Atos 16

SPL vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Paulo yet Silaŋe Kirikia hân ya pilâm Derewe otmu Lisitera kapiân ariowot. Lisitera kapi yan lok âlâ manop, kutŋe Timoteo, yâkât topŋeâmâ yuwu. Âwâŋe yamâ Girik lok. Yawu gârâmâ âwâŋaŋe Yura imbi miop. Yawu gârâmâ Timoteo mâmâŋâitŋe Yesuhâlen biwiyetŋaŋe kepeim manminiowot.
1 E chegou a Derbe e Listra. E eis que estava ali um certo discípulo por nome Timóteo, filho de uma judia que era crente, mas de pai grego,
2 Lisitera otmu Ikonion kapi ambolipŋe Yesuhâlen biwiyeŋaŋe kepeim manminiwiŋe Timoteohât nâŋgâŋetâ yahalop yakât otmâ yâkât topŋe Paulo ekuwi.
2 do qual davam bom testemunho os irmãos que estavam em Listra e em Icônio.
3 Paulo ekuŋetâ nâŋgâm Timoteo orowâk arirom sâm yakât ekyongop. Yawu gârâmâ Yura lohimbi yan manbiŋe Timoteo âwâŋe ya Girik amboŋe ya nâŋgâm metewi. Yakât otmâ Pauloŋe Mosehât girem den lâum Timoteo hâkŋahât torehenŋan undip tuhuwaŋgiop.
3 Paulo quis que este fosse com ele e, tomando-o, o circuncidou, por causa dos judeus que estavam naqueles lugares; porque todos sabiam que seu pai era grego.
4 Yawu otmâ kapi ârândâŋ ari aposolo otmu Yesuhât komotŋe Yerusalem kapiân manbi yâk yeŋgât galemlipyeŋaŋe girem den kulemgum katyiŋgiwi ya lâum mannomai sâm Yesuhât komolipŋe ekyongowi.
4 E, quando iam passando pelas cidades, lhes entregavam, para serem observados, os decretos que haviam sido estabelecidos pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém,
5 Yawu otŋetâ Yesuhât komotŋe Kutdâhâlen biwiyeŋaŋe tiŋâk kepeim Anitâhât den lâum manbi. Otmu yawu manŋetâ hilâm ârândâŋ pâku lohimbi nombotŋe âlâŋe Yesuhâlen biwiyeŋaŋe kepeim yâk yeŋgâlen torokatŋetâ sambe sambe otbi.
5 de sorte que as igrejas eram confirmadas na fé e cada dia cresciam em número.
6 Paulo yet Silaŋe kapi tipi tapi Asia hânân tatmâ arap yan ari Yesuhât den pat âlepŋe lohimbi ekyongore sâm otmutâ Anitâhât Wâtgât mâmâŋahât Heakŋe undip katyitgiop. Yakât otmâ kapi tipi tapi Pirihia otmu Galatia hânân tatmâ arap ya ambolipŋe Yesuhât den pat âlepŋe ekyongom ariowot.
6 E, passando pela Frígia e pela província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra na Ásia.
7 Yawu otmâ Misia hân bâiŋehembâ ari Bitinia hânân arire sâm otmutâ Yesuhât Wâtgât mâmâŋahât Heakŋe yawuâk undip katyitgiop.
7 E, quando chegaram a Mísia, intentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não lho permitiu.
8 Undip katyitgimu Misia hân ya hâtikgum ari saru ginŋan Toroa kapi tawân gemutâ nâŋe mem teteyelekmâ yâk yetgâlen torokatban.
8 E, tendo passado por Mísia, desceram a Trôade.
9 Yawu otmâ emet ŋiŋ sâmu orowâk iwin. Otmu omoŋdâŋe Yesuhât Wâtgât mâmâŋahât Heakŋe Paulo biwiŋe mem purik pilâmu kulem âlâ yuwu tetemu ehop. Makeronia gâtŋe lok âlâŋe tetem kinmâ Paulo ulitgum yuwu sâop. “Gâŋe Makeronia nengâlen ga tânnongowuat.”
9 E Paulo teve, de noite, uma visão em que se apresentava um varão da Macedônia e lhe rogava, dizendo: Passa à Macedônia e ajuda-nos!
10 Kulem tetemu ehop ya Pauloŋe eknotgomu nâŋgâm yuwu sâwin. “Makeronia hânân ari Yesuhât den pat âlepŋe ekyongonomgât Anitâŋe sâm ningiap.” Yawu sâm Makeronia hânângen arine sâm mitiwahom tatbin.
10 E, logo depois desta visão, procuramos partir para a Macedônia, concluindo que o Senhor nos chamava para lhes anunciarmos o evangelho.
11 Otmu emet haŋ sâmu waŋga patoen yâhâmunŋe menenekmâ Toroa kapi ya pilâm ari emet ŋiŋ sâowân Samotarake mâtuŋa yan ari katnenekmu gewin. Emet haŋ sâmu yapâ menenekmâ ari Niapoli kapiân katnenekmu gewin.
11 E, navegando de Trôade, fomos correndo em caminho direito para a Samotrácia e, no dia seguinte, para Neápolis;
12 Otmu kapi ya pilâm Pilipi kapiân ariwin. Pilipi kapi yamâ Makeronia hân yakât kapi kunŋe. Roma lohimbi kiŋgitŋe orowâkŋe yan manbi. Pilipi kapi yan tatmunŋe hilâm mome mon pesuk sâop.
12 e dali, para Filipos, que é a primeira cidade desta parte da Macedônia e é uma colônia; e estivemos alguns dias nesta cidade.
13 Otmu kapi betŋehen to âlâ tap yan Yura lohimbiŋe Anitâ ulitguminiwi yakât kawe âlâ tap. Yakât otmâ tatmâ nâŋgâ nâŋgâ sâpŋan lok pâinyekmâ yan gewin. Yan ge imbi nombotŋe mem teteyekmâ yâk orop ge tatmâ Yesuhât den pat âlepŋe ekyongowin.
13 No dia de sábado, saímos fora das portas, para a beira do rio, onde julgávamos haver um lugar para oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que ali se ajuntaram.
14 Otmu Tiatira kapi amboŋe, imbi âlâ, kutŋe Litia sâm, yâkŋeâmâ sâŋgum gârem katmu puluhuŋetâ yapâ tewetsenŋe miakmâ manminiop. Imbi yaŋe Anitâ mepaem manminiop yakât otmâ Kutdâŋe biwiŋe mem heweweŋ tuhumu ândâp katmâ Paulohât den nâŋgâmu bulâŋe otmu Yesuhâlen biwiŋaŋe kepeiop.
14 E uma certa mulher, chamada Lídia, vendedora de púrpura, da cidade de Tiatira, e que servia a Deus, nos ouvia, e o Senhor lhe abriu o coração para que estivesse atenta ao que Paulo dizia.
15 Yakât otmâ imbi ya otmu ikŋe sen ya kerehâk toen mem katyekbi. Toen mem katyekŋetâ imbi yaŋe yuwu sâm eknongop. “Kutdâhâlen biwinaŋe kepeimune manman kârikŋahât pat kunihiap yakât otmâ nâhât emelan takaŋetâ yan orowâk tatnom.” Yawu sâmu nenŋe yâkât emelan yâhâwin.
15 Depois que foi batizada, ela e a sua casa, nos rogou, dizendo: Se haveis julgado que eu seja fiel ao Senhor, entrai em minha casa e ficai ali. E nos constrangeu a isso.
16 Sâp âlâen Anitâ ulitgum manminiwi yakât kaweŋan gemunŋe, hoŋbawa imbi âlâŋe mem tetenenehop. Otmu weke bâleŋaŋe kakŋan memu lohimbi yeŋgâlen ari yu ya teteyiŋgiwuap yakât topŋe sâm tetem ekyongominiop. Yawu otmu tewetsenŋe me senŋe âlâlâ yakât hâmeŋe sâm waŋminiwi ya mem ari galemlipŋe yiŋgiminiop.
16 E aconteceu que, indo nós à oração, nos saiu ao encontro uma jovem que tinha espírito de adivinhação, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus senhores.
17 Aiop, imbi yaŋe Paulo ekmâ betnenŋan gam den kârikŋan yuwu sâop. “Lok yuŋe Anitâ yahat yahatŋe hoŋ bawaŋgim manman kârikŋan manmâ yâhânomgât topŋe eknongone sâm takai.”
17 Esta, seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: Estes homens, que nos anunciam o caminho da salvação, são servos do Deus Altíssimo.
18 Hilâm ârândâŋ betnenŋan gam yawu otningiminiop. Yakât otmâ Pauloŋe nâŋgâmu ki ârândâŋ otmu purik sâm weke bâleŋe ya yuwu sâm ekuop. “Nâŋe Yesu Kiristohât sâtgât ekgohomune gaiakmâ ba ari.” Yawu sâmu yanâk weke bâleŋe yaŋe yâkâlembâ gaiakmâ ba ariop.
18 E isto fez ela por muitos dias. Mas Paulo, perturbado, voltou-se e disse ao espírito: Em nome de Jesus Cristo, te mando que saias dela. E, na mesma hora, saiu.
19 Yâhâ imbi yakât galemlipŋaŋe tewetsenŋe me senŋe âlâlâ yâkâlembâ âlâku ki menomai ya nâŋgâwi.
19 E, vendo seus senhores que a esperança do seu lucro estava perdida, prenderam Paulo e Silas e os levaram à praça, à presença dos magistrados.
20 Yakât otmâ Paulo yet Sila mem dâiyelekmâ sombemân yâhâ Roma yeŋgât kiaplipyeŋe yeŋgât senyeŋan katyelekŋetâ kinmutâ yuwu sâm hâkyetŋan sâwi. “Yura lok yuŋe kapinenŋan taka ki orotŋe otŋet sâm meme sâsâ tuhunenekmutâ nâŋgâmunŋe dondâ bâleap.
20 E, apresentando-os aos magistrados, disseram: Estes homens, sendo judeus, perturbaram a nossa cidade.
21 Yâkŋe orotmeme âiŋe, nen Roma lohimbiŋe ki otmain ya otŋet sâm kâsikum ningim tawot.”
21 E nos expõem costumes que nos não é lícito receber nem praticar, visto que somos romanos.
22 Yawu sâŋetâ lohimbi sombemân kinbiŋe nâŋgâm bâleyitgiŋetâ Roma yeŋgât kiaplipyeŋaŋe yetgât hâk katipŋe mem duwatmâ tuhum pilâm tembe lâulipyeŋe ekyongoŋetâ kapamŋe dondâ yotgowi.
22 E a multidão se levantou unida contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes as vestes, mandaram açoitá- los com varas.
23 Yotgoŋetâ hâkyetŋe bâŋ bâlâŋgum hewâk pato otmu pâi emetŋan mem yâhâ katyelekŋetâ tatmutâ gahatŋe ya kârikŋeâk maŋgum heŋgeŋgum katyelekŋetâ tatset sâm galem ya ekuwi.
23 E, havendo-lhes dado muitos açoites, os lançaram na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança,
24 Ekuŋetâ pâi emetŋe yakât biwiŋe âlâ tânâmŋan tap yan dâim ari katyelekmâ nak âlâ hioŋmâ nombot nombot tuhuwi yapâ kâiyetŋe pilâmutâ arimu nak ya mem menduhum sâhâŋetâ yan talowot.
24 o qual, tendo recebido tal ordem, os lançou no cárcere interior e lhes segurou os pés no tronco.
25 Otmu omoŋ tânâmŋan Paulo yet Silaŋe kep mem Anitâ mepaem tatmutâ lok nombotŋe pâi emetŋan katyekŋetâ tatbi yaŋe nâŋgâyitgiwi.
25 Perto da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos os escutavam.
26 Yawu otmâ mososoŋ pato mem pâi emetŋe ya gâsuk gâsuk sâmu yakât gahatŋe kerek hindakmâ aŋ sâm kinop. Otmu pâi emetŋan ip kârikŋaŋe sâhâyekŋetâ tatbi ya yeŋgât ip kârikŋe ŋerek holaŋakmâ kisik pâsok sâop.
26 E, de repente, sobreveio um tão grande terremoto, que os alicerces do cárcere se moveram, e logo se abriram todas as portas, e foram soltas as prisões de todos.
27 Yawu otmu galem yaŋe amanâmbâ yahatmâ gahatŋe ya aŋ sâm kinmu ya ehop. Ya ekmâ lok bâleŋe kerek yaehen kioŋmâ arai sâm tewetŋe mem dâim ikŋe eŋgatŋe kârâm hâreakbe sâm olop.
27 Acordando o carcereiro e vendo abertas as portas da prisão, tirou a espada e quis matar-se, cuidando que os presos já tinham fugido.
28 Yawu otmu ekmâ Pauloŋe yuwu sâop. “Nen hârok tain yakât otmâ gike eŋgatge ki hâreak.”
28 Mas Paulo clamou com grande voz, dizendo: Não te faças nenhum mal, que todos aqui estamos.
29 — ausente —
29 E, pedindo luz, saltou dentro e, todo trêmulo, se prostrou ante Paulo e Silas.
30 — ausente —
30 E, tirando-os para fora, disse: Senhores, que é necessário que eu faça para me salvar?
31 Sâmu yuwu sâm ekuowot. “Kutdâ Yesu Kiristohâlen biwihaŋe kepeim manbuat otmuâmâ Anitâŋe manman kârikŋahât pat kuhihiwuap. Otmu imbihe naomge yâku yawuâk.”
31 E eles disseram: Crê no Senhor Jesus Cristo e serás salvo, tu e a tua casa.
32 Yawu sâm Yesu Kutdâhât den pat âlepŋe yâk otmu hep torehenlipŋe yawuâk ekyongowot.
32 E lhe pregaram a palavra do Senhor e a todos os que estavam em sua casa.
33 Ekyongomutâ galem yaŋe hepyetŋe piriyitgiop. Piriyitgimu ikŋe otmu imbiŋe naomŋe hârok mem toen katyehowot.
33 E, tomando-os ele consigo naquela mesma hora da noite, lavou-lhes os vergões; e logo foi batizado, ele e todos os seus.
34 Yawu otmâ Paulo yet Sila dâiyelekmu ikŋe emelan yâhâ sot um yitgiŋetâ niowot. Otmu Anitâhâlen biwiyeŋaŋe kepeiwi yakât biwi hero pato otbi.
34 Então, levando-os a sua casa, lhes pôs a mesa; e, na sua crença em Deus, alegrou-se com toda a sua casa.
35 Emet haŋ sâmu Paulo yet Sila holaŋyelekŋetâ ariromawotgât Roma yeŋgât kiaplipyeŋaŋe tembe lâu hâŋgânyongoŋetâ pâi emetŋan ariwi.
35 E, sendo já dia, os magistrados mandaram quadrilheiros, dizendo: Soltai aqueles homens.
36 Pâi emetŋan ari “holaŋyelekdâ kioŋmâ ariyet” sâm galem ya ekuwi. Ekuŋetâ pâi emetŋan yâhâ Paulo yuwu sâm ekuop. “Kiaplipnenŋaŋe den katŋetâ takap. Yakât otmâ holaŋyelekmune kioŋmâ ariromawot.”
36 O carcereiro anunciou a Paulo estas palavras, dizendo: Os magistrados mandaram que vos soltasse; agora, pois, saí e ide em paz.
37 Yawu sâmu Pauloŋe tembe lâu ya yuwu sâm ekyongop. “Nerâmâ “Roma lok”. Yakât otmâ wongât aŋgoân kiaplipyeŋaŋe ki âinotgom topnetŋe nâŋgâwi? Yawu otmâ lok senyeŋan kapamŋe imbiâk notgom pâi emetŋan mem katnelekŋetâ tait. Yamâ yeŋe netgât yohân kioŋmâ ariyet sâm hâŋgânyongoŋetâ taka eknotgoŋetâ nâŋgâmune ki dopŋan oap. Kiaplipyeŋe yeŋak taka eknotgoŋetâ yanâmâ kioŋmâ arirom.” Yawu sâm ekyongop.
37 Mas Paulo replicou: Açoitaram-nos publicamente, e, sem sermos condenados, sendo homens romanos, nos lançaram na prisão, e agora, encobertamente, nos lançam fora? Não será assim; mas venham eles mesmos e tirem-nos para fora.
38 Yawu sâm ekyongomu tembe lâu yaŋe purik sâm ari kiaplipyeŋe teteyiŋgiwi. “Paulo yet Sila yamâ Roma lok.” Yawu sâm kiaplipyeŋe ekyongoŋetâ yâkŋe nâŋgâm pârâk pilâwi.
38 E os quadrilheiros foram dizer aos magistrados estas palavras; e eles temeram, ouvindo que eram romanos.
39 Pârâk pilâm yâk yetgâlen ari den lohotŋan ekyotgom pâi emetŋambâ dâiyelekmâ ge hâŋgânyotgoŋetâ kioŋowot.
39 Então, vindo, lhes dirigiram súplicas; e, tirando-os para fora, lhes pediram que saíssem da cidade.
40 Yapâ kioŋmâ Tiatira kapiân ari Litiahât emelan yâhâowot. Yan yâhâ Yesuhât komot mem teteyekmâ biwiyeŋe orotok sâmapgât den ekyongom biwiyeŋe mem heweweŋ tuhum yapâ pilâyekmâ ariowot.
40 E, saindo da prisão, entraram em casa de Lídia, e, vendo os irmãos, os confortaram, e depois partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra