Mateus 13

TBF vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ian simi ra, e Iesu a nga rovotsour simi vonuo nge ra mogos i gegen mi barateis i Galili.
1 No mesmo dia, tendo Jesus saído de casa, sentou-se à beira do mar;
2 Mi bineit leong gi nga beit viririsie e Iesu. Samo a nga kesie mi galeu nge mogos i popon. Ma mi bineit gi nga tuir i koen.
2 e reuniram-se a ele grandes multidões, de modo que entrou num barco, e se sentou; e todo o povo estava em pé na praia.
3 Io, a nga vokokotie segie bu kepineits palan ngan mi nama puppuo. A nga pevien, “Nga rorong! Mi ka tsuotstsuor a nga ra rivie ken sar pi ei.
3 E falou-lhes muitas coisas por parábolas, dizendo: Eis que o semeador saiu a semear.
4 Sien ta nga rivie bu pi ei, bu pei mene gi nga kor i gegen mi baiveisveis ma bu ma gi nga nemei nge nganie gie.
4 e quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho, e vieram as aves e comeram.
5 Bu pi ei mene gi nga kor i popon mi popopeliets ivie mi pier a kap nga leong en. Bu pei gi nga tsutsuleik lalapus simi vunan mi pier a nga lili mo.
5 E outra parte caiu em lugares pedregosos, onde não havia muita terra: e logo nasceu, porque não tinha terra profunda;
6 Eiekesen sien mi matanias ta nga par, bu ei tsuotstsuor gi nga bileits nge bukuk simi vunan a kap kavo uvigie.
6 mas, saindo o sol, queimou-se e, por não ter raiz, secou-se.
7 Bu pi ei mene gi nga kor i kinorotuon bu suo tsotso. Ine bu suo tsotso gi nga to leong ma gi nga pipitsie bu ei tsuotstsuor.
7 E outra caiu entre espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram.
8 Bu pei mene, gi nga kor simi banga pier. Gi nga to leong nge vua nge vuovuo. Bu mene keskes gi nga vua ngan bu vuovuo a nga oit mi sinangavur kes koboit (100), bu mene a nga oit bu sinangavur napaririem potsu kes ma bu mene a nga oit ba sinangavur tour rio misa gi ta nga tsuorkie.
8 Mas outra caiu em boa terra, e dava fruto, um a cem, outro a sessenta e outro a trinta por um.
9 Eie ese ta suvu taterieng ta rorong.”
9 Quem tem ouvidos, ouça.
10 Ken sar madar tovtov e Iesu gi nga nemei ma gi nga vosuoreie, “Surie misa e ta vakokoit rakot simi kulou ngan bu nama puppuo?”
10 E chegando-se a ele os discípulos, perguntaram-lhe: Por que lhes falas por parábolas?
11 E Iesu a nga kuil nama, “E Raban a te nga terie senga mi sinavei nia telekiran bu kepineits mumuningei surie ken mangmagoso Nguts, eiekesen segie a kap.
11 Respondeu-lhes Jesus: Porque a vós é dado conhecer os mistérios do reino dos céus, mas a eles não lhes é dado;
12 Io, segie ese gi ta tor surie kong sar vinasengei, e Raban ta buer veleongtie kegi sinavei. Ma gi ta vous ngan mi sinavei. Eiekesen segie ese gi ta kap lalaron nia tor surie kong sar vinasengei, misasien kegi puk sinavei ta lili, e Raban ta por tsana segie.
12 pois ao que tem, dar-se-lhe-á, e terá em abundância; mas ao que não tem, até aquilo que tem lhe será tirado.
13 O vokokotie segie bu kepineits ngan mi nama puppuo, simi vunan,
13 Por isso lhes falo por parábolas; porque eles, vendo, não vêem; e ouvindo, não ouvem nem entendem.
14 Ine mi sinavigie gi vara tuktuk ngan ken nama peteteir e Isaia mi propet ian ta pevien,
14 E neles se cumpre a profecia de Isaías, que diz: Ouvindo, ouvireis, e de maneira alguma entendereis; e, vendo, vereis, e de maneira alguma percebereis.
15 Surie bu arogie ine mi kulou a te teng,
15 Porque o coração deste povo se endureceu, e com os ouvidos ouviram tardiamente, e fecharam os olhos, para que não vejam com os olhos, nem ouçam com os ouvidos, nem entendam com o coração, nem se convertam, e eu os cure.
16 Eiekesen nga ta ngas res simi vunan bu katsomatanga gi dengarie ma bu tateringanga gi rongomie.
16 Mas bem-aventurados os vossos olhos, porque vêem, e os vossos ouvidos, porque ouvem.
17 O oeng tuktuk senga, palan bu propet ma bu ka gi ta duis i matan e Raban, gi nga lalaron beitsak nia dengarie nge rongomie misa nga tate dengarie nge rongomie, eiekesen gi kap nga oit.
17 Pois, em verdade vos digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vedes, e não o viram; e ouvir o que ouvis, e não o ouviram.
18 “Io, nga rong poro misa man vuevue man nama puppuo mi ka tsuotstsuor.
18 Ouvi, pois, vós a parábola do semeador.
19 Sien va ka mei ta rongomie mi nama surie ken mangmagoso Nguts e Raban ma a kap katsep sien, mi Tsaka Ka ta nemei nge tsang rivie misa gi tate nga tsuorkie i aron. Ine arie a malan mi pei ta nga kor simi baiveisveis.
19 A todo o que ouve a palavra do reino e não a entende, vem o Maligno e arrebata o que lhe foi semeado no coração; este é o que foi semeado à beira do caminho.
20 Bu pei gi ta nga kor i popon mi popopeliets, a malan egie ese gi ta suvuon mi nama ngan mi nires sien va gi ta rongomie.
20 E o que foi semeado nos lugares pedregosos, este é o que ouve a palavra, e logo a recebe com alegria;
21 Eiekesen ine mi nama a kap peuk i mendien ken tino ine mi ka, ma a mon lili mo. Sien va ka putu o, ka vinekikin ta beit sien surie ine mi nama, ine mi ka ta kor lalapus.
21 mas não tem raiz em si mesmo, antes é de pouca duração; e sobrevindo a angústia e a perseguição por causa da palavra, logo se escandaliza.
22 Bu pei gi ta nga kor i kinorotuon bu suo tsotso, a malan mi mei ese ta rongomie mi nama, eiekesen man sar aor tsak ine mi tino ma bu lalaron ni suvuram ta pipitsie ine mi nama ma ta tsana va ta kap vua.
22 E o que foi semeado entre os espinhos, este é o que ouve a palavra; mas os cuidados deste mundo e a sedução das riquezas sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
23 Ma bu pei gi ta nga kor simi banga pier, a malan mi kulou gi ta rongomie mi nama ma gi ta katsep sien. Gi ta vua nge vuovuo. Bu mei keskes segie gi ta vua nge vuovuo ta oit mi sinangavur kes koboit (100), bu mei mene ta oit bu sinangavur napaririem potsu kes, ma bu mei mene buer ta oit ba sinangavur tour rio misa gi tate nga tsuorkie.”
23 Mas o que foi semeado em boa terra, este é o que ouve a palavra, e a entende; e dá fruto, e um produz cem, outro sessenta, e outro trinta.
24 E Iesu a nga vokokotie mi nama puppuo mene malan ne, “Mi sinavien e Raban nia vuor a malan mi sana kepineits ta nga tsorubeit sien mi ka ta nga tsuorkie bu banga pi ei si ken tau.
24 Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O reino dos céus é semelhante ao homem que semeou boa semente no seu campo;
25 Sien bu mei kokouk gi tate nga muang, man matakorot a nga nemei nge tsuorkie mi tsaka uotuot i kotubuon bu wit, ma a nga veis sorvekenan ine mi tau.
25 mas, enquanto os homens dormiam, veio o inimigo dele, semeou joio no meio do trigo, e retirou-se.
26 Sien bu wit gi tate nga to leong nge vua, ine bu tsaka uotuot buer gi te nga to leong.
26 Quando, porém, a erva cresceu e começou a espigar, então apareceu também o joio.
27 “Ken sar petspets ine mi ka ken tau, gi nga ra vosuoreie ven ne, ‘Ka leong! Vasa, e kap nga tsuorkie bu banga pi ei mo i aron ke tau? Ine bu tsaka uotuot, ivie gi kovuni en?’
27 Chegaram, pois, os servos do proprietário, e disseram-lhe: Senhor, não semeaste no teu campo boa semente? Donde, pois, vem o joio?
28 “Mi ka ken tau a nga kuil nama, ‘Ka matakorot a tsana ine.’
28 Respondeu-lhes: Algum inimigo é quem fez isso. E os servos lhe disseram: Queres, pois, que vamos arrancá-lo?
29 “A nga kuil nama, ‘A kap, simi vunan sien va nga ta tet rivie bu tsaka uotuot, nga ta masi tet rivie meie ngan bu wit buer.
29 Ele, porém, disse: Não; para que, ao colher o joio, não arranqueis com ele também o trigo.
30 Nga ta sunuir va eguor kokouk guor ta to oit simi ra nia kakarie mi tau. Io, sien mi ra nia kakarie mi tau ta beit, o ta oeng simi kulou nia kakarie mi tau va gi ta muna tet rivie bu tsaka uotuot nge pokotsie gie sibu pokpok ma gi ta tunie gie. Samo nga ta ba kakarie bu wit nge terie i aron kong vonuo teteir nginonginou.’”
30 Deixai crescer ambos juntos até a ceifa; e, por ocasião da ceifa, direi aos ceifeiros: Ajuntai primeiro o joio, e atai-o em molhos para o queimar; o trigo, porém, recolhei-o no meu celeiro.
31 E Iesu a nga vokokotie segie mi nama puppuo mene malan ne, “Mi sinavien e Raban nia vuor a malan mi sana kepineits ta nga tsorubeit sien mi ka ta nga poro mi pi mastat nge ra tsuorkie si ken tau.
31 Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O reino dos céus é semelhante a um grão de mostarda que um homem tomou, e semeou no seu campo;
32 Misasien ine mi pei a lili beitsak sibu pei kokouk, sien va ta to leong, ta rio bu tsientsuor kokouk i aro tau, ma ta tsorubeit mi ei leong ivie bu ma simi mariu gi ta me tou sibu rakarakan.”
32 o qual é realmente a menor de todas as sementes; mas, depois de ter crescido, é a maior das hortaliças, e faz-se árvore, de sorte que vêm as aves do céu, e se aninham nos seus ramos.
33 E Iesu a nga vokokotie segie mi nama puppuo mene buer. “Mi sinavien e Raban nia vuor a malan mi sana kepineits ta nga tsorubeit sien mi vevien ta nga poro mi puk iis nge leik meie ngan ba puol plaua tuir oit ine mi plaua kokouk a nga popoek.”
33 Outra parábola lhes disse: O reino dos céus é semelhante ao fermento que uma mulher tomou e misturou com três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
34 E Iesu a nga vokokotie ine bu kepineits kokouk simi bineit ngan mo bu nama puppuo.
34 Todas estas coisas falou Jesus às multidões por parábolas, e sem parábolas nada lhes falava;
35 A nga vakokoit malan ne nia vara tuktuk ngan mi sana mi propet ta nga vokokotie,
35 para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta: Abrirei em parábolas a minha boca; publicarei coisas ocultas desde a fundação do mundo.
36 Samo a nga sorvekenan mi bineit ma a nga rubukien simi vonuo. Ken sar madar tovtov gi nga nemei sien ma gi nga pevien, “Palsie segei man nama puppuo mi tsaka uotuot ta to simi tau.”
36 Então Jesus, deixando as multidões, entrou em casa. E chegaram-se a ele os seus discípulos, dizendo: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 E Iesu a nga kuil nama, “Mi mei ese ta tsuorkie bu banga pi ei arie e Natuon mi Ka.
37 E ele, respondendo, disse: O que semeia a boa semente é o Filho do homem;
38 Mi tau arie mi mangmagoso enaenamon ma bu banga pi ei a tourtelekiran bu mei gi ta mon i aron ken mangmagoso Nguts e Raban. Bu tsaka uotuot arie egie bu natuon mi Tsaka Ka.
38 o campo é o mundo; a boa semente são os filhos do reino; o joio são os filhos do maligno;
39 Ma mi matakorot ese ta tsuorkie gie arie mi kovan bu tsaka moromoruo. Mi ra nia kakarie mi tau arie man votovoto mi mangmagoso enaenamon. Ma mi kulou tsientsang nia por nginonginou i tau arie bu angelo.
39 o inimigo que o semeou é o Diabo; a ceifa é o fim do mundo, e os celeiros são os anjos.
40 “Malan mo gi ta tet rivie nge tunie bu tsaka uotuot simi leing, ta so kokouk si man ra vekvekitip mi mangmagoso enaenamon.
40 Pois assim como o joio é colhido e queimado no fogo, assim será no fim do mundo.
41 E Natuon mi Ka ta so turan ken sar angelo ma gi ta so vitseir rivie egie ese gi ta vokorongie mi kulou simi sinavei tsokor ma egie ese gi ta tsana bu sinavei tsokor si ken mangmagoso Nguts e Raban.
41 Mandará o Filho do homem os seus anjos, e eles ajuntarão do seu reino todos os que servem de tropeço, e os que praticam a iniqüidade,
42 Gi ta tomeka gie i aron mi leing leong ivie va gi ta so tata nge vengvengio en bu rivogie.
42 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá choro e ranger de dentes.
43 Samo mi kulou gi ta duis i matan e Raban gi ta so rar malan mi matanias si ken mangmagoso Nguts e Tamagie. Eie ese ta suvu taterieng ta rorong.”
43 Então os justos resplandecerão como o sol, no reino de seu Pai. Quem tem ouvidos, ouça.
44 E Iesu a nga vor ve vakvakokoit, “Mi sinavien e Raban nia vuor a malan mi sana kepineits ta nga tsorubeit sien mi ka ta nga neis vorotan mi mos ta nga mumuningei i aron mi tau ma a nga puonongie te buer. Io, si ken nires a nga muerengei nge poro ken sar kepineits kokouk ma a nga verikuil ngan nge lakep. Ma a nga ra voir tsana ian mi tau.
44 O reino dos céus é semelhante a um tesouro escondido no campo, que um homem, ao descobri-lo, esconde; então, movido de gozo, vai, vende tudo quanto tem, e compra aquele campo.
45 “Ma buer, mi sinavien e Raban nia vuor a malan mi sana kepineits ta nga tsorubeit sien mi ka suvuram ta nga vorotan mi banga re.
45 Outrossim, o reino dos céus é semelhante a um negociante que buscava boas pérolas;
46 Io, sien tate nga ra neis vorotan ian mi banga re matkalei beitsak, a nga muerengei nge poro ken sar kepineits kokouk ma a nga verikuil ngan nge lakep. Ma a nga ra voir tsana ine mi banga re.
46 e encontrando uma pérola de grande valor, foi, vendeu tudo quanto tinha, e a comprou.
47 “Ma buer, mi sinavien e Raban nia vuor a malan mi sana kepineits ta nga tsorubeit sien mi kulou vongovongon gi ta nga nun ngan kegi sar ben i rou ma bu suasuada ie gi nga me tuveir sien.
47 Igualmente, o reino dos céus é semelhante a uma rede lançada ao mar, e que apanhou toda espécie de peixes.
48 Sien mi ben tate nga vous nge ie, mi kulou vongovongon gi te nga te vatare i koen. Samo gi nga mogos nge vierta gie bu ie. Gi nga terie bu ie kalei sibu leke, ma gi nga tomekan bu ie tsak.
48 E, quando cheia, puxaram-na para a praia; e, sentando-se, puseram os bons em cestos; os ruins, porém, lançaram fora.
49 Ine arie vasa ta so ven simi ra vekvekitip si man votovoto mi mangmagoso enaenamon. Bu angelo gi ta nemei ma gi ta vierta gie bu tsaka mei sorvekenan bu mei gi ta duis i matan e Raban.
49 Assim será no fim do mundo: sairão os anjos, e separarão os maus dentre os justos,
50 Ma gi ta tomeka gie simi leing leong ivie va gi ta tata nge vengvengio en bu rivogie.”
50 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá choro e ranger de dentes.
51 E Iesu a nga vosuoreie gie, “Vasa, nga katsep ine sibu kepineits?”
51 Entendestes todas estas coisas? Disseram-lhe eles: Entendemos.
52 Samo e Iesu a nga oeng segie, “Io, bu vavvasengei kokouk sibu vinuor gi tate tsorubeit mi kulou nia vemusurie ken sar vinuor e Raban, a malan mi mei ese ta sor vorotsoruo bu kepineits vour ma bu kepineits kebeir si ken vonuo teteir kepineits.”
52 E disse-lhes: Por isso, todo escriba que se fez discípulo do reino dos céus é semelhante a um homem, proprietário, que tira do seu tesouro coisas novas e velhas.
53 Sien e Iesu tate nga vakokoit vaton ine bu nama puppuo, a nga sorvekenan ian mi enamon.
53 E Jesus, tendo concluído estas parábolas, se retirou dali.
54 Ma a nga muerengei rakot si ken enamon i Nasaret. Io, e Iesu a nga vakaek nge vavasengei i aron kegi vona rengeir bu Iuda, ma egie ese gi ta nga rongomie gi nga kudier. Gi nga pevien, “Ine mi ka ivie a poro en ine mi banga vienviendon ma mi ngeisngeis nia tsana bu kepineits ni vovokudier?
54 E, chegando à sua terra, ensinava o povo na sinagoga, de modo que este se maravilhava e dizia: Donde lhe vem esta sabedoria, e estes poderes milagrosos?
55 Giet si kia va eie mo e natuon mi ka tsangtsang vonuo ma e kinan e Maria, ma bu kasien, e Iakobo, e Iosep, e Simon, ma e Iudas.
55 Não é este o filho do carpinteiro? e não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos Tiago, José, Simão, e Judas?
56 Ma bu vevinen buer ine gi mon meie giet. Ma ine mi ka ivie a mang poro en ine bu kepineits?”
56 E não estão entre nós todas as suas irmãs? Donde lhe vem, pois, tudo isto?
57 Ma gi nga mekitsan e Iesu.
57 E escandalizavam-se dele. Jesus, porém, lhes disse: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra e na sua própria casa.
58 Ma a kap nga tsana kavo kepineits ni vovokudier palan en, simi vunan gi kap nga vodovodon tuktuk sien.
58 E não fez ali muitos milagres, por causa da incredulidade deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra