Mateus 27

SPS vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Tana voinyvoiny ovei tsunaun tan tsoiny faakor faavot ana rin fuainy tsunaun tana taa Jiu kat ton fakats tsuar ma sak ari Jisas tu vegiau ri te atsuiny famat Ya.
1 Ora, chegada a manhã, todos os principais sacerdotes e os anciãos do povo entraram em conselho contra Jesus, para o matarem;
2 Ri kotskots Ya, ri mei naa Towa, ser faan iny naa Ya ten Pailat a gavana tana gum fan iny Judia.
2 e, maniatando-o, levaram-no e o entregaram a Pilatos, o governador.
3 Judas ayei na mes to te faan iny e Jisas nimar tsunaun tana taa Jiu tagaa te sigan ma atsun famat fi ri Jisas, ya reesik to ana ya mei fatabiny naa to na fopis safunuu na painy moni silva unya tan tsunaun tan tsoiny faakor an fuainy tsunaun tana taa Jiu,
3 Então Judas, aquele que o traíra, vendo que Jesus fora condenado, devolveu, compungido, as trinta moedas de prata aos anciãos, dizendo:
4 “Nyo aveto bus you. Nyo famanat iny a Mes a sikia ta iring to nima mami ma atsuiny ami Ya!” te tsue fi ya. “A sikia ma iring tsumam,” biny finy ari ya, “A iring tsumanyi!”
4 Pequei, traindo o sangue inocente. Responderam eles: Que nos importa? Seja isto lá contigo.
5 Judas ravainy to na painy moni silva to tana saape, ana ya naus osing ratuari; sa nai ot en.
5 E tendo ele atirado para dentro do santuário as moedas de prata, retirou-se, e foi enforcar-se.
6 An tsunaun tan tsoiny faakor nom to na painy moni silva to, ri tsue to na ka, “A pats nan rafatsiny to te gima toobing tan faun tsura ma fasof ara na painy moni silva to tana guuv tana saape.”
6 Os principais sacerdotes, pois, tomaram as moedas de prata, e disseram: Não é lícito metê-las no cofre das ofertas, porque é preço de sangue.
7 Voun tsue faunot, ri nom to na painy moni silva ser pats yan puputaa tana mes a katkat nas kepaa, a faarei ton katskats tan vainy Sagoor.
7 E, tendo deliberado em conselho, compraram com elas o campo do oleiro, para servir de cemitério para os estrangeiros.
8 Tan kat to aya, u puputaa to te koo rin “Puputaa tan Rafatsiny” onot non tan fo nainy to.
8 Por isso tem sido chamado aquele campo, até o dia de hoje, Campo de Sangue.
9 To san Vegiau Ten Gov nguen e Jeremaia na kuigin muan ruak iny man ovei enato,
9 Cumpriu-se, então, o que foi dito pelo profeta Jeremias: Tomaram as trinta moedas de prata, preço do que foi avaliado, a quem certos filhos de Israel avaliaram,
10 ri nom towa ser pats yan puputaa tana mes a katkat nas kepaa, te tsue of fi vanyo ya na Tsunaun.” (Sakaraia 11.12,13)
10 e deram-nas pelo campo do oleiro, assim como me ordenou o Senhor.
11 Jisas tsutsun matan a Gavana Pailat ana Gavana rangats Towa, “Nyi Ya na Aatouf tana taa Jiu?” “Naa, toobing non tsue fi rom anyi.” biny finy ya Jisas.
11 Jesus, pois, ficou em pé diante do governador; e este lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: É como dizes.
12 Sana rin tsunaun tan tsoiny faakor ana rin fuainy tsunaun tana taa Jiu sak Towan fo vegiau a fo gam, sen Jisas gim to ma biny rari.
12 Mas ao ser acusado pelos principais sacerdotes e pelos anciãos, nada respondeu.
13 Ai Pailat tsue to Tsunia, “Nyi gima nongoiny a fo mamatsiny ka to te sak manyi ri?”
13 Perguntou-lhe então Pilatos: Não ouves quantas coisas testificam contra ti?
14 Sen Jisas gim to ma vegiau ta karainy vegiau, ai Pailat karian fiisok tsun nato.
14 E Jesus não lhe respondeu a uma pergunta sequer; de modo que o governador muito se admirava.
15 Tan fo mamatsiny Guainy iny Fakats Fatabin, natiny kaa minon kat tana Gavana Pailat famanat iny non ta mes tan kotskots ma fatafuts ravaa te rangats finy rori yan tagin.
15 Ora, por ocasião da festa costumava o governador soltar um preso, escolhendo o povo aquele que quisesse.
16 Tan nainy to aya te kaa me na isen a mes a kotskots fokinai faavot natiny ror ya koo rori Jisas Barabas.
16 Nesse tempo tinham um preso notório, chamado Barrabás.
17 Ana rin tagin tana taa Jiu vaaguam to, ai Pailat rangat ratuari, “E sei te komainy romi nyo ma fatafuts ravaa ee? Jisas Barabas ge Jisas koo rori Krais?”
17 Portanto, estando o povo reunido, perguntou-lhe Pilatos: Qual quereis que vos solte? Barrabás, ou Jesus, chamado o Cristo?
18 Ayei nat fiisok rari tsuri te faan iny me Jisas tsunia, tana saa ri te fitsufainy.
18 Pois sabia que por inveja o haviam entregado.
19 Te vaagum e Pailat tan gumgum iny kat vaatsuk, ai natsun ya faan iny ton vegiau tsuan tsunia: “Tanyiny yam a mes a tavaron to, tana saa, nyo tarei a mes a tavaron to tana voiny, sa nyo oraav rou tovei.”
19 E estando ele assentado no tribunal, sua mulher mandou dizer-lhe: Não te envolvas na questão desse justo, porque muito sofri hoje em sonho por causa dele.
20 Ana rin tsunaun tan tsoiny faakor ana rin fuainy tsunaun tana taa Jiu famonei ton tagin ma rangats e Pailat ma fatafuts ravainy ya Barabas ana ri te atsuiny famat e Jisas.
20 Mas os principais sacerdotes e os anciãos persuadiram as multidões a que pedissem Barrabás e fizessem morrer Jesus.
21 Sana Gavana rangats rari, “E sei to tsuri na ina fuan ee te komainy romi nyo ma famanat iny?” “Barabas!” biny finy ari ya.
21 O governador, pois, perguntou-lhes: Qual dos dois quereis que eu vos solte? E disseram: Barrabás.
22 “A saa te kat ronyo ten Jisas te koo romi Krais na?” rangat fi rari Pailat. Ri na fokinai biny towa, “Fagageits yam tana pagafuan!”
22 Tornou-lhes Pilatos: Que farei então de Jesus, que se chama Cristo? Disseram todos: Seja crucificado.
23 Sen Pailat rangat, “Kat Fei? Saf a iring te kat Ya na?” Ana fokinai tanik iny vaposok iny kuu to, “Fagageits Yam tana pagafuan!”
23 Pilatos, porém, disse: Pois que mal fez ele? Mas eles clamavam ainda mais: Seja crucificado.
24 Te tagei e Pailat a ka to na sikia tu vegiau nan, kat non san fitaatsun ruak Ya nom to na aurom, sa garus a niman matar a vainy faavot faatok iny non a ka ayei sikia non ma ong rafatsiny ten Jisas, sa tsue na ka, “A mat tana mes tovei sikia ma ka tsonyo! A ka bus tsumi!”
24 Ao ver Pilatos que nada conseguia, mas pelo contrário que o tumulto aumentava, mandando trazer água, lavou as mãos diante da multidão, dizendo: Sou inocente do sangue deste homem; seja isso lá convosco.
25 An tagin faavot biny fatabiny to, “Tanyiny a fasaraa to tana mat Tsunia ma ong amam ya mam min fuainy guei tsumam!”
25 E todo o povo respondeu: O seu sangue caia sobre nós e sobre nossos filhos.
26 Ai Pailat famanat iny to Barabas ma tafuts ya te koman fi ri; ana ya famanat iny to Jisas ma rapits ari Yan vainy puaan er faan iny naa Towa ma gageits Ya tana pagafuan.
26 — ausente —
27 An vainy puaan ten Gavana Pailat mei naa to Jisas tana numaa ten Pailat, an vainy puaan faavot bau faafis Towa.
27 Nisso os soldados do governador levaram Jesus ao pretório, e reuniram em torno dele toda a corte.
28 Ri fabeerbeer Towa, ser favau Yan vau tana aatouf u vaun goutsiroun.
28 E, despindo-o, vestiram-lhe um manto escarlate;
29 Ana ri kat of Towa na sapou uupe kakarits ri fa'uupe Towa faarei na aatouf, ana ri fakei to na painy tsukan tan panaainy matou niman Ya; ana ri fatukun to matan Ya ri tsue taring iny Towa. Ri tsue na ka, “Kaakaa ovei, O Aatouf tana taa Jiu!”
29 e tecendo uma coroa de espinhos, puseram-lha na cabeça, e na mão direita uma cana, e ajoelhando-se diante dele, o escarneciam, dizendo: Salve, rei dos judeus!
30 Ri kasuf Towa, ana ri nom to na painy tsukan ri pour to na patsuun Ya.
30 E, cuspindo nele, tiraram-lhe a cana, e davam-lhe com ela na cabeça.
31 Te tsue taring fakap bus iny ari Ya, ri puruur osing Towan vau beberus iny jiarasan an goutsiroun ana ri favau fatabin Towan vau Tsuan. Ana ri ras fatafuts naa Towa jiarasan a tou fagageits Ya tana pagafuan.
31 Depois de o terem escarnecido, despiram-lhe o manto, puseram-lhe as suas vestes, e levaram-no para ser crucificado.
32 Te tafuts osing naa ri na ngats fan tsian ri sab to na mes te koo ri Saimon, a mes te poo fi me tana ngats fan koo rori Sairini, ana ri sogsog towa ma sog ya na pagafuan ten Jisas.
32 Ao saírem, encontraram um homem cireneu, chamado Simão, a quem obrigaram a levar a cruz de Jesus.
33 Ri naa mito tana pan te koo rori Golgota, kifon vegiau to, “Pan tan tonaar.”
33 Quando chegaram ao lugar chamado Gólgota, que quer dizer, lugar da Caveira,
34 Ri fainy Towan wain kopis mi ri na ito na aapeits ma jiu Ya na aya; te dam tanaf bus Ya, ana Ya gim to ma jiu ya.
34 deram-lhe a beber vinho misturado com fel; mas ele, provando-o, não quis beber.
35 Ri fagageits Towa tana pagafuan, ana ri tatafas ratuarin vau Tsunia fapoopoan narari to tan tats fabiririir iny a saatu.
35 Então, depois de o crucificarem, repartiram as vestes dele, lançando sortes, {para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta: Repartiram entre si as minhas vestes, e sobre a minha túnica deitaram sortes.}
36 Voun ya ri gum to ser vaatok iny Ya.
36 E, sentados, ali o guardavam.
37 Jias patsuun Ya, ri kirkir ton vegiau te sak ari Ya: “E Jisas to na Aatouf tana taa Jiu.”
37 Puseram-lhe por cima da cabeça a sua acusação escrita: ESTE É JESUS, O REI DOS JUDEUS.
38 Ana ri fagageits to na ina fuan a mes a kakabuts tana pagafuan fiisen me Jisas, isen tan panaainy matou ana mesmes tan panaainy keeruk.
38 Então foram crucificados com ele dois salteadores, um à direita, e outro à esquerda.
39 Vainy te taataan fabisbis iny patsuur ana ri tsue vaaserere iny to Jisas:
39 E os que iam passando blasfemavam dele, meneando a cabeça
40 “Nyi tsue te rurei rom a saape ana Nyi te fatsuiny fatabiny ya tan fopis nainy! Jio, ito ma Guei Tsoiny faman Anyi ten Gov, saup bus a Tsivom! Nyi te of osing me na pagafuan.”
40 e dizendo: Tu, que destróis o santuário e em três dias o reedificas, salva-te a ti mesmo; se és Filho de Deus, desce da cruz.
41 Jesan kan te kat fin tsunaun tan tsoiny faakor ana rin tsoiny fifaatsuts tan Faun ana ri kan tsunaun tana taa Jiu tsue taring kan iny Ya,
41 De igual modo também os principais sacerdotes, com os escribas e anciãos, escarnecendo, diziam:
42 “Ayei saup ir a mesapan, sana Ayei gima saup a Tsivon! Ayei koraa Ya na Aatouf tana taa Isrel? Ma Ayei koraa Ya, Ya te of osing me na pagafuan roman, ma faamainy amam Ya!
42 A outros salvou; a si mesmo não pode salvar. Rei de Israel é ele; desça agora da cruz, e creremos nele;
43 Ayei te faason ten Gov ana Ayei tsue to na ka, Ayei a Guei Tsoiny ten Gov. Jio, ma tagaa ra te saup finy non Ya Gov roman!”
43 confiou em Deus, livre-o ele agora, se lhe quer bem; porque disse: Sou Filho de Deus.
44 Tsuri kan a ina fuan a mes a kakabuts te gageits fiisen mi Ya tsue taring fi kaner jesan.
44 O mesmo lhe lançaram em rosto também os salteadores que com ele foram crucificados.
45 Tana safunuu na fuan a kilok tana nuaf, monaagits faavot uurup faavot nato onots ovei a fopis a aua.
45 E, desde a hora sexta, houve trevas sobre toda a terra, até a hora nona.
46 Tana fopis a kilok tana touraf, Jisas dau iny ton tangis tsian, “Eloi, Eloi, lama sabaktani?” vegiau tana ta Hiburu, kifon ya to, “Gov Tsiau, Gov Tsiau, kat fei sa Nyi naus osing Vanyo, ei?”
46 Cerca da hora nona, bradou Jesus em alta voz, dizendo: Eli, Eli, lamá sabactani; isto é, Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
47 Rin mes vainy tsutsun na aya nongoiny Towa ser tsue na ka, “Ayei te fikoo non e Ilaija ma faakouts Ya!”
47 Alguns dos que ali estavam, ouvindo isso, diziam: Ele chama por Elias.
48 Sen tsun ana isen tsuri nom ton tsuuyan sa fabub towan wain maajiin, kotskots towa nguen ngaar, ana ya tanaf to ma fajiu ya Jisas.
48 E logo correu um deles, tomou uma esponja, ensopou-a em vinagre e, pondo-a numa cana, dava-lhe de beber.
49 Sana mesapan tsuri tsue na ka, “Anaanos yam, ma tagaa ra te naa fi minon e Ilaija a saup Towa!”
49 Os outros, porém, disseram: Deixa, vejamos se Elias vem salvá-lo.
50 Ai Jisas dau pis iny ton tangis tsian, ana Ya faan iny to na aaven.
50 De novo bradou Jesus com grande voz, e entregou o espírito.
51 An raarav boo an tatabuan te gageits koman a saape takakaar to fapoopoan sa kat a fuan a pan sa tapue en, tanik me jias sa nai onot me peto. An puputaa tatagut to an fats tatamoor faavot rato,
51 E eis que o véu do santuário se rasgou em dois, de alto a baixo; a terra tremeu, as pedras se fenderam,
52 an katskats tapue to, an vainy taabos kinai u fasito ten Krais to te mat er tsun fatabin rato.
52 os sepulcros se abriram, e muitos corpos de santos que tinham dormido foram ressuscitados;
53 Ri naus osing ton katskats; ai voun a tou tsun fatabin ten Jisas tana mat ri naa fi erato tana ngats fan tsian a taabos i Jerusalem to sana fokinai tagaa rari.
53 e, saindo dos sepulcros, depois da ressurreição dele, entraram na cidade santa, e apareceram a muitos.
54 Te tagei a tsoiny mumua tan vainy puaan an vainy puaan tsunia to te bei ot iny e Jisas a nuu ana fo mamatsiny ka to te ruak, ri oraav fakap rato ri tsue to na ka, “Ayei faman a Guei Tsoiny ten Gov!”
54 ora, o centurião e os que com ele guardavam Jesus, vendo o terremoto e as coisas que aconteciam, tiveram grande temor, e disseram: Verdadeiramente este era filho de Deus.
55 Ana mesapan nar moun to te poo fi me tana gum fan iny Galili fiisen me Jisas ser fafaakouts mi Ya te kaa na aya tsutsun me veevian tagaa to.
55 Também estavam ali, olhando de longe, muitas mulheres que tinham seguido Jesus desde a Galiléia para o ouvir;
56 Fapoopoan narari Meri na muiny Magdala, ai Meri tsinan Jemis me Josep, ana tsinan a ina fuan a guei tsoiny ten Sebedi.
56 entre as quais se achavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e de José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Te touraf en ana mes te kaa minon a masun tana ngats fan iny Arimatia koo rori Josep ayei kan a matisian ten Jisas ruak to.
57 Ao cair da tarde, veio um homem rico de Arimatéia, chamado José, que também era discípulo de Jesus.
58 Ayei ruak fatoobing e Pailat, sa rangat iny a puan e Jisas. Ai Pailat tsue faarof iny to na puan e Jisas ma nom ya Ya.
58 Esse foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. Então Pilatos mandou que lhe fosse entregue.
59 Ai Josep nom Towa, sa paapau Yan raarav goseen kafof foun ovei,
59 E José, tomando o corpo, envolveu-o num pano limpo, de linho,
60 ana ya fasooiny Towa tan puts a foun te see kats non ya tan fats tsunia fatoobing. Ana ya fakukuur to na sen a fats karap sa bei ot iny yan matainy sobaa sa naa busen.
60 e depositou-o no seu sepulcro novo, que havia aberto em rocha; e, rodando uma grande pedra para a porta do sepulcro, retirou-se.
61 Meri na muiny Magdala ana mesmes a Meri gumgum na aya mamatoong fi naa tan puts tan fats. Foka to te ruak tana faangim, nainy ma kakoun of a taa Jiun fo mamatsiny ka tsuri tan Nainy Fafaatouf tsuri.
61 Mas achavam-se ali Maria Madalena e a outra Maria, sentadas defronte do sepulcro.
62 Voun faangim nan nainy tan mes nainy, tsunaun tan tsoiny faakor ana taa Farasi vaaguam fi naa to ten Pailat
62 No dia seguinte, isto é, o dia depois da preparação, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus perante Pilatos,
63 ri tsue to na ka, “Tsunaun, mam natem te tototo farokot a mes a gamgam to ana Ya tsue to na ka, ‘Nyo nai tsun fatabin rou tana mat voun fafofopis nan nainy.’
63 e disseram: Senhor, lembramo-nos de que aquele embusteiro, quando ainda vivo, afirmou: Depois de três dias ressurgirei.
64 Faan iny tsue faarof ma bei ot faarof iny arin puts onot non tan fafofopis nan nainy ma kabuts vaaren matisian Tsunia na puan Ya, er tsue of rato na vainy, ‘Ayei tsun fatabin en tana mat.’ Fafakap nan gam tovei, te iring fafis iny non a vaamuan.”
64 Manda, pois, que o sepulcro seja guardado com segurança até o terceiro dia; para não suceder que, vindo os discípulos, o furtem e digam ao povo: Ressurgiu dos mortos; e assim o último embuste será pior do que o primeiro.
65 “Nom ir yam tsoiny bei ot,” Pailat tsue of rari, “kuar yam am bei ot faarof iny to na puts.”
65 Disse-lhes Pilatos: Tendes uma guarda; ide, tornai-o seguro, como entendeis.
66 Ana ri naa bus rato, ri aatsits to na fats, naus osing ramen tsoiny bei ot ma bei ot iny ari ya.
66 Foram, pois, e tornaram seguro o sepulcro, selando a pedra, e deixando ali a guarda.

Ler em outra tradução

Comparar com outra