Mateus 14

TBF vs ARIB

ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica

¹ Ian sibu ra e Erot, mi kovakova ka leong simi enamon i Galili, a nga rongomie mi vinavatei surie e Iesu.

¹ Naquele tempo Herodes, o tetrarca, ouviu a fama de Jesus,

² Ma a nga pevien si ken sar ka ni tsientsang, “A tuktuk te, ine arie e Ioanes mi ka ni sinusuruiv. A te buer to muerengei simi miensei! Arie mi vunan a suvuon mi ngeisngeis nia tsana bu kepineits ni vovokudier.”

² e disse aos seus cortesãos: Este é João, o Batista; ele ressuscitou dentre os mortos, e por isso estes poderes milagrosos operam nele.

³ — ausente —

³ Pois Herodes havia prendido a João, e, maniatando-o, o guardara no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Felipe;

⁴ — ausente —

⁴ porque João lhe dizia: Não te é lícito possuí-la.

⁵ E Erot a nga lalaro kenvamate e Ioanes, eiekesen a nga motovan mi kulou, simi vunan gi nga telekiran va e Ioanes eie mi propet.

⁵ E queria matá-lo, mas temia o povo; porque o tinham como profeta.

⁶ Simi nginou nia barabaramatan ken kienakav e Erot, e natuon vevien e Erodias a nga sieng i matan bu vasier ma a nga varese beitsak e Erot.

⁶ Festejando-se, porém, o dia natalício de Herodes, a filha de Herodias dançou no meio dos convivas, e agradou a Herodes,

⁷ Arie mi vunan e Erot a nga vakavakariem nia terie sien ka sana kepineits ta nga nongie.

⁷ pelo que este prometeu com juramento dar-lhe tudo o que pedisse.

⁸ E kinan ine mi tosuor, a nga oeng ka i aron ngan misa va ta nga nongie. Io, a nga oeng se Erot, “Ine ngas te, e ta terie seou mi kovan e Ioanes mi ka ni sinusuruiv i aron ka leisleis.”

⁸ E instigada por sua mãe, disse ela: Dá-me aqui num prato a cabeça de João, o Batista.

⁹ Ine mi kovakova ka leong a nga aor tsak, eiekesen surie ken vakavakariem ta nga tsana i matan ken sar vasier, a nga terie mi nama ngeisngeis nia tsang vaotie ken nono ine mi tosuor.

⁹ Entristeceu-se, então, o rei; mas, por causa do juramento, e dos que estavam à mesa com ele, ordenou que se lhe desse,

¹⁰ Io, a nga turan bu mei nia ra kitip tsana mi kovan e Ioanes i aron mi vona vinatoreis.

¹⁰ e mandou degolar a João no cárcere;

¹¹ Gi nga vuotie mi kovan i aron mi leisleis nge ra vetserie ine simi tosuor, ma a nga sor rakot ngan se kinan.

¹¹ e a cabeça foi trazida num prato, e dada à jovem, e ela a levou para a sua mãe.

¹² Ken sar madar tovtov e Ioanes gi nga nemei nge me poro mi piripirien. Ma gi nga ra puonongie. Samo gi nga rakot nge ra pengan se Iesu.

¹² Então vieram os seus discípulos, levaram o corpo e o sepultaram; e foram anunciá-lo a Jesus.

¹³ Sien e Iesu ta nga rongomie misa ta nga tsorubeit se Ioanes, a nga sorvekena gie nge kesie mi galeu eie kesen rakot simi korot ta nga menemenen. Sien mi kulou gi ta nga rongovan va e Iesu a nga ka galeu, mi kulou gi nga veis vemusurie kovuni si kegi sar taon ka i sar.

¹³ Jesus, ouvindo isto, retirou-se dali num barco, para um, lugar deserto, à parte; e quando as multidões o souberam, seguiram-no a pé desde as cidades.

¹⁴ Sien e Iesu tate nga so tsaer, a nga pare mi bineit leong ma a nga tovie gie nge vatoa gie si magi sar mienarouk.

¹⁴ E ele, ao desembarcar, viu uma grande multidão; e, compadecendo-se dela, curou os seus enfermos.

¹⁵ Sien tate nga reivreiv seserigo, ken sar madar tovtov gi nga nemei sien nge vosuoreie, “Ine mi korot a mon peken bu enamon, ma a te vatvatta ngingi. Turan mi bineit muerengei, terengien gi ta veis rakot sibu enamon ma gi ta mang ra vorie magi kavo nginonginou.”

¹⁵ Chegada a tarde, aproximaram-se dele os discípulos, dizendo: O lugar é deserto, e a hora é já passada; despede as multidões, para que vão às aldeias, e comprem o que comer.

¹⁶ E Iesu a nga kuil nama segie, “Gi ta kap veis. Enga ngas te nga ta tabarie gie.”

¹⁶ Jesus, porém, lhes disse: Não precisam ir embora; dai-lhes vós de comer.

¹⁷ Gi nga kuil nama, “Giet suvuon mo ba tsoik napaririem ma ba ie luo meses.”

¹⁷ Então eles lhe disseram: Não temos aqui senão cinco pães e dois peixes.

¹⁸ A nga pevien, “Nga me terie gie seou.”

¹⁸ E ele disse: trazei-mos aqui.

¹⁹ Ma a nga oeng simi kulou va gi ta nga mogos i keim simi potpotbor. A nga poro ba tsoik napaririem ma ba ie meses ma a nga dedeng kien i kur simi rangit nge vatamase gie. Ma a nga potakie bu tsoik. Samo a nga terie gie sibu madar tovtov nia tabarie mi bineit.

¹⁹ Tendo mandado às multidões que se reclinassem sobre a relva, tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, os abençoou; e partindo os pães, deu-os aos discípulos, e os discípulos às multidões.

²⁰ Egie kokouk gi nga ngou nge ti. Ma bu madar tovtov gi nga vuotie bu leke mi sinangavur kes ma luo ngan bu kepide nginonginou.

²⁰ Todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que sobejaram levantaram doze cestos cheios.

²¹ Mi aesaes simi kulou gi ta nga ngou a nga oit malan bu sinangavur mi napaririem soloba (5,000). Ma gi kap nga ase mi langei ma bu natu madar.

²¹ Ora, os que comeram foram cerca de cinco mil homens, além de mulheres e crianças.

²² Samo e Iesu a nga oeng si ken sar madar tovtov va gi tate nga ka galeu nge muo rakot simi bienangaev ka nikot simi barateis. Ma eie va ta be nga mon nge vavasie mi bineit.

²² Logo em seguida obrigou os seus discípulos a entrar no barco, e passar adiante dele para o outro lado, enquanto ele despedia as multidões.

²³ I murien tate nga ture vavasie gie, a nga veis kien i gegen mi pout eie kesen nia ra no. Sien tate nga reivreiv seserigo, eie kesen mo a te nga mon.

²³ Tendo-as despedido, subiu ao monte para orar à parte. Ao anoitecer, estava ali sozinho.

²⁴ Eiekesen gi te nga mon i pek sorvekenan i koen. Ma mi galeu a nga vosuvosuvie sibu naov simi vunan gi nga samsuoeie mi mour.

²⁴ Entrementes, o barco já estava a muitos estádios da terra, açoitado pelas ondas; porque o vento era contrário.

²⁵ Simi to vagoso ador tate nga ta, e Iesu a nga veis i popon mi barateis beit segie.

²⁵ À quarta vigília da noite, foi Jesus ter com eles, andando sobre o mar.

²⁶ Sien bu madar tovtov gi ta nga pare e Iesu ta nga veis i popon mi barateis, gi nga motou, ma gi nga pevien “Mi tonuo nikot!” Ma gi nga koup ngan mi mientou.

²⁶ Os discípulos, porém, ao vê-lo andando sobre o mar, assustaram-se e disseram: É um fantasma. E gritaram de medo.

²⁷ Eiekesen e Iesu a nga oeng lalapus segie, “Bu aronga ta menemenen! Arie eou mo. Kian va nga ta motou.”

²⁷ Jesus, porém, imediatamente lhes falou, dizendo: Tende ânimo; sou eu; não temais.

²⁸ E Petro a nga pevien, “Mi Nguts! Sien va arie evoi mo, oeng seou va o ta veis rakot sevoi i popon mi barateis.”

²⁸ Respondeu-lhe Pedro: Senhor! se és tu, manda-me ir ter contigo sobre as águas.

²⁹ E Iesu a nga pevien, “Nemei.”

²⁹ Disse-lhe ele: Vem. Pedro, descendo do barco, e andando sobre as águas, foi ao encontro de Jesus.

³⁰ Eiekesen sien ta nga pare mi mour, a nga motou ma a nga vakaek nge luluis. Ma a nga koup, “Mi Nguts, kulie iou!”

³⁰ Mas, sentindo o vento, teve medo; e, começando a submergir, clamou: Senhor, salva-me.

³¹ Puk lalapus mo e Iesu a nga tsotsokan mi riman nge takivan, ma a nga pevien, “Ke vodovodon tuktuk a lili mo. Surie misa e ta basbaslieng?”

³¹ Imediatamente estendeu Jesus a mão, segurou-o, e disse-lhe: Homem de pouca fé, por que duvidaste?

³² Sien guor ta nga ka simi galeu, mi mour a nga voto.

³² E logo que subiram para o barco, o vento cessou.

³³ Samo egie ian gi ta nga mon i aron mi galeu, gi nga rangarie nge pevien, “A tuktuk rovoriu, evoi e Natuon e Raban.”

³³ Então os que estavam no barco adoraram-no, dizendo: Verdadeiramente tu és Filho de Deus.

³⁴ Sien gi tate nga tsourarak, gi nga so tsaer i Genesaret.

³⁴ Ora, terminada a travessia, chegaram à terra em Genezaré.

³⁵ Ma sien mi kulou ian en gi ta nga kielala va e Iesu, gi nga vavasie mi nama rakot sibu enamon ververiris. Mi kulou gi nga kerie kegi sar tamat mienarouk nemei sien.

³⁵ Quando os homens daquele lugar o reconheceram, mandaram por toda aquela circunvizinhança, e trouxeram-lhe todos os enfermos;

³⁶ Ma gi nga no masitinoiv va ta nga sunuir ngan bu tamat mienarouk va gi ta nga tobelie mo mi tangatson man tsetstseik, ma egie ese gi ta nga tobelie, gi nga ketseketseng si magi sar mienarouk.

³⁶ e rogaram-lhe que apenas os deixasse tocar a orla do seu manto; e todos os que a tocaram ficaram curados.

Mateus 14

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra