Atos 12

Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Diɛ obe nwu nkpo kamɛ, Ɔka Herode lakyako bafũbanutɛ bawo ɔkpɛko.
1 Por aquele mesmo tempo, o rei Herodes mandou prender alguns membros da Igreja para os maltratar.
2 Ni aata baalo Yakobo, dile ni Yohane obilɛma ku kapamii nɛ.
2 Assim foi que matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Obe wɔ aanya alɛ suoto layɔɔ ni Yuda batii di lɛsaa le aabla ni oso, aamufũ Petro kafɔɔ di obe wɔ kamɛ boole ni Bloblo wɔ Ninantaka ni dii.
3 Vendo que isto agradava aos judeus, mandou prender Pedro. Eram então os dias dos pães sem fermento.
4 Baayɔ nwɔ baatɛ leeyo, ni baadiki banyuntɛ bana bana akudi ana alɛ batoonyu nwɔ nɛ. Herode latɛ alɛ, abakanko nwɔ lɛɛkpaka, nse batooloo Okpi Diisi Ofe Dii nwu ole.
4 Mandou prendê-lo e lançou-o no cárcere, entregando-o à guarda de quatro grupos, de quatro soldados cada um, com a intenção de apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Nioso baakpee Petro leeyo, banyuntɛ latoonyu nwɔ. Kafɔɔ, bafũbanutɛ nwu latɔɔpɛ ɔlaa baatɔɔta Yaa diisi nɔɔ osie kanya.
5 Pedro estava assim encerrado na prisão, mas a Igreja orava sem cessar por ele a Deus.
6 Obe wɔ di Herode latɛ alɛ abadiki Petro anta ni batii nse kale lɛsɛ, Petro late aatɔɔkyɔsĩi di banyuntɛ banyɔ obo. Baapɛ nwɔ akpo anyɔ. Mia kafɔɔ banyuntɛ bawo layila di leyo katenkɔ nwu kayoko.
6 Ora, quando Herodes estava para o apresentar, naquela mesma noite dormia Pedro entre dois soldados, ligado com duas cadeias. Os guardas, à porta, vigiavam o cárcere.
7 Nfanwu, lɛkpa lewo lakpete leenyo nwu kamɛ. Ni di Yaa tɔkyɛntɛ onwii lawa aabaayila di Petro ɔlɔɔkɔ. Ni aapɛ Petro kɔnɛɛ niimuusi aasɛnkɛsa nwɔ abuɛ alɛ, “Pɛsɛwa, faataka!” Nfanwu ni di akpo nwu lafukuti di nnɛɛ nɔɔ aapɛ kaasɔ nɛ.
7 De repente, apresentou-se um anjo do Senhor, e uma luz brilhou no recinto. Tocando no lado de Pedro, o anjo despertou-o: Levanta-te depressa, disse ele. Caíram-lhe as cadeias das mãos.
8 Ni di Yaa tɔkyɛntɛ nwu latɔkɔ nwɔ alɛ, “Yɔ awu lɛfɔ ku ntokota fakpee.” Ni di Petro labla nkpo nɛ. Ni di Yaa tɔkyɛntɛ nwu lakple aatɔkɔ nwɔ alɛ, “Yɔ awu wua lɛfɔ nwu kafɔɔ fakpee, faatikankoe.”
8 O anjo ordenou: Cinge-te e calça as tuas sandálias. Ele assim o fez. O anjo acrescentou: Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 Ni di Petro lataka aatikanko nwɔ aadie leeyo nwu kamɛ nɛ. Di obe wɔ mmle nwu kamɛ, diate Petro fɛ lɛsaa le ɔɔnya nii, kɔlaafɔ kule ɔɔsɛ.
9 Pedro saiu e seguiu-o, sem saber se era real o que se fazia por meio do anjo. Julgava estar sonhando.
10 Baafe di banyuntɛ kayoko kasale ku kayɔɔfa ni baalaadu abɔɔsaa kayoko kplɛ ka niɛkyɔɔ ni okpoo anu nɛ. Kayoko nwu nkpo kamu, niasɛkɛtɛ suoto, ni baafe ninka kafɔɔ baadie nɛ. Baakyɛ ni sitũ kɛɛkɛ, ni di Yaa tɔkyɛntɛ nwu layɛ di Petro anu aasifi nɛ.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos da guarda. Chegaram ao portão de ferro, que dá para a cidade, o qual se lhes abriu por si mesmo. Saíram e tomaram juntos uma rua. Em seguida, de súbito, o anjo desapareceu.
11 Nfa nfɛ di Petro latofo lɛsaa le niawa ni nɛ. Ni aabuɛ alɛ, “Nwaako, Saate niekyesee tɔkyɛntɛ nɔɔ alɛ abadiki mi di Herode nnɛɛ kamɛ ku asaa ya di Yuda batii konyu osuku alɛ bababla mi ni kamɛ.”
11 Então Pedro tornou a si e disse: Agora vejo que o Senhor mandou verdadeiramente o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de tudo o que esperava o povo dos judeus.
12 Obe wɔ diabudi nwɔ nii, ni aasifi Maria nwɔ bɔɔlɛɛ ni Yohane Marko ɔya leyo nɛ. Nfa di batii kpinwu lasi baatɔɔpɛ ɔlaa baatɔɔta Yaa nɛ.
12 Refletiu um momento e dirigiu-se para a casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitos se tinham reunido e faziam oração.
13 Petro lapɛ kayi kokloo kɔnɛɛ, ni di ɔsankobi tɔkyɛntɛ wɔ bɔɔlɛɛ ni Roda lawa alɛ ɔbasɛkɛtɛ kayoko nwu.
13 Quando bateu à porta de entrada, uma criada, chamada Rode, adiantou-se para escutar.
14 Obe wɔ aatofo alɛ Petro sɛlɔ sile nii, suoto layɔɔ nwɔ siawaalɛ! Atasɛkɛtɛ kayoko nwu, ni aatoso aasifi batii nwu kamɛ aalaatɔkɔ ma alɛ Petro ntɔɔwa ayɛ kookloo sɛmaa.
14 Mal reconheceu a voz de Pedro, de tanta alegria não abriu a porta, mas, correndo para dentro, foi anunciar que era Pedro que estava à porta.
15 Kafɔɔ batafũ baanu, nioso baakaalɛ nwɔ alɛ, “Foobuo afĩiɛ?” Ɔsankobi nwu nkpo labensa kanya alɛ, nwaa ni! Ni baabuɛ alɛ, “Loobia Yaa tɔkyɛntɛ wɔ nikonyu ni Petro dile.”
15 Disseram-lhe: Estás louca! Mas ela persistia em afirmar que era verdade. Diziam eles: Então é o seu anjo.
16 Di obe nwu nkpo kamɛ kafɔɔ, Petro lakple aayila aatɔɔpɛ ɔpɛ kokloo kɔnɛɛ. Ni baalaasɛkɛtɛ nii nnwɔɔ diale, diabla ma ɔkpɛ osie kanya.
16 Pedro continuava a bater. Afinal abriram a porta, viram-no e ficaram atônitos.
17 Nioso Petro lawii ma kɔnɛɛ alɛ balo kanana. Ni aatɔkɔ ma mmle okle di Yaa lediki nwɔ ni di leyo katenkɔ nɛ. Ni aatɔkɔ ma alɛ batɔkɔ Yakobo ku bafũbanutɛ ba niebu ni. Nni sɛmaa, aadie aadiɛ ma, aasifi lɛba bamba.
17 Ele, acenando-lhes com a mão que se calassem, contou como o Senhor o havia livrado da prisão, e disse: Comunicai-o a Tiago e aos irmãos. Em seguida, saiu dali e retirou-se para outro lugar.
18 Kaale lasɛ nii, kakpɔkpɔtɔ dibinte labuo di banyuntɛ ba nikonyu ni leyo katenkɔ nwu kamɛ. Baakaalɛ kafɔɔ alɛ, “Be niɛbla Petro, fɛ eefe?”
18 Logo que amanheceu, houve um sobressalto pouco comum entre os soldados sobre o que acontecera a Pedro.
19 Herode lata ma baawolaa nwɔ, kafɔɔ batanya Petro. Nioso aata baakanko leyo bayuntɛ nwu, ni aata osuku alɛ balo ma nɛ. Nni sɛmaa Herode ladie di Yudea aasifi Kaesarea aalaale obe owo ninfa.
19 Herodes, procurando-o e não o achando, instaurou um processo contra os guardas e mandou supliciá-los. Em seguida, desceu da Judéia para Cesaréia, onde permaneceu.
20 Obe wɔ mmle kamɛ, Herode lanya ɔblɔ aakpeeko Tiro ku Sidon batii. Nioso batii bawo lakye Tiro ku Sidon okpoo baakyɛ alɛ bɔɔlaanyɔɔ. Lɛkasale, baalaanya Blasto, otii wɔ nin-yɛ ni di Herode asaa kanya alɛ, akyakaako ma. Ni baakyɛ Herode nfũ baalaabla onwii ku nnwɔɔ, diekye Herode okpoo manwɛ alesaa mankyeko.
20 Estava Herodes em conflito com os habitantes de Tiro e de Sidônia. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele, e, com o favor de Blasto, que era camareiro do rei, pediram a paz. {Porque a sua região era abastecida por ele.}
21 Dii le di Ɔka Herode latɛ nii, aakpee akasaa, aasiɛ di lɛkakpomii suoto aakakatɛ ata batii.
21 No dia marcado, Herodes, vestido em traje real, sentou-se no tribunal e lhes dirigiu uma alocução.
22 Batii nwu layiisa kudu osie kanya alɛ, “Diele otii nikɔkakatɛ, Yaa nikɔkakatɛ!”
22 O povo aplaudia: É a voz de um deus, e não de um homem!
23 Nfanwu, Yaa tɔkyɛntɛ lakpee Herode ofiɛ, diekye atayɔ katansa aata Yaa. Nioso aabuo akudikudi aakpi.
23 No mesmo instante, o anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado honra a Deus. E, roído de vermes, expirou.
24 Nioso Yaa ɔlaa biene nwu lakpɛ kuakyaka kayi, bafũbanutɛ kafɔɔ labapɔ kpinwu.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se espalhava sempre mais.
25 Nioso obe wɔ di Barnaba ku Saulo ntooloo ni ɔkpɛ wɔ baakpee ma ni ɔbla, baakple di Yerusalem, ni baakpaa Yohane wɔ manlɛɛ ni Marko baasifiko nɛ.
25 Tendo Barnabé e Saulo concluído a sua missão, voltaram de Jerusalém {a Antioquia}, levando consigo João, que tem por sobrenome Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.