Josué 2
SPS vs ARC
1 Vou bus ai Josua jiats to na ina fuan na tsoiny totoboo tsuri na taa Isrel tana pan te totovaar ari i Akasia, ma naa ri Kanan er nai tagaa famun to fei te kat fi non ya na pan ei, san fakats tsian tsuri ari te komainy fiisok a Jeriko. Tan nainy te ruak ari tana ngats fan iny Jeriko ari pon to ma nai goros numa ten Reheb a moun to te natiny faan vavis iny non a kifon tan tsoiny.
1 E enviou Josué, filho de Num, dois homens desde Sitim a espiar secretamente, dizendo: Andai e observai a terra e a Jericó. Foram, pois, e entraram na casa de uma mulher prostituta, cujo nome era Raabe, e dormiram ali.
2 San a aatouf iny Jeriko te nongon fi nei, kaa miror vainy Isrel te ruak me Jeriko tana touraf, a tou toboo kabuts i rari,
2 Então, deu-se notícia ao rei de Jericó, dizendo: Eis que esta noite vieram aqui uns homens dos filhos de Israel para espiar a terra.
3 Ya kat to sana ayei faan iny naa to na vainy ma nai rangats ari, e Reheb, ana ri tsue to, “Vavainy naa to numaa tsuam ari na tou toboo kabuts a vun tsura. Fatafuts rame jiarasan!”
3 Pelo que enviou o rei de Jericó a Raabe, dizendo: Tira fora os homens que vieram a ti e entraram na tua casa, porque vieram espiar toda a terra.
4 — ausente —
4 Porém aquela mulher tomou a ambos aqueles homens, e os escondeu, e disse: É verdade que vieram homens a mim, porém eu não sabia de onde eram.
5 — ausente —
5 E aconteceu que, havendo-se de fechar a porta, sendo já escuro, aqueles homens saíram; não sei para onde aqueles homens se foram; ide após eles depressa, porque vós os alcançareis.
6 — ausente —
6 Porém ela os tinha feito subir ao telhado e os tinha escondido entre as canas do linho, que pusera em ordem sobre o telhado.
7 Kat to an vavainy tana aatouf naus osing to na ngats fan, an matainy sobaa siisiot to vou rari. Ari vovou ira nato na ina fuan na tsoiny totoboo ser nai onot ovei tana sanaan tatangin na pan iny guas tana aurom iny Jodan.
7 E foram-se aqueles homens após os espias, pelo caminho do Jordão, até aos vaus; e fechou-se a porta, havendo saído os que iam após eles.
8 Tana voiny bus, te buiny goros rori na ina fuan na tsoiny Isrel, Reheb pas fatabin pis naa to jias tsuri,
8 E, antes que eles dormissem, ela subiu a eles sobre o telhado
9 ya tsue of ratuari na ina fuan, “Anyo nat you te faan fi mami na Tsunaun puputaa tovei aya ana vainy faavot tana vun to, oraav fiisok maromi.
9 e disse aos homens: Bem sei que o Senhor vos deu esta terra, e que o pavor de vós caiu sobre nós, e que todos os moradores da terra estão desmaiados diante de vós.
10 A mam te nongoiny vaanan te kat fi na Tsunaun a namaan te koo rori na Namaan iny Gautsiroun to sa mats, sam taan fa guas naa tan mes panaan, tan nainy te naus osing mi mi na Ijip. Mam nongoiny pis kainy ton mes vaanan te atsuiny faamat fi mi e Sihon me Og, a ina fuan na aatouf tana taa Amor te kaa ror tan panainy aurom iny Jodan te ruak nan nuaf.
10 Porque temos ouvido que o Senhor secou as águas do mar Vermelho diante de vós, quando saíeis do Egito, e o que fizestes aos dois reis dos amorreus, a Seom e a Ogue, que estavam dalém do Jordão, os quais destruístes.
11 Tan nainy te nongoiny amam a foka to mam a fokinai iny Jeriko oraav fatsian tsun mato, mam fokinai te gagaar faavot em te nongoiny amam a ka to. E Gov a Tsunaun tsumi Ayei na Gov faman iny Gormirmir ai nei kan petoo.
11 Ouvindo isso, desmaiou o nosso coração, e em ninguém mais há ânimo algum, por causa da vossa presença; porque o Senhor , vosso Deus, é Deus em cima nos céus e embaixo na terra.
12 Sai tovei, ami ma kat tu tsuen man tana asangan e Gov, te faakouts faarof fi romin a vainy koman na numainy guei tsiau faarei non te kat faarof fi vanyo mi.
12 Agora, pois, jurai-me, vos peço, pelo Senhor , pois que vos fiz beneficência, que vós também fareis beneficência à casa de meu pai, e dai-me um sinal certo,
13 Ami ma faatok vanyo ta ka te tagei ronyo nyo te famainy mami. Tsue faman of vanyo yam te gim finy romi ma atsun famat e tamanyo me tsinanyo, an fo famuinyasiny ana fafine vanyo ana ri kan guei tsuri! Ami ma atsun famat vaare mamam.”
13 de que dareis a vida a meu pai e a minha mãe, como também a meus irmãos e a minhas irmãs, com tudo o que têm, e de que livrareis as nossas vidas da morte.
14 Ana ri ina fuan tsue of to Reheb, “Anyi ma tsue of vaare ta mes tana foka te kat amam. Amam tsue of marom tsuen man, tan nainy te faan maromam a Tsunaun puputaa to aya, mam kat faarof maromi, san te gim fi romam ma vovou iny vegiau to te tsue mam, te rof non tana Tsunaun ma atsuiny famat mamam ya.”
14 Então, aqueles homens responderam-lhe: A nossa vida responderá pela vossa até ao ponto de morrer, se não denunciardes este nosso negócio; e será, pois, que, dando-nos o Senhor esta terra, usaremos contigo de beneficência e de fidelidade.
15 A numaa ten Reheb te sumainy tsuiny non a soopip nan na aunon, to te aunoiny afis ari na ngats fan. Ana numaa to aya te kaa minon na windua te matoong fi naa non jiarasan. Ai nan na windua te fauf ising naa ya na ina fuan na tsoiny totoboo tana taa Isrel.
15 Ela, então, os fez descer por uma corda pela janela, porquanto a sua casa estava sobre o muro da cidade, e ela morava sobre o muro.
16 Te buiny fauf non ya na ina fuan na tsoiny totoboo, ya tsue of ratuari, sa tsue, “Ami nai takop tsom rom tan panainy west nan na Jodan pan te kaa minon a fo painy tobeer, kat ror san vainy tana aatouf iny Jeriko sab mami. Nainy te ruak romi tana fo tobeer ana mi te takop tsom, onots ton fopis nainy te naginy tsitsikoo maromi ri, ana ri te tabin fatabin me Jeriko. Fopis nainy te kap non mi te see tataan fi naa tana pan te totovar romi.”
16 E disse-lhes: Ide-vos ao monte, para que, porventura, vos não encontrem os perseguidores; e escondei-vos lá três dias, até que voltem os perseguidores, e, depois, ide pelo vosso caminho.
17 — ausente —
17 E disseram-lhe aqueles homens: Desobrigados seremos deste teu juramento que nos fizeste jurar,
18 — ausente —
18 se, vindo nós à terra, não atares este cordão de fio de escarlata à janela por onde nos fizeste descer; e se não recolheres em casa contigo a teu pai, e a tua mãe, e a teus irmãos, e a toda a família de teu pai.
19 Sikia on ta mes te naus osing non a numaa tovei. Sei ta isen tsumi te naus osing non a numaa to ana ayei te sab a mat, a iring ruak non tsunia gima ka tsumam san a iring tsunia patsukanen. San tan nainy te sab non a isen a mat nei koman a numaa to, a iring ruak non tsunia naa minon tsumam.
19 Será, pois, que qualquer que sair fora da porta da tua casa, o seu sangue será sobre a sua cabeça, e nós seremos sem culpa; mas qualquer que estiver contigo em casa, o seu sangue seja sobre a nossa cabeça, se nele se puser mão.
20 Taatag, nyi kan ma siisio of vaare taa isen ta mes tana saa te nai kat mimam na. Nyi siisio rom, ana mam te gima faakouts on mami faarei te tsue fi mam.”
20 Também, se tu denunciares esse nosso negócio, seremos desobrigados do teu juramento, que nos fizeste jurar.
21 Reheb tsue faunot to, ya nom to na afoon ana ayei fauf osing bus ratuari tana windua, ri naa bus erato. Te naa bus ari na ina fuan, Reheb nom to na painy afoon na gautsiroun to te faan iny a ina fuan na tsoiny totoboo, ya tang bus iny towa tana windua.
21 E ela disse: Conforme as vossas palavras, assim seja. Então, os despediu; e eles se foram; e ela atou o cordão de escarlata à janela.
22 Ina fuan na tsoiny totoboo naa to tana fo painy tobeer ser takop, sa onots fopis nainy te tsitsikoo rari ri na vavainy tana aatouf iny Jeriko. Ri nag iny tsitsikoo rari, ri tabin buser rato Jeriko.
22 Foram-se, pois, e chegaram ao monte, e ficaram ali três dias, até que voltaram os perseguidores; porque os perseguidores os buscaram por todo o caminho, porém não os acharam.
23 — ausente —
23 Assim, aqueles dois homens voltaram, e desceram do monte, e passaram, e vieram a Josué, filho de Num, e contaram-lhe tudo quanto lhes acontecera;
24 — ausente —
24 e disseram a Josué: Certamente o Senhor tem dado toda esta terra nas nossas mãos, pois até todos os moradores estão desmaiados diante de nós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?