João 12
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs VC
1 Ašăl wa s-săḍis dat-ămudd wa n-Faṣka, ikkă Ɣisa taɣrəmt ta n-Bitanya dăɣ-izzăɣ Lazar wa dd-issənkăr jer-inəmmuttan.
1 Seis dias antes da Páscoa, foi Jesus a Betânia, onde vivia Lázaro, que ele ressuscitara.
2 Təssəskăr-dd Marta imənsiwăn dat-Ɣisa, ăniɣăyma d-Lazar d-imăjarăn wi iyyăḍnen.
2 Deram ali uma ceia em sua honra. Marta servia e Lázaro era um dos convivas.
3 Təḍkăl Măryăma ḍarăt-a-wen tăẓune n-lităr n-aḍutăn lanen ălqim wăr-iqqer hărăt, ad-tăn-sanɣal făll-iḍarăn n-Ɣisa, timəs-tăn s-tišəkkaḍ-net. Ăbɣănɣălăn aḍutăn dăɣ-ehăn-ənnin-dăɣ iket-net.
3 Tomando Maria uma libra de bálsamo de nardo puro, de grande preço, ungiu os pés de Jesus e enxugou-os com seus cabelos. A casa encheu-se do perfume do bálsamo.
4 Iggăd-dd iyyăn dăɣ-inəṭṭulab n-Ɣisa wa s-isəm-net Yăhudəs wa n-Isxaryut-i t-e-isəssăɣdărăn, innă:
4 Mas Judas Iscariotes, um dos seus discípulos, aquele que o havia de trair, disse:
5 «Mafăl aḍutăn-wi-dăɣ wăr hin-ənšen kăraḍăt timaḍ n-ărriyal n-aẓrəf ămoosnen takute i-tilăqqiwen.»
5 Por que não se vendeu este bálsamo por trezentos denários e não se deu aos pobres?
6 Innă a-wen wădden dăɣ-a-s innin oẓar dăɣ-a əjrăwnăt tilăqqiwen, ănn-ak făl-a-s innin emăkrăḍ a ămoos, ənta a-s ănaẓraf n-taggayt ta n-inalkimăn n-Ɣisa, a ătwăjjăn dăɣ-əssəndoqq wa n-aẓrəf-dăɣ, ad-dăr-s in-išləy.
6 Dizia isso não porque ele se interessasse pelos pobres, mas porque era ladrão e, tendo a bolsa, furtava o que nela lançavam.
7 Innʼ-asăn Ɣisa: «Ăkfăt-tăt ălɣafyăt, a-wa təja, təjʼ-e dăɣ-təssəba n-ašăl wa d-mad-əjjəšăɣ aẓəkka.
7 Jesus disse: Deixai-a; ela guardou este perfume para o dia da minha sepultura.
8 Tilăqqiwen ya, əllanăt ɣur-wăn hărkuk măšan năkk, ilkam ad-kăwăn-ăflăɣ.»
8 Pois sempre tereis convosco os pobres, mas a mim nem sempre me tereis.
9 Ǝslăn kăl-Ălyăhud ăjjootnen a-s iha Ɣisa taɣrəmt ta n-Bitanya ɣas, fălăn-dd Yărussălam, əkkăn-t-dd măšan, wădden ənta ɣas a-s otasăn ahănay-net, ərhan daɣ, ad-ənhəyăn Lazar wa dd-issənkăr jer-inəmmuttan,
9 Uma grande multidão de judeus veio a saber que Jesus lá estava; e chegou, não somente por causa de Jesus, mas ainda para ver Lázaro, que ele ressuscitara.
10 ăɣtăsăn imănokalăn n-kăl-tikutawen s-ad-əjən iman n-Lazar ənta-dăɣ
10 Mas os príncipes dos sacerdotes resolveram tirar a vida também a Lázaro,
11 ed hannăyăn a-s, dăɣ-təssəba n-asənkar wa t-dd-ija Ɣisa jer-inəmmuttan a făl, taqqălăn imănokalăn n-kăl-Ălyăhud ăjjootnen ḍarăt kăl-tikutawen, timənən s-Ɣisa.
11 porque muitos judeus, por causa dele, se afastavam e acreditavam em Jesus.
12 Ăffăw ɣas, təslă tamətte ta tăjjet dd-təkkăt ămudd a-s Ɣisa ikkă-dd Yărussălam.
12 No dia seguinte, uma grande multidão que tinha vindo à festa em Jerusalém ouviu dizer que Jesus se ia aproximando.
13 Ǝjjăšăn-tăt isălan ɣas, ad-dd-ɣattăsăn ăddinăt iləktan n-tišday, lakkăḍăn-as, săɣăren s-afălla:
13 Saíram-lhe ao encontro com ramos de palmas, exclamando: Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor, o rei de Israel!
14 Ijrăw Ɣisa ăẓa iyyăn dăɣ-zăbo, inăy-t, ămoos a-wen a ăssitbătăn a-wa iktăbăn dăɣ-əlkəttab n-Măssinăɣ a-s innă:
14 Tendo Jesus encontrado um jumentinho, montou nele, segundo o que está escrito:
15 «Yărussălam ta dăyăt făll-taḍaɣt ta n-Sayon,
15 Não temas, filha de Sião, eis que vem o teu rei montado num filho de jumenta {Zc 9,9}.
16 Ašăl wa d-jăn hărătăn-winnin-dăɣ, wăr tăn-əfhemăn inəṭṭulab n-Ɣisa măšan, ašăl wa d-ijjăš təmɣăre n-ălxurmăt-net, əktăn-dd a-s ənta-en-dăɣ a făl əktăbăn ănnăbităn hărătăn-win-dăɣ, ămešăl-tăn daɣ.
16 Os seus discípulos a princípio não compreendiam essas coisas, mas, quando Jesus foi glorificado, então se lembraram de que isto estava escrito a seu respeito e de que assim lho fizeram.
17 Ašăl-wen-dăɣ, tăssoɣăl tamətte iket-net a-wa ijă Ɣisa ed, tăjjəyha a-s dd-issənkăr Lazar jer-inəmmuttan, ikkăs-t-dd dăɣ-aẓəkka.
17 A multidão, pois, que se achava com ele, quando chamara Lázaro do sepulcro e o ressuscitara, aclamava-o.
18 Təlkăḍ-dd tamətte-en iket-net i-Ɣisa dăɣ-təssəba n-iji n-Măssinăɣ wa-dăɣ s-təslă ijʼ-e.
18 Por isso o povo lhe saía ao encontro, porque tinha ouvido que Jesus fizera aquele milagre.
19 Ǝnhăyăn kăl-faris a-wen ɣas, ănmănnăn jer-iman-năsăn: «Tənhăyăm ămăra a-s a-wa wădden a dd-nəkka d-hărăt, tamətte iket-dăɣ-net a ḍara-s tošalăt.»
19 Mas os fariseus disseram entre si: Vede! Nada adiantamos! Reparai que todo mundo corre após ele!
20 Osăn-dd hărăt dăɣ-kăl-Ălyunan s-ijraẓ ăddin wa n-kăl-Ălyăhud, əkkan-dd daw-ămudd-i-dăɣ i-ad-ăɣbədăn Măssinăɣ dăɣ-Yărussălam,
20 Havia alguns gregos entre os que subiram para adorar durante a festa.
21 əjrăwăn ănăṭṭalib wa s-isəm-net Fəlibb wa n-taɣrəmt ta n-Băṭsăyda ta n-Galila, ənnăn-as: «Ăhaləs, nărha ad-nənhəy Ɣisa.»
21 Estes se aproximaram de Filipe {aquele de Betsaida da Galiléia} e rogaram-lhe: Senhor, quiséramos ver Jesus.
22 Iglă Fəlibb, ija isălan dăɣ-Idris, ăddewăn issənăn-essăn s-Ɣisa, əllăɣen-as.
22 Filipe foi e falou com André. Então André e Filipe o disseram ao Senhor.
23 Ǝwwăḍăn-dd Ɣisa ɣas, innʼ-asăn: «Ăssaɣăt wa dăɣ-mad-ijjəš Ăgg-ăgg-adəm ălxurmăt-net, osă-dd.
23 Respondeu-lhes Jesus: É chegada a hora para o Filho do Homem ser glorificado.
24 Ălleɣeɣ-awăn s-tidət tădduuttet a-s a təkkăs temătăwt n-ălkăma wăr tənbel dăɣ-ăkall tămmăt, ad-tămoos tiyyăt tablalt ɣas măšan, afăl tənbăl dăɣ-ăkall har tămmut, a dd-tarəw tiblalen ăjjootnen.
24 Em verdade, em verdade vos digo: se o grão de trigo, caído na terra, não morrer, fica só; se morrer, produz muito fruto.
25 Ere wa wărăn itəttăr ar əmmək s-ijmăr iman-net dăɣ-ăddunya-ta-dăɣ, ad-ifut dăɣ-ălžănnăt, măšan, ăwadəm wa irḍăn ăfota dăɣ-iman-net, dăɣ-ăddunya-ta-dăɣ, dăɣ-ăddimmăt-nin, ad-ijrəw tămudre ta tăɣlălăt.
25 Quem ama a sua vida, perdê-la-á; mas quem odeia a sua vida neste mundo, conservá-la-á para a vida eterna.
26 Ere dăɣ-wăn irhăn tumast n-ănaxdim-in-dăɣ adiš, ilkəmet-ahi făl-a-s, năkk edăgg wa dăɣ-mad-əzzăɣăɣ, ənta daɣ a dăɣ-mad-izzăɣ ănaxdim-in, ijrəw semɣar ɣur-Abba.»
26 Se alguém me quer servir, siga-me; e, onde eu estiver, estará ali também o meu servo. Se alguém me serve, meu Pai o honrará.
27 «Ărɣan iman-in, ărɣan ămăra-dăɣ, ak ma he-ănnăɣ făw? Abba, ăɣləs-ahi dăɣ-ăssaɣăt-wa-dăɣ? Făw, năkk, əssanăɣ a-s təssəba n-ăssaɣăt-wa-dăɣ a făl dd-ămešălăɣ.
27 Presentemente, a minha alma está perturbada. Mas que direi?... Pai, salva-me desta hora... Mas é exatamente para isso que vim a esta hora.
28 Abba, səkən ăddinăt təmɣăre n-ălxurmăt n-isəm-năk.» Ifăl-dd emăsli ălwăqq-wen-dăɣ išənnawăn innăn:
28 Pai, glorifica o teu nome! Nisto veio do céu uma voz: Já o glorifiquei e tornarei a glorificá-lo.
29 Təslă tamətte ta t-təllăt dihen i-emăsli-ənnin-dăɣ ɣas, innă aɣil-net iyyăn: «Ak sallăm i-ejjaj wa ijjăjăn?» Inna aɣil wa iyyăḍăn: «A-di wădden ejjaj, ănjălos a has-imməjrădăn.»
29 Ora, a multidão que ali estava, ao ouvir isso, dizia ter havido um trovão. Outros replicavam: Um anjo falou-lhe.
30 Innʼ-asăn Ɣisa daɣ: «Emăsli wa s-iket has-təslăm, wădden təssəba-nin a dăɣ-ija, təssəba-năwăn kăwăneḍ a dăɣ-ija.
30 Jesus disse: Essa voz não veio por mim, mas sim por vossa causa.
31 Ǝlmədăt a-s ămăra-dăɣ, ad-mad-tətwəšărrăɣ ăddunya, itwəstăɣ daɣ ămănokal-net Iblis,
31 Agora é o juízo deste mundo; agora será lançado fora o príncipe deste mundo.
32 năkk daɣ, afăl əmməḍkălăɣ, ad-dd-ăɣrăɣ s-iman-in ăddinăt iket-năsăn.»
32 E quando eu for levantado da terra, atrairei todos os homens a mim.
33 Innă a-wen-dăɣ i-ad-tăn-isəlməd əmmək wa s-mad-ămmăt.
33 Dizia, porém, isto, significando de que morte havia de morrer.
34 Tənnʼ-as tamətte: «Ajăn wădden năɣra dăɣ-Ăṭṭăwrăt a-s Ălmasex, wăr-e ămmăt, iɣlal, adiš ma kăy-isawănnen: ‹Ăgg-ăgg-adəm, ad-ămmăḍkăl?› Wa Ăgg-ăgg-adəm făl wăr nəssen madăn-ămmăḍkăl, mi ămoos?»
34 A multidão respondeu-lhe: Nós temos ouvido da lei que o Cristo permanece para sempre. Como dizes tu: Importa que o Filho do Homem seja levantado? Quem é esse Filho do Homem?
35 Innʼ-asăn Ɣisa: «Ănnur, wăr has-in-ăqqima ar a ənḍărrăn illʼ-e jere-wăn, ăsimătărăɣ-kăwăn d-ad-has-təlkəmăm i-ad-wăr kăwăn-ɣăddărnet tihay făl-a-s, ere irjašăn dăɣ-tihay, wăr-issen e-s ihăl.
35 Respondeu-lhes Jesus: Ainda por pouco tempo a luz estará em vosso meio. Andai enquanto tendes a luz, para que as trevas não vos surpreendam; e quem caminha nas trevas não sabe para onde vai.
36 Iket-di tăẓẓegăẓăm a-wen, a ikkăs ănnur illʼ-e jere-wăn, amənăt săr-s i-ad-tumasăm dăgg-ănnur.» Innă Ɣisa a-wen ɣas, ifăl tamətte, iffăr.
36 Enquanto tendes a luz, crede na luz, e assim vos tornareis filhos da luz. Jesus disse essas coisas, retirou-se e ocultou-se longe deles.
37 Ija Ɣisa data-săn ijităn n-Măssinăɣ-i-dăɣ ăjjootnen măšan, unjăyăn săr-s omănăn,
37 Embora tivesse feito tantos milagres na presença deles, não acreditavam nele.
38 ămoos a-wen a ăssiitbătăn măjrăd wa ikfă Măssinăɣ ănnăbi Saya a-s innă dăɣ-əlkəttab n-Măssinăɣ:
38 Assim se cumpria o oráculo do profeta Isaías: Senhor, quem creu em nossa pregação? E a quem foi revelado o braço do Senhor {Is 53,1}?
39 Ăqqurăn ulhawăn n-kăl-Iṣrayil făl-a-s, innă ănnăbi Saya daɣ:
39 Aliás, não podiam crer, porque outra vez disse Isaías:
40 «Ăsdărɣăl-tăn Măssinăɣ,
40 Ele cegou-lhes os olhos, endureceu-lhes o coração, para que não vejam com os olhos nem entendam com o coração e se convertam e eu os sare {Is 6,10}.
41 Măjrăd-wen-dăɣ, ijʼ-e ănnăbi Saya ăzzăman wa d-has-dd-ănfalăl ălxurmăt n-Ɣisa, ădwănnăt dăɣ-isălan-net.
41 Assim se exprimiu Isaías, quando teve a visão de sua glória e dele falou.
42 Hakd a-wen-dăɣ, omănăn imizărăn n-kăl-Ălyăhud ăjjootnen s-Ɣisa măšan, təgdal-asăn tuksəḍa n-kăl-faris ad-sətbətăn immun-năsăn, făl-a-s ăksuḍăn ad-tăn-əkkəsăn dăɣ-ihănan n-ăddin-năsăn,
42 Não obstante, também muitos dos chefes creram nele, mas por causa dos fariseus não o manifestavam, para não serem expulsos da sinagoga.
43 ăssofăn təmmal ta dd-fălăt dăgg-adəm uhən ta n-Măssinăɣ.
43 Assim preferiram a glória dos homens àquela que vem de Deus.
44 Iḍkăl Ɣisa emăsli-net, innă: «Ere săr-i omănăn-dăɣ, ilmədet a-s wădden năkk a-s omăn, Măssinăɣ-i hi-dd-ăšmašălăn a-s omăn,
44 Entretanto, Jesus exclamou em voz alta: Aquele que crê em mim, crê não em mim, mas naquele que me enviou;
45 ere daɣ wa hi-inhăyăn, ilmədet a-s Măssinăɣ-i hi-dd-ăšmašălăn a inhăy.
45 e aquele que me vê, vê aquele que me enviou.
46 Năkk a-s ănnur, ămešălăɣ-dd s-ăddunya dăɣ-təssəba n-ad-wăr-itəzzăɣ făw ere săr-i omanăn dăɣ-tihay,
46 Eu vim como luz ao mundo; assim, todo aquele que crer em mim não ficará nas trevas.
47 ere islăn i-măjrăd-in wăr t-iṭṭef, wădden năkk a t-madăn-išrăɣ făl-a-s, wăr dd-ămešălăɣ i-ad-əšrăɣăɣ ăddunya, ănn-ak, ămešălăɣ-dd i-ad-tăt-ăɣləsăɣ.
47 Se alguém ouve as minhas palavras e não as guarda, eu não o condenarei, porque não vim para condenar o mundo, mas para salvá-lo.
48 Ere săr-i unjăyăn, unjăy s-măjrăd-in, măjrăd-en-dăɣ a t-e-išrăɣăn ašăl wa ilkămăn
48 Quem me despreza e não recebe as minhas palavras, tem quem o julgue; a palavra que anunciei julgá-lo-á no último dia.
49 făl-a-s, măjrăd wa jeɣ iket-net, wădden a dd-əkkasăɣ dăɣ-eɣăf-in ɣas, Abba-nin ənta iman-net-i hi-dd-ăšmašălăn a hi-ikfăn turhajăt n-ad-ănnăɣ a-wa hi-inna, ăjăɣ daɣ isălan-net i-ăddinăt.
49 Em verdade, não falei por mim mesmo, mas o Pai, que me enviou, ele mesmo me prescreveu o que devo dizer e o que devo ensinar.
50 Ǝssanăɣ daɣ a-s e d t-illăm ăwadəm ilkamăn i-a-wa innă, ad-ijrəw tămudre ta tăɣlălăt. A-wen-dăɣ a făl năkk, a-wa jănneɣ iket-net, jănneɣ-tăn s-əmmək wa s-hi-tăn-innă Abba.»
50 E sei que o seu mandamento é vida eterna. Portanto, o que digo, digo-o segundo me falou o Pai.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.