Atos 21

Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Di obe wɔ butɔɔklaa ma buoloo nii, buasifi bualaabuo di oklo kamɛ buataalɛ buasifi Kos. Ni kaale lasiɛ nii, buasifi bualaabuo Rodo, buadie ninfa buasifi Patara.
1 Depois de nos separarmos dele, embarcamos e fomos em direção a Cós, e no dia seguinte a Rodes e dali a Pátara.
2 Nfa buayɔ oklo onwii niatoofe ni Foenisia, buasifi nɛ.
2 Encontramos aí um navio que ia partir para a Fenícia. Entramos e seguimos viagem.
3 Buanya Kipro kasɔ, ni buawaalɛ nfa buafe di nkpaalɔ lɛkyɛ bualaabuo Tiro okpoo Seria kasɔ. Ni buakyɛ lɛba le baatoofe ni atoo odiki di oklo nwu kamɛ nɛ.
3 Quando estávamos à vista de Chipre, deixando-a à esquerda, continuamos rumo à Síria e aportamos em Tiro, onde o navio devia ser descarregado.
4 Ni buasoo di oklo nwu kamɛ buakyɛ bualaanya bafũbanutɛ ba niawɛ ni ninfa nɛ. Buasiɛ di ɔkyɛ lɛma ayi akuɛnsĩ. Yaa Ninwuna ladiki aatuo ma lɛɛsaa le nimanawa ni di Paulo suoto. Nioso baatɔkɔ Paulo alɛ, atankyɛ Yerusalem.
4 Como achássemos uns discípulos, detivemo-nos com eles por sete dias. Eles, sob a inspiração do Espírito, aconselhavam Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 Kafɔɔ obe wɔ di ayi ya buasiɛ ni ninfa laloo ni buoosifi nii, bafũbanutɛ ba mmle ku basɔfɔ lɛma ku babi bamuu, baakpaa wo bualadu lekpo kotoko, ni bamuu loo buapɛ akunkyi buapɛ ɔlaa buata Yaa nɛ.
5 Mas, passados que foram esses dias, partimos e seguimos a nossa viagem. Todos eles com suas mulheres e filhos acompanharam-nos até fora da cidade. Ajoelhados na praia, fizemos a nossa oração.
6 Ni buaklaa bawo nɛ. Ninfɛ bualaabuo di oklo kamɛ, ni di mma kafɔɔ baakple baasifi ayo nɛ.
6 Despedimo-nos então e embarcamos, enquanto eles voltaram para suas casas.
7 Buadie ni di Tiro, buabayila di Ptolemai. Ni buakyɛ bualaasɛɛsa bafũbanutɛ ba ninkpe ni ninfa nɛ. Buasiɛ di ɔkyɛ lɛma dii ninwii.
7 Navegando, fomos de Tiro a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Kaleesɛ, buadie ninfa buasifi Kaesarea. Ni buakyɛ bualaasiɛ di Yaa ɔlaa biene buɛtɛ Filipo nfũ nɛ. Aasiɛ di bakyakaakotɛ bakuɛnsĩ ba baadiki ni kamɛ di Yerusalem.
8 Partindo no dia seguinte, chegamos a Cesaréia e, entrando na casa de Filipe, o Evangelista, que era um dos sete {diáconos}, ficamos com ele.
9 Aawɛ babi kpeelebitɛ bana, manadiyɔ ni asa, Yaa ɔlaa babuɛtɛtɛ kafɔɔ baale.
9 Tinha quatro filhas virgens que profetizavam.
10 Buasiɛ ninfa ayi awo. Obe wɔ buawɛ ni ninfa, Yaa ɔlaa buɛtɛtɛ onwii baatɔɔlɛɛ ni Agabo lakye Yudea aawa nfa.
10 Já estávamos aí fazia alguns dias, quando chegou da Judéia um profeta, chamado Ágabo.
11 Obe wɔ aawa wo ni ɔkyɛ yi, ni aayɔ Paulo ofiamɛ, aanii nnwɔɔ omu nɔɔ nnɛɛ ku nkpaa, ni aabuɛ alɛ, “Yaa Ninwuna Klekle kobuɛ alɛ, nkpo okle di Yuda batii manii otii wɔ nimba ni ofiamɛ wɔ mmle di Yerusalem, man-yɔ nwɔ mankpee di batii ba ninanle Yuda batii nnɛɛ kamɛ nɛ.”
11 Veio ter conosco, tomou o cinto de Paulo e, amarrando-se com ele pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: assim os judeus em Jerusalém ligarão o homem a quem pertence este cinto e o entregarão às mãos dos pagãos.
12 Nioso obe wɔ buanu ni ɔlaa wɔ mmle, awo ku batii ba niawɛ ni ninfa, buatikiti Paulo lekoto bulɛ atankyɛ Yerusalem.
12 A estas palavras, nós e os fiéis que eram daquele lugar, rogamos-lhe que não subisse a Jerusalém.
13 Nfanwu aatɔkɔ wo alɛ, “Be oso biowi kaku mimbiɛsɛɛ otu nkpo? Ninlolaa suoto nta leyo ote lete di Yerusalem, letuna nlɛ bia kakpi ninfa ta Saate Yesu oso.”
13 Paulo, porém, respondeu: Por que chorais e me magoais o coração? Pois eu estou pronto não só a ser preso, mas também a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Nioso obe wɔ buanya bulɛ, bulɔbafuo nwɔ ni disibu okyisa, buadiɛ nwɔ, ni buabuɛ bulɛ, “Yaa dibiesaa diwa kaanya.”
14 Como não pudéssemos persuadi-lo, desistimos, dizendo: Faça-se a vontade do Senhor!
15 Di ayi asɛɛ awo kamaa, bualolaa suoto buasifi Yerusalem.
15 Depois desses dias, terminados os preparativos, subimos a Jerusalém.
16 Bafũbanutɛ bawo kafɔɔ di Kaesarea latikanko wo. Ni baakpaa wo baasifiko ɔnɔɔfo wɔ niakye ni Kipro baatɔɔlɛɛ ni Mnason nfũ alɛ, bulaasoosa ninfa. Ɔnɔɔfo wɔ mmle lale otii wɔ niafũ aanu ni kofokofoko.
16 Foram também conosco alguns dos discípulos de Cesaréia, que nos levaram à casa de Menason de Chipre, um antigo discípulo em cuja casa nos devíamos hospedar.
17 Obe wɔ buabuo ni Yerusalem, bafũbanutɛ ba niawɛ ni ninfa baafũ wo ku suoto lɛyɔɔ.
17 À nossa chegada em Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Kaleesɛ, Paulo lakpaa wo buakyɛ bualaanya Yakobo, Yerusalem bafũbanutɛ banɔɔfo bamuu kafɔɔ lawɛ ninfa.
18 No dia seguinte, Paulo dirigiu-se conosco à casa de Tiago, onde todos os anciãos se reuniram.
19 Buasɛɛsa ma bualoo nii, Paulo latɔkɔ ma asaa ya amuu di Yaa labla aafenko ni di nnwɔɔ Paulo suoto, di batii ba ninanle ni Yuda batii kamɛ.
19 Tendo-os saudado, contou-lhes uma por uma todas as coisas que Deus fizera entre os pagãos por seu ministério.
20 Baanu nwɔ ɔlaa baaloo nii, bamuu lɛma baatansa Yaa. Ni baatɔkɔ wɔ alɛ, “Obiloo, faye? Batii nkpe nkpe ba ninle ni Yuda batii batoofũ beenu nii, lemufũ Mose kufiofa nwu bakle kpinkpĩ.
20 Ouvindo isso, glorificaram a Deus e disseram a Paulo: Bem vês, irmão, quantos milhares de judeus abraçaram a fé sem abandonar seu zelo pela lei.
21 Bawo latɔkɔ ma alɛ footuo Yuda batii ba bamuu ninkpe ni di batii ba ninanle ni Yuda batii kasɔ falɛ batantikanko Mose kufiofa. Diɛkyakaa nii, falɛ batambudi babi lɛma asɔkɔsɔkɔ ee batikanko afiofa lɛma.
21 Eles têm ouvido dizer de ti que ensinas os judeus, que vivem entre os gentios, a deixarem Moisés, dizendo que não devem circuncidar os seus filhos nem observar os costumes {mosaicos}.
22 Lɛ nfɛ buɔbla nunua? Diekye babanu alɛ fatɔɔwa.”
22 Que se há de fazer? Sem dúvida, saberão de tua chegada.
23 Nioso baabuko nwɔ disi alɛ, “Basuɔtɔ bana bawo nsi wo kaamɛ, bɛɛka ni ntam.
23 Faze, pois, o que te vamos dizer. Temos aqui quatro homens que têm um voto.
24 Kpaa ma fasifiko Yuda batii Yaa Olekatakɔ nfa. Kpaasu disi nwu ku mma. Faakyakaako ma bata disi ɔkpaasu koto ko manta ni. Nle mmle mata otii biala nnya alɛ, sɛlaa se baabuɛ ni di suoto lɛfɔ diete nkpo. Ni bia afɔ omu lɛfɔ, fɔɔbla di Mose kufiofa nwu suoto.
24 Toma-os contigo, faze com eles os ritos da purificação e paga por eles {a oferta obrigatória} para que rapem a cabeça. Então todos saberão que é falso quanto de ti ouviram, mas que também tu guardas a lei.
25 Kafɔɔ mba ninanle ni Yuda batii batookyi beekple ni bafũbanutɛ, buakpana kukũ, ni buatɔkɔ ma bulɛ, badiɛ alesaa ya bɛɛyɔ bɛɛta ni afiɔ olé ole, baadiɛ kafɔɔ ntɔ onyi, batanle babɔkɛɛ ba kafɔɔ beenwunukũusa simu beelo nii, baadiɛ kafɔɔ lɛsɔnɔkpee.”
25 Mas a respeito dos que creram dentre os gentios, já escrevemos, ordenando que se abstenham do que for sacrificado aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da fornicação.
26 Nioso kaleesɛ Paulo lakpaa basuɔtɔ ba mmle nwu, ni baakyɛ baalaabla disi ɔkpaasu amanle nwu. Nni sɛmaa, aakyɛ Yuda batii Yaa Olekatakɔ aalaata lɛtatofo ayi ya di disi ɔkpaasu nwu mafũ nii, ku obe wɔ babayɔ asaa manwako, manta ni ole diisi lɛma.
26 Então Paulo acompanhou aqueles homens no dia seguinte e, purificando-se com eles, entrou no templo e fez aí uma declaração do termo do voto, findo o qual se devia oferecer um sacrifício a favor de cada um deles.
27 Kafɔɔ ditoobu ayi asɛɛ di ayi akuɛnsĩ nwu mawo nii, Yuda batii bawo lakye Asia kasɔ baawa baabanya Paulo di Yuda batii Yaa Olekatakɔ. Ni baasiisa batii bawo dikudi, baamufũ nwɔ nɛ.
27 Ao fim dos sete dias, os judeus, vindos da Ásia, viram Paulo no templo e amotinaram todo o povo. Lançando-lhe as mãos,
28 Ni baayiisa kudu alɛ, “Israel basuɔtɔ biwa bibakyakaako wo kyu woo! Osuɔtɔ wɔ mmle kokyi aba aba antuo asaa anyila di Yuda batii suoto, Mose kufiofa suoto, ku Yaa Olekatakɔ suoto. Ɛɛkpaa Griki batii bia eebuoko Yuda batii Yaa Olekatakɔ, ɔɔkpɔnɔnfɔsa lɛba klekle le mmle!”
28 gritavam: Ó judeus, valei-nos! Este é o homem que por toda parte prega a todos contra o povo, a lei e o templo. Além disso, introduziu até gregos no templo e profanou o lugar santo.
29 Baabuɛ nkpo diekye di obe owo kamɛ, baanya alɛ, Paulo ku Trofimo wɔ ninle ni Efeso otii nkyɛ di Yerusalem okpoo. Nioso baabu alɛ aakpaa nwɔ aakyɛnko Yuda batii Yaa Olekatakɔ.
29 É que tinham visto Trófimo, de Éfeso, com ele na cidade, e pensavam que Paulo o tivesse introduzido no templo.
30 Ta kudu nwu baatooyiisa ni oso, batii bamuu lataka baatoso baakyɛ baalaamufũ Paulo baananfi nwɔ baadiki di Yaa Olekatatɔ. Baamufũ nyoko baasɛɛ.
30 Alvoroçou-se toda a cidade com grande ajuntamento de povo. Agarraram Paulo e arrastaram-no para fora do templo, cujas portas se fecharam imediatamente.
31 Di obe wɔ baamiɛ alɛ boolo nwɔ nii, Roma batii bakpɛtɛ banɔɔfo ɔnɔɔfo lanu alɛ kudu ntoobuo di Yerusalem okpoo omuu kamɛ.
31 Como quisessem matá-lo, o tribuno da coorte foi avisado de que toda Jerusalém estava amotinada.
32 Nfanwu, ni aakpaa bakpɛtɛ banɔɔfo bawo ku bakpɛtɛ baakyɛ lɛba le kuudu nwu nkpe ni nɛ. Obe wɔ kuudu bakpeetɛ nwu lanya ni bakpɛtɛ nwu ku ɔnɔɔfo lɛma, baadiɛ Paulo ɔpɛ.
32 Ele tomou logo soldados e oficiais e correu aos manifestantes. Estes, ao avistarem o tribuno e os saldados, cessaram de espancar Paulo.
33 Nfanwu bakpɛtɛ banɔɔfo ɔnɔɔfo nwu lamufũ Paulo, ni aata baayɔ ɛkpɛnkyɛ ɛnyɔ baakpee nwɔ nɛ. Ni aakaalɛ alɛ, “Owe ninle osuɔtɔ wɔ mmle, be ɛɛbla?”
33 Aproximando-se então o tribuno, prendeu-o e mandou acorrentá-lo com duas cadeias. Perguntou então quem era e o que havia feito.
34 Di batii nwu kamɛ otii biala ku ɔlaa nɔɔ baatoobuɛ. Kudu nwu oso bakpɛtɛ banɔɔfo nɔɔfo nwu ditatofo lɛsaa le niawa nii, nioso aata alɛ bakpaa Paulo balaatɛ di leyo katenkɔ.
34 Na multidão todos gritavam de tal modo que, não podendo apurar a verdade por causa do tumulto, mandou que fosse recolhido à cidadela.
35 — ausente —
35 Quando Paulo chegou às escadas, foi carregado pelos soldados, por causa do furor da multidão.
36 — ausente —
36 O povo o seguia em massa dizendo aos gritos: À morte
37 Kafɔɔ obe wɔ nfɛ babayɔ Paulo mankpee ni leeyo kamɛ, aatɔkɔ bakpɛtɛ ɔnɔɔfo onwii alɛ, “Komiɛ nlɛ nkakatɛ kafɔɔ kɛɛkɛɛ.”
37 Quando estava para ser introduzido na fortaleza, Paulo perguntou ao tribuno: É-me permitido dizer duas palavras? Este respondeu: Sabes o grego!
38 Ni aakple aakaalɛ nwɔ alɛ, “Ni faale Egipte otii wɔ niakpaa batiilotɛ nkpe nna ba niataka baayila ni di abaa suoto obe owo nitɔɔbafe ni kamɛ, baatoso baasifi ni ɔfaafuu kasɔ?”
38 Não és tu, portanto, aquele egípcio que há tempos levantou um tumulto e conduziu ao deserto quatro mil extremistas?
39 Ninfɛ di Paulo ladiki kanya alɛ, “Yuda otii nle. Lekye Tarso di Kilikia kasɔ. Okpoo nwu kafɔɔ, okpoo finle kule. Lekoto, tikɛɛ nkakatɛ nta batii ba mmle.”
39 Paulo replicou: Eu sou judeu, natural de Tarso, na Cilícia, cidadão dessa ilustre cidade. Mas rogo-te que me permitas falar ao povo.
40 Ninfɛ di bakpɛtɛ banɔɔfo ɔnɔɔfo nwu latuna alɛ Paulo akakatɛ ata ma nɛ. Ni di Paulo lataka aayila di kayoko kakatakɔ nwu, ni aawii ma kɔnnɛɛ alɛ balo kanana. Obe wɔ baalo ni kanana, ni aakakatɛ ko ma di Yuda batii sele kamɛ alɛ,
40 O tribuno lho permitiu. Paulo, em pé nos degraus, acenou ao povo com a mão e se fez um grande silêncio. Falou em língua hebraica do seguinte modo:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.