Mateus 9

SPS vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Jisas jias to tan puak, sa guas fatabin en tan mes panaan nana naaman, ana Ya ruak to fan Tsuan fatoobing.
1 E, entrando no barco, passou para o outro lado, e chegou à sua cidade. E eis que lhe trouxeram um paralítico, deitado numa cama.
2 Mes vainy govets mito na mes a nima mat, ana mou mat soon non tan nenengan. Jisas tagei a faason tsuri, Ya tsue to tana mes a faadis, “Guei tsiau, u aveto tsumanyi te anofe ravaa en.”
2 E Jesus, vendo a fé deles, disse ao paralítico: Filho, tem bom ânimo, perdoados te são os teus pecados.
3 Mesapan nar tsoiny fifaatsuts tan Faun te kirkir iny e Moses tsue to tsuri patsukaner, “A mes to te kat tsue to, Ayei fifanauti minon e Gov!”
3 E eis que alguns dos escribas diziam entre si: Ele blasfema.
4 Jisas nat faamuan iny fakats tsuri sa tsue, “Kat fei sam fakats fiiring rom ei?
4 Mas Jesus, conhecendo os seus pensamentos, disse: Por que pensais mal em vossos corações?
5 Saf vegiau te opaar non Tsonyo ma kat na? Te tamee non Tsonyo ma tsue, ‘Nyo anofe na fo aveto tsumanyi,’ ge te tamee fafis non tan tsue fi nei, ‘Tsun, nyi te taan?’
5 Pois, qual é mais fácil? dizer: Perdoados te são os teus pecados; ou dizer: Levanta-te e anda?
6 Sai tovei Nyo faatok maromi ma nat fi nei, A Guei Tsoiny te Bobot e Gov sa ruak iny Mes me kaa minon gumgum tana monaagits to tan anofe ravainy aveto.” Ai Jisas tsue to tana mes a nima mat an mou mat, “Tsun, nom nenengan tsuam nyi te naa numaa tsuam.”
6 Ora, para que saibais que o Filho do homem tem na terra autoridade para perdoar pecados (disse então ao paralítico): Levanta-te, toma a tua cama, e vai para tua casa.
7 Ana mes to tsun to sa naa fi en numaa tsuan.
7 E, levantando-se, foi para sua casa.
8 An tagin vainy tagaa to ser oraav, ri vamarits to Gov, te faan iny gumgum to tana vainy.
8 E a multidão, vendo isto, maravilhou-se, e glorificou a Deus, que dera tal poder aos homens.
9 Jisas naus osing a pan to aya. Ya tagei to na mes te koo rori Matiu vaagum non numaa tana pan iny nonom takis. Jisas tsue to tsunia, “Vovou you.” Matiu tsun to sa vovou iny e Jisas.
9 E Jesus, passando adiante dali, viu assentado na alfândega um homem, chamado Mateus, e disse-lhe: Segue-me. E ele, levantando-se, o seguiu.
10 Te gum iny ainy e Jisas numaa ten Matiu, an vavainy nonom takis kinai an mes a vainy pisiin naa mito ser ainy fiisen mi Ya an matisian Tsunia.
10 E aconteceu que, estando ele em casa sentado à mesa, chegaram muitos publicanos e pecadores, e sentaram-se juntamente com Jesus e seus discípulos.
11 Farasi tagei a ka to, ri rangats ton matisian Tsunia, “Kat fei sana Tsoiny fifaatsuts tsumi ainy fiisen minon vainy nonom takis an mes vainy pisiin ei?”
11 E os fariseus, vendo isto, disseram aos seus discípulos: Por que come o vosso Mestre com os publicanos e pecadores?
12 Jisas nongoiny vegiau to sa tsue rari, “Vainy toto faarof gim ror ma komainy a tsoiny tsipaar, a sikia, a vainy tsun ton faadis.
12 Jesus, porém, ouvindo, disse-lhes: Não necessitam de médico os sãos, mas, sim, os doentes.
13 Kuar yam am nat faarof iny ton vegiau to:
13 Ide, porém, e aprendei o que significa: Misericórdia quero, e não sacrifício. Porque eu nào vim a chamar os justos, mas os pecadores, ao arrependimento.
14 Matisian ten Jon a Tsoiny Fapeenan naa me ten Jisas ser rangats Ya, “Kat fei sana mam mi na taa Farasi natiny tavtaav rom, san matisian Tsumanyi gim ror ma natiny tavtaav ei?”
14 Então, chegaram ao pé dele os discípulos de João, dizendo: Por que jejuamos nós e os fariseus muitas vezes, e os teus discípulos não jejuam?
15 Jisas tsue fatabin to tsuri, “A vainy te naa miror tana kainy ainy tan fanging gim ror ma natiny tavtaav iny a kainy ainy, teeva? Sikia. Nainy te faarei Anyo na tsoiny fanging, Nyo kaa fiisen ramituarin fuainy matisian Tsonyo, mam ainy miton paparaa, sai vou, vainy nai nots Varonyo Nyo te kaa osing ir matisian Tsonyo, tan nainy to aya, matisian nai tavtaav miror reesik.”
15 E disse-lhes Jesus: Podem porventura andar tristes os filhos das bodas, enquanto o esposo está com eles? Dias, porém, virão, em que lhes será tirado o esposo, e então jejuarão.
16 Jisas tsue of ratuarin tsue fapapaar to: “Sikia ta mes te onot non ma keres ta painy vau foun a kuiny towa na takakaar tan vau tamuan, kat fi non nei ana pan a foun te kat kakaar fatsiainy a pan a tamuan, ana takakaar te nai bangbang fafis en.
16 Ninguém deita remendo de pano novo em roupa velha, porque semelhante remendo rompe a roupa, e faz-se maior a rotura.
17 Ai to kan tana mes te natiny itsuf non wain foun tana iikan a tamuan, kat fi non nei, an wain foun te kat pung a iikan an wain ana iikan nai kajiaa faavot raror. U wain foun te rof non tana iikan a foun ma kaa faarof ari.”
17 Nem se deita vinho novo em odres velhos; aliás rompem-se os odres, e entorna-se o vinho, e os odres estragam-se; mas deita-se vinho novo em odres novos, e assim ambos se conservam.
18 Jisas vegiau kanen nanon tsuri, ana tsoiny mumua tana numaa iny fafaatouf tana taa Jiu naa mito Tsunia fatukun matan Ya, ya tsue to, “A guei moun tsonyo te maten; taame Nyi fasaur tsuiny to na nimam patsuun Ya ma toto fatabin en ya.”
18 Dizendo-lhes ele estas coisas, eis que chegou um chefe, e o adorou, dizendo: Minha filha faleceu agora mesmo; mas vem, impõe-lhe a tua mão, e ela viverá.
19 Jisas tsun, sa vovou iny naa ya an matisian Tsunia kan vovou iny naa Towa.
19 E Jesus, levantando-se, seguiu-o, ele e os seus discípulos.
20 A moun te kaa kan to te gum iny tataa'in onots a safunuu ana fuan a ingainy, ising me voun e Jisas sa saras nguen raarav Tsunia.
20 E eis que uma mulher que havia já doze anos padecia de um fluxo de sangue, chegando por detrás dele, tocou a orla de sua roupa;
21 Ya tsue patsukan to tsivon, “Anyo ma saras toromainy tsuiny raarav Tsunia nyo te rof fatabin you.”
21 Porque dizia consigo: Se eu tão-somente tocar a sua roupa, ficarei sã.
22 Jisas takopis, Ya tagei towa sa tsue, “Paparaa, Guei moun Tsiau, Nyi te faason Tsonyo to sa nyi rof fatabin em.” Sen tsun ana moun to rof fatabin nato.
22 E Jesus, voltando-se, e vendo-a, disse: Tem ânimo, filha, a tua fé te salvou. E imediatamente a mulher ficou sã.
23 Te naa fi Jisas numaa tana tsoiny mumua tana numaa tana taa Jiu, te tagei ya na vainy te puuf ror tan koov iny vaa'ur ana pan goonen kan nato tana vainy,
23 E Jesus, chegando à casa daquele chefe, e vendo os instrumentistas, e o povo em alvoroço,
24 Ya tsue to. “Tafuts yam fokinai! A kooviou to na gima mat, ayei te goros tsun non!” Ri na fokinai oor Towa.
24 Disse-lhes: Retirai-vos, que a menina não está morta, mas dorme. E riam-se dele.
25 Te tafuts fakap bus naa na vainy, Jisas sof nato tana pan tana kooviou to, Ya nom to niman ya, ana ya tsun nato.
25 E, logo que o povo foi posto fora, entrou Jesus, e pegou-lhe na mão, e a menina levantou-se.
26 U vaanan nana ka to saats vavis to na gum fan naa aya.
26 E espalhou-se aquela notícia por todo aquele país.
27 Jisas naus osing a pan naa to aya, ai te taan farokot naa Ya ana ina fuan a mata kio tanik iny vovou naa Towa. “Tagtag mamimam, tsubnaain ten Devit,” te kuu fi ri.
27 E, partindo Jesus dali, seguiram-no dois cegos, clamando, e dizendo: Tem compaixão de nós, filho de Davi.
28 Te sof naa Jisas gagon numaa, ana ina fuan a mata kio to naa mito Tsunia ana Ya rangat ratuari. “Mi faaman rom Nyo onot rou ma kat a ka to?” “Eye, Tsunaun,” biny finy ari Ya.
28 E, quando chegou à casa, os cegos se aproximaram dele; e Jesus disse-lhes: Credes vós que eu possa fazer isto? Disseram-lhe eles: Sim, Senhor.
29 Sen Jisas saras a mata rari ana Ya tsue to, “A ka to nai ruak nats non tsumi tana saa ami te faason Tsonyo.”
29 Tocou então os olhos deles, dizendo: Seja-vos feito segundo a vossa fé.
30 Ana mata rari takarat nato. Jisas tsue tap rari ma tsue faruak vaare iny a ka to tan ta mes!
30 E os olhos se lhes abriram. E Jesus ameaçou-os, dizendo: Olhai que ninguém o saiba.
31 Sana ri naa, ri saats vavis to na ngats fan tan vaanan nane Jisas.
31 Mas, tendo eles saído, divulgaram a sua fama por toda aquela terra.
32 Te naus osing a ina fuan a mes to Jisas, mes vainy mei mito na mes ten Jisas, a tutuei iny masarau ana gima vevegiau.
32 E, havendo-se eles retirado, trouxeram-lhe um homem mudo e endemoninhado.
33 Te buur fakap e Jisas masarau tana mes, ya tanik iny vegiau bus nato. Fokinai saar fiisok ri tsue to, “Amam Sikia ma tagei ta ka ma kat fi nei i Isrel.”
33 E, expulso o demônio, falou o mudo; e a multidão se maravilhou, dizendo: Nunca tal se viu em Israel.
34 Sana rin Farasi tsue na ka, “Ayei onot non ma buur ravainy masarau tana saa Ayei te nom a parits tana tsunaun tan masarau.”
34 Mas os fariseus diziam: Ele expulsa os demônios pelo príncipe dos demônios.
35 Ai Jisas naa vavis to tana fo ngats fan ai tan fo fan. Ya fafaatsuts to tana fo numaa iny fafaatouf tana taa Jiu favaanan iny Vurungan Rof tana Waan iny Gormirmir, ana Ya tsipaar kainy ton viir faadis an viir kamits tana vainy.
35 E percorria Jesus todas as cidades e aldeias, ensinando nas sinagogas deles, e pregando o evangelho do reino, e curando todas as enfermidades e moléstias entre o povo.
36 Nainy te tagei Yan tagin, Ya kaa mito na tagtag tsian tsuri, tana saa, ari kaa men koma patang ana ri kaa iny nun kan ror faarei ror u siip a sikia ta tsoiny veis tsuri.
36 E, vendo as multidões, teve grande compaixão delas, porque andavam cansadas e desgarradas, como ovelhas que não têm pastor.
37 Ana Ya tsue to tan matisian Tsunia. “A kainy ainy a kinai tan tanun te matsua raravaa en, sana sikia ta vainy binun ta kinai ma agion tanun.
37 Então, disse aos seus discípulos: A seara é realmente grande, mas poucos os ceifeiros.
38 Faakats of yam a Tsunaun tana tanun to ma jiats men vainy binun er agio ton tanun Tsunia.”
38 Rogai, pois, ao Senhor da seara, que mande ceifeiros para a sua seara.

Ler em outra tradução

Comparar com outra