Marcos 10

SPS vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Jisas naus osing to na gum fan iny Galili sa naa fi en tana gum fan iny Judia, tan mes panaainy aurom iny Jodan, ana fo tagin varosoo fatabin rato Tsunia, Ya fafaatsuts pis ratuari faarei te kat fi Ya muan.
1 Levantando-se Jesus, partiu dali para os termos da Judéia, e para além do Jordão; e do novo as multidões se reuniram em torno dele; e tornou a ensiná-las, como tinha por costume.
2 A taa Farasi naa mito Tsunia ma tanaf ari Ya ser rangat, “Te toobing kan non tana Faun tsura tana mes ma ots fanging fiisen me natsun?”
2 Então se aproximaram dele alguns fariseus e, para o experimentarem, lhe perguntaram: É lícito ao homem repudiar sua mulher?
3 Jisas biny ratuari, “Saf a Faun te faatsuts iny e Moses tsumi na?”
3 Ele, porém, respondeu-lhes: Que vos ordenou Moisés?
4 Ser tsue na ka, “Moses tanyiny a mes ma kirkir tsom noun iny ots fanging tana moun ana ayei te gargar ravainy ya.”
4 Replicaram eles: Moisés permitiu escrever carta de divórcio, e repudiar a mulher.
5 Sen Jisas biny ratuari, “Moses kirkir iny a Faun to aya tana saa aavem mami te kio ovei en ana min fanaginy fafaatsuts.
5 Disse-lhes Jesus: Pela dureza dos vossos corações ele vos deixou escrito esse mandamento.
6 ‘Tan tatanik nan puputaa Gov fapogaar a vainy, Ayei kat faavots raton tsoiny min moun.’ (Tatanik 1.27)
6 Mas desde o princípio da criação, Deus os fez homem e mulher.
7 ‘Tan kat to aya, a tsoiny ma naus osing e taman me tsinan ya te fanging e natsun ana ri na ina fuan te nai isen tsun me.’ (Tatanik 2.24)
7 Por isso deixará o homem a seu pai e a sua mãe, {e unir-se-á à sua mulher,}
8 Ma faarei vaare mi ri na ina fuan, san isen tsun.
8 e serão os dois uma só carne; assim já não são mais dois, mas uma só carne.
9 To sana mes ma pets vaare na ka te kotskots faavots bus e Gov.”
9 Porquanto o que Deus ajuntou, não o separe o homem.
10 Te tabin naa ri numaa, matisian Tsunia rangats fatabiny Towan vegiau iny ots fanging.
10 Em casa os discípulos interrogaram-no de novo sobre isso.
11 Ya tsue to tsuri, “E sei na mes te ots fanging fiisen minon e natsun ee, ana mes to ayei te nai fanging pis a mes a moun, a mes to ayei kaa non tan kat iny tsikoor fiisen me na mes a moun to aya.
11 Ao que lhes respondeu: Qualquer que repudiar sua mulher e casar com outra comete adultério contra ela;
12 Ai sei na moun te ots fanging fiisen minon e natsioiny ee ana moun to ayei te nai fanging pis a mes tsoiny, ayei kan a moun to aya kaa non tan kat iny tsikoor fiisen me na mes a tsoiny to aya.”
12 e se ela repudiar seu marido e casar com outro, comete adultério.
13 Ri mei miton guein kakaii ten Jisas ma fasaur Ya na niman patsuu rari, san matisian Tsunia tsue ets'ets ratuari.
13 Então lhe traziam algumas crianças para que as tocasse; mas os discípulos o repreenderam.
14 Jisas tagaa rari, Ya peits ratuari sa tsue na ka, “Tanyir yam guein kakaii ma naa mi ri Tsonyo, tsue tap vaare ir yam, tana saa a Waan e Gov fasito raror vainy te faarei ror guei to ari.
14 Jesus, porém, vendo isto, indignou-se e disse-lhes: Deixai vir a mim as crianças, e não as impeçais, porque de tais é o reino de Deus.
15 Man ovei nyo tsue of maromi, sei te gim non ma faarof a Waan e Gov ee, a faarei to na guei na kakaii te faarof iny non ya ayei gim non ma onot a sof to gagon koman a Waan e Gov.”
15 Em verdade vos digo que qualquer que não receber o reino de Deus como criança, de maneira nenhuma entrará nele.
16 Ya fijapou ratuari, ana Ya fasaur to na niman patsuu rari Ya faparits ratuari.
16 E, tomando-as nos seus braços, as abençoou, pondo as mãos sobre elas.
17 Jisas tanik iny taan non ana mes kuar mito fatukun matan Ya sa rangats Ya, “Tsoiny Fifaatsuts a rof, saa te kat ronyo nyo te nom a toto na suu na?”
17 Ora, ao sair para se pôr a caminho, correu para ele um homem, o qual se ajoelhou diante dele e lhe perguntou: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
18 Jisas biny towa, “Kat fei tsumanyi koo Varonyo na mes a rof ei? Sikia ta isen ta mes ta rof, e Gov tsun Tsivon.
18 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? ninguém é bom, senão um que é Deus.
19 Nyi nat bus iny Faun te kirkir iny e Moses: ‘Bainy atsuiny, bainy tsikoor, bainy kabuts, bainy gamgam iny a mesmes, bainy gamgam nyi te fagaug a mesmes, bainy mataguas, fatsiitsii tamam me tsinam.’”
19 Sabes os mandamentos: Não matarás; não adulterarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; a ninguém defraudarás; honra a teu pai e a tua mãe.
20 Ya tsue to ten Jisas, “Tsoiny Fifaatsuts, fo mamatsiny faun to aya te vovou faarof iny anyo ana nyo vurots you onot roman.”
20 Ele, porém, lhe replicou: Mestre, tudo isso tenho guardado desde a minha juventude.
21 Jisas matoong fatoobing naa tsunia fiisen men mangiir. Ya tsue to na ka tsunia, “Nyi kakat iny rom a isen a ka, kuar, nyi fafiifoiny iny to na fo mamatsiny ka te kaa mirom anyi nyi nom to ta moni nyi fafaan ratuarin vainy aaruts, nyi te nai kaa me na masun iny Gormirmir; taame vovou You.”
21 E Jesus, olhando para ele, o amou e lhe disse: Uma coisa te falta; vai vende tudo quanto tens e dá-o aos pobres, e terás um tesouro no céu; e vem, segue-me.
22 Te nongoiny yan tsue to ya mataaf fiisok ovei tsun nato, ya naa fiisen mito na aaven a reesik, tana saa ayei kaa me na masun a kinai.
22 Mas ele, pesaroso desta palavra, retirou-se triste, porque possuía muitos bens.
23 Jisas takopis of ir matisian Tsunia, Ya tsue to na ka tsuri, “Te opaar fiisok tsun non tana mes te kaa minon masun a nai sof to na Waan e Gov!”
23 Então Jesus, olhando em redor, disse aos seus discípulos: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
24 Matisian karian fiisok tsun iny vegiau to. Ai Jisas tsue pis to na ka tsuri, “Guei tsiau, te opaar non tan vainy te faason ror tana masun ma sof a Waan e Gov!
24 E os discípulos se maravilharam destas suas palavras; mas Jesus, tornando a falar, disse-lhes: Filhos, quão difícil é {para os que confiam nas riquezas} entrar no reino de Deus!
25 Te opaar non tana Kamel ma sof a tarobong tana tutusa, sai te opaar fafis fiisok non tana mes a masun ma sof tana Waan e Gov.”
25 É mais fácil um camelo passar pelo fundo de uma agulha, do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Matisian karian fiisok tsun iny vegiau to ser favevegiau patsukaner, “Ai sei te onot non ma saup ai te nom a toto na suu ee?”
26 Com isso eles ficaram sobremaneira maravilhados, dizendo entre si: Quem pode, então, ser salvo?
27 Jisas matoong ratuari sa biny rari, “A mes te gim non ma onot, san ten Gov, a sikia, Ayei onot non ma kat a fo mamatsiny ka.”
27 Jesus, fixando os olhos neles, respondeu: Para os homens é impossível, mas não para Deus; porque para Deus tudo é possível.
28 Pita tsue to na ka ten Jisas, “Tagaa, mam naus osing a fo mamatsiny ka tsumam mam atou vovou Manyi.”
28 Pedro começou a dizer-lhe: Eis que nós deixamos tudo e te seguimos.
29 Jisas tsue to, “Nyo tsue faman of maromi, vainy te faaman Vanyo ri vovou iny ton Vurungan Rof nane Krais ser naus osing fo numaa tsuar, an fuainy famuinyasiny, ge fafiner, an tsinar min tamar, ana fo guei tsuri, gen fo tanun kan tsuri,
29 Respondeu Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou irmãos, ou irmãs, ou mãe, ou pai, ou filhos, ou campos, por amor de mim e do evangelho,
30 nai nom ror a foka fis non natus ka te naus osing mi ri, ito tan fo numaa, an famuinyasiny, an fafinen, an tsinan, an taman, an guei an tanun, ai te nai nom fakamits an patang roman, sai tan nainy te naa minon nai nom non a toto na suu.
30 que não receba cem vezes tanto, já neste tempo, em casas, e irmãos, e irmãs, e mães, e filhos, e campos, com perseguições; e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Sana ri na vainy a kinai te kaa men asangan karap tovei roman nai nom ror asangan kakaii, ana rin vainy kinai te gim ror ma kaa men asangan nai nom ror asangan karap tan nainy vou.”
31 Mas muitos que são primeiros serão últimos; e muitos que são últimos serão primeiros.
32 Jisas an matisian Tsuan taan sanaan te naa fi naa non Jerusalem. Jisas taan famumua an matisian vovou iny Towa, ser fakakarian er; ana rin vainy te vovou me oraav fakap rato, Jisas mei pis ir safunuu ana ina fuan a matisian Tsuan tatangin, Ya tanik iny tsue of pis ratuari na saa te ruak non Tsunia na.
32 Ora, estavam a caminho, subindo para Jerusalém; e Jesus ia adiante deles, e eles se maravilhavam e o seguiam atemorizados. De novo tomou consigo os doze e começou a contar-lhes as coisas que lhe haviam de sobrevir,
33 “Nongon yam, ra naa fi ror Jerusalem ana Guei Tsoiny te Bobot e Gov sa ruak iny Mes me naa fi naa non nimar tsunaun tan tsoiny faakor tana taa Jiu, an tsoiny fifaatsuts tan Faun te kirkir iny e Moses. Ri nai sigainy ror Ya ri te tsue of Ya ma mat. Ana ri te faan iny naa Ya tan mes vainy kaner sikia ma taa Jiu.
33 dizendo: Eis que subimos a Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas; e eles o condenarão à morte, e o entregarão aos gentios;
34 Er tsue taring iny Towa, kasuf iny Towa, rapits Towa, er tokoiny Towa; san tan fafofopis nan nainy Ayei nai tsun fatabin enanon.”
34 e hão de escarnecê-lo e cuspir nele, e açoitá-lo, e matá-lo; e depois de três dias ressurgirá.
35 Jemis me Jon a ina fuan a guei tsoiny ten Sebedi, naa me ten Jisas, ser tsue Tsunia, “Tsoiny Fifaatsuts, mam komainy rangat marom Anyi ma kat of mamimam ta ka.”
35 Nisso aproximaram-se dele Tiago e João, filhos de Zebedeu, dizendo-lhe: Mestre, queremos que nos faças o que te pedirmos.
36 Jisas tsue to tsuri, “A saa te komainy romi Nyo ma kat tsumi na.”
36 Ele, pois, lhes perguntou: Que quereis que eu vos faça?
37 Ari te komainy ma fakarap a tsivor to ser tsue Tsunia, “Te nai gum fi rom Anyi tan tagan Tsuam fiisen men siinaiv tana Waam Anyi, mam komainy gum rom fiisen mamirom Anyi, isen tan nimainy matou Tsumanyi ana mesmes tan nimainy keeruk.”
37 Responderam-lhe: Concede-nos que na tua glória nos sentemos, um à tua direita, e outro à tua esquerda.
38 Jisas tsue to tsuri, “Mi sikia rom ma natiny a ka te rangat iny romi. Mi onot rom ma jiu iny a gotan iny Saraa kamits to te jiu iny Ronyo? Mi onot rom ma fapeenan iny mat, vovou iny rom a tou fapeenan iny mat te peenan fi Nyo?”
38 Mas Jesus lhes disse: Não sabeis o que pedis; podeis beber o cálice que eu bebo, e ser batizados no batismo em que eu sou batizado?
39 “Mam onot rom,” tsue fi ri. Jisas tsue to tsuri, “A gotan iny saraa kamits te jiu iny Ronyo mi nai jiu iny nats rom ya; an tana tou fapeenan iny mat te peenan fi Nyo, ami nai fapeenan fi kanem marom jesan;
39 E lhe responderam: Podemos. Mas Jesus lhes disse: O cálice que eu bebo, haveis de bebê-lo, e no batismo em que eu sou batizado, haveis de ser batizados;
40 san tana tou gum tan nimainy matou ge tan nimainy keeruk, a sikia ma ka Tsonyo iny faan im, san a pan to aya tsun ten Gov te faan iny non ya tsurin vainy te nai kakouiny onots Ya.”
40 mas o sentar-se à minha direita, ou à minha esquerda, não me pertence concedê-lo; mas isso é para aqueles a quem está reservado.
41 Te nongoiny a ina safunuu na matisian a ka to, ri sewaar iny to ere Jemis me Jon.
41 E ouvindo isso os dez, começaram a indignar-se contra Tiago e João.
42 Sen Jisas fikoo faavots ratuari sa tsue, “Mi natem a vainy faarei raror tsunaun tana vainy te kaa miror a parits fis ror vainy babainy an fuainy tsoiny mumua te vakek rarori tan vovou iny vegiau tsuri.
42 Então Jesus chamou-os para junto de si e lhes disse: Sabeis que os que são reconhecidos como governadores dos gentios, deles se assenhoreiam, e que sobre eles os seus grandes exercem autoridade.
43 San kat to ayei ma ruak vaare fapoopoan namami a sikia ma sanaan nan ya. Ta isen tsumi te komainy karap non, ayei ma faarei me na tsoiny toukuar tsumi faavot,
43 Mas entre vós não será assim; antes, qualquer que entre vós quiser tornar-se grande, será esse o que vos sirva;
44 an ta isen tsumi komainy non ma mumua mami, ayei ma tsoiny binun babainy tsumi faavot,
44 e qualquer que entre vós quiser ser o primeiro, será servo de todos.
45 faarei non a Guei Tsoiny te Bobot e Gov sa ruak iny Mes me, gima naa me ma kat a vainy a binun iny faakouts Ya, a sikia, Ayei te naa me ma kat Ya na binun iny faakouts ir a vainy faavot ma faan iny Ya na Tsivon a mat to, a faarei to na pats ma puruur ravainy Ya na vainy a kinai te kaa ror tana numaa iny kotskots tan aveto.”
45 Pois também o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
46 Ri nai ruak mito Jeriko, sen Jisas an matisian Tsunia fiisen kan ramirin tagin tsian fiisok naus osing a fan Jeriko, ana mes a mata kio koo rori Batimias, a guei tsoiny ten Timias gumgum en tatangin a sanaan sing maamaa non ta foka.
46 Depois chegaram a Jericó. E, ao sair ele de Jericó com seus discípulos e uma grande multidão, estava sentado junto do caminho um mendigo cego, Bartimeu filho de Timeu.
47 Te nongoiny ya Jisas a tsoiny Nasaret, ya tanik iny kuu busen nato, “Jisas, tsubnaain ten Devit, tagtag vame!”
47 Este, quando ouviu que era Jesus, o nazareno, começou a clamar, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
48 Fokinai tsue ets'ets iny towa ser tsue of ya ma vanumui sana ayei kuu fatsian pis to, “Tsubnaain ten Devit, tagtag vame!”
48 E muitos o repreendiam, para que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem compaixão de mim.
49 Ai Jisas tsutsun to, sa tsue na ka, “Fikoo finy mi yam nei.” Ser fikoo na mes a mata kio to, “Rof non, tsue fi ri. Tsun, Ayei te fikoo marom anyi.”
49 Parou, pois, Jesus e disse: Chamai-o. E chamaram o cego, dizendo-lhe: Tem bom ânimo; levanta-te, ele te chama.
50 Ya ravainy ton vau iny jiarasan tsuan, ya tsetsiak to, ya naa fi to ten Jisas,
50 Nisto, lançando de si a sua capa, de um salto se levantou e foi ter com Jesus.
51 “A saa te komainy rom anyi ma kat Anyo tsumanyi na,” rangat finy ya Jisas. “Tsunaun,” biny fi ya na mata kio to, “nyo komainy matoong rou.”
51 Perguntou-lhe o cego: Que queres que te faça? Respondeu-lhe o cego: Mestre, que eu veja.
52 Ai Jisas tsue of towa, “Kuar sanyi faason tsumanyi te tsipaar manyi.” Sen tsun ana ayei tagaa bus nato, ya vovou iny naa to Jisas.
52 Disse-lhe Jesus: Vai, a tua fé te salvou. E imediatamente recuperou a vista, e foi seguindo pelo caminho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra