Romanos 9
SIL vs ARC
1 Mi síi chɛ di mi bul wii-la ŋaa wutitii nɛ. Mi si ŋaa Kirisito nuu ŋii, mi bi wiaa nyia. Wia Diŋ-zɔŋ-la síi beŋ mi tuɔbiinaa ŋii, u ma leŋe mi jiŋ ari mi bi wiaa ka nyia.
1 Em Cristo digo a verdade, não minto (dando-me testemunho a minha consciência no Espírito Santo):
2 Mi tuɔŋ faasa chei nɛ a tiŋ mi titia niaa wiaa. Uu walimɛmi kiŋkɛŋ kiŋkɛŋ.
2 tenho grande tristeza e contínua dor no meu coração.
3 Mi fa cho di Wia ŋmiɛsa hɛmi lɛ nɛ a kɛŋmi pɔrɛ Kirisito teeŋ, aŋ laa mi naaŋbiiriŋ ari mi doho niaa kala ta.
3 Porque eu mesmo poderia desejar ser separado de Cristo, por amor de meus irmãos, que são meus parentes segundo a carne;
4 Niaa deeŋba nɛ ŋaa Iziral tiŋŋaa, nialiŋ Wia si liisa. U leŋe ba nɛ ŋaa u biiriŋ a laa u yiriŋ. Ba di Wia bil niiŋ a pi dɔŋɔ, Wia leŋ Moosis ŋmuŋsɛ wiaa piba di ba tuto, a dagɛba Wia chuɔluŋ woŋbiiŋ, a bul duu jaŋ ŋaa wiaa pipiba.
4 que são israelitas, dos quais é a adoção de filhos, e a glória, e os concertos, e a lei, e o culto, e as promessas;
5 Ba nɛ ŋaa la naabalimaba doho niaa Wia si liisa. Ba si lul Kirisito maa, u ma fa ŋaa la naabalimaba doho nuu nɛ. U-na Kirisito nɛ kii kuŋ-kala. Má leŋ di la dɛnnɛ Wia bua-na kala lɛ a kaa mu wuu. Ami.
5 dos quais são os pais, e dos quais é Cristo, segundo a carne, o qual é sobre todos, Deus bendito eternamente. Amém!
6 Ama u bi naga ari Wia si si u jaŋ ŋaa wii-la u via nɛ, bɛɛ wiaa Iziral doho niaa kala dee Wia leŋ ba ŋaa u niaa.
6 Não que a palavra de Deus haja faltado, porque nem todos os que são de Israel são israelitas;
7 Abiraham doho niaa ma kala dee bi Wia niaa ŋaa, ama Aizik doho niaa duŋduŋa nɛ ŋaa Abiraham doho niaa titia.
7 nem por serem descendência de Abraão são todos filhos; mas: Em Isaque será chamada a tua descendência.
8 Wiiŋ deeŋ daga ari nuu-kala doho bi Wia niaa doho ŋaa, see biiri-la Wia si bula di ba lul, ba nɛ u beŋ ba ŋaa u doho niaa titia.
8 Isto é, não são os filhos da carne que são filhos de Deus, mas os filhos da promessa são contados como descendência.
9 U fa si bul wiaa a tigɛ bile ba si jaŋ lul lɛ, ŋla nɛ u fa bul:
9 Porque a palavra da promessa é esta: Por este tempo virei, e Sara terá um filho.
10 Ŋii ma duŋduŋa dee. Ribɛka ma si lul biiriŋ balia-la, ba nyimma ŋaa kubala nɛ, u nɛ la naabalima Aizik.
10 E não somente esta, mas também Rebeca, quando concebeu de um, de Isaque, nosso pai;
11 — ausente —
11 porque, não tendo eles ainda nascido, nem tendo feito bem ou mal (para que o propósito de Deus, segundo a eleição, ficasse firme, não por causa das obras, mas por aquele que chama),
12 — ausente —
12 foi-lhe dito a ela: O maior servirá o menor.
13 Ba bira ŋmuŋsɛ Wia teniŋ tuɔŋ a bul ŋla nɛ:
13 Como está escrito: Amei Jacó e aborreci Esaú.
14 Bɛɛ nɛ saa la jaŋ bul? La jaŋ wuo bul di Wia bi wutitii kɛnɛɛ? Ai.
14 Que diremos, pois? Que há injustiça da parte de Deus? De maneira nenhuma!
15 Wia fa bula pi Moosis a bul,
15 Pois diz a Moisés: Compadecer-me-ei de quem me compadecer e terei misericórdia de quem eu tiver misericórdia.
16 Wiiŋ deeŋ saa bi naga nuhuobiine si cho wialiŋ a wiwalimɛ duu ŋaaba nɛ tii, ama Wia si fála nennige nɛ tii,
16 Assim, pois, isto não depende do que quer, nem do que corre, mas de Deus, que se compadece.
17 bɛɛ wiaa ba ŋmuŋsɛ Wia teniŋ tuɔŋ a tigɛ Feero lɛ ari Wia bula pu a bul,
17 Porque diz a Escritura a Faraó: Para isto mesmo te levantei, para em ti mostrar o meu poder e para que o meu nome seja anunciado em toda a terra.
18 Nialiŋ saa Wia si liisa duu fába nennige, uu fába nennige nɛ. Nialiŋ ma u si liisa di ba kɛŋ nyu-duoŋ a tiŋ ba haachɛba wiaa, u leŋe ba ma kɛŋ nyu-duoŋ nɛ.
18 Logo, pois, compadece-se de quem quer e endurece a quem quer.
19 Ma dɔŋɔ saa jaŋ wuo piɛsɛ a bul, “Di Wia níi ŋaa ŋii, ɛɛ nɛ saa u jaŋ wuo joŋ cheeriŋ a pi niaa? Kubɛɛ nɛ saa jaŋ wuo kɛŋ kenyiri di Wia kɛnu birimɛ?”
19 Dir-me-ás, então: Por que se queixa ele ainda? Porquanto, quem resiste à sua vontade?
20 Kubɛɛ nɛ kaŋ, ŋ-na nuhuobiine di ŋ laa wiaa bul Wia niiŋ lɛ? Ku-la ba si ŋaa, u jaŋ wuo piɛsɛ nii-la si ŋaau a bul, “Bɛɛ nɛ tii ŋ ŋaami mi nagɛ ŋla?”
20 Mas, ó homem, quem és tu, que a Deus replicas? Porventura, a coisa formada dirá ao que a formou: Por que me fizeste assim?
21 Pupoi-mɛɛrɛ jaŋ wuo lɔgɛ churuŋ a kaa mɛ pupoi-zɔmuŋ, a bira wuo lɔgɛ a mɛ pupoi-lɔruŋ. Di pupoi-mɛɛrɛ nɛ cho ŋii, u jaŋ wuo ŋaa.
21 Ou não tem o oleiro poder sobre o barro, para da mesma massa fazer um vaso para honra e outro para desonra?
22 Ŋii titia nɛ Wia ma jaŋ wuo ŋaa niaa lɛ. Niaa dɔŋsuŋ hɛ dimɛ a nagɛ pupoi-kpaaniŋ si maga di ba ŋmoo yɛrɛ, ka Wia kɛŋ kenyiri a nyalimɛ ŋii kala halii. U fa jaŋ wuo na baaniŋ ba nyuŋ a dagɛ u doluŋ, ka u wuo nyalimɛ
22 E que direis se Deus, querendo mostrar a sua ira e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita paciência os vasos da ira, preparados para perdição,
23 a tiŋ nialiŋ si nagɛ pupoi-zɔŋŋɔɔ wiaa, niaa deeŋba nennige nɛ u fifá. U laa sipaaŋ liisɛba di ba dii u yiri-bal-la. Ba nɛ u dagɛ u yiri-baliŋ pa.
23 para que também desse a conhecer as riquezas da sua glória nos vasos de misericórdia, que para glória já dantes preparou,
24 La nɛ nialiŋ u si liisa, la kala dee bi Ju̱u tiŋŋaa ŋaa, la dɔŋsuŋ ma ŋaa nialiŋ si bi Ju̱u tiŋŋaa ŋaa nɛ.
24 os quais somos nós, a quem também chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios?
25 Ba bul ŋla nɛ Wia teniŋ sɛmɛ dɔŋɔ ba síi yirɛ Hoziya a bul,
25 Como também diz em Oseias: Chamarei meu povo ao que não era meu povo; e amada, à que não era amada.
26 Lee-la titia ba fa si bula pi niaa ari ba bi Wia niaa ŋaa,
26 E sucederá que no lugar em que lhes foi dito: Vós não sois meu povo, aí serão chamados filhos do Deus vivo.
27 Azaaya fa ŋaa nii-la síi bul wiaa, Wia Diŋ-zɔŋ-la doluŋ lɛ nɛ. U ma fa heele bul a tigɛ Iziral niaa lɛ a bul, “Di Iziral tiŋŋaa nɛ paala faasa yuga a nagɛ hagili-buŋbugulo si piŋ mugi-baliŋ niiŋ, ba tuɔŋ niaa baŋmɛnɛ duŋduŋa nɛ Wia jaŋ laa ta,
27 Também Isaías clamava acerca de Israel: Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente é que será salvo.
28 bɛɛ wiaa chɛɛ dɔŋ la Tiina Wia jaŋ ŋaa ŋii u fa si bula pila. U bi jaŋ dieni ka di u chei dunia niaa.”
28 Porque o Senhor executará a sua palavra sobre a terra, completando-a e abreviando-a.
29 Ŋla nɛ Azaaya ma fa bira bul di Wia jaŋ ŋaa maachie. U fa si,
29 E como antes disse Isaías: Se o Senhor dos Exércitos nos não deixara descendência, teríamos sido feitos como Sodoma e seríamos semelhantes a Gomorra.
30 Wii-la didɛriŋ nɛ ŋla: Nialiŋ si bi Ju̱u tiŋŋaa ŋaa fa bi chɛ di ba kɛŋ tuɔ-pula Wia sipaaŋ. Ba nɛ miira ku kɛŋ tuɔ-pula Wia sipaaŋ a tiŋ ba yarida wiaa.
30 Que diremos, pois? Que os gentios, que não buscavam a justiça, alcançaram a justiça? Sim, mas a justiça que é pela fé.
31 Ka Iziral niaa fa faasaa chɛ di ba kɛŋ tuɔ-pula Wia sipaaŋ aa to wialiŋ Moosis fa si bile di niaa tuto. Ama ba bi wialiŋ wuo tuto di ba kɛŋ tuɔ-pula-la Wia sipaaŋ.
31 Mas Israel, que buscava a lei da justiça, não chegou à lei da justiça.
32 Bɛɛ nɛ tii ba bi tuɔ-pula-la na? Ba bi yarida kɛnɛ di ba na tuɔ-pula-la Wia sipaaŋ, bɛɛ wiaa ba faa chɛ di ba kɛŋ tuɔ-pula Wia sipaaŋ a tiŋ wialiŋ ba síi to nɛ. Ba joŋ ba naasiŋ a ŋmoo tabii-la si ŋaa niaa sisiɛru nɛ.
32 Por quê? Porque não foi pela fé, mas como que pelas obras da lei. Tropeçaram na pedra de tropeço,
33 Ba ŋmuŋsɛ Wia teniŋ tuɔŋ a tigɛ tabii-la lɛ nɛ a bul,
33 como está escrito: Eis que eu ponho em Sião uma pedra de tropeço e uma rocha de escândalo; e todo aquele que crer nela não será confundido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?