱ituntun da nira. Ay yang baliw̱ad nira, saayan ilem unu nirang mamamugsu si ta mga pundu tung dulung buat.
30 Imediatamente, os marinheiros procuraram fugir e, sob o pretexto de largar as âncoras da proa, lançaram o bote ao mar.
31 Numanyan pagkaita ni Pablo tia, dayun na rang inaning ti Kapitan Julio may yang mga sundalu na ang, “Yang mga tripulanting atia, kung indi ra mamagpameneng taa tung gulita, pati yamu, indiamu ra ka malibri,” mag̱aning.
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: Se estes homens não permanecerem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Purisu dayun da ilem ang tinabtab yang mga sundalu yang mga kanyamung kedked yang buti ang pinabugsu ra ilem tung teeb ang pinabeek.
32 Os soldados cortaram, então, os cabos do bote e deixaram-no cair.
33 Numanyan, alenget da mangayag, tanirang tanan pinangamu-amu ni Pablong mamamangan da. Mag̱aning tung nira, “Tung seled durua rang linggu yang elat-elat mi tung balyung naang magpuas ang anday pangan-pangan mi maskin unu pa.
33 Enquanto ia amanhecendo, Paulo encorajou a todos que comessem alguma coisa, e disse: Já faz hoje catorze dias que estais em jejum, sem comer nada.
34 Mupia pa, mamanganamu ra kanay para kung unu pay mapasaran mi, masarangan mi ka yang mga tinanguni ming ilibri. Indi nganing maplek yang mga bua mi may sam bilug, yamu pa?” mag̱aning.
34 Rogo-vos que comais alguma coisa, no interesse de vossa vida, porque nem um cabelo da cabeça de alguém de vós perecerá.
35 Pagkaaning na tia, dayun dang namisik ta tinapay ang pagkatapus pinasalamatan na tung Dios tung pinagtaralaungaan nirang tanan. Pagpingas-pingas na, dayun dang nag̱impisang namangan.
35 Tendo dito isso, tomou do pão, pronunciou uma bênção na presença de todos e, depois de parti-lo, começou a comer.
36 Pagteleng nira tung anyang pamangan da, asan da kumintel yang mga isip nirang namamangan da ka.
36 Com isso, todos cobraram ânimo e puseram-se igualmente a comer.
37 Yaming tanan-tanan duun tung gulitang atii, duruang gatus may pitung puluk may enem nga tauan (276).
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Atiing nagkarabial da tanirang tanan, yang duma namamlek da yang kargamintung trigu tung teeb ang para lumakan da yang gulita.
38 Depois de terem comido à vontade, aliviaram o navio, atirando o trigo ao mar.
39 Pagkapangayag, bandawen nira yang banwang atia, indi ra nailala nira kung unu pang banwaay. Piru may nabandaw nirang sasang leek ang may kenay yang bakayan na. Ya ray gustu nirang ingaw̱usun ang basi pa ra ilem duun da ilem ipasanglaray nira yang gulita.
39 Afinal, clareou o dia. Os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, na qual tencionavam encalhar o navio, caso o pudessem.
40 Kapurisu numanyan yang binuat nira, yang mga pundu pinanabtab da ilem nirang pinamutwanan tung teeb. Yang mga timun derengan da ka nirang pinamadbaran ang ipinamugsu tung teeb ang para tumawad da. Yang puuk binatak da ka nirang pinasabakan ta palet. Duun da parumbuay nira yang gulita tung bakayan ang atiing nabandaw ra nira.
40 Levantaram as âncoras e largaram ao mesmo tempo as amarras dos lemes. Desfraldaram ao vento a vela mestra e rumaram para a praia.
41 Piru tung pagpalaksu nira tung gulita, yang pisan napanawan nira yang lugmuk ang napalw̱un ang ya ngaknga tung tiw̱ing magtimbang. Yang dulung na nanampak da ta mupia tung lugmuk ang numinutnut ig yang buli tanya pagkararusdak da ilem ta parumpag tung lakun ang pamuslay.
41 Mas deram numa língua de terra, e o navio encalhou aí. A proa, encalhada, permanecia imóvel, ao mesmo tempo que a popa se abria com a força do mar.
42 Numanyan yang mga sundalu, pag̱atima ra nira ang pangimatayen da ilem nirang luw̱us yang mga prisu ay muya mamagkarapayan dang mamampadiskapa tung bakayan ang mamampalibri.
42 Os soldados tencionavam matar os presos, por temerem que algum deles fugisse a nado.
43 Piru ti Kapitan Julio yay nagsambeng tung nira ay gustu nang ipalibri ti Pablo tung malain. Purisu nagkalalangan da ang yang tanan unung makdek ang magkapay yay tukaw ang mamampakpa tung teeb ang para mamampadiskapa ra tung bakayan.
43 O centurião, porém, querendo salvar Paulo, impediu que o fizessem e ordenou que aqueles que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Yang kadaklan unung indi mangaskeng mamagkapay, mamanikad da ilem. Mamamges da ilem unu tung mga tabla pati mga kasangkapan yang gulitang nagkarapukis-pukis da, ang puiding buaten ang gaw̱ayan. Tung maning ka man tiang papanaw nadampatami ra kang tanan tung bakayan ang anda kay nalsik tung yamen, may sam bilug.
44 Os demais, uns atingiram a terra em tábuas, outros em cima dos destroços do navio. Desse modo, todos conseguiram chegar à terra, sãos e salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.