Atos 8

SPL vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 — ausente —
1 E também Saulo consentiu na morte dele. E fez-se, naquele dia, uma grande perseguição contra a igreja que estava em Jerusalém; e todos foram dispersos pelas terras da Judeia e da Samaria, exceto os apóstolos.
2 — ausente —
2 E uns varões piedosos foram enterrar Estêvão e fizeram sobre ele grande pranto.
3 — ausente —
3 E Saulo assolava a igreja, entrando pelas casas; e, arrastando homens e mulheres, os encerrava na prisão.
4 Yesuhât komot Yerusalem kapi pilâm itoŋ galaŋ otmâ ariwi yaŋe Yesuhât den pat âlepŋe kapi ambolipŋe ekyongowi.
4 Mas os que andavam dispersos iam por toda parte anunciando a palavra.
5 — ausente —
5 E, descendo Filipe à cidade de Samaria, lhes pregava a Cristo.
6 — ausente —
6 E as multidões unanimemente prestavam atenção ao que Filipe dizia, porque ouviam e viam os sinais que ele fazia,
7 Otmu lohimbi nombotŋe weke bâleŋaŋe mâŋgâeyekmu manminiwi ya watyiŋgimu gaiakmâ ariwi. Yâhâ lohimbi nombotŋe âlâmâ senyeŋe bok sâsâŋe otmu pareŋe otmâ tatminiwi ya mem heŋgemyongop.
7 pois que os espíritos imundos saíam de muitos que os tinham, clamando em alta voz; e muitos paralíticos e coxos eram curados.
8 Yawu otyiŋgimu kapi ambolipŋaŋe biwiyeŋe heroŋe olop.
8 E havia grande alegria naquela cidade.
9 Yâhâ kapi yan lok kâmbukŋe âlâ manop, kutŋe Simon sâm, yâkŋe ikŋe mepaeakmâ hawat topŋe topŋe tuhuyiŋgimu ekŋetâ sâtŋe otminiop.
9 E estava ali um certo homem chamado Simão, que anteriormente exercera naquela cidade a arte mágica e tinha iludido a gente de Samaria, dizendo que era uma grande personagem;
10 — ausente —
10 ao qual todos atendiam, desde o mais pequeno até ao maior, dizendo: Este é a grande virtude de Deus.
11 — ausente —
11 E atendiam-no a ele, porque já desde muito tempo os havia iludido com artes mágicas.
12 Aiop, Anitâŋe tihitnenŋe otbe sâm Yesu hâŋgângumu giop yakât den pat âlepŋe Pilipŋe ekyongomu nâŋgâŋetâ bulâŋe otmu Yesu Kiristohâlen biwiyeŋaŋe kepeiŋetâ toen katyehop.
12 Mas, como cressem em Filipe, que lhes pregava acerca do Reino de Deus e do nome de Jesus Cristo, se batizavam, tanto homens como mulheres.
13 Yâhâ Simon lok kâmbukŋe ya gurâ yawuâk Yesuhâlen biwiŋe katmu toen kalop. Toen katmu yâkŋe Pilip orop manmâ kulem topŋe topŋe memu ekmu âlâ kândâkdâ otmu yakâlâk nâŋgâm manop.
13 E creu até o próprio Simão; e, sendo batizado, ficou, de contínuo, com Filipe e, vendo os sinais e as grandes maravilhas que se faziam, estava atônito.
14 Samaria kapi ambolipŋaŋe Anitâhât den nâŋgâŋetâ bulâŋe otmu biwiyeŋe Yesuhâlen katbi yakât den pat sâm haok tuhuŋetâ Yerusalem kapiân arimu aposoloŋe nâŋgâwi. Pat ya nâŋgâm lohimbi yaŋe Yesu Kiristohâlen biwiyeŋaŋe tiŋâk kepeim manŋetgât Petoro yet Yoane hâŋgânyotgoŋetâ ariowot.
14 Os apóstolos, pois, que estavam em Jerusalém, ouvindo que Samaria recebera a palavra de Deus, enviaram para lá Pedro e João,
15 — ausente —
15 os quais, tendo descido, oraram por eles para que recebessem o Espírito Santo.
16 — ausente —
16 (Porque sobre nenhum deles tinha ainda descido, mas somente eram batizados em nome do Senhor Jesus.)
17 — ausente —
17 Então, lhes impuseram as mãos, e receberam o Espírito Santo.
18 — ausente —
18 E Simão, vendo que pela imposição das mãos dos apóstolos era dado o Espírito Santo, lhes ofereceu dinheiro,
19 — ausente —
19 dizendo: Dai-me também a mim esse poder, para que aquele sobre quem eu puser as mãos receba o Espírito Santo.
20 — ausente —
20 Mas disse-lhe Pedro: O teu dinheiro seja contigo para perdição, pois cuidaste que o dom de Deus se alcança por dinheiro.
21 — ausente —
21 Tu não tens parte nem sorte nesta palavra, porque o teu coração não é reto diante de Deus.
22 — ausente —
22 Arrepende-te, pois, dessa tua iniquidade e ora a Deus, para que, porventura, te seja perdoado o pensamento do teu coração;
23 — ausente —
23 pois vejo que estás em fel de amargura e em laço de iniquidade.
24 Sâmu sâop. “Den yat yu tetenihimapgât yetŋak nâŋgânihim Anitâ ulitguyet.” Yawu sâop.
24 Respondendo, porém, Simão disse: Orai vós por mim ao Senhor, para que nada do que dissestes venha sobre mim.
25 Aiop, Petoro yet Yoaneŋe Yesuhât den pat âlepŋe kâsikum yiŋgim Yerusalem kapiân âwurem ariowot. Otmu mâtâwân ariowot yan kapi tipi tapi mâtâp hâlâŋmâ tatmâ arap ya ambolipŋe Yesuhât den pat âlepŋe ekyongomutâ nâŋgâwi.
25 Tendo eles, pois, testificado e falado a palavra do Senhor, voltaram para Jerusalém e, em muitas aldeias dos samaritanos, anunciaram o evangelho.
26 Otmu yakât kakŋan kulem âlâ Pilipgâlen teteop yakât sâmune nâŋgâ. Aiop, Yerusalem kapi pilâm Gasa kapiân geminiwi mâtâp ya ki arim takam tatŋetâ aŋgom kâtiŋ sâop. Yâhâ ki kâtiŋ sâop sâp yan Anitâhât aŋelo âlâŋe Pilip tetewaŋgim yuwu sâm ekuop. “Gâŋe yahatmâ emet kakŋe ari Yerusalem kapi pilâm Gasa kapiân gemai mâtâp yawuâk watmâ ariwuat.” Yawu sâm ekuop.
26 E o anjo do Senhor falou a Filipe, dizendo: Levanta-te e vai para a banda do Sul, ao caminho que desce de Jerusalém para Gaza, que está deserto.
27 — ausente —
27 E levantou-se e foi. E eis que um homem etíope, eunuco, mordomo-mor de Candace, rainha dos etíopes, o qual era superintendente de todos os seus tesouros e tinha ido a Jerusalém para adoração,
28 — ausente —
28 regressava e, assentado no seu carro, lia o profeta Isaías.
29 Ekmu yan Anitâhât Wâtgât mâmâŋahât Heakŋe yuwu sâm Pilip ekuop. “We, beâsiŋe hân waŋgaŋe dâim arap endan bam ek.”
29 E disse o Espírito a Filipe: Chega-te e ajunta-te a esse carro.
30 Yawu sâm ekumu Pilipŋe sururuk sâm ari lok yaŋe den sâlikuop ya ekmâ yuwu sâm âikuop. “Den sâlikuat yakât topŋe naŋgat me?”
30 E, correndo Filipe, ouviu que lia o profeta Isaías e disse: Entendes tu o que lês?
31 Sâmu sâop. “Wâe, lok âlâŋe yukât topŋe sâm kusânmâ eknohomu nâŋgâmbâm. Yakât otmâ gâŋe hân waŋgaŋan garâ orowâk tatmâ topŋe eknohoâyâ.” Yawu sâmu Pilipŋe yâhâ hâlâŋbaŋgim tatmu orowâk ariowot.
31 E ele disse: Como poderei entender, se alguém me não ensinar? E rogou a Filipe que subisse e com ele se assentasse.
32 — ausente —
32 E o lugar da Escritura que lia era este: Foi levado como a ovelha para o matadouro; e, como está mudo o cordeiro diante do que o tosquia, assim não abriu a sua boca.
33 — ausente —
33 Na sua humilhação, foi tirado o seu julgamento; e quem contará a sua geração? Porque a sua vida é tirada da terra.
34 Den ya sâlikum lok kutdâ yaŋe yuwu sâm Pilip âikuop. “Anitâŋe âlâhât nâŋgâm poropete ekumu den yu kulemguop? Poropete ikŋahât me lok âlâhât sâop?”
34 E, respondendo o eunuco a Filipe, disse: Rogo-te, de quem diz isto o profeta? De si mesmo ou de algum outro?
35 Yawu sâm âikumu den ya sâm kusânmâ Yesuhât den pat âlepŋe ya ekumu nâŋgâm ariowot.
35 Então, Filipe, abrindo a boca e começando nesta Escritura, lhe anunciou a Jesus.
36 Ari to âlâ mâtâp ginŋan giop yan arimutâ lok kutdâ yaŋe ekmâ yuwu sâm ekuop. “E, nâ toen katnekgât naŋgan. Ya nâŋgârâ girawu oap?”
36 E, indo eles caminhando, chegaram ao pé de alguma água, e disse o eunuco: Eis aqui água; que impede que eu seja batizado?
37 Sâmu sâop. “Biwihe Yesuhâlen katsat otmuâmâ, âlepŋe kioŋmâ toen katgekbom.”
37 E disse Filipe: É lícito, se crês de todo o coração. E, respondendo ele, disse: Creio que Jesus Cristo é o Filho de Deus.
38 Yawu sâm beâsi mem sânduk pilâmu kinmu hân waŋgaŋambâ kioŋmâ toen giowot. Ge Pilipŋe mem toen kalop.
38 E mandou parar o carro, e desceram ambos à água, tanto Filipe como o eunuco, e o batizou.
39 Otmu toembâ gamutâ yan Anitâhât Wâtgât mâmâŋahât Heakŋe Pilip lâum âlâengen arimu lok yaŋe ekmu bialop. Ekmu biatmu biwi heroŋe pato nâŋgâm ariop.
39 E, quando saíram da água, o Espírito do Senhor arrebatou a Filipe, e não o viu mais o eunuco; e, jubiloso, continuou o seu caminho.
40 Otmu Anitâhât Wâtgât mâmâŋahât Heakŋe Pilip lâum Asito kapiân ari katmu kinop. Otmu Pilipŋe kapi ya ambolipŋe otmu kapi tipi tapi ya hâlâŋmâ tatmâ arap ya ambolipŋe Yesuhât den pat âlepŋe ekyongop. Yawu otmâ benŋe Kaisaria kapiân ariop.
40 E Filipe se achou em Azoto e, indo passando, anunciava o evangelho em todas as cidades, até que chegou a Cesareia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra