Marcos 5

SOY_SIM vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Lɛ̃ mɛmɑ́ɑ́, ɑpi Kɑlilee kupiyɛ tɛ́ŋ́ ɑpi Kerɑsɑɑ kɛtẽ loni.
1 Chegaram então ao outro lado do mar, à terra dos gerasenos.
2 Kɛ Yeesu uu kúninɔi-i rincúlɑmɛ, uú nɛ usoi unyinɛ yɛɛ ɑkpíí-mɛ̃ n léeri sɑ́nɛ. Kunírilɑ̃ kunyinɛ kpɛɛ yɛ utisi uyɛ̃ m pɛkɛsi.
2 E, logo que Jesus saíra do barco, lhe veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Akpíí-i kuu yɛ n sói. Usoi uyɛ̃ úu kupɑhɑɑ we. Ḿpɑ́ ɑkpɑnii, ɑ́pi yɛ fe pikɛ́ u pɑɑsi.
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros; e nem ainda com cadeias podia alguém prendê-lo;
4 Mɛpehẽ kulúi kɑpi yɛ uɑnɑ nɛ nweni hɔpi ɑpi uɑnipɛ nɛ ɑkpɑnii pɑɑsi, ɑmɑ́ u yɛ ipehe iyɛ̃ nnɛ́í túúnlɛ. Úkɑ nnɑŋɛ ńn pɛɛ tulɑɑlɛ̃ nkɛ́ nɛ utisi uyɛ̃ tĩ.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas; e ninguém o podia domar;
5 Kɛtúŋɛ́ nɛ kɛsinɛ kuu yɛ ɑkpíí-i nɛ ɑkúú kɛcɑ́ɑ́ n kɔɔnii un pupukɛɛ, un umɛcirɛ itói wɑi nɛ ɑpɑrɛ.
5 e sempre, de dia e de noite, andava pelos sepulcros e pelos montes, gritando, e ferindo-se com pedras,
6 Uu Yeesu kɛtɑɑ-pɔ yɛnu uu pɛɛ wurupɔ uú hɑ ukɛyu-i wúlɑ
6 Vendo, pois, de longe a Jesus, correu e adorou-o;
7 uu pupɛi rɛ: Uléécɑɑ yɛɛ ḿpɑ́ yo kɛcɑ́ɑ́ n tṹ Kɛpipi Yeesu, tɔ́ nɛ mpɔ̃́ nɛ ń-ye? Nɛ nɛ pɔ́ ténilɛ, nɛ Uléécɑɑ rinyiri, kɑpɛ íwɛ nɛ́ wɑ.
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Yeesu yɛ kunírilɑ̃ kpɛ̃ tinɔ́ɔ hɛ rɛ kukɛ́ utisi uyɛ̃ kɛ́mɛɛ le. Lɛ̃ nnyɑ kɑku lɛ̃ mɑ́ikɛɛ.
8 Pois Jesus lhe dizia: Sai desse homem, espírito imundo.
9 Yeesu uu kɔ ku pisɛ rɛ: Íye kɑpi yɛ pɔ́ sée? Aku rinɔ́ɔ u yɔ́su rɛ: Pi yɛ nɛ́ sée rɛ kulúi, likumúŋɛ́ rɛ tɔ kulúi welɛ.
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Akú nɛ Yeesu téni rɛ úu kɑpɛ ɑ lɑkɑsɛ ɑkɛ́ kuyu kɛtɔ rilɔ́ɔ́.
10 E rogava-lhe muito que não os enviasse para fora da região.
11 Kúfɔŋlee píimɑ kunyinɛ yɛ pɛɛ kei rikúuésɑɑ-i túkurilɛ.
11 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Aníri ɑɑ pɛɛ́ nɛ Yeesu téni rɛ: A ncée rɔ́ hɛ tɔkɛ́ ɑ́fɔŋ nnyɛ́ lõ.
12 Rogaram-lhe, pois, os demônios, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Yeesu uu ncée hɛ. Aníri ɑɑ utisi uyɛ-i léeri ɑɑ ɑ́fɔŋ loni. Kúfɔŋlee kpɛɛ tu yɑrɛ ɑ́fɔŋ ɑ́kotokú ɑtɛ́ (2.000). Áfɔŋ nyɛ̃ nnɛ́í ɑɑ wuru ɑɑ́ nɛ rikúú cɛ́pi ɑɑ́ hɑ nɛ mínimɑɑ-i kpúupɔ.
13 E ele lho permitiu. Saindo, então, os espíritos imundos, entraram nos porcos; e precipitou-se a manada, que era de uns dois mil, pelo despenhadeiro no mar, onde todos se afogaram.
14 Pisoi pɛɛ pɛɛ ɑ n séni ɑpi wuru ɑpí hɑ nɛ nsímɛ́ kuyu nɛ siyupi kɔ́ɔ́nú. Pisoi ɑpi sĩ́ pikɛ́ lɛlɛɛ n wɑ yɛ̃.
14 Nisso fugiram aqueles que os apascentavam, e o anunciaram na cidade e nos campos; e muitos foram ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Api Yeesu-i sĩ́ ɑpi utisi uyɛɛ pɛɛ ɑníri kulúi n héesi yɛnu un tũ nɛ ukɛyu cɑ́kɑ́-cɑ́kɑ́ un kɔ lɑpɑɑlɛ̃ ńsɔnɛ, ɑi iwɑmɛ pi wɑi.
15 Chegando-se a Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, sentado, vestido, e em perfeito juízo; e temeram.
16 Pɛ̃ nnɛ́í inipɛɛ-i kɑi lɛ̃ n wɑpisi ɑpi lɛ̃ kɛ ɑníri ɑɑ́ nɛ utisi uyɛ-i ń le kɛɛnkɛɛ nɛ lɛ̃ kɑi ɑ́fɔŋ n wɑ.
16 E os que tinham visto aquilo contaram-lhes como havia acontecido ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 Api pɛɛ Yeesu suúlusɛ rɛ ukɛ́ pikɛteni-i le.
17 Então começaram a rogar-lhe que se retirasse dos seus termos.
18 Kɛ Yeesu uu kúninɔi-i n loni, utisi uyɛ̃ uu u suúlusɛ rɛ u yɛ́ u ritiki.
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Yeesu úu ncée u hɛ, ɑmɑ́ u rinɔ́ɔ u hɛ rɛ: A kui ɑɑ pipɔ́kɔ́ lɛɛpɔ. Aɑ lɛ̃ kɛ Upíimɑ uu íwɛ pɔ́ n tẽ́ uu pɔ́ wɑi pi kɛɛnkɛɛ.
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes o quanto o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 Utisi uu mɛsei pɛlɛ uú hɑ nɛ nsímɛ́ mmɛ̃ kɔ́ɔ́nú kuwɛ́lɛ́ kpɛ-mɛ̃ kɑpi yɛ n sée rɛ Ayu Kɛfi kɛtẽ. Pɛ̃ nnɛ́í pɛɛ yɛ n kṍ, nnɔ́ɔ kɑi yɛ pi yi.
20 Ele se retirou, pois, e começou a publicar em Decápolis tudo quanto lhe fizera Jesus; e todos se admiravam.
21 Lɛ̃ mɛmɑ́ɑ́, Yeesu uú nɛ kúninɔi míni ritimɛ ricɔ tɛ́ŋ́. Pisoi kulúi ɑpi kɔ kei lɛ̃ u n kɑ́lɑɑlɛ̃.
21 Tendo Jesus passado de novo no barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava à beira do mar.
22 Kei kɛ Pisuifi kuyomɛyɑ́hɑɑlee uwɛ́ɛ́sɛ unyinɛ kɑpi yɛ n sée rɛ Yɑirusi uu Yeesu yɛ̃ uu uɑnɑ mɛtene wulɑ.
22 Chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo e, logo que viu a Jesus, lançou-se-lhe aos pés.
23 Uú nɛ Yeesu mɛyɑ́nsei téni, uu rɛ: Kɛnɛ́kpérepi yɛ kɛkpɔ tulɛ, ɑ kɑm, ɑɑ ɑnípɛ kɛkɛcɑ́ɑ́ lɑ́ɑ likɛ́ kɛ yoriyɛ ɑ́kɛ kɑpɛ kpu.
23 e lhe rogava com instância, dizendo: Minha filhinha está nas últimas; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 Yeesu uú nɛ nsẽ́ u pɛ́nɛ. Pisoi kulúi pin u nyikii pin nɛ u tikilɛ̃.
24 Jesus foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Kumúŋɛ́ kpɛ-i, unɔ́si unyinɛ kɛ mɛ́nyɛ ɑmɛ n foho hɑ́i iŋmɛ̃ kɛfi nɛ itɛ́-mɛ un kei we.
25 Ora, certa mulher, que havia doze anos padecia de uma hemorragia,
26 Pipɔisɛ mɛyɑ̃ kuu rikɑ ɑi u pelu, usiwóó nnɛ́í ɑsi kɔ itói iyɛ-i tɛnɛ, úu kɔ pɛɛ peí. Amɑ́ itói in nɑ́kíísɛlɛ̃.
26 e que tinha sofrido bastante às mãos de muitos médicos, e despendido tudo quanto possuía sem nada aproveitar, antes indo a pior,
27 Kuu nní Yeesu nsímɛ́ n kómɑɑlɛ̃, uu pɛɛ riwúí tɛ-i lompɔ uu kɛpirɛ-mɛ̃ Yeesu ilũ cɑ.
27 tendo ouvido falar a respeito de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe o manto;
28 Likumúŋɛ́ rɛ u ukɛfɑ-i pisímɛ́ mɑsí rɛ: Ḿpɑ́ Yeesu ilũ ŋmɑnɛ kɑm fe ɑḿ cɑ, nɛ́ peí.
28 porque dizia: Se tão-somente tocar-lhe as vestes, ficaria curada.
29 Kuu lɛ̃ tińcɑ, mɛ́nyɛ mɛɛ pɛɛ n foho ɑmɛ mɛsɛ nɛ mɛsɛ nyɛrɛ, uu pélu.
29 E imediatamente cessou a sua hemorragia; e sentiu no corpo estar já curada do seu mal.
30 Yeesu uu cérupɔ rɛ unnɑŋɛ yɛ pikɛi yisilɛ. Uu riwúí tɛ̃ kɛcɔpɛ pɑnsɛ uu pisɛ rɛ: Wóo inɛ́lũ ticɑ?
30 E logo Jesus, percebendo em si mesmo que saíra dele poder, virou-se no meio da multidão e perguntou: Quem me tocou as vestes?
31 Upipirɛtiki ɑpi rinɔ́ɔ u yɔ́su rɛ: Pɔ nyɑ́nilɛ rɛ pisoi yɛ pɔ́ nyíkiilɛ̃, ɑɑ kɔ pɛɛ́ m písɛi rɛ wóo pɔ́ ricɑɑ?
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e perguntas: Quem me tocou?
32 Yeesu uu uilúkɛ́ pɑí ukɛ́ uyɛɛ u rińcɑ yɛ̃.
32 Mas ele olhava em redor para ver a que isto fizera.
33 Unɔ́si uyɛ̃ uu pitɛ́rii kɑ́pɑ́ɑ́ nɛ iwɑmɛ mɛpehẽ. U lɛlɛɛ n wɑ nyulɛ. Uu lɛ̃ nnyɑ Yeesu ɑnɑ mɛtene wulɑ uu ɑsei nnɛ́í u símisi.
33 Então a mulher, atemorizada e trêmula, cônscia do que nela se havia operado, veio e prostrou-se diante dele, e declarou-lhe toda a verdade.
34 Amɑ́ Yeesu pɔ́ɔ u mɑɑ rɛ: Unɛ́kpére, mpɔ́fɑtɛnɛ yɛ pɔ́ yóriyɛlɛ. A n ŋme nɛ nkíŋniŋɛ ipɔ́tói ikɛ́ tɛnɛ.
34 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz, e fica livre desse teu mal.
35 Úu kɑhɑnɛ nkpɑ́ni nsímɛ́ n tɛnɛ kɛ pisoi pɛɛ Pisuifi kuyomɛyɑ́hɑɑlee uwɛ́ɛ́sɛ uyɛ̃ kɛyɔ-i n léeri ɑpí mɑɑ rɛ: Kɛpɔ́wɑ̃́ yɛ nkpɔ mɑsilɛ. Yo nnyɑ kɑɑ nkpɑ́ni Ucélɑɑ mɛ́woo cɔ́ŋlɛ̃?
35 Enquanto ele ainda falava, chegaram pessoas da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: A tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Amɑ́ Yeesu úu nkpɑ́ni piɑnɔɔ nyɛ̃ kutu ricɔ, uu kuyómɛyɑ́hɑɑlee uwɛ́ɛ́sɛ mɑɑ rɛ: Kɛpɔ́wuu ɑ́kɛ kɑpɛ tɔ, mpɔ́kɔ́ yɛɛ rɛ ɑ nɛ kɛfɑ tɛnɛ.
36 O que percebendo Jesus, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Lɛ̃ mɛmɑ́ɑ́, úu úkɑ ncée hɛ rɛ ukɛ́ u sɑrũ, insɑ́ Piyɛɛ nɛ Yɑkupu nɛ Yɑkupu uwɑ̃ Yohɑni.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Kɑpi kuyómɛyɑ́hɑɑlee uwɛ́ɛ́sɛ uyɛ̃ kɛyɔ n tuipɔ, iwɔ́ɔ kɛ Yeesu uu kṍ. Pisoi yɛ pɛɛ ikpɔtu wɔ́riilɛ pin pupukɛɛ.
38 Quando chegaram a casa do chefe da sinagoga, viu Jesus um alvoroço, e os que choravam e faziam grande pranto.
39 Uu lompɔ uu pi mɑɑ rɛ: Yo nnyɑ kɑni iwɔ́ɔ likirɛlɛ̃ nɔn kɔ téni? Kɛkpérepi kɛ̃ ɑ́kɛ kpu ɑmɑ́ kɛ lɔnilɛ.
39 E, entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? a menina não morreu, mas dorme.
40 Api pɛɛ Yeesu n sɛ́nnyi. Yeesu uu pɛɛ lɛ̃ mɛmɑ́ɑ́ pi lesɛri. U nɛ kɛwɑ̃́ kɛ̃ usɑɑ nɛ kɛuni nɛ upipirɛtiki pitɑɑni pɛ̃ kuú pɛɛ n tɛ́si ɑpi kei kɛ kɛwɑ̃́ kɛ̃ ɑkɛ́ ń we lompɔ.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele vieram, e entrou onde a menina estava.
41 Uu kɛwɑ̃́ kunipɛ tini uu kɛ mɑɑ rɛ: Tɑlitɑ kum, li ɑsei rɛ kɛkpérepi, ɑ yisi, nɛ́ɛ rinɔ́ɔ pɔ́ hɛ.
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Kɛkpérepi ɑkɛ mɛsɛ nɛ mɛsɛ yisi ɑkɛ nsẽ́ kɑ́pɑ́ɑ́. Aŋmɛ̃ kɛfi nɛ ɑtɛ́ kɑkɛ yɛ m mɑ́. Kɑpi mɛwɑi mɛ̃ lɛ̃ n yɛ̃́, ɑi ḿpɑ́ úye nnɔ́ɔ yipu.
42 Imediatamente a menina se levantou, e pôs-se a andar, pois tinha doze anos. E logo foram tomados de grande espanto.
43 Yeesu uu lɛ̃ mɛmɑ́ɑ́ pi kúrúrúsɛ rɛ ɑ́pi kɑpɛ tíyɛsɛ unyinɛ ukɛ́ céri. Uu kɔ pimɑ́ɑ pi kpɑ́ rɛ pikɛ́ kɛkpérepi kɛ̃ ilukɛ hɛ.
43 Então ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que lhe dessem de comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra