Atos 2

Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 A-s dd-iwwăḍ ašăl n-ămudd n-kăl-Ălyăhud wa s-itawănna Fantăkawt, ăžžiimmăɣăn inəṭṭulab iket-dăɣ-năsăn dăɣ-iyyăn n-edăgg.
1 No dia de Pentecostes, todos estavam reunidos num só lugar.
2 Wăla a hin-əjrăhăn a-s dd-ifăl emăsli iyyăn olăhăn d-i n-tamăḍalt tăṣṣoohet išənnawăn, ănhăynăhăy edăgg-ənnin-dăɣ dăɣ-ăqqiimăn iket-net;
2 De repente, veio do céu um som como o de um poderoso vendaval e encheu a casa onde estavam sentados.
3 ibdăd-dd făll-hak iyyăn dăɣ-săn a olăhăn d-ilsawăn n-imămmălăn n-efew əbḍanen,
3 Então surgiu algo semelhante a chamas ou línguas de fogo que pousaram sobre cada um deles.
4 iḍnăy-tăn Unfas Šăddijăn ălwăqq-wen-dăɣ, ad-tamăjradăn awalăn ăynaynen s-əmmək wa s-hasăn-issărɣăs Unfas turhajăt n-a-wen.
4 Todos ficaram cheios do Espírito Santo e começaram a falar em outras línguas, conforme o Espírito os habilitava.
5 A-s ităjj a-wen-dăɣ, ăhhujjăjăn-dd kăl-Ălyăhud ăjjootnen ăddinnen s-Yărussălam, wăr t-illa ăkall s-wădden falăn-t-dd.
5 Naquela época, judeus devotos de todas as nações viviam em Jerusalém.
6 Təslă tamətte n-aɣrəm i-emăsli wa ijăn, tošăl-dd iket-net s-edăgg wa dăɣ-ija, təjraw-tăt tăkunt n-emăsli-wa-dăɣ d-a-wa s-hak ăwadəm-dăɣ, isall i-inəmmušal ămmijrădăn tawalt n-ăkall-wa-dăɣ dd-ifăl.
6 Quando ouviram o som das vozes, vieram correndo e ficaram espantados, pois cada um deles ouvia em seu próprio idioma.
7 Ǝqqălăn-dd ăddinăt ɣas, oran imawăn, təjraw-tăn tăkunt, jannen: «Kăhh! Wi ăddinăt hanăɣ-ămmiijrădnen, ajăn wădden teje ta n-Galila a tăn-lăt?
7 Muito admirados, exclamavam: “Como isto é possível? Estes homens são todos galileus
8 Ma n-əmmək n-a-s hasăn-nəsall ămmiijrădăn tawalen-nănăɣ?
8 e, no entanto, cada um de nós os ouve falar em nosso próprio idioma!
9 Han-anăɣ ăddinăt dd-falnen Bartas, Midyas, Ilam, Mizəbbuṭamya, Ălyăhudəyăt, Kafadusya, Fon, Azya;
9 Estão aqui partos, medos, elamitas, habitantes da Mesopotâmia, da Judeia, da Capadócia, do Ponto, da província da Ásia,
10 Frižya, Banfilya, Miṣra, Libya, Qərwan, Roma,
10 da Frígia, da Panfília, do Egito e de regiões da Líbia próximas a Cirene, visitantes de Roma
11 iyyăḍ dăɣ-năɣ kăl-Ălyăhud s-alăṣăl, iyyăḍ inalkimăn n-ăddin wa n-kăl-Ălyăhud, iyyăḍ dăɣ-năɣ kăl-Kritus, iyyăḍ Arabăn; măšan, nəsallʼ-asăn iket-dăɣ-nănăɣ tiimələn tihusay n-ijităn n-Măssinăɣ dăɣ-tawalen-nănăɣ.»
11 (tanto judeus como convertidos ao judaísmo), cretenses e árabes, e todos nós ouvimos estas pessoas falarem em nossa própria língua sobre as coisas maravilhosas que Deus fez!”.
12 Ǝqqălăn-dd ăddinăt ɣas oran imawăn, iqqan a-wa ijăn iɣăfawăn-năsăn, tinmənnin: «Ma ămoos ălmăɣna n-a-wa-dăɣ?»
12 Admirados e perplexos, perguntavam uns aos outros: “Que significa isto?”.
13 Ǝggădăn-dd iyyăḍ, jăn inəṭṭulab tekăškăšt, ad-jannen: «A-di, asməd a dăɣ-ăyyiwănăn.»
13 Outros, porém, zombavam e diziam: “Eles estão bêbados!”.
14 Ibdăd-dd Bəṭrus jer-imidiwăn-net wi n-măraw d-iyyăn, iḍkăl emăsli-net, innă i-tamətte: «Meddən, kăwăneḍ-i n-iməhhujjaj, kăwăneḍ-i n-kăl-Ălyăhud əzzăɣnen Yărussălam, săjdăt-ahi iket-dăɣ-năwăn, təjrăhăm a-wa hawăn-e-ănnăɣ dăɣ-ălmăɣna n-a-wa ijăn jere-wăn ašăl-i-dăɣ.
14 Então Pedro deu um passo à frente com os onze apóstolos e dirigiu-se em alta voz à multidão: “Ouçam com atenção, todos vocês, povo da Judeia e habitantes de Jerusalém! Escutem o que lhes digo!
15 Wădden a-wa tordăm a ijan, meddən wi hannăyăm, wăr-əswen asməd dăɣ-săn ikkasăn ənniyăt, wăr-ămmukkăn a-wen ed agdəlset-dăɣ iket ija.
15 Estas pessoas não estão bêbadas, como alguns de vocês pensam, pois são apenas nove horas da manhã.
16 A-wa ijăn ašăl-i-dăɣ, wăr-ămoos ɣas ar tasətbat n-a-wa innʼ ănnăbi Yuwil ăzzăman wa d-ălolăy, innă; innă Măssinăɣ:
16 Pelo contrário! O que vocês estão vendo foi predito há tempos pelo profeta Joel:
17 ‹Ǝnta da a-wa ilkămăn dăɣ-išilan wi dd-malənen,
17 ‘Nos últimos dias’, disse Deus, ‘derramarei meu Espírito sobre todo tipo de pessoa. Seus filhos e suas filhas profetizarão; os jovens terão visões, e os velhos terão sonhos.
18 išilan-en, a dd-zəzzubbuɣ Unfas-in
18 Naqueles dias, derramarei meu Espírito até mesmo sobre servos e servas, e eles profetizarão.
19 Ad-dd-əjmăḍăn hărătăn ăssuksăḍnen išənnawăn,
19 Farei maravilhas em cima, no céu, e sinais embaixo, na terra: sangue e fogo, e nuvens de fumaça.
20 Ad-tămaɣăy tăfukt, əjənăt tihay,
20 O sol se escurecerá, e a lua se tornará vermelha como sangue, antes que chegue o grande e glorioso dia do Senhor.
21 Ašăl-en, ere iɣrăn isəm n-Emăli i-tinahăɣen, ad-iɣləs.›
21 Mas todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo’.
22 Ya kăl-Iṣrayil, săjdăt i-isălan-wi-dăɣ: Ɣisa wa n-Năṣirăt, təssanăm kăwăneḍ iman-năwăn a-s ăhaləs ăsinăfrăn Măssinăɣ a ămoos, issətbăt a-wen dat-tiṭṭawen-năwăn s-tikunen d-tišušab d-ijităn n-Măssinăɣ wi ija jere-wăn,
22 “Povo de Israel, escute! Deus aprovou publicamente Jesus, o nazareno, ao realizar milagres, maravilhas e sinais por meio dele, como vocês bem sabem.
23 dăɣ-a-wa ităjj Măssinăɣ d-təlluləya-net, oyyʼ-iwăn tărmăsăm-t, jăm iman-net s-ifassăn n-inəẓẓulam wi t-əṣlăbnen făll-tajəttewt;
23 Ele foi entregue conforme o plano preestabelecido por Deus e seu conhecimento prévio daquilo que aconteceria. Com a ajuda de gentios que desconheciam a lei, vocês o pregaram na cruz e o mataram.
24 tidət, ămmut măšan, ikkăs-t-dd Măssinăɣ dăɣ-tamăttant ta t-təẓbăbăt, ed wăr t-illa əmmək s-t-təṭṭăf dăɣ-tišəm-net.
24 Mas Deus o ressuscitou, libertando-o dos horrores da morte, pois ela não pôde mantê-lo sob seu domínio.
25 Isălan n-a-wen-dăɣ a dăɣ-ălolăy ănnăbi Dawəd a-s innă:
25 A respeito dele disse o rei Davi: ‘Vejo que o Senhor está sempre comigo; não serei abalado, pois ele está à minha direita.
26 Ăsidăwăt a-wen ulh-in,
26 Não é de admirar que meu coração esteja alegre e que minha língua o louve; meu corpo repousa em esperança.
27 wăr-e təyyəd iman-in ənsan dăɣ-ider n-ăkall,
27 Pois tu não deixarás minha alma entre os mortos, nem permitirás que o teu Santo apodreça no túmulo.
28 Kăyy a hi-issəknăn tabarăt ta ha tămudre,
28 Tu me mostraste o caminho da vida, e me encherás com a alegria de tua presença’.
29 Meddən, kăwăneḍ-i n-ayətma-ɣ, əkkasăɣ ăššăk dăɣ-a-wa hawăn-janneɣ: Amɣar n-amăzzaɣ Dawəd, ăba-t, iẓka; aẓəkka-net daɣ har ašăl-i-dăɣ, illʼ-e diha-dăɣ jere-năɣ.
29 “Irmãos, permitam-me dizer com toda convicção que o patriarca Davi não estava se referindo a si mesmo, pois ele morreu e foi sepultado, e seu túmulo ainda está aqui, entre nós.
30 Ǝnta-i n-ănnăbi, issan făll-ărkăwăl wa has-ihăḍ Măssinăɣ a-s has-innă:
30 Mas ele era profeta e sabia que Deus havia prometido sob juramento que um de seus descendentes se sentaria em seu trono.
31 A-s ijănna Dawəd a-wen, ihannăy dăɣ-ijəj tanăkra n-Ălmasex jer-inəmmuttan ed ăru d-ălolăy Dawəd dăɣ-isălan n-a wa s-ilkam ad-ăj. Ǝnta-en-dăɣ a dăɣ-ăssewăl Dawəd a-s innă:
31 Davi estava olhando para o futuro e falando da ressurreição do Cristo, que não foi deixado entre os mortos nem seu corpo apodreceu no túmulo.
32 Ɣisa-i s-hawăn-heɣ isălan-net, năjjəyha i-asənkar wa t-dd-ija Măssinăɣ jer-inəmmuttan təzzar
32 “Foi esse Jesus que Deus ressuscitou, e todos nós somos testemunhas disso.
33 iḍkăl-t s-išənnawăn, ăsɣăymʼ-e daw-aɣil-net i-ad-imnukəl, ikfʼ-e Abba Unfas Šăddijăn wa s-ijjăš ărkăwăl-net, ăzzăbbăt-t-dd daɣ fălla-năɣ, ăsnăflăy-anăɣ dăɣ-s, ənta-den-dăɣ a-wa dd-orăwăn a-wa s-săllăm d-a-wa hannăyăm ašăl-i-dăɣ.
33 Ele foi exaltado ao lugar de honra, à direita de Deus. E, conforme havia prometido, o Pai lhe deu o Espírito Santo, que ele derramou sobre nós, como vocês estão vendo e ouvindo hoje.
34 Ănnăbi Dawəd ya, təssanăm a-s wăr-imməḍkăl s-išənnawăn ed ənta iman-net a innăn:
34 Pois Davi não subiu ao céu e, no entanto, disse: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita,
35 hundăɣ har ăjăɣ išənja-năk isəkkukal daw-iḍarăn-năk.›
35 até que eu humilhe seus inimigos e os ponha debaixo de seus pés’.
36 Ašăl-i, əlmədnet kăl-Iṣrayil iket-dăɣ-năsăn a-s Ɣisa wa təṣlăbăm făll-tajəttewt, ənta a ija Măssinăɣ Emăli d-Ălmasex!»
36 “Portanto, saibam com certeza todos em Israel que a esse Jesus, que vocês crucificaram, Deus fez Senhor e Cristo!”.
37 Iḍăs măjrăd wa ija Bəṭrus ulhawăn n-ăddinăt wi has-ăsijădnen, ənnăn-as ənta d-inəmmušal wi iyyăḍnen: «Ayətma-năɣ, ma hanăɣ-iwarăn?»
37 As palavras partiram o coração dos que ouviam, e eles perguntaram a Pedro e aos outros apóstolos: “Irmãos, o que devemos fazer?”.
38 Innʼ-asăn Bəṭrus: «Utabăt, tətwəsəlmăɣăm iket-năwăn dăɣ-aman s-isəm n-Ɣisa Ălmasex, i-ad-təjrəwăn tenăšše n-ibăkkaḍăn-năwăn, ăkfʼ-iwăn Măssinăɣ Unfas Šăddijăn,
38 Pedro respondeu: “Vocês devem se arrepender, para o perdão de seus pecados, e cada um deve ser batizado em nome de Jesus Cristo. Então receberão a dádiva do Espírito Santo.
39 ed ărkăwăl wa ijjăš Măssinăɣ, kăwăneḍ d-ihăyawăn-năwăn d-ăddinăt wi əzzăɣnen dăɣ-ijəj, d-e d t-illăm ere dd-iɣra Emăli-nănăɣ Măssinăɣ s-iman-net a-s t-ija.»
39 Essa promessa é para vocês, para seus filhos e para os que estão longe, isto é, para todos que forem chamados pelo Senhor, nosso Deus”.
40 Ijʼ-asăn Bəṭrus isălan ăjjootnen, isatbat hărătăn data-săn, isamătar-tăn, ijannʼ-asăn: «Agəẓăt iman-năwăn dăɣ-əzzurəyăt-ta-dăɣ təfrăɣăt.»
40 Pedro continuou a pregar, advertindo com insistência a seus ouvintes: “Salvem-se desta geração corrompida!”.
41 Ăddinăt wi omănnen s-a-wa ătwănnăn, ătwăsălmăɣăn dăɣ-aman; ămoos a-s, kăraḍ afḍăn n-ăwadəm ašăl-wen-dăɣ a dd-əwwăḍnen făll-imumənăn.
41 Os que acreditaram nas palavras de Pedro foram batizados, e naquele dia houve um acréscimo de cerca de três mil pessoas.
42 Ǝkfăn imumənăn iket-dăɣ-năsăn iman-năsăn i-a-wa tăn-săɣren inəmmušal, oharăn ittus, tuẓanăn amənsi wa šăddijăn n-tasăktot, təddalăn Măssinăɣ.
42 Todos se dedicavam de coração ao ensino dos apóstolos, à comunhão, ao partir do pão e à oração.
43 Təjjăš tuksəḍa n-Măssinăɣ tamətte iket-net, făl-a-s tamašalăn inəmmušal tišušab d-ijităn n-Măssinăɣ ăqqannen eɣăf.
43 Havia em todos eles um profundo temor, e os apóstolos realizavam muitos sinais e maravilhas.
44 Ănimăṭṭafăn imumənăn iket-dăɣ-năsăn jer-iman-năsăn, əzzaɣăn iyyăn n-edăgg, tihərən a-wa əṭṭăfăn,
44 Os que criam se reuniam num só lugar e compartilhavam tudo que possuíam.
45 žănšʼ-en-in a-wa lăn dăɣ-ehăre, ad-tuẓanăn ălqim-net s-a-wa dăr-ogdăhnăt timɣutar n-hak iyyăn dăɣ-săn.
45 Vendiam propriedades e bens e repartiam o dinheiro com os necessitados,
46 Ăkoyădăn hak ašăl s-iyyăn n-ənniyăt dăɣ-ažəmmăɣ dăɣ-təfărre n-ehăn n-ămudd wa măqqărăn, tihərən imənsiwăn dăɣ-ihănan-năsăn s-iman ăddiwătnen; a-wa tăjjăn iket-net, ilʼ əmmək,
46 adoravam juntos no templo diariamente, reuniam-se nos lares para comer e partiam o pão com grande alegria e generosidade,
47 tiimələn Măssinăɣ, ăssiimɣărăn-tăn ăddinăt iket-năsăn. Isawaḍ-dd Emăli hak ašăl făll-ălžămaɣăt-năsăn ăddinăt wi iɣallăs.
47 sempre louvando a Deus e desfrutando a simpatia de todo o povo. E, a cada dia, o Senhor lhes acrescentava aqueles que iam sendo salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.