João 5
SPS vs ARIB
1 Voun a foka to, Jisas naa fi enato tana ngats fan tsian iny Jerusalem tan guainy nan fafaatouf tana taa Jiu.
1 Depois disso havia uma festa dos judeus; e Jesus subiu a Jerusalém.
2 Unya gagon Jerusalem, panan matainy sobaa tana aunon to te bau faafis a Jerusalem koo rorin Matainy Sobaa tan Siip, a aurom kepak kaa minon a ngim a tovaar te faafis ror ya tan faa Hiburu koo rori Betesda.
2 Ora, em Jerusalém, próximo à porta das ovelhas, há um tanque, chamado em hebraico Betesda, o qual tem cinco alpendres.
3 Ana gum iny vainy faadis sosoon tsun ror tan saparoon nan tovaar rin vainy mata kio, mour a tavenek, an pengong. [Ari anaanos ror a aurom kepak ma vasaguat ya,
3 Nestes jazia grande multidão de enfermos, cegos, mancos e ressicados {esperando o movimento da água.}
4 tana saa a morena tana Tsunaun natiny guats non a aurom kepak tan nainy te ruak minon ya. Te guats non ya ana mes a faadis to te tsiak faamuan naa gagon nana kepak nai toto nanon tana faadis te kaa minon ya.]
4 {Porquanto um anjo descia em certo tempo ao tanque, e agitava a água; então o primeiro que ali descia, depois do movimento da água, sarava de qualquer enfermidade que tivesse.}
5 A mes a faadis te kaa na aya sa onots tonuafunuu ana jian a ingainy.
5 Achava-se ali um homem que, havia trinta e oito anos, estava enfermo.
6 Jisas tagei towa te soon non ana ya natiny towa na faadis tan nainy viviakoo, ana Ya tsue to tsunia, “Fiisia, anyi komainy toto rom?”
6 Jesus, vendo-o deitado e sabendo que estava assim havia muito tempo, perguntou-lhe: Queres ficar são?
7 Ana mes a faadis to biny Towa, “Mes tsian, anyo na sikia ta mes ma nai fasiuf vanyo ya gagon nana kepak te vasaguat fi non ya, te kat iny siuf ronyo gagon mes vainy siuf faamuan buser.”
7 Respondeu-lhe o enfermo: Senhor, não tenho ninguém que, ao ser agitada a água, me ponha no tanque; assim, enquanto eu vou, desce outro antes de mim.
8 Jisas tsue to tsunia, “Tsun, nom nenengan tsuam nyi te taan.”
8 Disse-lhe Jesus: Levanta-te, toma o teu leito e anda.
9 Sen tsun ana mes to rof enato, ana ya govets ton nenengan tsuan sa taan en. A ka to te ruak tan Nainy Fafaatouf tana taa Jiu.
9 Imediatamente o homem ficou são; e, tomando o seu leito, começou a andar. Ora, aquele dia era sábado.
10 An tsoiny mumua tana taa Jiu tsue to tana mes to te rof fatabin, “U Nainy Fafaatouf to, Faun te kirkir iny e Moses tsura te gim non ma famanat manyi ma govets nenengan tsuam tan Nainy Fafaatouf.”
10 Pelo que disseram os judeus ao que fora curado: Hoje é sábado, e não te é lícito carregar o leito.
11 Ana ya biny ratuari sa tsue na ka, “A mes to te tsipaar vanyo te tsue of vanyo ma ‘Govets nenengan tsonyo, nyo te taan.’”
11 Ele, porém, lhes respondeu: Aquele que me curou, esse mesmo me disse: Toma o teu leito e anda.
12 Ri rangats towa, “E sei na mes to ayei te tsue of manyi ma govets nenengan tsuam nyi te taan ee?”
12 Perguntaram-lhe, pois: Quem é o homem que te disse: Toma o teu leito e anda?
13 Sana mes to te rof fatabin gima natiny e sei na mes fatoobing to aya ee, tana saa a vainy a kinai fiisok te vaaguam na aya ai Jisas naus osing ratuari sa naa en.
13 Mas o que fora curado não sabia quem era; porque Jesus se retirara, por haver muita gente naquele lugar.
14 Vou, ai Jisas sab towa tana saape, Ya tsue to tsunia, “Nongon rom, anyi rof fatabin em, nyi ma fakap ovei bus a fo kat iny aveto tsuam kat non sana iring tsian fiisok ruak manyi.”
14 Depois Jesus o encontrou no templo, e disse-lhe: Olha, já estás curado; não peques mais, para que não te suceda coisa pior.
15 Ana mes naa bus naa to sa tsue of ir fuainy tsoiny mumua tana taa Jiu, “A mes to ayei te tsipaar vanyo, Ayei koraa e Jisas.”
15 Retirou-se, então, o homem, e contou aos judeus que era Jesus quem o curara.
16 Tan kat to aya ri tanik iny fapatang to Jisas, tana saa Ayei te kat kat iny tsipaar tan Nainy Fafaatouf tana taa Jiu.
16 Por isso os judeus perseguiram a Jesus, porque fazia estas coisas no sábado.
17 Jisas biny ratuari sa tsue, “E Tamanyo binun fiisok non tana binun Tsuan tan mamatsiny nainy, ana Nyo kan ma bibinun fi kan you jesan.”
17 Mas Jesus lhes respondeu: Meu Pai trabalha até agora, e eu trabalho também.
18 U vegiau to te kat faseeve fiisok ir fuainy tsoiny mumua tana taa Jiu, ri vusvus faparits iny towa ma atsuiny famat ari Ya, sikia ma to te ngats fi Ya na Faun te kirkir iny e Moses tan Nainy Fafaatouf tana taa Jiu tsun, sana Ayei te tsue na ka e Gov te faarei non e Taman Ya fatoobing, tan kat to aya, Ayei kat a Tsivon sa faarei Ayei senviir minon e Gov.
18 Por isso, pois, os judeus ainda mais procuravam matá-lo, porque não só violava o sábado, mas também dizia que Deus era seu próprio Pai, fazendo-se igual a Deus.
19 Ai Jisas biny ratuari sa tsue na ka, “Nyo tsue faman of maromi, a Guei Tsoiny gim non ma kat ta isen ta ka tan mangiir Tsunia patsukanen, Ayei kat tsuiny non kat te tagei non Ya ten Taman te natiny kat non ya, tana saa, a fo kat te natiny katkat non a Taman, a Guei Tsoiny kan katkat kainy non ya.
19 Disse-lhes, pois, Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que o Filho de si mesmo nada pode fazer, senão o que vir o Pai fazer; porque tudo quanto ele faz, o Filho o faz igualmente.
20 Tan kat to aya a Taman mangiir fiisok non a Guei Tsoiny ana Ya te faatok Ya na fo mamatsiny ka te natiny katkat non Ya. Ayei nai faatok non Ya na fo mes a foka te karap fafisfis pis iny non a foka to te nai katkat non Ya, ana mi te nai mata karian fiisok emanats.
20 Porque o Pai ama ao Filho, e mostra-lhe tudo o que ele mesmo faz; e maiores obras do que estas lhe mostrará, para que vos maravilheis.
21 To kan a Taman fatoto non vainy mat, ri te toto fatabin er, jesan kan, a Guei Tsoiny fatoto non ere sei tan mangiir Tsunia tsun, ee.
21 Pois, assim como o Pai levanta os mortos e lhes dá vida, assim também o Filho dá vida a quem ele quer.
22 Ai Taman kan gim non ma kat vaatsuk ten sei na mes ee. Ayei faan fakap bus iny kat iny vaatsuk to tana Guei Tsoiny Tsuan,
22 Porque o Pai a ninguém julga, mas deu ao Filho todo o julgamento,
23 to ma nai fatsiitsii faavots a fokinai a Guei Tsoiny, jesan kan ma kat fi kan ari ten Taman. E sei na mes te gim non ma fatsiitsii na Guei Tsoiny ee, gim kainy non ma fatsiitsii na Taman to te jiats mi Ya.
23 para que todos honrem o Filho, assim como honram o Pai. Quem não honra o Filho, não honra o Pai que o enviou.
24 “Nyo tsue faman of maromi, e sei te nongoiny non vegiau Tsonyo ee, ya te manaats ya ana ayei te faamainy Ya to te jiats Vaminyo kaa bus me na toto na suu, ai te gima nai pokei ya, ai te nom a fasaraa nana mat a suu, sana ayei aruwas osing bus a mat a suu ana ayei kaa bus me na toto na suu.
24 Em verdade, em verdade vos digo que quem ouve a minha palavra, e crê naquele que me enviou, tem a vida eterna e não entra em juízo, mas já passou da morte para a vida.
25 Nyo tsue faman of maromi, nainy te naa minon, an nainy te ruak busen to, te nongoiny fi ror vainy to te faarei raror vainy mat tan aaven, nai nongoiny rora ngue na Guei Tsoiny ten Gov, ai tsuri to te nongon ana ri te faamainy ya nai toto ror.
25 Em verdade, em verdade vos digo que vem a hora, e agora é, em que os mortos ouvirão a voz do Filho de Deus, e os que a ouvirem viverão.
26 Ai to kan ten Tamanyo Ayei na kifon a toto tan aaven, jesan, Ayei kat a Guei Tsoiny Tsuan sa faarei na kifon a toto kan tan aaven.
26 Pois assim como o Pai tem vida em si mesmo, assim também deu ao Filho ter vida em si mesmos;
27 Ana Ayei faan iny ton gumgum tan kat vaatsuk tana Guei Tsoiny, tana saa, Ayei na Guei Tsoiny te Bobot e Gov sa ruak iny Mes me.
27 e deu-lhe autoridade para julgar, porque é o Filho do homem.
28 “Koma karian vaare yam tana ka to tana saa, nainy te naa minon ana fo vainy mat tan katskats te nai nongoiny rora nguen Ya,
28 Não vos admireis disso, porque vem a hora em que todos os que estão nos sepulcros ouvirão a sua voz e sairão:
29 ana ri te tafuts osing men kats tsuar, ai to tsuri te kat fo binun a fo rof nai tsun fatabin ror ri te toto ovei er, ai to tsuri te kat, kat iny ngi'arapaar nai tsun fatabin ror, ai te nai pokei rari ma nom a fasaraa nana mat a suu.”
29 os que tiverem feito o bem, para a ressurreição da vida, e os que tiverem praticado o mal, para a ressurreição do juízo.
30 “Nyo patsukan you gima onot ma kat ta isen ta ka, Nyo kat rou kat iny faaron tsun te tsue of Varonyo Gov, an kat iny faaron te kat Ronyon toobing ovei, tana saa, Anyo gim rou ma tanaf ma kat Anyon kat tan mangiir Tsonyo, san tan mangiir Tsunia to sa jiats Vaminyo.
30 Eu não posso de mim mesmo fazer coisa alguma; como ouço, assim julgo; e o meu juízo é justo, porque não procuro a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
31 “Te tsue pokaa iny Ronyo na Tsivou, Anyo sei ana fo binun te kat Ronyo, a sikia ta mes te faarof iny non ya a faarei to na man.
31 Se eu der testemunho de mim mesmo, o meu testemunho não é verdadeiro.
32 Sen Tamanyo to te pokei Vanyo, ana Nyo nat you tana ka te tsue pokei iny Ya Tsonyon man ovei.
32 Outro é quem dá testemunho de mim; e sei que o testemunho que ele dá de mim é verdadeiro.
33 Ami te jiats ra naa na vainy tsumi ten Jon a Tsoiny Fapeenan ma nongoiny arin vegiau tsunia, ana ayei tsutsun of Vatuanyo sa tsue pokaa iny a mana Vanyo.
33 Vós mandastes mensageiros a João, e ele deu testemunho da verdade;
34 Nyo tsugei rou vegiau tan ta mes ma pokei faruak Vanyo, Anyo sei, sana Nyo tsue tsuk iny rou e Jon, ma faamainy ami Nyo ma saup fatabin Anyo mi tana mat a suu.
34 eu, porém, não recebo testemunho de homem; mas digo isto para que sejais salvos.
35 Jon faarei kurun, kurun sa baraar, ana mi mangiir towa tan ar nainy sam paparaa men kurun tsunia.
35 Ele era a lâmpada que ardia e alumiava; e vós quisestes alegrar-vos por um pouco de tempo com a sua luz.
36 Sana Nyo kaa mirou a foka te tsutsun of Varonyo te karap fafis iny non vegiau to te pokei iny e Jon, ito na fo binun te katkat Anyo, na fo binun te faan iny e Tamanyo ma kat Anyo, to te tsutsun of Varonyo, ana fo binun te pokei faruak irari te faatok iny non e Tamanyo te jiats Vaminyo.
36 Mas o testemunho que eu tenho é maior do que o de João; porque as obras que o Pai me deu para realizar, as mesmas obras que faço dão testemunho de mim que o Pai me enviou.
37 Ai Tamanyo to te jiats Vaminyo te tsutsun of Ronyo tsue pokaa kan Varonyo. Ami gim rom ma nongoiny a nguen Ya ge tagei kainy a matan Ya,
37 E o Pai que me enviou, ele mesmo tem dado testemunho de mim. Vós nunca ouvistes a sua voz, nem vistes a sua forma;
38 ana mi gim to ma nom vegiau Tsunia to koma mami tana saa ami te gima faamainy Ya to te jiats fi Vaminyo Ya.
38 e a sua palavra não permanece em vós; porque não credes naquele que ele enviou.
39 Mi tsue tsuk kifon vegiau tan Vegiau Ten Gov tana saa ami te pon ma nom a toto na suu tsunia. An fo vegiau tan Vegiau Ten Gov to, tsue pokei Varonyo!
39 Examinais as Escrituras, porque julgais ter nelas a vida eterna; e são elas que dão testemunho de mim;
40 Sana mi gima fakats ma naa me am faamainy Vatuanyo ma faan im yam a toto na suu.
40 mas não quereis vir a mim para terdes vida!
41 “Nyo tsugainy rou ta mes ma fakarap Vanyo.
41 Eu não recebo glória da parte dos homens;
42 Sana Nyo nat maromi ami na sikia tu mangiir ten Gov tana fo koma mami.
42 mas bem vos conheço, que não tendes em vós o amor de Deus.
43 Anyo te mei me na parits ten Tamanyo, sana mi tsugei Vanyo, ai to ten sei na mes te mei minon a parits tsuan ee mi te faarof ya.
43 Eu vim em nome de meu Pai, e não me recebeis; se outro vier em seu próprio nome, a esse recebereis.
44 Ami gim on rom ma faaman, tana saa ami komainy rom a vainy ma fakarap mami, sana mi gim rom ma siiva of a tou karap te poo fi minon tana isen tsun a Gov.
44 Como podeis crer, vós que recebeis glória uns dos outros e não buscais a glória que vem do único Deus?
45 Sana mi ma pon fi vaare nei Nyo pokei iny a fo iring tsumi matan ne Tamanyo. A sikia, a mes te pokei maromi to, e Moses ito na mes te pon fi romi nei ayei faakouts maromi ma naa fi Gormirmir.
45 Não penseis que eu vos hei de acusar perante o Pai. Há um que vos acusa, Moisés, em quem vós esperais.
46 Tabuiny faaman famainy ami Moses, ami tabuiny faamainy Vanyo, tana saa Moses kirkir tsuk Vanyo. Sana mi gim to ma faamainy e Moses, jesan mi gim kan ma faamainy Vanyo.
46 Pois se crêsseis em Moisés, creríeis em mim; porque de mim ele escreveu.
47 Ai to te gim fi romi ma faamainy a ka te kirkir iny e Moses, kat pas fi romi ei, mi te faamainy vegiau te tsue iny Ronyo?”
47 Mas, se não credes nos escritos, como crereis nas minhas palavras?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?