Romanos 9

TBF vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 O vokokotie mi tuktuk simi vunan eou se Karisito. O kap bit. Kong baivinakier meie mi Moromoruo Tamat guor vara tuktuk ngan va
1 Em Cristo digo a verdade, não minto (dando-me testemunho a minha consciência no Espírito Santo):
2 o suvuon mi aor tsak leong ma a munu ta mi aroung
2 tenho grande tristeza e contínua dor no meu coração.
3 surie kong sar nama kes. A oit va o ta mon i pakien mi sinubirei nge tampaek sorvekenan e Karisito sien va ine ta kulie bu patsoung va gi ta suvu vavato.
3 Porque eu mesmo poderia desejar ser separado de Cristo, por amor de meus irmãos, que são meus parentes segundo a carne;
4 Egie mi kulu Israel. Ma e Raban a nga tour natuon nge gie ma a nga vasangan segie man matvinavaso. Ma a nga tsana ken sar kinubuits meie gie nge teir vunie nge gie mi Vinuor, ma gi suvuon mi duis nia rengeir simi Vona rengeir leong meie bu vakavakariem se Raban.
4 que são israelitas, dos quais é a adoção de filhos, e a glória, e os concertos, e a lei, e o culto, e as promessas;
5 Egie bu tubuon mi kulou asna. Ma e Karisito a nga tubunie gie vemusurie mi dar. Ma eie mi Raban ese ta vuortie bu kepineits kokouk. Mi tietienengei ta rakot seie sibu ra bu ra! Amen.
5 dos quais são os pais, e dos quais é Cristo, segundo a carne, o qual é sobre todos, Deus bendito eternamente. Amém!
6 O kap pevien va e Raban a kap nga tsang vaotie ken nama, simi vunan a kap va egie kokouk bu Israel egie bu Israel tuktuk.
6 Não que a palavra de Deus haja faltado, porque nem todos os que são de Israel são israelitas;
7 Ma a kap va bu tubuon kokouk e Abaraam, egie bu natuon tuktuk. E Raban a nga kukubuits meie ngan e Abaraam malan mi Pakpak Leong ta pevien, “Mi tubu ta kovuni se Isak.”
7 nem por serem descendência de Abraão são todos filhos; mas: Em Isaque será chamada a tua descendência.
8 Ine a malan ine, a kap va bu tubuon kokouk e Abaraam vemusurie mi daran, egie bu natuon e Raban eiekesen bu natuon gi ta beit vemusurie ken kinubuits e Raban, arie egie bu natuon e Abaraam.
8 Isto é, não são os filhos da carne que são filhos de Deus, mas os filhos da promessa são contados como descendência.
9 Ine arie misa ine mi kinubuits ta pevien, “Simi ra malan ine simi avareit ian, o ta muerengei ma e Sera ta suvuon ka madar tamat.”
9 Porque a palavra da promessa é esta: Por este tempo virei, e Sara terá um filho.
10 Ma mi namani vakavakariem a nga beit buer se Rebeka sien tate nga kour ngan ba ruoruo simi tam kes, e tubugiet e Isak.
10 E não somente esta, mas também Rebeca, quando concebeu de um, de Isaque, nosso pai;
11 — ausente —
11 porque, não tendo eles ainda nascido, nem tendo feito bem ou mal (para que o propósito de Deus, segundo a eleição, ficasse firme, não por causa das obras, mas por aquele que chama),
12 — ausente —
12 foi-lhe dito a ela: O maior servirá o menor.
13 Arie mi vunan mi Pakpak Leong ta pevien, “O tovie e Iakop eiekesen o karto e Esau.”
13 Como está escrito: Amei Jacó e aborreci Esaú.
14 Vasa, giet oit nia pevien? Mi sinavien e Raban a kap duis, nge? A kap rovoriu!
14 Que diremos, pois? Que há injustiça da parte de Deus? De maneira nenhuma!
15 Simi vunan a nga oeng se Moses,
15 Pois diz a Moisés: Compadecer-me-ei de quem me compadecer e terei misericórdia de quem eu tiver misericórdia.
16 Ken vakavakariem e Raban a kap vunan si kegi lalaron mi kulou o, simi tsinatsangagie, eiekesen a vunan si ken aor molous.
16 Assim, pois, isto não depende do que quer, nem do que corre, mas de Deus, que se compadece.
17 Io, simi Pakpak Leong e Raban a nga pevien se Parao, “O nga tsuok voturie no, terengien va o ta mang tsatsang nge no nia vasangan mi ngisingisiung, ma mi asoung ta mang rorongovei simi kaber kokouk.”
17 Porque diz a Escritura a Faraó: Para isto mesmo te levantei, para em ti mostrar o meu poder e para que o meu nome seja anunciado em toda a terra.
18 Io, e Raban a ko vasangan ken aor molous simi mei vemusurie ken lalaron, ma a ko vara aor teng ngan mi mei vemusurie ken lalaron.
18 Logo, pois, compadece-se de quem quer e endurece a quem quer.
19 Ka mei senga ta oit nia vereie iou, “Surie misa e Raban a ngas vorotan bu bienebeir segiet? Kap ka mene a oit nia suereren ken lalaron.”
19 Dir-me-ás, então: Por que se queixa ele ainda? Porquanto, quem resiste à sua vontade?
20 Madar! E vodon va evoi ese va e ta vuvurisei veie e Raban? Vasa, mi bua pier a oit nia pevien simi tunumar, “Surie misa e ta toik malan nge iou ine?”
20 Mas, ó homem, quem és tu, que a Deus replicas? Porventura, a coisa formada dirá ao que a formou: Por que me fizeste assim?
21 Sien mi tunumar ta tokie bu koi ngan simi bua pier kes, vasa, a kap suvu duis va ta tokie mi koi nian mi tsientsang ian ta potokivout ma mi koi mene nian mi tsientsang ian ta kap potokivout?
21 Ou não tem o oleiro poder sobre o barro, para da mesma massa fazer um vaso para honra e outro para desonra?
22 Io, e Raban a nga lalaron nia vasangan ken aor rarap ma mi ngesengesien. Eiekesen a nga onvidit nge por vururutie ken aor rarap veie gie ese gi ta sogove mi miensei ma ken aor rarap.
22 E que direis se Deus, querendo mostrar a sua ira e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita paciência os vasos da ira, preparados para perdição,
23 Ma a nga lalaron buer nia vasangan man matvinavaso ian ta tsiroup simi kulou kegi tino ta sogove ken aor molous, egie ese ta nga muna vile gie va gi ta suv si man matvinavaso.
23 para que também desse a conhecer as riquezas da sua glória nos vasos de misericórdia, que para glória já dantes preparou,
24 Arie egiet ine mi kulou, ese ta nga viel tsana giet i kotubuon bu Iuda ma i kotubuon buer bu Kibang,
24 os quais somos nós, a quem também chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios?
25 malan mo e Raban ta nga vorotsoruo ine mi nama i ngutsuon e Osea,
25 Como também diz em Oseias: Chamarei meu povo ao que não era meu povo; e amada, à que não era amada.
26 Ma
26 E sucederá que no lugar em que lhes foi dito: Vós não sois meu povo, aí serão chamados filhos do Deus vivo.
27 Surie bu Israel, e Isaia a nga koup pevien,
27 Também Isaías clamava acerca de Israel: Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente é que será salvo.
28 Mi Nguts ta lalapus nge vaton vititirie ken namani vuor i popon mi kaber.”
28 Porque o Senhor executará a sua palavra sobre a terra, completando-a e abreviando-a.
29 Ine a malan mo e Isaia tate nga muna pengan,
29 E como antes disse Isaías: Se o Senhor dos Exércitos nos não deixara descendência, teríamos sido feitos como Sodoma e seríamos semelhantes a Gomorra.
30 Vasa giet ta oit nia pevien? Bu Kibang ese gi ta kap nga vengeis nia tino simi sinavei duis, e Raban a nga vuotongie gie va egie mi kulou duis surie kegi vodovodon tuktuk.
30 Que diremos, pois? Que os gentios, que não buscavam a justiça, alcançaram a justiça? Sim, mas a justiça que é pela fé.
31 Eiekesen bu Israel ese gi ta nga vengeis nia tino vemusurie mi vinuor nia tsorubeit duis, gi kap nga tsang vaotie.
31 Mas Israel, que buscava a lei da justiça, não chegou à lei da justiça.
32 Surie misa? Simi vunan gi kap nga vengeis nia tino ngan mi vodovodon tuktuk, eiekesen gi si nga vengeis nia vemusurie mo mi Vinuor. Ma gi nga tsuomtsuom nge gie ine simi vunavout nia tsuotsuobakei.
32 Por quê? Porque não foi pela fé, mas como que pelas obras da lei. Tropeçaram na pedra de tropeço,
33 Malan mi Pakpak Leong ta pevien,
33 como está escrito: Eis que eu ponho em Sião uma pedra de tropeço e uma rocha de escândalo; e todo aquele que crer nela não será confundido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra