João 1

SPS vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Tabuiny tapogaar non a monaagits to, a isen te koo rin Vegiau te kaa busen, Ayei kaa fiisen mito Gov, ana Ayei kan, a Gov.
1 No princípio era o Verbo, e o Verbo estava com Deus, e o Verbo era Deus.
2 A isen te koo rin Vegiau te kaa kaa fiisen me Gov tanik me tan tatanik.
2 Ele estava no princípio com Deus.
3 Gov ana isen te koo rin Vegiau te fapogaar a fo mamatsiny ka, ana sikia ta isen ta ka te fapogaar e Gov tan tatanik, ma pet iny a isen to te koo rin Vegiau.
3 Todas as coisas foram feitas por intermédio dele, e sem ele nada do que foi feito se fez.
4 A isen te koo rin Vegiau te fakifon iny non a toto faman, ana toto to ayei na arasan tan vainy ma nat faarof iny ari na man.
4 Nele estava a vida, e a vida era a luz dos homens;
5 A arasan te biainy a uurup, ana uurup gim to ma onot ma famote oiny ya.
5 a luz resplandece nas trevas, e as trevas não prevaleceram contra ela.
6 Gov jiats naa na tsoiny favaanan Tsuan, a mes te koo ri Jon.
6 Houve um homem enviado de Deus, cujo nome era João.
7 Ayei te naa me ma tsue of ir ya na vainy, tan vegiau nan a arasan. Tan kat to aya, ari onot ror ma nongoiny vegiau tsunia er faaman to.
7 Este veio como testemunha, a fim de dar testemunho da luz, para que todos cressem por meio dele.
8 Ayei patsukanen na gima arasan, ayei te naa me ma pokei iny ya na arasan.
8 Ele não era a luz, mas veio para dar testemunho da luz.
9 Ana arasan to ayei a arasan famanman ovei, ana arasan to te naa of minon a monaagits to, ma biainy ya na arasan tana vainy ma inainy fanatnat iny ari, Gov.
9 Pois a verdadeira luz, que alumia a todo homem, estava chegando ao mundo.
10 Ana isen te koo rin Vegiau te kaa en tana monaagits to. Ai Gov fapogaar to na monaagits to, i Tsunia tsun, sana vainy tana monaagits to, gim to ma inainy fanatnat iny Ya.
10 Estava ele no mundo, e o mundo foi feito por intermédio dele, e o mundo não o conheceu.
11 Ayei te naa me tana gum fan Tsuan fatoobing, sana vainy Tsunia fatoobing gima faarof iny Ya.
11 Veio para o que era seu, e os seus não o receberam.
12 Sana mesapan tsuri faarof iny Ya, ri faaman to Tsunia, to sana Ayei faan rarin gumgum ma faarei arin guei ten Gov.
12 Mas, a todos quantos o receberam, aos que crêem no seu nome, deu-lhes o poder de se tornarem filhos de Deus;
13 Ana ri gima agiir ma faarei mi rin guei ten Gov tan kat tan puputaa tovei, ge ari gima agiir vovou iny koman tan puainy mes, ge mangiir iny fakats tan tamar min tsinar, a sikia, ri agiir me ten Gov.
13 os quais não nasceram do sangue, nem da vontade da carne, nem da vontade do varão, mas de Deus.
14 A isen te koo rin Vegiau te ruak iny mes me, via minon a man ana koma ree'un, sa kaa en fapoopoan narara. Mam tagein siinaiv Tsunia, siinaiv to aya te nom mi Ya, tana saa, Ayei na isen a Guei Tsoiny ten Gov fatoobing.
14 E o Verbo se fez carne, e habitou entre nós, cheio de graça e de verdade; e vimos a sua glória, como a glória do unigênito do Pai.
15 Jon a tsoiny fapeenan te pokei faruak Ya. Ya kuu fatsian to sa tsue, “A isen a mes to ayei te tsue tsuk iny anyo, to te tsue fi nyo, ‘Ayei to te naa minon vou vanyo, Ayei karap fafis varonyo, tana saa, Ayei te kaa busen muan tabuiny agiir ronyo.’”
15 João deu testemunho dele, e clamou, dizendo: Este é aquele de quem eu disse: O que vem depois de mim, passou adiante de mim; porque antes de mim ele já existia.
16 Ayei te faparits rara faavot, Ya faan fatatabin ratuara na fo parits a sikia ta fafakap nan te tapogaar ising me tana koma ree'un Tsunia to aya.
16 Pois todos nós recebemos da sua plenitude, e graça sobre graça.
17 Fo Faun ten Gov te poo me ten Moses, sana man ana koma ree'un to aya te poo me ten Jisas Krais.
17 Porque a lei foi dada por meio de Moisés; a graça e a verdade vieram por Jesus Cristo.
18 A sikia ta isen ta mes ma tagei e Gov. A Isen tsun, to te faarei non ne Gov, ana Ayei kaa non panaan e Taman, ana Ya pokei faruak Towa.
18 Ninguém jamais viu a Deus. O Deus unigênito, que está no seio do Pai, esse o deu a conhecer.
19 Fuainy tsoiny mumua tana taa Jiu, te kaakaa tana ngats fan tsian iny Jerusalem, to te jiats ra naa na tee tsoiny faakor ana tee tsoiny faakor tana vun ten Livai ten Jon ma rangats ari ya, “Anyi na saf a mes ei na?”
19 E este foi o testemunho de João, quando os judeus lhe enviaram de Jerusalém sacerdotes e levitas para que lhe perguntassem: Quem és tu?
20 Jon gima baainy ma biny rari, ana ya vegiau fa'arasan of ratuari. U vegiau to te pokei ya tsuri, “Anyo na gima Krais a Mes te pisainy e Gov ma Tsoiny Fiisaup Ya tana vainy.”
20 Ele, pois, confessou e não negou; sim, confessou: Eu não sou o Cristo.
21 “Ana nyi na saf a mes ei na?” rangat fi ri. “Anyi koraa ya na mes te faarei rom e Ilaija na kuigin iny muan to te tsun fatabin em?” “A sikia ma nyo,” biny fi rari Jon.
21 Ao que lhe perguntaram: Pois que? És tu Elias? Respondeu ele: Não sou. És tu o profeta? E respondeu: Não.
22 Ana ri rangats towa, “Tsue of mamimam, anyi sei? Amam komainy rom tu tsue fatabin mam te tsue of rari to te jiat mamimam nei tsumanyi, e sei pas te koo rom anyi na tsivom ee?”
22 Disseram-lhe, pois: Quem és? para podermos dar resposta aos que nos enviaram; que dizes de ti mesmo?
23 Jon biny ratuari, sa tsue na ka,
23 Respondeu ele: Eu sou a voz do que clama no deserto: Endireitai o caminho do Senhor, como disse o profeta Isaías.
24 — ausente —
24 E os que tinham sido enviados eram dos fariseus.
25 — ausente —
25 Então lhe perguntaram: Por que batizas, pois, se tu não és o Cristo, nem Elias, nem o profeta?
26 Jon biny ratuari, “Anyo fapeenan iny rou a aurom, sana isen te kaa en fapoopoan a mami ana mi tabuiny ma natiny Ya.
26 Respondeu-lhes João: Eu batizo em água; no meio de vós está um a quem vós não conheceis.
27 Ayei te naa minon vou vanyo, te karap fafis varonyo, nyo gima onot faarof ma puruur a patom nan suu Tsunia.”
27 aquele que vem depois de mim, de quem eu não sou digno de desatar a correia da alparca.
28 Fo mamatsiny ka to te ruak tana ngats fan iny Betani, pan te roruak minon a nuaf tana aurom iny Jodan tana pan te fapeenainy e Jon a vainy.
28 Estas coisas aconteceram em Betânia, além do Jordão, onde João estava batizando.
29 Tan mes nainy Jon tagei e Jisas te tataan me tsunia, sa tsue na ka, “A Tsunei Siip ten Gov tovei te nom ravainy non aveto tana vainy tana monaagits to!
29 No dia seguinte João viu a Jesus, que vinha para ele, e disse: Eis o Cordeiro de Deus, que tira o pecado do mundo.
30 Ayei koraa na mes to te pokei faruak anyo to tsonyo tsue, ‘A mes te naa minon vou vanyo to, Ayei karap fafis varonyo tana saa Ayei te kaa busen muan tabuiny agiir ronyo.’
30 este é aquele de quem eu disse: Depois de mim vem um varão que passou adiante de mim, porque antes de mim ele já existia.
31 Anyo gima natiny Ya, sana nyo naa me ma fapeenan iny anyo na aurom ma natiny a taa Isrel a Mes tovei, to te naa minon Ya!”
31 Eu não o conhecia; mas, para que ele fosse manifestado a Israel, é que vim batizando em água.
32 U vegiau te pokei iny e Jon sa faan iny ya to: “Anyo tagein Aaven Taabos te of me Gormirmir faarei na kurume sa kaa Tsunia.
32 E João deu testemunho, dizendo: Vi o Espírito descer do céu como pomba, e repousar sobre ele.
33 Nyo kan gima natiny Ya, san e Gov te jiat vaminyo ma fapeenan iny a aurom, te tsue fi Gov tsonyo muan sa tsue na ka, ‘Anyi tagei nats rom Aaven Taabos of minon a kaa to Tsunia, Ayei koraa na mes to aya te fapeenan iny non Aaven Taabos.’
33 Eu não o conhecia; mas o que me enviou a batizar em água, esse me disse: Aquele sobre quem vires descer o Espírito, e sobre ele permanecer, esse é o que batiza no Espírito Santo.
34 Anyo tagei to na ka to te ruak, ana nyo tsue of maromi, Ayei na Guei Tsoiny ten Gov,” tsue fi Jon.
34 Eu mesmo vi e já vos dei testemunho de que este é o Filho de Deus.
35 Tan mes nainy Jon a Tsoiny Fapeenan kaa pis to na aya fiisen rame na ina fuan a matisian tsunia,
35 No dia seguinte João estava outra vez ali, com dois dos seus discípulos
36 te tagei ya Jisas te tataan me, ya tsue to na ka, “To Ayei na Tsunei Siip ten Gov!”
36 e, olhando para Jesus, que passava, disse: Eis o Cordeiro de Deus!
37 Ri na ina fuan a matisian nongoiny towa te tsue ya na ka to, ri naa fi erato ten Jisas.
37 Aqueles dois discípulos ouviram-no dizer isto, e seguiram a Jesus.
38 Jisas takopis, Ya tagei ratuari te vovou iny Ya, Ya rangat to, “A saa te komainy romi na?” Ri biny Towa, “Fei te kaa rom Anyi ei, Rabai?” (Man nan vegiau to, Tsoiny Fifaatsuts.)
38 Voltando-se Jesus e vendo que o seguiam, perguntou-lhes: Que buscais? Disseram-lhe eles: rabi {que, traduzido, quer dizer Mestre}, onde pousas?
39 “Taami yam am tagaa to,” te biny fi rari Ya. (A fats a kilok tana touraf.) Ana ri naa fiisen mi Towa ri tagei to na pan te kaakaa non Ya, ri kaa fiisen mi Ya, sa onots a ananerof.
39 Respondeu-lhes: Vinde, e vereis. Foram, pois, e viram onde pousava; e passaram o dia com ele; era cerca da hora décima.
40 E Anduru, a famuinyasiny ten Saimon Pita, ayei na isen tsuri na ina fuan te nongon te tsue fi Jon ana ya vovou iny to Jisas.
40 André, irmão de Simão Pedro, era um dos dois que ouviram João falar, e que seguiram a Jesus.
41 Voun a tou kaakaa tsunia fiisen me Jisas, sen tsun ai Anduru tainytainy to famuinyasiny tsuan e Saimon ana ya tsue to na ka, “Amam te sab bus a Mes te pisainy e Gov ma Tsoiny Fiisaup Ya tana vainy, mes to aya amam a taa Jiu koo rom Ya na Mesaia.” (A taa Grik te koo ror Ya, na Krais.)
41 Ele achou primeiro a seu irmão Simão, e disse-lhe: Havemos achado o Messias {que, traduzido, quer dizer Cristo}.
42 Ana Ya mei naa to Saimon unya ten Jisas.
42 E o levou a Jesus. Jesus, fixando nele o olhar, disse: Tu és Simão, filho de João, tu serás chamado Cefas {que quer dizer Pedro}.
43 Tan mes nainy Jisas pon to ma naa fi tana gum fan iny Galili. Ya sab to Filip ana Ya tsue to tsunia, “Taame vovou you!”
43 No dia seguinte Jesus resolveu partir para a Galiléia, e achando a Felipe disse-lhe: Segue-me.
44 (Filip a mes tana ngats fan iny Betsaida, a ngats fan to ayei te natiny kaakaa ror e Anduru me Pita.)
44 Ora, Felipe era de Betsaida, cidade de André e de Pedro.
45 Filip sab e Nataniel ana ya tsue of towa, “Amam te sab bus a isen to te kirkir iny e Moses muan tan Buk tana Faun, ai tsuri kan a fo kuigin te kirkir iny Ya. Ayei e Jisas a mes tana ngats fan iny Nasaret ana Ayei a guei tsoiny ten Josep.”
45 Felipe achou a Natanael, e disse-lhe: Acabamos de achar aquele de quem escreveram Moisés na lei, e os profetas: Jesus de Nazaré, filho de José.
46 “Te kaa kan minon ta ka ta mamarof te tapogaar ising minon tana ngats fan babainy tsun iny Nasaret?” rangat fi Nataniel. Filip biny towa, “Taame, nyi te tagaa.”
46 Perguntou-lhe Natanael: Pode haver coisa bem vinda de Nazaré? Disse-lhe Felipe: Vem e vê.
47 Te tagei e Jisas e Nataniel te naa me Tsunia, ana Ya tsue to tsunia, “A tsoiny Isrel fatoobing tovei, a sikia ta painy gam tapokaa minon tsunia!”
47 Jesus, vendo Natanael aproximar-se dele, disse a seu respeito: Eis um verdadeiro israelita, em quem não há dolo!
48 Nataniel rangats Towa, “Kat fei sanyi nat Vanyo ei?” Jisas biny towa, “Nyo tagei manyi te kaakaa fain nus tabuiny fikoo marom anyi Filip.”
48 Perguntou-lhe Natanael: Donde me conheces? Respondeu-lhe Jesus: Antes que Felipe te chamasse, eu te vi, quando estavas debaixo da figueira.
49 “Tsoiny Fifaatsuts,” biny finy Ya Nataniel, “Anyi na Guei Tsoiny ten Gov faman! Ana Nyi kan a Aatouf tana taa Isrel!”
49 Respondeu-lhe Natanael: Rabi, tu és o Filho de Deus, tu és rei de Israel.
50 Jisas tsue to na ka, “Fiisia nyi faaman tana saa Anyo tsue of manyi te kaakaa fi nyi fain nus? Nyi nai tagei nats rom a fo mamatsiny kan karap fis nats non a foka to!”
50 Ao que lhe disse Jesus: Porque te disse: Vi-te debaixo da figueira, crês? coisas maiores do que estas verás.
51 Ana Ya tsue to tsuri, “Nyo tsue faman of maromi, ami nai tagei nats rom a Gormirmir tapue non an fuainy morena ten Gov paas fi naa ror jias ai ri te of kan me nei petoo Tsonyo, Tsonyo na Guei Tsoiny te Bobot e Gov sa ruak iny Mes me.”
51 E acrescentou: Em verdade, em verdade vos digo que vereis o céu aberto, e os anjos de Deus subindo e descendo sobre o Filho do homem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra