1 Tessalonicenses 2
SPL vs ARIB
1 — ausente —
1 Porque vós mesmos sabeis, irmãos, que a nossa entrada entre vós não foi vã;
2 — ausente —
2 mas, havendo anteriormente padecido e sido maltratados em Filipos, como sabeis, tivemos a confiança em nosso Deus para vos falar o evangelho de Deus em meio de grande combate.
3 Otmu den pat âlepŋe ekyongom biwiyeŋan kioŋbin yan ki tâpikgum ekyongowin. Me topnenŋe ki kurihiakmâ den perâkŋe kâityongowin.
3 Porque a nossa exortação não procede de erro, nem de imundícia, nem é feita com dolo;
4 Anitâŋe lok biwinenŋe ekmapŋe Kiristohât den pat âlepŋe lohimbi ekyongonehât âi sâm ningiop. Yâkŋe nenekmu ârândâŋ olâkgât yâkât sât lâum âi ya biwinenŋaŋe tiŋâk kepeim lohimbi ekyongom gamain. Yawu otmain yamâ lohimbiŋe nengât nâŋgâningiŋetâ yahalâkgât ki nâŋgâmain.
4 mas, assim como fomos aprovados por Deus para que o evangelho nos fosse confiado, assim falamos, não para agradar aos homens, mas a Deus, que prova os nossos corações.
5 Me dennenŋe nâŋgâm tep hero nâŋgâningiŋetgât ki den âiloŋgo loŋgo otmâ biwiyeŋan gewin. Me tewetsenŋe ningiŋetgâlâk nâŋgâm den pat bulâŋe ya ki kâimboŋyekbin. Yawu manminiwi yakât topŋe Anitâ ikŋiâk naŋgap.
5 Pois, nunca usamos de palavras lisonjeiras, como sabeis, nem agimos com intuitos gananciosos. Deus é testemunha,
6 Bulâŋanâk yen me lohimbi nombotŋe âlâŋe mepaenenekŋetgât ki nâŋgâwin.
6 nem buscamos glória de homens, quer de vós, quer de outros, embora pudéssemos, como apóstolos de Cristo, ser-vos pesados;
7 Kiristo ikŋak âi ningim hâŋgânnongomu ikŋe sâtgât otmâ den kâsikum yiŋgim gain. Yakât otmâ yeŋe ewe katnenekŋet sâm ekyongombâingât dop olop yamâ nenŋe yawu ki ekyongowin. Yâhâ ŋaŋa namân gâtŋe yamâ mâmâŋaŋe sisikgum nam waŋmap yakât dopŋeâk nenŋe nâŋgâyiŋgim lohotŋan otyiŋgiwin.
7 antes nos apresentamos brandos entre vós, qual ama que acaricia seus próprios filhos.
8 — ausente —
8 Assim nós, sendo-vos tão afeiçoados, de boa vontade desejávamos comunicar-vos não somente o evangelho de Deus, mas ainda as nossas próprias almas; porquanto vos tornastes muito amados de nós.
9 — ausente —
9 Porque vos lembrais, irmãos, do nosso labor e fadiga; pois, trabalhando noite e dia, para não sermos pesados a nenhum de vós, vos pregamos o evangelho de Deus.
10 Emelâk nenŋe yen orop manmâ Kiristohât den kâsikum yiŋgimunŋe nâŋgâwi yan nengât manman ya ekbi. Nenŋe Anitâhât tem lâuwaŋgim uwawapŋe bia manmâ ki otmâ tâpikguwin. Yakât otmâ Anitâŋe nenekmu ârândâŋ olop yawu naŋgain.
10 Vós e Deus sois testemunhas de quão santa e irrepreensivelmente nos portamos para convosco que credes;
11 Otmu âwâlipyeŋaŋe nimnaomlipyeŋe wawaeyekmâ tihityeŋe otmai yakât dopŋeâk nenŋe yen kerek mem buku tuhuyekmâ yuwu otyiŋgiwin.
11 assim como sabeis de que modo vos tratávamos a cada um de vós, como um pai a seus filhos,
12 Lohimbi nombotŋe biwiyeŋe orotok sâop ya mem heweweŋ tuhuyekbin. Otmu lohimbi nombotŋe umatŋe âlâlâ kakyeŋan yâhâop yan mem sânduk tuhuyekbin. Yâhâ Anitâŋeâmâ meyekmâ ikŋe kapi himbimân tap yan katyekbuap. Yan katyekmu manman kârikŋan manmâ heroŋe otbaŋgim mepaenomaihât pat kuyiŋgim tihityeŋe otmap. Yakât otmâ târârâhâk manŋetâ manmanyeŋe ekmu ârândâŋ olâkgât ekyongowin.
12 exortando-vos e consolando-vos, e instando que andásseis de um modo digno de Deus, o qual vos chama ao seu reino e glória.
13 Aŋgoân yeŋgâlen taka Anitâhât den bulâŋe kâsikum yiŋgiwin ya nâŋgâŋetâ yuwu olop. Den eknongoŋetâ naŋgain yuâmâ lokgât nâŋgân nâŋgânâmbâ ki tetemu eknongoai. Yuâmâ Anitâhât den bulâŋe oap. Yawu sâm mem biwiyeŋan katbi. Biwiyeŋan katmâ nâŋgâŋetâ biwiyeŋe kelihakmu yâkâlen biwiyeŋaŋe tiŋâk kepeim manmâ gai. Yakât nâŋgâm haoŋmâ ârândâŋ Anitâ mepaemain.
13 Por isso nós também, sem cessar, damos graças a Deus, porquanto vós, havendo recebido a palavra de Deus que de nós ouvistes, a recebestes, não como palavra de homens, mas {segundo ela é na verdade} como palavra de Deus, a qual também opera em vós que credes.
14 Bukulipne, yeŋe Yesu Kiristohâlen biwiyeŋaŋe kepeim manŋetâ bukulipyeŋe nombotŋaŋe yekmâ nâŋgâm bâleyiŋgim topŋe âlâlâ mâŋgâeyekmâ gai. Yakât dopŋeâk emelâk Yura lohimbi nombotŋaŋe Kiristohâlen biwiyeŋe katbi yan bukulipyeŋaŋe nâŋgâm bâleyiŋgim topŋe âlâlâ mâŋgâeyekbi. Emelâk Anitâŋe poropetelipŋe den ekyongomu yâkŋe Yura nengât tâmbâlipnenŋe ekyongowi. Tâmbâlipnenŋaŋe den ya nâŋgâŋetâ gemu bet pilâm poropete dondâhâlâk yongoŋetâ muwi.
14 Pois vós, irmãos, vos haveis feito imitadores das igrejas de Deus em Cristo Jesus que estão na Judéia; porque também padecestes de vossos próprios concidadãos o mesmo que elas padeceram dos judeus;
15 — ausente —
15 os quais mataram ao Senhor Jesus, bem como aos profetas, e a nós nos perseguiram, e não agradam a Deus, e são contrários a todos os homens,
16 — ausente —
16 e nos impedem de falar aos gentios para que sejam salvos; de modo que enchem sempre a medida de seus pecados; mas a ira caiu sobre eles afinal.
17 Bukulipne, Yura ambolipŋe miti emetŋahât galem manmai yaŋe mem âlâlâ tuhunenekmâ watnenekŋetâ pilâyekmâ takawin. Nimnaom âwâ mâmâlipyeŋaŋe mum pilâyekŋetâ mandu manmai. Ya lohimbiŋe yekmâ tepyeŋe nâŋgâmai. Yakât dopŋeâk nenŋe yeŋgât kapi pilâm takawin yapâek yeŋe mandu towat mansai nâŋgâm tepnenŋe nâŋgâyiŋgim manmâ gain.
17 Nós, porém, irmãos, sendo privados de vós por algum tempo, de vista, mas não de coração, tanto mais procuramos com grande desejo ver o vosso rosto;
18 Otmu pilâyekmâ takawin ya ki kâlep otmuâk âwurem taka yen yekne sâm otbin. Yawu otmunŋe Satanŋe mâtâp maŋguningim yâhâmu hâum pâpgum pilâm Aten kapiân tatbin. Nâŋe yen yekbe sâm yawu otban.
18 pelo que quisemos ir ter convosco, pelo menos eu, Paulo, não somente uma vez, mas duas, e Satanás nos impediu.
19 — ausente —
19 Porque, qual é a nossa esperança, ou gozo, ou coroa de glória, diante de nosso Senhor Jesus na sua vinda? Porventura não o sois vós?
20 — ausente —
20 Na verdade vós sois a nossa glória e o nosso gozo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?