1 Coríntios 7
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs VC
1 Ămăra, ad-hawăn-dd-ăqqəlăɣ isəstanăn wi hi-jăm dăɣ-tăkarḍe ta hi-dd-təktăbăm. Dăɣ-a-wa ordeɣ, ufa ad-ăqqayəm ăhaləs wăr-ădobăn
1 Agora, a respeito das coisas que me escrevestes. Penso que seria bom ao homem não tocar mulher alguma.
2 măšan, i-ad-wăr-itiḍəw ăwadəm dăɣ-asəmmăḍəs n-iman-net, hak ăhaləs, ikrəšet hănne-s, təkrəšet daɣ hak tamăḍt ăhaləs-net.
2 Todavia, considerando o perigo da incontinência, cada um tenha sua mulher, e cada mulher tenha seu marido.
3 Ăkfet ăhaləs hănne-s ălxaqq wa fălla-s la, tăkfet daɣ tamăḍt ălxaqq wa fălla-s ila ăhaləs-net.
3 O marido cumpra o seu dever para com a sua esposa e da mesma forma também a esposa o cumpra para com o marido.
4 A-wen-dăɣ a ănihăjjăn făl-a-s, wădden tamăḍt a tănnihăḍăt dăɣ-taɣəssa-net, ăhaləs-net a dăɣ-s ănnihăḍăn; wădden daɣ ăhaləs a ănnihăḍăn dăɣ-taɣəssa-net, hănne-s a dăɣ-s tănnihăḍăt.
4 A mulher não pode dispor de seu corpo: ele pertence ao seu marido. E da mesma forma o marido não pode dispor do seu corpo: ele pertence à sua esposa.
5 Wăr-igăddălet wălʼ iyyăn iman-net i-wa iyyăḍăn kunta wădden ad-tănimărḍăm s-a-wen i-hărăt n-ăzzăman i-ad-təkfəm iman-năwăn i-tamădilt n-Măssinăɣ. A-wa săl a-wen, udaɣ făw, ad-igdəl iyyăn iman-net i-amidi-net i-ad-wăr kăwăn-jămmăḍ tanămagiẓt, ijrəw săr-wăn Iblis tašləlt s-kăwăn-ăžžurrăb, isiḍəw-kăwăn dăɣ-abăkkaḍ.
5 Não vos recuseis um ao outro, a não ser de comum acordo, por algum tempo, para vos aplicardes à oração; e depois retornai novamente um para o outro, para que não vos tente Satanás por vossa incontinência.
6 Măjrăd wa hawăn-in-jeɣ ămăra-dăɣ, əssəyasa wădden alămăr.
6 Isto digo como concessão, não como ordem.
7 Ǝnnăr săr-i tăqqal năkk ɣas, iket-di, ănnăɣ i-e d t-illăm ăhaləs ad-dăr-i alăh iba n-adubən măšan, hak ăwadəm, wăr-e ăj ar a-wa dăr-t-ăskăllăf Măssinăɣ: ăwadəm iyyăn, ijraw a-wa, a-s ija a-wen, iyyăn daɣ ijraw hărăt iyyăn săl wa ijrăw amidi-net.
7 Pois quereria que todos fossem como eu; mas cada um tem de Deus um dom particular: uns este, outros aquele.
8 Ămăra, ăddinăt wi wăren ădobăn, əntăneḍ d-tinuḍăfen, ənneɣ-asăn: kunta ăddoben ad-əjən a-wa jeɣ, adiš, ăqqaymənet wăr-ădobănăn, ikna
8 Aos solteiros e às viúvas, digo que lhes é bom se permanecerem assim, como eu.
9 măšan, kunta hannăyăn a-s, wăr-ăddoben ad-ănnăhăḍăn dăɣ-iblis-năsăn, adiš dubənnet, ed ufa, ad-idubən ăwadəm, uhən ad-t-ăj derhan-net dăɣ-a t-e-išəkšən temse.
9 Mas, se não podem guardar a continência, casem-se. É melhor casar do que abrasar-se.
10 Ăddinăt wi ădobănnen, omarăɣ-tăn, ănn-ak, Emăli a tăn-omarăn s-a-wen, wădden năkk, wăr băḍḍəwet tamăḍt d-ăhaləs-net,
10 Aos casados mando {não eu, mas o Senhor} que a mulher não se separe do marido.
11 kunta daɣ făl-t, adiš wăr tiləset adubən, təttăret əmmək s-tăt-dd-ăssoɣăl ăhaləs-net; ăhaləs daɣ ənta, wăr hin-itəyyet hănne-s.
11 E, se ela estiver separada, que fique sem se casar, ou que se reconcilie com seu marido. Igualmente, o marido não repudie sua mulher.
12 Ăddinăt wi iyyăḍnen, ənneɣ-asăn, năkk daɣ a hasăn-ijannen, wădden Emăli: afăl ădobăn amumən tamăḍt wărăt tămoos tamumənt, wăr tăt-in-itəyyet a təkkăs tărḍa s-taɣimit ɣur-s,
12 Aos outros, digo eu, não o Senhor: se um irmão desposou uma mulher pagã {sem a fé} e esta consente em morar com ele, não a repudie.
13 kunta daɣ ădobăn ăhaləs wărăn ămoos amumən tamumənt, wăr tăttăret tamumənt-en efel-net a ikkăs ăhaləs-en irḍʼ-as s-taɣimit ɣur-s,
13 Se uma mulher desposou um marido pagão e este consente em coabitar com ela, não repudie o marido.
14 făl-a-s, tamăḍt-en, tăddoobăt ad-tumas əssəbab wa t-madăn-ăj dăɣ-tabarăt n-Măssinăɣ, išdaj. Ăhaləs daɣ wa n-amumən s-wăr tămoos hănne-s tamumənt, ăddoobăt ad-umas əssəbab wa madăn-ăj hănne-s dăɣ-tabarăt n-Măssinăɣ. Afăl wăr jem a-wen, har təbḍăm, wăr mad-ărməsăn aratăn-năwăn zăbo olaɣăn.
14 Porque o marido que não tem a fé é santificado por sua mulher; assim como a mulher que não tem a fé é santificada pelo marido que recebeu a fé. Do contrário, os vossos filhos seriam impuros quando, na realidade, são santos.
15 Jer-ăhaləs wa wărăn omen wăla tamăḍt ta wărăt tomen, afăl ăbas irha iyyăn dăɣ-săn taɣimit ɣur-amidi-net, adiš, ijrəwet-as tekle, dihen, wăr t-illa uḍlem iwarăn amumən wăla tamumənt ed Măssinăɣ-i hanăɣ-dd-iɣrăn s-iman-net, ălxer jer-iman-nănăɣ a-s hanăɣ-dd-iɣra.
15 Mas, se o pagão quer separar-se, que se separe; em tal caso, nem o irmão nem a irmã estão ligados. Deus vos chamou a viver em paz.
16 Kămm-i n-tamăḍt, ma təssanăd kunta wădden kămm a madăt-tumas i-ăhaləs-năm əssəbab wa s-t-mad-iɣləs Măssinăɣ? Kăyy daɣ-i n-ăhaləs, ma təssanăd kunta wădden kăyy a madăn-umas əssəbab wa s-mad-iɣləs Măssinăɣ hănne-k?
16 Aliás, como sabes tu, ó mulher, se salvarás o teu marido? Ou como sabes tu, ó marido, se salvarás a tua mulher?
17 Ḍarăt-a-wen daɣ, hak ăwadəm-dăɣ, iṭṭəfet tămudre ta t-ikfa Emăli, hak ăwadəm, iṭṭəfet tămudre ta iha a-s t-dd-iɣră Măssinăɣ s-iman-net; ənta-den-dăɣ a-wa săɣreɣ dăɣ-ălkănisăten iket-dăɣ-năsnăt.
17 Quanto ao mais, que cada um viva na condição na qual o Senhor o colocou ou em que o Senhor o chamou. É o que recomendo a todas as igrejas.
18 Kunta iyyăn dăɣ-wăn a-s dd-ătwăɣra, wăr-ămelăy, wăr-ităttăret ad-isəmmiləy iman-net; kunta daɣ kăyy a-s kăy-dd-iɣra Măssinăɣ tămelăyăd, adiš, wăr hak itumaset a-wen asăkor.
18 O que era circunciso quando foi chamado {à fé}, não dissimule sua circuncisão. Quem era incircunciso, não se faça circuncidar.
19 Jer-amili wăla iba-net, wădden a-wen a infan hărăt, hărăt a t-infan, amišəl n-alămărăn n-Măssinăɣ.
19 A circuncisão de nada vale, e a incircuncisão de nada vale, o que importa é a observância dos mandamentos de Deus.
20 Hak iyyăn dăɣ-wăn, iṭṭəfet əmmək wa s-t-dd-iɣră Măssinăɣ s-iman-net.
20 Cada um permaneça na profissão em que foi chamado por Deus.
21 Kunta a-s kăy-dd-iɣră Măssinăɣ, akli a tămoosăd, wăr tămmujrăẓăd tumast-năk; măšan kunta illʼ-e əmmək s-təjrăwăd iman-năk, ăjʼ-e.
21 Eras escravo, quando Deus te chamou? Não te preocupes disto. Mesmo que possas tornar-te livre, antes cuida de aproveitar melhor o teu chamamento.
22 Akli daɣ wa dd-iɣră Emăli s-iman-net, ămoos elăll-net; wa n-elăll daɣ dd-iɣră Emăli s-iman-net, ămoos ămăra, akli n-Ălmasex.
22 Pois o escravo, que foi chamado pelo Senhor, conquistou a liberdade do Senhor. Da mesma forma, quem era livre por ocasião do chamado, fez-se escravo de Cristo.
23 Wăr toyyem ăddinăt ăsikălen-kăwăn ed Emăli-i kăwăn-dd-iɣrăn s-iman-net i-ad-kăwăn-isəddărfət, a ilan ălqim a-s kăwăn-ăslăllăt.
23 Por alto preço fostes comprados, não vos torneis escravos de homens.
24 Ayətma, hak iyyăn dăɣ-wăn-dăɣ, ăqqaymet dăɣ-əmmək wa s-t-dd-iɣră Măssinăɣ s-iman-net, ɣaymăt təlkamăm i-Măssinăɣ.
24 Irmãos, cada um permaneça diante de Deus na condição em que estava quando Deus o chamou.
25 Dăɣ-isălan n-timawaḍen ti wăren əzzey meddən d-ti s-kăla wăr-ădobănnăt, wăr ɣur-i t-illa alămăr hi-ikfa Emăli hasnăt, măšan, ad-kăwăn-sənnəmhəlăɣ dăɣ-isălan-năsnăt, ăjăɣ-awăn daɣ asənnəmhəl n-ăhaləs ijrawăn ɣur-Măssinăɣ s-a-wa ijănna tidət, ed Măssinăɣ a dd-ifal a-wen.
25 A respeito das pessoas virgens, não tenho mandamento do Senhor; porém, dou o meu conselho, como homem que recebeu da misericórdia do Senhor a graça de ser digno de confiança.
26 Ǝnta da a-wa hawăn-janneɣ: ordeɣ a-s dăɣ-təssəba n-tirəmmaɣ ti t-əllănen ămăra-dăɣ, ufa i-hak ăwadəm-dăɣ, ad-ăqqayəm dăɣ-taɣărha-ta-dăɣ-t-dd-iɣră Emăli.
26 Julgo, pois, em razão das dificuldades presentes, ser conveniente ao homem ficar assim como é.
27 Ak kăyy, osaɣ-kăy hărăt d-tamăḍt? Wăr tətterăd aməzzi. Ak kăyy, wăr kăy-oseɣ hărăt d-iyyăt? Adiš, wăr tətterăd adubən
27 Estás casado? Não procures desligar-te. Não estás casado? Não procures mulher.
28 măšan, hakd a-wen-dăɣ, kud tădobănăd-dăɣ, wăr tofed abăkkaḍ; tămawaḍt daɣ ta wărăt təzzey meddən tăssofăt ad-tədubən, afăl ja a-wen, wăr tofʼ abăkkaḍ. A ărheɣ ad-təssanăm a-s təlkam tissust s-ăssofăɣ ad-kăwăn-əkkəsăɣ dăɣ-taɣdărt-net i-ad-has-tăsidăwăm iket-di dd-tiḍəw fălla-wăn.
28 Mas, se queres casar-te, não pecas; assim como a jovem que se casa não peca. Todavia, padecerão a tribulação da carne; e eu quisera poupar-vos.
29 Ayətma, ajilal n-ăddunya a nəha, a-wen-dăɣ a făl ɣur-ašăl-i-dăɣ, wa ădobănăn, idgəẓet hullan dăɣ-ălxidmăt n-Emăli wa iha šund wăr-ădobăn,
29 Mas eis o que vos digo, irmãos: o tempo é breve. O que importa é que os que têm mulher vivam como se a não tivessem;
30 wa s-ăsninăn iman-net, idgəẓet hullan dăɣ-ălxidmăt n-Emăli wa iha šund ɣas wăr t-illa a t-ijrawăn; wa ăsriwăn, idgəẓet hullan dăɣ-ălxidmăt n-Emăli wa iha šund ɣas a-s wăr-iddəwət; wa ižănšen, idgəẓet hullan dăɣ-ălxidmăt n-Emăli wa iha šund ɣas wăr t-illa a ižănša;
30 os que choram, como se não chorassem; os que se alegram, como se não se alegrassem; os que compram, como se não possuíssem;
31 wi rabbăxnen dăɣ-ăddunya-ta-dăɣ, əjənet iman-năsăn šund a-s wăr t-illa a dăɣ-s əjrawăn ed ăddunya-ta-dăɣ d-a-wa tăt-ihăn, ilkam ad-t-iba.
31 os que usam deste mundo, como se dele não usassem. Porque a figura deste mundo passa.
32 Wăr kăwăn-isărmaɣet hărăt. Idgəẓet wa wărăn ădobăn dăɣ-hărătăn wi n-Emăli, wen ənta, a ităjj-dăɣ, ad-t-ăj i-ad-iẓəjrəẓ iman-net i-Emăli
32 Quisera ver-vos livres de toda preocupação. O solteiro cuida das coisas que são do Senhor, de como agradar ao Senhor.
33 măšan, wa ădobănăn, hărătăn n-ăddunya-ta-dăɣ a dăɣ-idgaẓ, a ităjj-dăɣ, ad-t-ăj dăɣ-umaɣ n-ad-iẓəjrəẓ iman-net i-hănne-s,
33 O casado preocupa-se com as coisas do mundo, procurando agradar à sua esposa.
34 ad-ănimăntaš ənniyăt-net ebre n-hănne-s d-ebre n-Măssinăɣ. Ǝmmək-wen-dăɣ daɣ a-s tamăḍt wărăt tădobăn meɣ tămawaḍt wărăt təzzey meddən, tiɣəswen-năsnăt d-ənniyătăn-năsnăt, ebre n-ălxidmăt i-Emăli ɣas a-s orakăn măšan, tamăḍt tădobănăt, wăr zənnəzjumət ɣas ar dăɣ-ăddunya-i-dăɣ d-əmmək s-təẓẓəjrăẓ iman-net i-ăhaləs-net.
34 A mesma diferença existe com a mulher solteira ou a virgem. Aquela que não é casada cuida das coisas do Senhor, para ser santa no corpo e no espírito; mas a casada cuida das coisas do mundo, procurando agradar ao marido.
35 A-wa hawăn-ənneɣ, tănfo-năwăn a dăɣ-hawăn-t-ənneɣ, wăr hawăn-əgdelăɣ adubən, ănn-ak, a ărheɣ, ad-təlkəmăm i-Emăli s-ulh imdan, təjəm tămudre wăr ihʼ anməntaš, tămudre, tăssiitbătăt tuksəḍa-năwăn i-Măssinăɣ.
35 Digo isto para vosso proveito, não para vos estender um laço, mas para vos ensinar o que melhor convém, o que vos poderá unir ao Senhor sem partilha.
36 Kunta inhăy abba n-talyaḍt elle-s har tokăy adubən har has-ămoos a-wen a ăsikărakăḍăn, kunta ijrăw ăddăbara s-təja elle-s ehăn, ăjet-as-t, wăr-ofa abăkkaḍ.
36 Se alguém julga que é inconveniente para a sua filha ultrapassar a idade de casar-se e que é seu dever casá-la, faça-o como quiser: não há falta alguma em fazê-la casar-se.
37 Ăwadəm wa irhăn adubən, idubənet măšan daɣ, afăl dd-inkăr abba innă, wăr t-ăšhăššăl ăwadəm s-a-wen, a-s tăqqaymet elle-s wăla adubən, ăjet-as a-wa t-dd-ijjăšăn, ikna.
37 Mas aquele que, sem nenhum constrangimento e com perfeita liberdade de escolha, tiver tomado no seu coração a decisão de guardar a sua filha virgem, procede bem.
38 Abba, wa irḍăn s-ad-tăj elle-s wărăt təzzey meddən ehăn, ija a iknan, wa ăqqimăn daɣ wăr-ăsdobăn elle-s, ija a ufăn a-wa ija-wənnin.
38 Em suma, aquele que casa a sua filha faz bem; e aquele que não a casa, faz ainda melhor.
39 Tamăḍt a ikkăs ăhaləs-net iddar, wăr has-t-illa adubən iyyăn săl-wen-dăɣ ha, măšan, afăl t-ăba, idubənet-tăt ere wa s-tărha, tăjet ɣas a-wen s-ălmăɣna ilkamăn i-Emăli.
39 A mulher está ligada ao marido enquanto ele viver. Mas, se morrer o marido, ela fica livre e poderá casar-se com quem quiser, contanto que seja no Senhor.
40 Hakd a-wen-dăɣ, tənḍəḍ i-tamăḍt ta tăqqimăt wăr toles adubən. Ǝnta-den-dăɣ măjrăd wa s-ărheɣ ad-hawăn-t-in-səssiwəḍăɣ dăɣ-isălan-wi-dăɣ, ordeɣ daɣ a-s a-wa ənneɣ, iha erhet n-Unfas Šăddijăn n-Măssinăɣ iket-net.
40 Contudo, na minha opinião, ela será mais feliz se permanecer como está. E creio que também eu tenho o Espírito de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.