Marcos 2
SPM vs ARIB
1 Uthusir marsi gɨvasima, Iesus nomthegha Kaperneamɨn zee. A za rɨphenani itima gumasi rako amisira avɨrara a nomthegha zesira akamam mbaraghi.
1 Alguns dias depois entrou Jesus outra vez em Cafarnaum, e soube-se que ele estava em casa.
2 Mee akaman khavɨ oraegha zesima rɨphen bari izɨvasima aŋni itɨmam mburoghɨn ivɨre izɨva. Uthughun khavɨn Iesus Gotɨna akaman mem mbɨkɨri.
2 Ajuntaram-se, pois, muitos, a ponta de não caberem nem mesmo diante da porta; e ele lhes anunciava a palavra.
3 Ana akamɨ ukurima, gumasir marsi gumaghanɨ usue rako afhari arɨghiresir mav nigha aŋmɨusua zii. Gumaghan phunini ko phunini akuuna aŋgi isaghuphɨgha zii.
3 Nisso vieram alguns a trazer-lhe um paralítico, carregado por quatro;
4 Mee za garima rɨphenani itɨmam mburoghɨn bar izɨvasima, mee Iesusɨusua azaaŋni iŋgura. Mee gumaghan khav nigha rɨphenani isɨɨŋn guavanambogha rɨphenani isɨɨŋn thooŋga amuigha umbuera akuu rafhagha ana amandasima a Iesusɨusua zeghiri.
4 e não podendo aproximar-se dele, por causa da multidão, descobriram o telhado onde estava e, fazendo uma abertura, baixaram o leito em que jazia o paralítico.
5 Uthughun khavɨn Iesus gumasir kharsir nɨghnɨghana aghavagharan ganigha kamaghɨ usue rako afhari amɨrasi gumagham mbɨŋgeeghi, “Nano otar, kɨ nɨɨno othevir maghatɨsi gɨna amanda.”
5 E Jesus, vendo-lhes a fé, disse ao paralítico: Filho, perdoados são os teus pecados.
6 Iesus kamagh aŋm mbɨŋgeema, Judariro othevi ikeeŋsi gumasi apiighav ikhava norira non navira averir kamaghɨm mbɨŋgeeghi,
6 Ora, estavam ali sentados alguns dos escribas, que arrazoavam em seus corações, dizendo:
7 “Gumaghan khav thoghousua kamaghɨm mbɨŋgeeghi? A Gotɨna aŋan niamɨusua amui! Gumaghan khɨna thav gumaghan igharisi thavɨno othevir maghatɨsi gɨna amandagham phatɨghami. Got nombɨra.”
7 Por que fala assim este homem? Ele blasfema. Quem pode perdoar pecados senão um só, que é Deus?
8 Mee kamaghɨ nɨghɨnɨsima, Iesusɨ uzuamɨra non navana aven men nɨghɨnɨsi ikeeŋga kamagh mem mbɨŋgeeghi, “Gee manmaghɨusua kamagh nɨghɨnɨsi?
8 Mas Jesus logo percebeu em seu espírito que eles assim arrazoavam dentro de si, e perguntou-lhes: Por que arrazoais desse modo em vossos corações?
9 Kɨ manmaghatɨsira akamanɨ usue rako afhari amɨrasi gumagham mbɨkɨmti? Mana akamambaaŋ indera. Kɨ nɨɨno othevir maghatɨsi gɨna amanda, o? Kɨ kamaghɨm mbɨkɨmaŋga nɨɨ nomthegh inderaghɨri. Nɨɨ rɨkavigh nona akuu nigh maŋɨ. Kɨ manmagha amuisi akamam mbɨkɨmti, gee aŋm mbaraghɨv kamaghɨm mbɨkɨmaŋga a indera.
9 Qual é mais fácil? dizer ao paralítico: Perdoados são os teus pecados; ou dizer: Levanta-te, toma o teu leito, e anda?
10 Kɨ othɨvhan khav ramuightima, gee ganighi ikeeŋgemi, Gumasir Otar a unuaghɨnan khavɨno othevir maghatɨsi gɨna amaaŋgamiri izɨɨ iti.” A kamagh gumaghanɨ usue rako afhari amɨrasi thavɨm mbɨŋgeeghi,
10 Ora, para que saibais que o Filho do homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados { disse ao paralítico },
11 “Kɨ nɨɨm mbɨŋgeeghi, nɨɨ rɨkavigh nona akuu nigh rɨphenan maaŋɨri.”
11 a ti te digo, levanta-te, toma o teu leito, e vai para tua casa.
12 Am mbɨŋgɨvɨre itima mee garima gumaghan khav rɨkavighava nona akuu nigha akɨran zui. Gumasi rako amisi bar aŋn ganigha rɨŋgavan maghatɨgha amuigha Gotɨni izɨɨ ufhava kamaghɨm mbɨŋgeeghi, “Ee ufhuaragha kamagha amuisi bigha thavɨn ganis phatɨ!”
12 Então ele se levantou e, tomando logo o leito, saiu à vista de todos; de modo que todos pasmavam e glorificavam a Deus, dizendo: Nunca vimos coisa semelhante.
13 Iesus nomthegha Galilin rɨmɨm mbɨroghɨn gueghiri. A gueghirima, gumasi rako amisira avɨrara zava nori akuvasima, a men surea amui.
13 Outra vez saiu Jesus para a beira do mar; e toda a multidão ia ter com ele, e ele os ensinava.
14 A men surea amuava rɨmɨm mbɨroghɨn gua Alfiusɨn otar Livain garima, a gavmanɨ ranɨɨŋgamira aŋgɨro ovɨsi nir rɨphenan apheraghav iti. Iesus aŋn garava, kamagh aŋm mbɨŋgeeghi, “Nɨɨ nan gɨn zɨri.” Maghɨra Livai aŋm mbaraegha, rɨkhavigha aŋn gɨn zui.
14 Quando ia passando, viu a Levi, filho de Alfeu, sentado na coletoria, e disse-lhe: Segue-me. E ele, levantando-se, o seguiu.
15 Gɨn Iesus Livain rɨphenani ikhava non suren gumasir phorughava aphi. Aŋgɨro ovɨsi nii gumasira avɨrara ko othevir maghatɨsigha amuir gumasira avɨrara, mee ivɨra men phorugha aphi. Kamagha amuir gumasira avɨrara, mee ivɨra Iesusɨn gɨna arui.
15 Ora, estando Jesus à mesa em casa de Levi, estavam também ali reclinados com ele e seus discípulos muitos publicanos e pecadores; pois eram em grande número e o seguiam.
16 Mee apha itima, Judariro othevi ikeeŋsi Farisiiŋn gumasi mee aŋn ganigha, aŋn suren gumasira azaaghi, “A manmaghɨusua aŋgɨro ovɨsi nii gumasi rako othevir maghatɨsigha amuir gumasir phorughava aphi?”
16 Vendo os escribas dos fariseus que comia com os publicanos e pecadores, perguntavam aos discípulos: Por que é que ele como com os publicanos e pecadores?
17 Iesus mena azaaŋsɨgha oraegha kamagh mem mbɨŋgeeghi, “Arɨmarɨ phatɨsir gumasi, arɨmarɨa rɨkɨrir gumaghaousua zui phatɨ. Arɨmarɨ iti gumasi, mee arɨmarɨa rɨkɨrir gumaghaousua zui. Kɨ othevira aghuigha amuir gumasi rako amisivɨusua zesi phatɨ. Kɨ othevir maghatɨsigha amuir gumasi rako amisir dɨmamɨusua zee!”
17 Jesus, porém, ouvindo isso, disse-lhes: Não necessitam de médico os sãos, mas sim os enfermos; eu não vim chamar justos, mas pecadores.
18 Uthughun mavɨn Jonɨn suren gumasi rako Farisiiŋn suren gumasi mee Gotɨn phorughum mbɨkɨmamɨusua aghae thamɨrasi. Iesusɨn suren gumasi uthughun khavɨn aphima gumasir marsi Iesusɨusua zava kamagh aŋna azaaghi, “Khara manmaghɨra amuisiro othɨv? Jonɨn suren gumasi rako Farisiiŋn suren gumasi mee thighira Gotɨn phorughum mbɨkɨmamɨusua aghae thamɨrasima, nɨɨn suren gumasi Gotɨn phorughum mbɨkɨmamɨusua aghae thamɨrasi phatɨ.”
18 Ora, os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando; e foram perguntar-lhe: Por que jejuam os discípulos de João e os dos fariseus, mas os teus discípulos não jejuam?
19 Mem mbɨŋgeema Iesus kamagh mena azaaghi, “Gumaghan mava amuuŋni ikhaousua ishamani ikhɨva amuava gumasir marsir dɨɨsima mee zee. A men phorugh ikhɨtima, mee manmaghɨra ramuti, mee aghaa thamɨraghami, o phatɨghami. A men phorugh ikhɨtima mee aghaa thaeghem phatɨghami.
19 Respondeu-lhes Jesus: Podem, porventura, jejuar os convidados às núpcias, enquanto está com eles o noivo? Enquanto têm consigo o noivo não podem jejuar;
20 Mee aghae thamɨrasirɨ uthugh iti. Kha uthugh zɨtima, gumasir marsi amuuŋni ikhaamir gumaghanɨ usuiragh maŋɨti, mee kha uthughun aghaa thamɨraghami.
20 dias virão, porém, em que lhes será tirado o noivo; nesses dias, sim hão de jejuar.
21 Gumagha thavɨm mbɨsasin ofhɨghan ikama thav nigha shaaran gura thavɨn phorugha ana isamisi phatɨ. A mamagh ramuighɨva ana urutima mbɨsasin ofhɨghan ikam ikonigh shaaran gure ikuighɨva, anebiightima aŋn thooŋ guisimbaaŋra bar ikhevighemi.
21 Ninguém cose remendo de pano novo em vestido velho; do contrário o remendo novo tira parte do velho, e torna-se maior a rotura.
22 Gumagha thav uainiro ovɨsiri imbooriri iŋgaa nighɨva, asɨghan nerɨm mbɨsɨvan guro uruighem phatɨghami. A kamagh ramuightima uainiro ovɨsiri imboori bughɨva asɨghan nerɨm mbɨsɨvan gura biighɨva, uainiro ovɨsiri imboori ko asɨghan ner, aniiŋ ivɨra maghatiighemi. A kamagh ramuighem phatɨghami. A uainiro ovɨsiri imbooriri iŋgaa nigh asɨghan nerɨm mbɨsɨvan ikamaro uruighemi.”
22 E ninguém deita vinho novo em odres velhos; do contrário, o vinho novo romperá os odres, e perder-se-á o vinho e também os odres; mas deita-se vinho novo em odres novos.
23 Iesus avhughususanɨ uthughun mavɨn, raisɨn mɨn garira aghan mav, uit, mee aŋn mɨghɨni ikhɨvan thooŋn zui. Aŋn suren gumasi aŋn phorugha gua uitiro ovɨsi ukuara zui.
23 E sucedeu passar ele num dia de sábado pelas searas; e os seus discípulos, caminhando, começaram a colher espigas.
24 Mee zuima Farisiiŋn marsi men ganigha kamagh Iesusɨm mbɨŋgeeghi, “Nɨɨ ganɨri. Mee manmaghɨusua othɨvhan khav aŋga amuava avhughususanɨ uthughuno othɨvhan gɨn zui phatɨ?”
24 E os fariseus lhe perguntaram: Olha, por que estão fazendo no sábado o que não é lícito?
25 Iesus mee ikaragha kamaghɨm mbɨŋgeeghi, “Gee, Devit amuisir bighaaŋ mee ana osɨrisima a iti, gee aŋn ganisi o, phatɨ? A non gumasir phorugha mem mbɨtii mena azima a bighan khuaŋga amui.
25 Respondeu-lhes ele: Acaso nunca lestes o que fez Davi quando se viu em necessidade e teve fome, ele e seus companheiros?
26 A gua Gotɨn rɨphenana aven gugha Gotɨ aniiŋsi uvisirɨ uthuu ame. Ana anda aphava, ivɨra marsi nigha non gumasigha aniiŋsima, mee ivɨrama anda ame. Kha uthughun Abiatar, Gotɨna aphuraphurava aghae rako bisir aŋga anɨndir gumasira aphanani itima, Devit anda ame. Judariro othɨvhan khav iti. Uvisirɨ uthuur kharsir Gotɨna aphuraphurava aghae rako bisir aŋga anɨndir gumasira anda aphi, gumasir khɨni phatɨ. Uthughun khavɨn Devit, gumaghan khɨn, uvisirɨ uthuur kharsi ame.”
26 Como entrou na casa de Deus, no tempo do sumo sacerdote Abiatar, e comeu dos pães da proposição, dos quais não era lícito comer senão aos sacerdotes, e deu também aos companheiros?
27 Iesusɨm mbɨŋgɨ guava kamagh mem mbɨŋgeeghi, “Got gumasira akuruvaghaousua avhughususanɨ uthugha athɨ. Ana avhughususanɨ uthughuna akuruvaghaousua gumasi athɨsi phatɨ.
27 E prosseguiu: O sábado foi feito por causa do homem, e não o homem por causa do sábado.
28 Gumasir Otar ana avhughususanɨ uthughuni Ikhɨv.”
28 Pelo que o Filho do homem até do sábado é Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?