Mateus 8

TBF vs ARIB

ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica

¹ Sien e Iesu tate nga peuk kovuni simi pout, mi bineit leong gi nga vemusurie.

¹ Quando Jesus desceu do monte, grandes multidões o seguiam.

² Ma mi ka ta nga suvuon mi mienarouk lepra a nga nemei seie nge sege pukupukukaek i matan, ma a nga pevien, “Mong Nguts, sien va e ta sunuir, e oit nia vara melemelen nge iou.”

² E eis que veio um leproso e o adorava, dizendo: Senhor, se quiseres, podes tornar-me limpo.

³ Io, e Iesu a nga tsotsokan mi riman nge soburo ma a nga oeng sien, “O sunuir. E ta melemelen!” Ian ngas te, a nga tsorubeit melemelen si man mienarouk lepra.

³ Jesus, pois, estendendo a mão, tocou-o, dizendo: Quero; sê limpo. No mesmo instante ficou purificado da sua lepra.

⁴ Samo e Iesu a nga oeng sien, “Rorong! kian va e ta pengan si ka mei mene, eiekesen rakot duis nge vasanga no simi prist, ma terie mi tienebeir rakot se Raban ian e Moses ta nga vokokotie, terengien e ta mang vara tuktuk ngan sibu mei kokouk va e te to si ma mienarouk.”

⁴ Disse-lhe então Jesus: Olha, não contes isto a ninguém; mas vai, mostra-te ao sacerdote, e apresenta a oferta que Moisés determinou, para lhes servir de testemunho.

⁵ Sien e Iesu ta nga beit i Kapernaum, mi muomuo simi kulou ni minakiur sibu Roma a nga nemei sien nge no masitinoiv surie ken kuilkuil.

⁵ Tendo Jesus entrado em Cafarnaum, chegou-se a ele um centurião que lhe rogava, dizendo:

⁶ A nga pevien, “Mi Nguts, kong petspets a morouk mutur i popon mi tsur nikot si kong vonuo. A kap oit va ta vovureis ma a suvuon mi vinavasor leong.”

⁶ Senhor, o meu criado jaz em casa paralítico, e horrivelmente atormentado.

⁷ E Iesu a nga oeng sien, “O ta rakot nge vatoa si man mienarouk.”

⁷ Respondeu-lhe Jesus: Eu irei, e o curarei.

⁸ Ine mi muomuo a nga kuil nama, “Mi Nguts! O kap kalei oit va e ta rubukien si kong vonuo. Eiekesen, e ta vakokoit mo, ma kong petspets ta mang ketseketseng si man mienarouk.

⁸ O centurião, porém, replicou-lhe: Senhor, não sou digno de que entres debaixo do meu telhado; mas somente dize uma palavra, e o meu criado há de sarar.

⁹ Simi vunan eou buer o mon i pakien ken vinuor mong muomuo ma o suvuon buer kong sar petspets gi ta mon i pakien kong vinuor. Ma sien va o ta oeng ngeisngeis seie ine, ‘Veis!’, io, eie ta veis. Ma sien va o ta oeng ngeisngeis seie nikot, ‘nemei!’, io, eie ta nemei. Ma sien va o ta oeng ngeisngeis si kong petspets, ‘Tsana ine!’, io, eie ta tsana.”

⁹ Pois também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados às minhas ordens; e digo a este: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.

¹⁰ Sien e Iesu ta nga rongomie ine, a nga kudier ma a nga pevien simi kulou gi ta nga vemusurie, “O oeng tuktuk senga. O kap nga vorotan ka mei i Israel va ta nga suvuon mi vodovodon tuktuk leong malan ine.

¹⁰ Jesus, ouvindo isso, admirou-se, e disse aos que o seguiam: Em verdade vos digo que a ninguém encontrei em Israel com tamanha fé.

¹¹ O oeng senga! Palan mi kulou gi ta nemei kovuni simi matanias ta rar tsour en ma simi matanias ta ros en. Ma gi ta mogos nge ngou ngan mi nires meie e Abaraam, e Iakop ma e Isak i aron ken mangmagoso Nguts e Raban.

¹¹ Também vos digo que muitos virão do oriente e do ocidente, e reclinar-se-ão à mesa de Abraão, Isaque e Jacó, no reino dos céus;

¹² Eiekesen egie ese gi ta nga muna mon i aron ken mangmagoso Nguts e Raban, gi ta tomeke vorotsoruo gie simi ngingi e kinagie ma gi ta tata nge vengvengio bu rivogie.”

¹² mas os filhos do reino serão lançados nas trevas exteriores; ali haverá choro e ranger de dentes.

¹³ Samo e Iesu a nga pevien simi muomuo, “Rakot si ke vonuo! Ta tsorubeit malan e tate vodovodon tuktuk surie.” Ian ngas te, ine mi petspets a te nga ketseketseng si man mienarouk.

¹³ Então disse Jesus ao centurião: Vai-te, e te seja feito assim como creste. E naquela mesma hora o seu criado sarou.

¹⁴ Sien e Iesu ta nga rakot si ken vonuo e Petro, a nga vorotan ken koko e Petro ta nga mutur i popon mi tsur ngan mi mienarouk kuirkuir rarap.

¹⁴ Ora, tendo Jesus entrado na casa de Pedro, viu a sogra deste de cama; e com febre.

¹⁵ A nga soburo mi riman ma ine mi vevien a nga to si man mienarouk. Ma a nga tsuok tamtuir nge tsang man nginonginou e Iesu.

¹⁵ E tocou-lhe a mão, e a febre a deixou; então ela se levantou, e o servia.

¹⁶ Sien tate nga reivreiv seserigo, mi kulou gi nga kir nemei ngan se Iesu palan bu mei bu tsaka moromoruo gi ta nga tsegerie gie. Ma a nga kareir rivie bu tsaka moromoruo ngan mi namanien ma a nga vatoa gie kokouk gi ta nga morouk.

¹⁶ Caída a tarde, trouxeram-lhe muitos endemoninhados; e ele com a sua palavra expulsou os espíritos, e curou todos os enfermos;

¹⁷ Ine nia vaotie misa e Isaia mi propet ta nga vokokotie,

¹⁷ para que se cumprisse o que fora dito pelo profeta Isaías: Ele tomou sobre si as nossas enfermidades, e levou as nossas doenças.

¹⁸ Simi ra mene, sien e Iesu ta nga pare mi bineit gi ta nga beit viririsie, a nga oeng ngeisngeis si ken sar madar tovtov va gi ta nga rakot simi bienangaev ka nikot simi barateis i Galili.

¹⁸ Vendo Jesus uma multidão ao redor de si, deu ordem de partir para o outro lado do mar.

¹⁹ Ma samo mi vavvasengei sibu vinuor se Moses a nga nemei sien ma a nga pevien, “Vavvasengei! O ta vemusurie no ivie va e ta rakot en.”

¹⁹ E, aproximando-se um escriba, disse-lhe: Mestre, seguir-te-ei para onde quer que fores.

²⁰ E Iesu a nga kuil nama, “Bu kopuen tso gi suvuon magi sar mat nia mutur ma bu ma gi suvuon magi sar tou, eiekesen e Natuon mi Ka a kap ken ka korot nia vuturungie mi kovan.”

²⁰ Respondeu-lhe Jesus: As raposas têm covis, e as aves do céu têm ninhos; mas o Filho do homem não tem onde reclinar a cabeça.

²¹ Mi meinmenien ken sar madar tovtov a nga pevien, “Mi Nguts, e ta sunuir va o ta be ra muna puonongie e tamoung.”

²¹ E outro de seus discípulos lhe disse: Senhor, permite-me ir primeiro sepultar meu pai.

²² Eiekesen e Iesu a nga kuil nama, “Vemusurie iou. tsupuk rivie bu tamat miensei, gi ta puonongie bu turagie miensei.”

²² Jesus, porém, respondeu-lhe: Segue-me, e deixa os mortos sepultar os seus próprios mortos.

²³ Samo e Iesu a nga ka simi galeu meie ken sar madar tovtov nge tsuk.

²³ E, entrando ele no barco, seus discípulos o seguiram.

²⁴ Samo mi lon a si nga tsorungie gie simi barakatsep ma bu naov gi nga vakaek nge kopo vovoi simi galeu. Ian simi keipkepide ra e Iesu a nga muang.

²⁴ E eis que se levantou no mar tão grande tempestade que o barco era coberto pelas ondas; ele, porém, estava dormindo.

²⁵ Bu madar tovtov gi nga rakot sien ma gi nga vapada nge oeng sien, “Mi Nguts, Vatoa giet! Giet tate tsokor!”

²⁵ Os discípulos, pois, aproximando-se, o despertaram, dizendo: Salva-nos, Senhor, que estamos perecendo.

²⁶ E Iesu a nga kuil nama, “Surie misa nga ta motou? Vasa, kenga vodovodon tuktuk a lili mo?” Samo a nga tuir nge oeng ngeisngeis simi lon ma a nga tiko mi barateis.

²⁶ Ele lhes respondeu: Por que temeis, homens de pouca fé? Então, levantando-se repreendeu os ventos e o mar, e seguiu-se grande bonança.

²⁷ Egie kokouk gi nga kudier tsak nge pevien, “Mi sana suada mei ine? Misasien mi mour ma bu peiv, gi tor surie ken nama!”

²⁷ E aqueles homens se maravilharam, dizendo: Que homem é este, que até os ventos e o mar lhe obedecem?

²⁸ Sien e Iesu tate nga beit simi enamon i Gadara simi bienangaev ka nikot simi barateis i Galili, ba ka guor ta nga ko mon sibu rie puppuon guor nga rovotsour nge suoeie e Iesu. Ine ba ka bu tsaka moromoruo gi te nga tsegerie guor ma buer guor nga ko ngengeir beitsak, ma kap ka mei a ba nga oit va ta nga veis ka ian simi rosar.

²⁸ Tendo ele chegado ao outro lado, à terra dos gadarenos, saíram-lhe ao encontro dois endemoninhados, vindos dos sepulcros; tão ferozes eram que ninguém podia passar por aquele caminho.

²⁹ Samo guor nga koup leong, “Natuon e Raban, ke sana baitutuir meie gor? E te nemei nia me votorosie gor i muan mi ra e Raban ta nga totok telekiran?”

²⁹ E eis que gritaram, dizendo: Que temos nós contigo, Filho de Deus? Vieste aqui atormentar-nos antes do tempo?

³⁰ Mi varin bor leong gi nga vivieir nikot i pek lili.

³⁰ Ora, a alguma distância deles, andava pastando uma grande manada de porcos.

³¹ Samo bu tsaka moromoruo gi nga oeng se Iesu, “Sien va e ta kareir rivie gei, ture varakoto gei i aron nikot bu bor.”

³¹ E os demônios rogavam-lhe, dizendo: Se nos expulsas, manda-nos entrar naquela manada de porcos.

³² “Nga rakot!” e Iesu a nga oeng segie. Io, gi nga tsour vekena guor ma gi nga rakot i aron bu bor. Ine mi varin bor kokouk, gi nga soer peuk simi mala tsetseir ma gi nga tsibour i rou nge kong maet.

³² Disse-lhes Jesus: Ide. Então saíram, e entraram nos porcos; e eis que toda a manada se precipitou pelo despenhadeiro no mar, perecendo nas águas.

³³ Mi kulou gi ta nga naneie bu bor, gi nga vi nge soer rakot simi taon nge pengan ine bu kepineits kokouk ta nga tsorubeit ma misa ta nga beit siba ka bu tsaka moromoruo gi ta nga tsegerie guor.

³³ Os pastores fugiram e, chegando à cidade, divulgaram todas estas coisas, e o que acontecera aos endemoninhados.

³⁴ Io, bu mei kokouk kovuni simi taon gi nga rovotsour va gi ta nga ra suoeie e Iesu. Sien gi tate nga vorotan, gi nga oeng sien va ta nga sorvekenan kegi enamon.

³⁴ E eis que toda a cidade saiu ao encontro de Jesus; e vendo-o, rogaram-lhe que se retirasse dos seus termos.

Mateus 8

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra