Atos 19
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs ACF
1 Ăzzăman-wen-dăɣ d-iha Ăbbăloš Kurənta, ad-ijlăy Buləs ejărew s-afălla n-ăkall, ikka Ifăsus. Ijrăw dihen hărăt dăɣ-inəṭṭulab,
1 E sucedeu que, enquanto Apolo estava em Corinto, Paulo, tendo passado por todas as regiões superiores, chegou a Éfeso; e achando ali alguns discípulos,
2 innʼ-asăn: «Ak kăwăneḍ, a-s tomănăm, təjrăwăm Unfas Šăddijăn?» Ǝnnăn-as: «Wăr kăla nəslă făw a-s t-illa a-s itawănna Unfas Šăddijăn.»
2 Disse-lhes: Recebestes vós já o Espírito Santo quando crestes? E eles disseram-lhe: Nós nem ainda ouvimos que haja Espírito Santo.
3 Innʼ-asăn: «Adiš ma ămoos asəlmaɣ wa hawăn-ătwăjjăn?» Ǝnnan-as: «Asəlmaɣ wa n-Exya.»
3 Perguntou-lhes, então: Em que sois batizados então? E eles disseram: No batismo de João.
4 Innʼ-asăn Buləs: «Exya, issəlmăɣ tamətte dăɣ-aman i-ad-umas a-wen ašămol n-tătubt-năsăn măšan, illăɣăt i-ăddinăt a-s ilkam iyyăn wăr-ămoos, a-wen a t-ămoosăn Ɣisa, ənta-en-dăɣ a-s lan ăddinăt ad-săr-s amənăn.»
4 Mas Paulo disse: Certamente João batizou com o batismo de arrependimento, dizendo ao povo que cresse no que após ele havia de vir, isto é, em Jesus Cristo.
5 Ǝslăn meddən-en i-măjrăd-wen-dăɣ ɣas, əttărăn ad-ətwəsəlmăɣăn dăɣ-aman s-isəm n-Emăli Ɣisa.
5 E os que ouviram foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 Ăswăr-tăn Buləs ḍarăt-a-wen ifassăn-net, ăzzubbăt-dd Unfas Šăddijăn fălla-săn, ad-tamăjradăn tawalen ăynaynen, tamajradăn dăɣ-isălan n-Măssinăɣ.
6 E, impondo-lhes Paulo as mãos, veio sobre eles o Espírito Santo; e falavam línguas, e profetizavam.
7 Meddən-en, măraw-essăn d-əssin.
7 E estes eram, ao todo, uns doze homens.
8 Itakk Buləs ehăn n-ăddin wa n-kăl-Ălyăhud, ixaṭṭăb dăɣ-s tidət s-ăṣṣahăt har ăssakăy dihen kăraḍ orăn, itidwənnit d-ăddinăt, isatbat-asăn isălan wi n-Təmmənəya n-Măssinăɣ.
8 E, entrando na sinagoga, falou ousadamente por espaço de três meses, disputando e persuadindo-os acerca do reino de Deus.
9 Măšan, ăsɣărăn iyyăḍ dăɣ-săn ulhawăn-năsăn, unjăyăn omănăn s-a-wa ijanna, əglăn făw har jannen a lăbasăn făll-tabarăt-ta-dăɣ s-ităjj Buləs isălan-net dat-tamətte. Ikkăs-dd Buləs iman-net dăɣ-săn, ad-isaɣra hak ašăl inəṭṭulab dăɣ-lăkkol n-ăddin ora ăhaləs s-isəm-net Tiranus.
9 Mas, como alguns deles se endurecessem e não obedecessem, falando mal do Caminho perante a multidão, retirou-se deles, e separou os discípulos, disputando todos os dias na escola de um certo Tirano.
10 Išlʼ-e a-wen-dăɣ dihen har əssin iwətyan, əmmək-wen-dăɣ a-s əslăn kăl-Azya iket-năsăn i-măjrăd n-Emăli jer-wi n-kăl-Ălyăhud-năsăn hakd-dăɣ wi n-kăl-Ălyunan.
10 E durou isto por espaço de dois anos; de tal maneira que todos os que habitavam na Ásia ouviram a palavra do Senhor Jesus, assim judeus como gregos.
11 Itajj Măssinăɣ s-ifassăn n-Buləs tikunen ăjjootnen, ăqqannen eɣăf,
11 E Deus pelas mãos de Paulo fazia maravilhas extraordinárias.
12 tišələn-dd ăddinăt săr-s, tazăwen imălsan d-ikăršăyăn t-ḍasnen, sănsen-tăn făll-imarhinăn, tazzăyăn, zajjărăn daɣ alšinăn iməlšan.
12 De sorte que até os lenços e aventais se levavam do seu corpo aos enfermos, e as enfermidades fugiam deles, e os espíritos malignos saíam.
13 Ǝggădăn-dd imăssăxărăn n-kăl-Ălyăhud takkănen jer-ikallăn, ad-ɣarrăn əntăneḍ-dăɣ făll-iməlšan isəm n-Emăli Ɣisa-wa ixaṭṭăb Buləs.
13 E alguns dos exorcistas judeus ambulantes tentavam invocar o nome do Senhor Jesus sobre os que tinham espíritos malignos, dizendo: Esconjuro-vos por Jesus a quem Paulo prega.
14 Meddən-wi išla a-wen-dăɣ, əssa-essăn, abba-năsăn u-tikutawen s-isəm-net Žibba.
14 E os que faziam isto eram sete filhos de Ceva, judeu, principal dos sacerdotes.
15 E-d əttărăn teɣăre n-isəm n-Ɣisa făll-iməlšan, ad-hasăn-ănn alšin: «Năkk ya əzzaɣăɣ Ɣisa, əssanăɣ daɣ a-wa ămoos Buləs-i t-ixaṭṭăbăn măšan kăwăneḍ, mi tămoosăm?»
15 Respondendo, porém, o espírito maligno, disse: Conheço a Jesus, e bem sei quem é Paulo; mas vós quem sois?
16 Oḍa fălla-săn amălšon iyyăn, iknăs-tăn ed irnʼ-en ăṣṣahăt, iknʼ-en asəlmaḍ hundăɣ har a-s əzjărăn ehăn-en-dăɣ, əzzafăn, šarăn.
16 E, saltando neles o homem que tinha o espírito maligno, e assenhoreando-se de todos, pôde mais do que eles; de tal maneira que, nus e feridos, fugiram daquela casa.
17 Ǝslăn kăl-Ălyăhud hakd kăl-Ălyunan-wi hănen Ifăsus i-isălan-en-dăɣ ɣas, ărmăɣăn ad-samɣarăn isəm n-Emăli Ɣisa.
17 E foi isto notório a todos os que habitavam em Éfeso, tanto judeus como gregos; e caiu temor sobre todos eles, e o nome do Senhor Jesus era engrandecido.
18 A dd-tisən ăddinăt ăjjootnen omannen s-Măssinăɣ, safăkkarăn-dd terk timašalen-năsăn.
18 E muitos dos que tinham crido vinham, confessando e publicando os seus feitos.
19 Ăwwăyăn-dd imăssăxărăn ăjjootnen əlkəttabăn-năsăn, ad-tăn-sarɣen dat-tamətte iket-net, ăḍkăḍăn ălqim n-a-wen-dăɣ irɣăn, osăn-t, iwwăḍ səmmosăt timərwen n-efăḍ n-ărriyal n-aẓrəf.
19 Também muitos dos que seguiam artes mágicas trouxeram os seus livros, e os queimaram na presença de todos e, feita a conta do seu preço, acharam que montava a cinqüenta mil peças de prata.
20 Ǝmmək-wen-dăɣ a-s təntăm tărna n-Măssinăɣ d-ăṣṣahăt n-măjrăd n-Emăli dăɣ-ulhawăn n-ăddinăt, ad-nattăjăn daɣ isălan-net.
20 Assim a palavra do Senhor crescia poderosamente e prevalecia.
21 Ijjăš-dd ḍarăt-a-wen ənniyăt n-Buləs tărha n-ad-ijləy Masidunya d-Akaya, ăkk Yărussălam, ijanna dăɣ-iman-net a-s afăl-hin-iwwăḍ dihen, ad-ittăr əmmək s-ikka Roma.
21 E, cumpridas estas coisas, Paulo propôs, em espírito, ir a Jerusalém, passando pela Macedônia e pela Acaia, dizendo: Depois que houver estado ali, importa-me ver também Roma.
22 Ăšmašăl Timoti d-Errast wi n-imadhalăn-net s-Masidunya, ija ənta ăzzăman dăɣ-Azya.
22 E, enviando à Macedônia dois daqueles que o serviam, Timóteo e Erasto, ficou ele por algum tempo na Ásia.
23 Ăzzăman-en-dăɣ ad-təja tamdərwayt măqqoorăt făl təssəba n-tabarăt n-Emăli-ta isaɣra Buləs.
23 E, naquele mesmo tempo, houve um não pequeno alvoroço acerca do Caminho.
24 Iggăd-dd enhăḍ iyyăn s-isəm-net Dimitrus, ikanna ăṭṭăṣwerăn n-aẓrəf făll-ăṣṣiwwwăr idəm n-temălit tiyyăt s-isəm-net Artamis, ămoos a-wen a ihʼ ălfăyda măqqoorăn i-inhăḍăn ed, itiirəw-dd săr-săn ehăre n-tikunen.
24 Porque um certo ourives da prata, por nome Demétrio, que fazia de prata nichos de Diana, dava não pouco lucro aos artífices,
25 Ăsdăw-dd inhăḍăn-wi dăr-ohăr ălxidmăt, innʼ-asăn: «Meddən, nəhlăk, təssanăm a-s ălxidmăt-nănăɣ, a-s terše-nănăɣ, wădden hannăyăm, sallăm daɣ dăɣ-Ifăsus hakd-dăɣ dăɣ-Azya iket-net a-s Buləs-wa-hi,
25 Aos quais, havendo-os ajuntado com os oficiais de obras semelhantes, disse: Senhores, vós bem sabeis que deste ofício temos a nossa prosperidade;
26 ăsmăttăy tamətte tăjjeet ed edăgg osa-dăɣ, ad-dăɣ-s ănn a-s: ‹Imakrašăn wi nəkann s-ifassăn-nănăɣ, mălayăɣna ɣas.›
26 E bem vedes e ouvis que não só em Éfeso, mas até quase em toda a Ásia, este Paulo tem convencido e afastado uma grande multidão, dizendo que não são deuses os que se fazem com as mãos.
27 Ămoos-anăɣ a-wa t-išlăn săbxas, ămoos-t daɣ i-ehăn n-ămudd wa n-Artamis făl-a-s išwar ăba s-tăt-ăssimɣărăn ăddinăt wi tăt-ɣabbădnen dăɣ-Ifăsus d-ikallăn n-ăddunya wi iyyăḍnen.»
27 E não somente há o perigo de que a nossa profissão caia em descrédito, mas também de que o próprio templo da grande deusa Diana seja estimado em nada, vindo a ser destruída a majestade daquela que toda a Ásia e o mundo veneram.
28 Ǝslăn i-a-wen ɣas, ijjăš-tăn aḍkăr, ad-saɣăren dăɣ-išənnawăn, jannen: «Artamis ta n kăl-Ifăsus, ənta a-s măssa-năɣ ta tojărăt dăɣ-išənnawăn d-ăkall.»
28 E, ouvindo-o, encheram-se de ira, e clamaram, dizendo: Grande é a Diana dos efésios.
29 Ămdărwăy aɣrəm iket-net, ad-dd-tidaw tamətte s-ehăn wa n-ăddăl d-iẓəjraẓ. Təzzăn tamətte s-Gayəs d-Aristarăq wi n-Masidunya n-imidiwăn n-Buləs dăr-ohăr asikəl, əlwăyăn-tăn.
29 E encheu-se de confusão toda a cidade e, unânimes, correram ao teatro, arrebatando a Gaio e a Aristarco, macedônios, companheiros de Paulo na viagem.
30 Ittăr Buləs ənta-dăɣ ad-ăkk ehăn wa n-ăddăl d-iẓəjraẓ măšan, əgdalăn-as inəṭṭulab s-a-wen,
30 E, querendo Paulo apresentar-se ao povo, não lho permitiram os discípulos.
31 ăsmătărăn-t daɣ imizărăn n-Azya n-imidiwăn-net t-əllanen dihen-dăɣ d-ad-wăr-ikka ehăn-en.
31 E também alguns dos principais da Ásia, que eram seus amigos, lhe rogaram que não se apresentasse no teatro.
32 A-s ităjj a-wen-dăɣ, tăseɣărăt tamətte dăɣ-išənnawăn, ămidărwăy a-wen-dăɣ iket-net s-iɣăran, wăr t-illa-i s-olăhăn iɣăran-net d-wi n-amidi-net, făl-a-s təššəm n-tamətte-ten-dăɣ, wăr təssen wăla-dăɣ ăddălil n-tamdərwayt-ta-dăɣ təjăt.
32 Uns, pois, clamavam de uma maneira, outros de outra, porque o ajuntamento era confuso; e os mais deles não sabiam por que causa se tinham ajuntado.
33 Ǝmhălăn-dd kăl-Ălyăhud ăhaləs s-isəm-net Ălxaḍer i-ad-iməl dat-tamətte, jăn-as isălan n-a-wa ijăn, ăstafăy-asăn i-ad-hasăn-ămmăjrăd
33 Então tiraram Alexandre dentre a multidão, impelindo-o os judeus para diante; e Alexandre, acenando com a mão, queria dar razão disto ao povo.
34 măšan, təlmăd tamətte a-s i n-kăl-Ălyăhud ɣas, ad-saɣăren, jannen: «Artamis ta n-kăl-Ifăsus, ənta a-s măssa-năɣ ta tojărăt dăɣ-išənnawăn d-ăkall.» Tăseɣăyya tamətte s-əmmək-wen-dăɣ hundăɣ har okăyăn əssin ăssaɣătăn.
34 Mas quando conheceram que era judeu, todos unanimemente levantaram a voz, clamando por espaço de quase duas horas: Grande é a Diana dos efésios.
35 Iggăd-dd ălmer n-aɣrəm wa n-Ifăsus, ad-isasmaḍ tamətte, ijannʼ-as: «Ya kăl-Ifăsus, mi wărăn issen dăɣ-ăddunya a-s năkkăneḍ-i-dăɣ n-Ifăsus a iɣlafăn ehăn wa-dăɣ titwăɣbid Artamis ta tojărăt, ənta d-tele-net ta tăṣṣiwwărăt dăɣ-tăhunt ta dd-tătrăkket dăɣ-išənnawăn?
35 Então o escrivão da cidade, tendo apaziguado a multidão, disse: Homens efésios, qual é o homem que não sabe que a cidade dos efésios é a guardadora do templo da grande deusa Diana, e da imagem que desceu de Júpiter?
36 Ɣas, šămad a-wen, wăr t-ihʼ ăššăk, adiš, sănsăt ənniyăt-năwăn, wăr tăjjăt a išlayăn,
36 Ora, não podendo isto ser contraditado, convém que vos aplaqueis e nada façais temerariamente;
37 meddən-wi dd-tăwwăyăm, wăr-ăskafărăn, wăr-ənnen daɣ a lăbasăn făll-măssa-năɣ,
37 Porque estes homens que aqui trouxestes nem são sacrílegos nem blasfemam da vossa deusa.
38 kunta ăɣšadăn a lăbasăn i-Dimitrus d-imidiwăn-net, adiš, əqqəlnet i-išilan wi dăɣ-itaɣătăs ăššăreɣa ed, əllan-t ălqaḷḷităn i-a-wen, əškəwnet săr-săn;
38 Mas, se Demétrio e os artífices que estão com ele têm alguma coisa contra alguém, há audiências e há procônsules; que se acusem uns aos outros;
39 kunta daɣ tăsiwărăm-tăn uḍlem săl wen-dăɣ, ad-itwăɣtəs ăššăreɣa-net dăɣ-ălžămaɣăt wa ilăn s-a-wen.
39 E, se alguma outra coisa demandais, averiguar-se-á em legítima assembléia.
40 Afăl wăr nəlkem i-ăddăbara-wen-dăɣ, ad-hanăɣ-isəwăr əlxəkum uḍlem ed ažəmmăɣ-nănăɣ ămăra-dăɣ, wăr-ila ăddălil.»
40 Na verdade até corremos perigo de que, por hoje, sejamos acusados de sedição, não havendo causa alguma com que possamos justificar este concurso.
41 Innă ălmer a-wen ɣas, innă i-tamətte, ad-tămmăhăš.
41 E, tendo dito isto, despediu a assembléia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.