Gênesis 3

SPS vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 E Gov te kat a fo mamatsiny marei sensen, san a sikia ta ina isen tsuri te onot non ma fabiu na koraa, ana koraa rangats to na moun, “Kat fei, toroman e Gov te fa agagoiny mami na ina fuan ma ainy vaare mi na fo mamatsiny fua nan nau koman na tanun?”
1 Ora, a serpente era mais astuta que todas as alimárias do campo que o Senhor Deus tinha feito. E esta disse à mulher: É assim que Deus disse: Não comereis de toda árvore do jardim?
2 Ana moun biny to na koraa sa tsue, “Mam ma ina fuan onot iny ainy fua nan fo mamatsiny nau te kanon tana tanun to aya.
2 E disse a mulher à serpente: Do fruto das árvores do jardim comeremos,
3 San isen nau te tsutsuun non fapoopoan nan na tanun, mam ina fuan agaagon rom tan ainy fua nania, tsue fi Gov. ‘Te ainy romin fua nan nau to aya, ge te saras romi ya, mi na ina fuan mat rom’.”
3 mas, do fruto da árvore que está no meio do jardim, disse Deus: Não comereis dele, nem nele tocareis, para que não morrais.
4 Ana koraa biny to na moun sa tsue, “Gima man mi na ina fuan gim on rom ma mat.
4 Então, a serpente disse à mulher: Certamente não morrereis.
5 Te ainy romin fua nan nau to aya nan, mi na ina fuan natiny rom a ka na iring, ana ka na rof, ana mi na ina fuan te faarei e Gov. Gov nat iny non a ka to aya nan, to sen Gov fa agaagon i mami na ina fuan.”
5 Porque Deus sabe que, no dia em que dele comerdes, se abrirão os vossos olhos, e sereis como Deus, sabendo o bem e o mal.
6 Ana moun tagei ton nau, an nau to ayan mamatoong faarof an fua nanian rof fiisok tsun. Kat to ana moun fakats fi to nei, te nom ronyon fua nyo te ainy ya, nyo nom rou viir nat ai te rof fiisok. Kat to ana moun nom ton fua nan nau to aya sa ainy ya. Vou ya nom ton fua nan nau sa fainy ya natsoiny ya, sa ainy kainy ya.
6 E, vendo a mulher que aquela árvore era boa para se comer, e agradável aos olhos, e árvore desejável para dar entendimento, tomou do seu fruto, e comeu, e deu também a seu marido, e ele comeu com ela.
7 Sen tsun, ana ri na ina fuan tagaa fanatnat i ratuari na ina fuan na berber, kat to ser kuiny noun nan fik, ana ri na ina fuan ravrav towa.
7 Então, foram abertos os olhos de ambos, e conheceram que estavam nus; e coseram folhas de figueira, e fizeram para si aventais.
8 San tana touraf te kour a pan, ana ri na ina fuan nongoiny to Gov te tatan non tanun, ana ri na ina fuan takop to fapoopoan na na fo nau.
8 E ouviram a voz do Senhor Deus, que passeava no jardim pela viração do dia; e escondeu-se Adão e sua mulher da presença do Senhor Deus, entre as árvores do jardim.
9 San a Tsunaun e Gov te fikoo na mes sa tsue, “Fei te ka romanyi ei?”
9 E chamou o Senhor Deus a Adão e disse-lhe: Onde estás?
10 Ana mes biny towa sa tsue, “Nyo te nongon i manyi te tatan i tanun. Nyo oraav to, nyo takop to, tana sa nyo na berber.”
10 E ele disse: Ouvi a tua voz soar no jardim, e temi, porque estava nu, e escondi-me.
11 Ai Gov rangats towa, “Sei te tsue of i manyi ee, anyi na berber, toroman anyi te ainy bus fua nan nau te fa agaagon im ma ainy vaare nyi ya?”
11 E Deus disse: Quem te mostrou que estavas nu? Comeste tu da árvore de que te ordenei que não comesses?
12 Ana mes biny towa sa tsue, “A moun a vatau tsonyo te faan iny anyi tsonyo, ayei te faan vanyon fua nan nau, tsonyo ainy ya.”
12 Então, disse Adão: A mulher que me deste por companheira, ela me deu da árvore, e comi.
13 Ana Tsunaun e Gov rangats to na moun, “Sei tsue of i manyi ee, ma kat a ka to ee,” ana moun biny towa sa tsue, “A koraa te gam i vanyo, tsonyo ainy fua nan nau.”
13 E disse o Senhor Deus à mulher: Por que fizeste isso? E disse a mulher: A serpente me enganou, e eu comi.
14 Ana Tsunaun e Gov tsue to tan koraa, “Anyi te kat a ka to aya, ai tovei nyi nom rom a patang tsunia. Patang te govets romanyi, te fis pis non a patang tan fokinai mes marei. Roman an tan fokinai nainy te naa minon, nyi sensen iny rom a komam manyi, ana nyi ainy rom a fo nungan iny tan puputaa.
14 Então, o Senhor Deus disse à serpente: Porquanto fizeste isso, maldita serás mais que toda besta e mais que todos os animais do campo; sobre o teu ventre andarás e pó comerás todos os dias da tua vida.
15 Nyo kat maromanyi na tafisuan tana moun, ana moun a tafisuan tsumanyi, vun tsumanyi tafisuan miror vun tana moun. Ayei pitei non a patsuu manyi, ana nyi te kots a moun ya.”
15 E porei inimizade entre ti e a mulher e entre a tua semente e a sua semente; esta te ferirá a cabeça, e tu lhe ferirás o calcanhar.
16 Ana Tsunaun e Gov tsue to tana moun, “Nyo faan maromanyi na patang te kaa miromanyin kura, ana nyi te kamen na kamits tsian te fagiir romanyi, san anyi kaa farokot mirom koman tana tsoiny tsumanyi ma tagaa ot manyi ya.”
16 E à mulher disse: Multiplicarei grandemente a tua dor e a tua conceição; com dor terás filhos; e o teu desejo será para o teu marido, e ele te dominará.
17 Ana Tsunaun e Gov tsue to ten Adam, “Anyi te nongoiny tsue tana moun tsumanyi, ana nyi ainy ton fua nan nau, Anyo te fa agaagon manyi ya, ma ainy vaare nyi ya. Nyi kat firom nei aya, Nyo kat firing rou puputaa, ana kainy ainy te gima ruak faarof on. Anyi patsukanem binun fapaparits rom tan, kat a kainy ainy ma ruak ya tan puputaa.
17 E a Adão disse: Porquanto deste ouvidos à voz de tua mulher e comeste da árvore de que te ordenei, dizendo: Não comerás dela, maldita é a terra por causa de ti; com dor comerás dela todos os dias da tua vida.
18 Ana fo nau te kamiror kakarits, ana fo aufing a iring gian miror tan puputaa ana nyi ainy vavis rom a fo noun iny ratsuu.
18 Espinhos e cardos também te produzirá; e comerás a erva do campo.
19 Nyi binun rom an siva te buts ana kainy ainy te gian tan puputaa, nyi nag vaurep rom tana binun, onot non te mat romanyi, ana nyi te tabin tan puputaa. Tana sa, anyo te kat manyi tan puputaa, ana nyi tabin pis rom tan puputaa.”
19 No suor do teu rosto, comerás o teu pão, até que te tornes à terra; porque dela foste tomado, porquanto és pó e em pó te tornarás.
20 A mes te asang e natsun ya e Ivi, tana sa, ayei a tsinar fokinai tsoiny an moun.
20 E chamou Adão o nome de sua mulher Eva, porquanto ela era a mãe de todos os viventes.
21 Vou ana Tsunaun e Gov kat ton vau tana pempem nan na marei a sensen, Gov fainy towa Adam me natsun ya ana ri na ina fuan vau towa.
21 E fez o Senhor Deus a Adão e a sua mulher túnicas de peles e os vestiu.
22 Vou ana Tsunaun e Gov tsue to, “Tagaa a mes te naat bus iny a saf a ka na rof, ana saf a ka na iring, ana ayei faarei ratuara. Ara gim ror ma famanat iny ya ma naa fasiru ya panan nau te natiny faan iny non a toto. Kat non tsunia ainy fua nan nau to aya sa kaa ovei.”
22 Então, disse o Senhor Deus: Eis que o homem é como um de nós, sabendo o bem e o mal; ora, pois, para que não estenda a sua mão, e tome também da árvore da vida, e coma, e viva eternamente,
23 Kat to ana Tsunaun e Gov gargar to na mes tana tanun i Iden. Sa faan iny naa towa ma binun ya tan puputaa te kat e Gov.
23 o Senhor Deus, pois, o lançou fora do jardim do Éden, para lavrar a terra, de que fora tomado.
24 Te gargar fakap e Gov a tsoiny ana moun Ya faka raton na fomes a fo morenan parits tana pan te natiny ruak ising minon a nuaf tana tanun iny Iden. Ya fakei ton sen kirat te mamatan faarei non guaf, ana ayei natiny takopis vavis non tan fo mamatsiny pan. A fo morena to ari nan fisen mena fo kirat te tagaa ot ror, kat non an ta isen ta mes te nai ruak tan nau to aya nan te natiny faan toto non.
24 E, havendo lançado fora o homem, pôs querubins ao oriente do jardim do Éden e uma espada inflamada que andava ao redor, para guardar o caminho da árvore da vida.

Ler em outra tradução

Comparar com outra