Mateus 22

SPS vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Jisas tsue of pis ratuarin mes tsue fapapaar.
1 Então Jesus tornou a falar-lhes por parábolas, dizendo:
2 “A Waan iny Gormirmir faarei non a isen a aatouf te kakouiny guainy nan fanging tana guei tsoiny tsunia.
2 O reino dos céus é semelhante a um rei, que celebrou as bodas de seu filho.
3 Ya jiats raton tsoiny binun tsuan ma nai finaum mi ri tana vainy te nom vebus ma naa mi ri tan guainy nan fanging, ser baainy ma naa me.
3 Enviou os seus servos a chamar os convidados para a festa, e estes não quiseram vir.
4 Ya jiats pis nats ton mes panainy tsoiny binun tsuan fiisen men vegiau to, tsue of ir yam a vainy te nom vebus muan ma naa mi ri, ‘Guainy nan fanging te kakouiny bus anyo, a fo bulumakau tsoiny ana fo mes a fo venoo nan fafaruet te peepee er ana kakoun onot fiisen me na fo mes a foka kan, taami yam tan guainy nan fanging!’
4 Enviou ainda outros servos com este recado: Dizei aos convidados: Tenho já preparado o meu banquete; as minhas reses e os meus cevados estão mortos, e tudo está pronto; vinde às bodas.
5 Sana vainy to te nom vebus nan guainy nana fanging to baainy ma naa me, ri naa vavis erato a tou kat a fo binun tsuar: isen tsuri naa fi en tanun tsuan, ana mesmes naa kan fi enato tana numaa iny fafiifoiny tsuan.
5 Mas eles não fizeram caso e foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio;
6 Ana mesapan tsuri na vainy nots raton tsoiny binun, ri rarapits ratuari ser atsuiny famat kan ratuari.
6 e os outros, agarrando os servos, os ultrajaram e mataram.
7 Ana aatouf peits fiisok tsun nato, ya jiats raton vainy puaan tsuan, ana ri atsaatsun ratuari ri kuruiny ton ngats fan tsurin vainy to te atsuiny famat ir tsoiny binun tsunia.
7 Irou-se o rei, e mandou as suas tropas exterminar aqueles assassinos e incendiar a sua cidade.
8 Ana ya fikoo ton mes tsoiny binun tsuan, ‘Guainy nana fanging tsonyo kakoun en,’ te tsue fi ya, ‘sana ri na vainy te nom vebus pisiin ser gima tamainy ma naa me.
8 Então disse aos servos: As bodas estão preparadas, mas os convidados não eram dignos;
9 Jio, kuar fi yam tan fo sanaan te vivagutan ror ana mi te fanat rari na fokinai faavot te onot iny sab fi romi ri, er naa mito tan guainy nana fanging.’
9 ide, pois, às encruzilhadas dos caminhos e chamai para as bodas a quantos encontrardes.
10 An tsoiny binun naa bus rato tana fo sanaan, ri guam rato na vainy a kinai te onot iny sab ari, rin vainy iring an vainy rof. Ri naa mito ana pan via enato tsuri na vainy te naa me tan guainy nana fanging.
10 Indo aqueles servos pelos caminhos, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala nupcial ficou cheia de convivas.
11 “Ana aatouf naa to gagon ma nak ya na vainy ana ya tagei to na isen a mes gima vau men vaun rof nana fanging.
11 Mas entrando o rei para ver os convivas, notou ali um homem que não trajava veste nupcial,
12 ‘O ka, fei te ising fi mi nyi ei, to sa nyi naa me gagon ana nyi na sikia tu vau nana fanging?’ rangats fi ya na aatouf. Sana mes to vanumui enato.
12 e perguntou-lhe: Amigo, como entraste aqui sem veste nupcial? Ele, porém, emudeceu.
13 Ana aatouf tsue to tan tsoiny binun tsuan, ‘Kotskots yam a niman ya ana moun ya, mi te gargar naa ya jiarasan tana uurup tana pan iny fasaraa unya aya ayei nai tangis non ya te kakuts ngiisngiis a ngiisin.’”
13 Então o rei disse aos servos: Atai-o de pés e mãos, e lançai-o nas trevas exteriores; ali haverá o choro e o ranger de dentes.
14 Ai Jisas fakap ton vegiau Tsuan sa tsue na ka, “A vainy a kinai fiisok te nom vebus, sana ina tee karaup tsun te pisan rari.”
14 Pois muitos são chamados, mas poucos escolhidos.
15 Farasi naa ri kat ton fakats ma fataraatsua ri Jisas tan fo rangat.
15 Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como o apanhariam em alguma palavra;
16 Ri jiats na ton matisian tsuri ana tee vainy ten Herot unya ten Jisas. “Tsoiny fifaatsuts,” tsue fi ri Tsunia, “Mam nat marom Anyi natiny tsue iny rom a man. Nyi fafaatsuts iny rom a man nane Gov tana vainy, ana Nyi gim kan rom ma aspeer ta mes tan fakats tsuri, tana saa, kainon to te kaa fi mirorin asangan gen vainy babainy.
16 Enviaram os seus discípulos, juntamente com os herodianos, a perguntar: Mestre, sabemos que és verdadeiro e que ensinas o caminho de Deus segundo a verdade, e não se te dá de ninguém, porque não te deixas levar de respeitos humanos;
17 Tsue of mamimam, saf fakats Tsumanyi na? Te toobing non tan faun tsura ma foiny takis fi naa ten Sisa na aatouf iny Roum ge na sikia?”
17 dize-nos, pois, qual é o teu parecer; é lícito ou não pagar o tributo a César?
18 Jisas nat faamuan iny fakat fanunun iring tsuri, ana Ya tsue to, “Amin vainy kat mapam! Kat fei sam fataraatsua Varonyo ei?
18 Porém Jesus, tendo percebido a malícia deles, respondeu-lhes: Por que me experimentais, hipócritas?
19 Faatok Vanyo yam ta isen ta painy moni kainy foiny takis!” Ri mei mito na isen a painy moni,
19 Mostrai-me uma moeda de tributo. Trouxeram-lhe um denário.
20 Ana Ya rangats ratuari, “A nain e sei ana asangan e sei to aya ee, tana moni to?”
20 Ele perguntou: De quem é esta efígie e inscrição?
21 Ri biny Towa ser tsue na ka, “E Sisa na aatouf.” Ai Jisas tsue to tsuri, “Jio, fainy yam e Sisa na foka ten Sisa, am fainy to Gov, a foka ten Gov.”
21 Responderam: De César. Então lhes disse Jesus: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
22 Te nongoiny arin vegiau to, ri ngian fiisok tsun rato: ana ri tsun osing Towa ser naa er.
22 Ao ouvirem isto, admiraram-se e, deixando-o, foram-se.
23 Tan ar nainy to aya, ri na tee vainy tana taa Sadusi natiny tsue ror a sikia ta tou tsun fatabin tana mat, naa mito ten Jisas.
23 No mesmo dia vieram alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram, dizendo:
24 “Tsoiny fifaatsuts,” te rangat fi ri Ya, “Moses fafaatsuts sa tsue na ka: ‘Te mat fi non a mes, a sikia tu guei, an famuinyasiny tsunia ma fanging a amov to, ma kaa mi ri tu guei, a faarei ton guei tan fo mumuinyasiny taman tsuan te mat.’
24 Mestre, Moisés disse: Se alguém morrer sem deixar filhos, seu irmão casará com a viúva e dará sucessão ao falecido.
25 Eye, te kaa me na fo mumuinyasiny ina fits te kaakaa. Vaamuan fanging to, ana ya maten nato a sikia tu guei, ana amov fanging to na fafuan narari.
25 Ora havia entre nós sete irmãos: o primeiro, depois de ter casado, morreu e, não havendo sucessão, deixou sua mulher a seu irmão;
26 Jesan te kat fi kan a fafuan ana fafofopis, nai ruak tan fafakap nar mumuinyasiny to, mat fakap er.
26 do mesmo modo também o segundo e o terceiro, até o sétimo.
27 Ai tan fafakap, amov to mat patsu nato.
27 Depois de todos eles morreu a mulher.
28 Eye, to tan nainy tana tou tsun fatabin tana mat, e sei tsurin ina fits mumuinyasiny to ari te nai faarei non a tsoiny tana moun to aya ee? Ari faavot to te fanging ya.”
28 Na ressurreição, pois, a qual dos sete pertencerá a mulher? porque todos foram casados com ela.
29 Jisas biny ratuari, “Mi iring em, tana saa, mi pin iny rom Vegiau Ten Gov, ana parits ten Gov.
29 Respondeu-lhes Jesus: Errais, não sabendo as Escrituras, nem o poder de Deus.
30 To te tsun fatabin fi ror vainy mat, ri faarei raror morena iny Gormirmir, an tsoiny min moun a sikia tu fifanging pis na aya.
30 Pois na ressurreição nem os homens casam, nem as mulheres são dadas em casamento porém são como os anjos no céu.
31 Ai to kan, tana tou tsun fatabin tana mat, mi gima gogosias vegiau te tsue of mami Gov ge?
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, não lestes o que foi dito por Deus:
32 ‘Anyo na Gov ten Abraham, ana Gov ten Aisak, ana Gov ten Jekop.’ (Naus Osing 3.6)
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó? Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos.
33 Te nongoiny vainy a kinai vegiau to, ri saar rato.
33 E as multidões, ouvindo isso, se maravilhavam da sua doutrina.
34 Te nongoiny Farasin vegiau ten Jisas te kat favanumui na vainy te gim ror ma faamainy a tou tsun fatabin tana mes tana mat, ri suur faavot mito.
34 Os fariseus, quando souberam, que ele fizera emudecer os saduceus, reuniram-se todos;
35 Ana isen tsuri na tsoiny fifaatsuts tan Faun te kirkir iny e Moses, pon to ma fataraatsua Yan rangat,
35 e um deles, doutor da lei, para o experimentar, interrogou-o, dizendo:
36 “Tsoiny fifaatsuts, a saf a ar Faun te kirkir iny e Moses te karap fafis non tan fo faun faavot na?”
36 Mestre, qual é o grande mandamento na lei?
37 Jisas biny ratuari,
37 Respondeu-lhe Jesus: Amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, e de todo o teu entendimento.
38 Ayei na vaamuan nan faun te karap fafis non.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 Ana fafuan nar faun te karap fafis non, ito te faarei kainy non ya:
39 E o segundo, semelhante a este, é: Amarás ao teu próximo como a ti mesmo.
40 Fo Faun te kirkir iny e Moses ana fo fifaatsuts tan fo kuigin tsutsun ror tana fuan a Faun to.”
40 Destes dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 Te vaaguam men Farasi, Jisas rangats ratuari,
41 Ora, enquanto os fariseus estavam reunidos, interrogou-os Jesus, dizendo:
42 “Saf fakats tsumi ten Krais na? Ana Ayei fatsubnaain fi naa non ten sei?” Ri biny Towa ser tsue na ka, “Ayei na tsubnaain ten Devit fatoobing.”
42 Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Responderam-lhe: De Davi.
43 Ya tsue to tsuri, “Kat pas fei san Aaven Taabos pokei mi Ya nguen e Devit, sa koo Ya na ‘Tsunaun’ ei? Devit tsue na ka,
43 Replicou-lhes ele: Como é então que Davi, no Espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 ‘Tsunaun e Gov te tsue tana Krais a Tsunaun tsonyo, Gum nei tan panaainy matou Tsonyo, onot non te fakei finy Ronyon fo vainy te koma iring marom Anyi er kaa to fain a mou Manyi.’ (Vadou 110.1)
44 Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos de baixo dos teus pés?
45 Devit koo Krais, a ‘Tsunaun tsonyo,’ Sana ayei koo kainy Ya na tsubnaain Tsunia. Kat fei ma fatsubnaain pis Ya ei?”
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
46 A sikia ta isen tsuri ma biny e Jisas tan ta ar vegiau, ai tan ar nainy to aya ai tan mes a fo nainy kan, sikia ta isen tsuri ma su'eets Ya tan ta fo rangat, ri te oraav.
46 E ninguém podia responder-lhe palavra; nem desde aquele dia jamais ousou alguém interrogá-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra