Números 22

SUS vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Isirayilakae naxa siga e sa yonkin Mowaba fiili ma, Yurudɛn xure dɛ, Yeriko ya tagi.
1 Depois partiram os filhos de Israel, e acamparam-se nas campinas de Moabe, além do Jordão na altura de Jericó.
2 Siporo xa di xɛmɛ Balaki nu bara a mɛ Isirayilakae naxan nabaxi Amorikae ra.
2 Vendo, pois, Balaque, filho de Zipor, tudo o que Israel fizera aos amorreus,
3 Mowabakae nu bara gaaxu Isirayila ɲama belebele xa fe ra.
3 Moabe temeu muito diante deste povo, porque era numeroso; e Moabe andava angustiado por causa dos filhos de Israel.
4 Na kui, e naxa a fala Madiyan kuntigie bɛ, «Yi ɲama belebele fama won ma bɔxi birin xun nakanade, alɔ ningee mɛrɛ xun nakanama ki naxɛ.» Balaki nan nu na Mowaba mangɛ ra na tɛmui.
4 Por isso Moabe disse aos anciãos dos midianitas: Agora lamberá esta congregação tudo quanto houver ao redor de nós, como o boi lambe a erva do campo. Naquele tempo Balaque, filho de Zipor, era rei dos moabitas.
5 A naxa xɛɛrae xɛɛ Beyori xa di xɛmɛ Balami yire, naxan nu sabatixi Petori, a bari taa xure dɛ ra, a falafe ra, «Ɲama belebele nde bara keli Misira bɔxi ma, e fa yonkin n ma bɔxi sɛɛti ma.
5 Este enviou mensageiros a Balaão, filho de Beor, a Petor, que está junto ao rio, na terra dos filhos do seu povo, a chamá-lo, dizendo: Eis que um povo saiu do Egito; eis que cobre a face da terra, e está parado defronte de mim.
6 Yandi, i xa fa yi ɲama dankade, barima e sɛnbɛ gbo n bɛ. Tɛmunde, na ki n nɔma nɛ e bɔnbɔde, n e keri yi bɔxi ma. N a kolon, i na duba naxan bɛ, na bara baraka. I man na naxan danka, na fan bara danka.»
6 Vem, pois, agora, rogo-te, amaldiçoa-me este povo, pois mais poderoso é do que eu; talvez o poderei ferir e lançar fora da terra; porque eu sei que, a quem tu abençoares será abençoado, e a quem tu amaldiçoares será amaldiçoado.
7 Mowaba kuntigie nun Madiyan kuntigie naxa siga se matoe sare ra Balami xɔn, e fa Balaki xa xɛɛraya iba a bɛ.
7 Então foram-se os anciãos dos moabitas e os anciãos dos midianitas com o preço dos encantamentos nas suas mãos; e chegaram a Balaão, e disseram-lhe as palavras de Balaque.
8 Balami naxa a fala e bɛ, «Wo xa kɔɛ radangi be. Alatala na yaabi so n yi, n na falama nɛ wo bɛ.» Na kui, Mowaba kuntigie naxa xi Balami xɔnyi.
8 E ele lhes disse: Passai aqui esta noite, e vos trarei a resposta, como o Senhor me falar; então os príncipes dos moabitas ficaram com Balaão.
9 Alatala naxa mini Balami ma, a a maxɔrin, «Nde na yi mixie ra i naxee rasɛnɛxi i xɔnyi yi ki?»
9 E veio Deus a Balaão, e disse: Quem são estes homens que estão contigo?
10 Balami naxa a yaabi, «Mowaba mangɛ Siporo xa di xɛmɛ Balaki nan yi mixie xɛɛ, a e xa fa a fala n bɛ,
10 E Balaão disse a Deus: Balaque, filho de Zipor, rei dos moabitas, os enviou, dizendo:
11 ‹Ɲama belebele nde bara keli Misira bɔxi ma, e fa sabati n ma bɔxi sɛɛti ma. I xa fa yi ɲama danka, alako n xa nɔ e keride.›»
11 Eis que o povo que saiu do Egito cobre a face da terra; vem agora, amaldiçoa-o; porventura poderei pelejar contra ele e expulsá-lo.
12 Alatala naxa a masen Balami bɛ, «I naxa bira yi mixie fɔxɔ ra, i naxa na ɲama danka. Barakatɔɛ ɲama na a ra.»
12 Então disse Deus a Balaão: Não irás com eles, nem amaldiçoarás a este povo, porquanto é bendito.
13 Na kuye iba Balami naxa keli, a a fala Balaki xa kuntigie bɛ, «Wo gbilen wo xa bɔxi ma, barima Alatala mu tinxi n xa bira wo fɔxɔ ra.»
13 Então Balaão levantou-se pela manhã, e disse aos príncipes de Balaque: Ide à vossa terra, porque o Senhor recusa deixar-me ir convosco.
14 Na kui, Mowaba kuntigie naxa gbilen Balaki yire, e a fala a bɛ, «Balami bara tondi birade muxu fɔxɔ ra.»
14 E levantaram-se os príncipes dos moabitas, e vieram a Balaque, e disseram: Balaão recusou vir conosco.
15 Balaki man naxa kuntigi gbegbe gbɛtɛ xɛɛ, naxee tide dangi a singee ra.
15 Porém Balaque tornou a enviar mais príncipes, mais honrados do que aqueles.
16 E naxa siga Balami yire, e a fala a bɛ, «Balaki xa masenyi nan ya: ‹N tan Siporo xa di xɛmɛ Balaki, n bara i mayandi, i naxa tondi talufe ra n yire!
16 Os quais foram a Balaão, e lhe disseram: Assim diz Balaque, filho de Zipor: Rogo-te que não te demores em vir a mim.
17 N i sare fima nɛ a fanyi ra. I wama naxan yo xɔn, n na fima nɛ i ma. Yandi i xa yi ɲama danka n bɛ.›»
17 Porque grandemente te honrarei, e farei tudo o que me disseres; vem pois, rogo-te, amaldiçoa-me este povo.
18 Kɔnɔ Balami naxa Balaki xa xɛɛrae yaabi, «Hali Balaki a xa banxi rafe gbeti nun xɛɛma ra, a a so n yi ra, n mu nɔma fefe rabade n Marigi Alatala mu n yamari naxan na.
18 Então Balaão respondeu, e disse aos servos de Balaque: Ainda que Balaque me desse a sua casa cheia de prata e de ouro, eu não poderia ir além da ordem do Senhor meu Deus, para fazer coisa pequena ou grande;
19 Wo naxan nabama, wo fan xa lu be han tina gɛɛsɛgɛ. N man xa Alatala xa masenyi ramɛ.»
19 Agora, pois, rogo-vos que também aqui fiqueis esta noite, para que eu saiba o que mais o Senhor me dirá.
20 Alatala naxa mini Balami ma kɔɛ ra, a a masen a bɛ, «Yi mixie to bara fa i xilide, i xa bira e fɔxɔ ra, kɔnɔ n na naxan fala i bɛ, i na nan nabama.»
20 Veio, pois, Deus a Balaão, de noite, e disse-lhe: Se aqueles homens te vieram chamar, levanta-te, vai com eles; todavia, farás o que eu te disser.
21 Na kuye iba Balami naxa baki a xa sofale fari, a bira Mowaba kuntigie fɔxɔ ra.
21 Então Balaão levantou-se pela manhã, e albardou a sua jumenta, e foi com os príncipes de Moabe.
22 Balami sigafe naxa Alatala raxɔnɔ. Alatala xa malekɛ naxa siga kira ibolonde Balami ya ra. A nu dɔxɔxi a xa sofale fari, a xa walikɛ firinyie nu na a fɔxɔ ra.
22 E a ira de Deus acendeu-se, porque ele se ia; e o anjo do Senhor pôs-se-lhe no caminho por adversário; e ele ia caminhando, montado na sua jumenta, e dois de seus servos com ele.
23 Balami xa sofale to Alatala xa malekɛ to kira tagi, santidɛgɛma suxuxi a yi, a raminixi a tɛ i, a naxa keli kira xɔn ma, a so xɛ ra. Balami naxa sofale bɔnbɔ, alako a xa a xun ti kira ra.
23 Viu, pois, a jumenta o anjo do Senhor, que estava no caminho, com a sua espada desembainhada na mão; pelo que desviou-se a jumenta do caminho, indo pelo campo; então Balaão espancou a jumenta para fazê-la tornar ao caminho.
24 Alatala xa malekɛ man naxa sa ti e xa kira di xɔn ma wɛni bilie tɛtɛ firinyie tagi.
24 Mas o anjo do Senhor pôs-se numa vereda entre as vinhas, havendo uma parede de um e de outro lado.
25 Sofale to Alatala xa malekɛ to, a naxa a raxɛtɛn tɛtɛ ra, a Balami sanyi xɛtɛn tɛtɛ ra a ɲaaxi ra. Balami naxa gbilen a bɔnbɔ ra.
25 Vendo, pois, a jumenta, o anjo do Senhor, encostou-se contra a parede, e apertou contra a parede o pé de Balaão; por isso tornou a espancá-la.
26 Alatala xa malekɛ man naxa sa ti yire raxɛtɛnxi a fanyi ra. Dangide yo mu nu na.
26 Então o anjo do Senhor passou mais adiante, e pôs-se num lugar estreito, onde não havia caminho para se desviar nem para a direita nem para a esquerda.
27 Sofale to Alatala xa malekɛ to, a naxa a sa Balami bun ma. Balami naxa xɔnɔ a ma, a a bɔnbɔ a xa yisuxuwuri ra.
27 E, vendo a jumenta o anjo do Senhor, deitou-se debaixo de Balaão; e a ira de Balaão acendeu-se, e espancou a jumenta com o bordão.
28 Na kui, Alatala naxa sofale dɛ ramini, a a niya a xa a fala Balami bɛ, «A saxan nde nan yi ki i n bɔnbɔma. N munse rabaxi i ra?»
28 Então o Senhor abriu a boca da jumenta, a qual disse a Balaão: Que te fiz eu, que me espancaste estas três vezes?
29 Balami naxa a yaabi, «I n matandixi nɛ. Xa santidɛgɛma na n yi ra nu, n i faxama nɛ keren na.»
29 E Balaão disse à jumenta: Por que zombaste de mim; quem dera tivesse eu uma espada na mão, porque agora te mataria.
30 Sofale naxa a fala Balami bɛ, «N tan xa mu i xa sofale ra, i tema naxan fari tɛmui birin? N darixi yi mɔɔli raba ra?» Balami naxa a yaabi, «Ade.»
30 E a jumenta disse a Balaão: Porventura não sou a tua jumenta, em que cavalgaste desde o tempo em que me tornei tua até hoje? Acaso tem sido o meu costume fazer assim contigo? E ele respondeu: Não.
31 Na tɛmui Alatala naxa Balami ya rabi malekɛ tofe ra, a tixi kira tagi, a xa santidɛgɛma baxi a tɛ i, a suxuxi a bɛlɛxɛ. Balami naxa a felen, a suyidi keren na.
31 Então o Senhor abriu os olhos a Balaão, e ele viu o anjo do Senhor, que estava no caminho e a sua espada desembainhada na mão; pelo que inclinou a cabeça, e prostrou-se sobre a sua face.
32 Malekɛ naxa a maxɔrin, «Munfe ra i bara i xa sofale bɔnbɔ sanya saxan? N faxi nɛ n xa kira ibolon i ya ra, barima i na kira naxan xɔn yi ki, murutɛla xa kira na a ra.
32 Então o anjo do Senhor lhe disse: Por que já três vezes espancaste a tua jumenta? Eis que eu saí para ser teu adversário, porquanto o teu caminho é perverso diante de mim;
33 I xa sofale bara i ratanga n ma sanya saxan. Xa a tan mu a ra nu, n bara i faxa nu, kɔnɔ n mu a tan faxama.»
33 Porém a jumenta me viu, e já três vezes se desviou de diante de mim; se ela não se desviasse de diante de mim, na verdade que eu agora te haveria matado, e a ela deixaria com vida.
34 Balami naxa a fala a bɛ, «N bara yunubi raba! N mu nu a kolonxi, i tixi n ya ra. Kɔnɔ yakɔsi, xa yi biyaasi mu i kɛnɛnxi, n xa gbilen n xɔnyi.»
34 Então Balaão disse ao anjo do Senhor: Pequei, porque não sabia que estavas neste caminho para te opores a mim; e agora, se parece mal aos teus olhos, voltarei.
35 Alatala xa malekɛ naxa a masen, «Ade, i xa bira yi mixie fɔxɔ ra, kɔnɔ n na masenyi naxan masen i bɛ, i na nan falama.» Na kui, Balami nun Balaki xa xɛɛrae naxa siga.
35 E disse o anjo do Senhor a Balaão: Vai-te com estes homens; mas somente a palavra que eu falar a ti, esta falarás. Assim Balaão se foi com os príncipes de Balaque.
36 Balaki to a mɛ a Balami na fafe, a naxa siga a ralande taa nde ma Arinon xure dɛ ra, Mowaba xa naaninyi yire.
36 Ouvindo, pois, Balaque que Balaão vinha, saiu-lhe ao encontro até à cidade de Moabe, que está no termo de Arnom, na extremidade do termo dele.
37 A naxa Balami maxɔrin, «Munfe ra i mu fa n ma xɛɛraya singe xili ma? I ɲɔxɔ a ma n mu nɔma i sare fide?»
37 E Balaque disse a Balaão: Porventura não enviei diligentemente a chamar-te? Por que não vieste a mim? Não posso eu na verdade honrar-te?
38 Balami naxa Balaki yaabi, «N bara fa i xɔn, kɔnɔ n mu nɔma wɔyɛnde na ki tun. Alatala masenyi naxan sama n dɛ i, n na nan tun falama.»
38 Então Balaão disse a Balaque: Eis que eu tenho vindo a ti; porventura poderei eu agora de alguma forma falar alguma coisa? A palavra que Deus puser na minha boca, essa falarei.
39 Balami nun Balaki naxa siga, e so Kiriyati Xusoti.
39 E Balaão foi com Balaque, e chegaram a Quiriate-Huzote.
40 Balaki naxa ningee nun yɛxɛɛe ba sɛrɛxɛ ra, a nde so Balami yi ra a nun kuntigi naxee nu na a fɔxɔ ra.
40 Então Balaque matou bois e ovelhas; e deles enviou a Balaão e aos príncipes que estavam com ele.
41 Na kuye iba, Balaki naxa Balami xanin Bamoti Baali geya fari. Mɛnni a naxa Isirayila ɲama sɛɛti nde to.
41 E sucedeu que, pela manhã Balaque tomou a Balaão, e o fez subir aos altos de Baal, e viu ele dali a última parte do povo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra