Rute 2
SUS vs NVT
1 Sɛnbɛma nde nu na Isirayila bɔxi ma, naxan xili Boosu. A fatan Elimeleki xabilɛ nan na.
1 Havia em Belém um homem rico e respeitado chamado Boaz. Ele era parente de Elimeleque, o marido de Noemi.
2 Ruti Mowabaka naxa a fala Nowemi bɛ, «N wama sigafe xɛ ma funden maniyɛ dɔnxɔɛe matongode. Tɛmunde n xɛ kanyi nde toma naxan hinnɛma n na.» Nowemi naxɛ, «Awa n ma mamadi, i n lima be.»
2 Certo dia, Rute, a moabita, disse a Noemi: “Deixe-me ir ao campo ver se alguém, em sua bondade, me permite recolher as espigas de cereal que sobrarem”. Noemi respondeu: “Está bem, minha filha, pode ir”.
3 Ruti naxa siga funden maniyɛ dɔnxɔɛe matongode xɛ walikɛe xanbi ra. Alatala naxa a ragiri, a xa a xun ti Boosu, Elimeleki xabilɛ mixi nde xa xɛ ra.
3 Rute saiu para colher espigas após os ceifeiros. Aconteceu de ela ir trabalhar num campo que pertencia a Boaz, parente de seu sogro, Elimeleque.
4 Na waxati Boosu nu baxi sode keli Bɛtɛlɛɛmu. A naxa a xa walikɛe xɛɛbu, «Wo nu wali, Alatala xa wo ratanga.» E naxa a ratin, «Amina, Alatala xa barakɛ fi i fan ma.»
4 Enquanto Rute estava ali, Boaz chegou de Belém e saudou os ceifeiros: “O S enhor esteja com vocês!”. “O S
5 Boosu naxa maxɔrinyi ti walikɛe xunyi ma, «Nde na na sungbutunyi ra?»
5 Então Boaz perguntou a seu capataz: “Quem é aquela moça? A quem ela pertence?”.
6 A naxa a yaabi, «Na sungbutunyi Mowabaka na a ra, naxan fa Nowemi matide keli Mowaba bɔxi ma.
6 O capataz respondeu: “É a moça que veio de Moabe com Noemi.
7 A mayandi nan ti a xa funden maniyɛ dɔnxɔɛe matongo walikɛe xanbi ra. Kafi a fa gɛɛsɛgɛ, han yakɔsi a na walife, fo a to a malabufe yi ki bage bun ma.»
7 Hoje de manhã ela me pediu permissão para colher espigas após os ceifeiros. Desde que chegou, não parou de trabalhar um instante sequer, a não ser por alguns minutos de descanso no abrigo”.
8 Na tɛmui Boosu naxa a fala Ruti bɛ, «N ma di, i tuli mati. I xa lu be n ma walikɛ ginɛe xanbi ra. Hali i mu siga xɛ gbɛtɛ ma funden maniyɛ dɔnxɔɛe matongode.
8 Boaz foi até Rute e disse: “Ouça, minha filha. Quando for colher espigas, fique conosco; não vá a nenhum outro campo. Acompanhe as moças que trabalham para mim.
9 E na siga xɛ naxan ma, i fan xa bira e fɔxɔ ra. N bara ɲungui lu n ma xɛmɛe ma, e naxa i tɔɔrɔ. Xa ye xɔli i suxu, i xa siga ye minde, walikɛe xa ye naxan saxi fɛɲɛ kui.»
9 Observe em que parte do campo estão colhendo e vá atrás delas. Avisei os homens para não a tratarem mal. E, quando tiver sede, sirva-se da água que os servos tiram do poço”.
10 Ruti naxa a igoro bɔxi ma ɲɛlɛxinyi saabui ra, a fa a fala, «N tan, beka mu n na, kɔnɔ i bara hinnɛ n na. I hinnɛxi n na munfe ra?»
10 Rute se curvou diante dele, com o rosto no chão, e disse: “O que fiz para merecer tanta bondade? Sou apenas uma estrangeira!”.
11 Boosu naxa a yaabi, «Mixie bara a fala n bɛ, i naxan nabaxi i mama bɛ kafi i xa mɔri naxa faxa. E naxɛ, i bara i baba yo, i nga yo, nun i baride, i bara a birin bɛɲin, i fa siga mixie xɔnyi i mu dɛnnaxɛ kolon.
11 “Eu sei”, respondeu Boaz. “Mas também sei de tudo que você fez por sua sogra desde a morte de seu marido. Ouvi falar de como você deixou seu pai, sua mãe e sua própria terra para viver aqui no meio de desconhecidos.
12 Ala xa i baraayi. Isirayila Marigi Ala xa i sare rakamali, i xaxili tixi Marigi naxan na.»
12 Que o S enhor , o Deus de Israel, sob cujas asas você veio se refugiar, a recompense ricamente pelo que você fez.”
13 Ruti naxa a fala Boosu bɛ, «N ma mangɛ, i bara hinnɛ n na, i bara nde ba n ma tɔɔrɛ ra. I xa wɔyɛnyi bara so n tan i xa konyi bɔɲɛ kui, na binyɛ gbo n tan bɛ.»
13 Ela respondeu: “Espero que eu continue a receber sua bondade, meu senhor, pois me animou com suas palavras gentis, embora eu nem seja uma de suas servas”.
14 E dɛge waxati Boosu naxa a fala Ruti bɛ, «Fa be, i xa taami nun bɔrɛ nde don.» Ruti naxa dɔxɔ walikɛe fɛ ma. Boosu naxa funden maniyɛ gilinxi nde so a yi ra. A naxa na don han a luga, a fa a dɔnxɔɛ ragata.
14 Na hora da refeição, Boaz lhe disse: “Venha cá e sirva-se de comida; também pode molhar o pão no vinagre”. Rute sentou-se junto aos ceifeiros, e Boaz lhe deu grãos tostados. Ela comeu até ficar satisfeita, e ainda sobrou alimento.
15 A man to siga funden maniyɛ matongode, Boosu naxa yaamari fi a xa walikɛe ma. A naxɛ, «Hali a so a xabatare fan xɔɔra, wo naxa sɔnxɔ a ma.
15 Quando Rute voltou ao trabalho, Boaz ordenou a seus servos: “Permitam que ela colha espigas entre os feixes e não a incomodem.
16 Wo na funden maniyɛ raxiri, wo xa nde lu naa, a xa na fan matongo. Hali wo mu sese fala a bɛ.»
16 Tirem dos feixes algumas espigas de cevada e deixem-nas cair para que ela as recolha. Não a atrapalhem!”.
17 Ruti naxa wali han nunmare. A to gɛ walide, a naxa funden maniyɛ bɔnbɔ, a konbo ya firin nan sɔtɔ.
17 Assim, Rute colheu cevada o dia todo e, à tarde, quando debulhou o cereal, encheu quase um cesto inteiro.
18 Ruti to so na birin na taa kui, a naxa a masen Nowemi bɛ. A donse naxan don Boosu yire, a naxa na dɔnxɔɛ fan so Nowemi yi ra.
18 Carregou tudo para a cidade e mostrou à sua sogra. Também lhe deu o que havia sobrado da refeição.
19 Nowemi naxa Ruti maxɔrin, «I walixi xɛ mundun ma to? I yi funden maniyɛ matongoxi minden? Ala xa na mixi baraayi naxan hinnɛxi i ra.» Ruti naxa a birin ya maxaran a mama bɛ. A man naxa a fala, «Mixi naxan n malixi, a xili nɛ Boosu.»
19 “Onde você colheu todo esse cereal?”, perguntou Noemi. “Onde você trabalhou hoje? Que seja abençoado quem a ajudou!” Então Rute contou à sogra com quem havia trabalhado: “O homem com quem trabalhei hoje se chama Boaz”.
20 Nowemi naxa a fala a xa di xa ginɛ bɛ, «Ala xa a baraayi, Ala naxan mu a xa saatɛ fanyi kanama, a fa hinnɛ a xa mixie ra naxee na duniɲa a nun naxee na aligiyama. Yi xɛmɛ lanxi won xabilɛ mixi nde nan ma. Won xabilɛ ratangama nan a ra.»
20 “O S enhor o abençoe!”, disse Noemi à nora. “O S enhor não deixou de lado sua bondade tanto pelos vivos como pelos mortos. Esse homem é um de nossos parentes mais próximos, o resgatador de nossa família.”
21 Ruti Mowabaka naxa a yaabi, «Na xɛmɛ naxɛ, a n xa wakili a xa walikɛe fɔxɔ ra han funden maniyɛ xabɛ xa ba a ra.»
21 Rute, a moabita, acrescentou: “Boaz disse que devo voltar e trabalhar com seus ceifeiros até que terminem toda a colheita”.
22 Nowemi naxa a fala a xa di xa ginɛ bɛ, «N ma di, a lanma i xa bira a xa walikɛ ginɛe fɔxɔ ra, alako mixi yo naxa i tɔɔrɔ xɛ gbɛtɛe ma.»
22 “Muito bom!”, exclamou Noemi. “Faça o que ele disse, minha filha. Fique com as servas dele até o final da colheita. Em outros campos, poderiam maltratá-la.”
23 Na kui Ruti naxa lu Boosu xa walikɛ ginɛe fɔxɔ ra han funden maniyɛ nun mɛngi maniyɛ xabɛ naxa ɲɔn. Ruti sabati Nowemi xɔnyi, na ki nɛ.
23 Assim, Rute trabalhou com as servas nos campos de Boaz e recolheu espigas com elas até o final das colheitas da cevada e do trigo. Nesse tempo, ficou morando com sua sogra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?